december 2025 - De Hoogstraatse Maand

Gust Hermans:

De brouwmeester in het Nest

Werkloosheidsuitkeringen op de tocht

De nieuwe huisartsen van Meer

Overnamegolf in de Vrijheid

De molen van den Houvast

Wonen in de Kerkstraat

Minder wandelknooppunten

De ‘Weerbots’ van Leen Huet Bouwen in Worteldorp

Belmans verlengt contract bij HVV

Van oude gewaden en een nieuw kleedje

Zoals de seizoenen elk kwartaal hun oude jas uitschudden om een nieuwe aan te trekken, zo heeft ook uw maandblad op sociale media zijn oude gewaden afgelegd om straks in een nieuw jasje met maandelijkse terugkerende moed het nieuwe jaar aan te vatten. Het mag gezegd worden: de achtergrondkleur ziet er lekker verfrissend uit, in het appeltjesgroen van een Granny Smith, vervolledigd met de ‘dhm’ initialen, klaar voor de toekomst en een nieuwe generatie lezers.

Zowel op Instagram als op Facebook kan je ons maandblad volgen, met berichtgeving over Hoogstraatse gebeurtenissen en feiten die de media hebben gehaald, alsook informatieve mededelingen, uitnodigingen of voorstellingen, die ieder van ons wel eens aanbelangen. Verder ook te lezen o.a. op X, Linkedin, Mastodon, Bluesky of Linktr.ee. We gaan uiteraard mee met onze tijd.

Ook de vertrouwde website ‘www.demaand.be’ heeft zijn oude huid afgegooid en blinkt in een fris en fruitig velletje alsof het altijd zo geweest is. Mooier wordt het niet, mooier kunnen we het niet maken.

Overzichtelijke rubrieken over het lezen van dit blad, over abonneren en adverteren, over op stap gaan voor activiteiten, evenementen of tentoonstellingen. En je leest er ook over onszelf en hoe je ons kan contacteren. Want zonder jullie inbreng, zouden wij heel wat nieuwsjes van hier missen…

Telkens is er voorafgaandelijk een korte voorstelling van enkele van de meest in het oog springende items van de volgende Maand, zodat u niet meer kan zeggen dat u het op voorhand niet wist. Want wij hebben er over geschreven, informatief, soms met het hart op de tong - tot spijt van wie het benijdt, maar altijd in uw eigenste belang, want een kritische burger is een goed geïnformeerde burger.

Je kan er onze medewerkers ook terugvinden, nu zelfs met kleurenfoto, want de Hoogstraatse Maand wordt gemaakt door een enthousiaste ploeg van vrijwilligers, bestaande uit schrijvers, fotografen, administrateurs, opmakers, illustratoren en cartoonisten. Iedere maand bundelen zij hun tijd, talent en liefde voor de streek om verhalen, nieuws en foto’s samen te brengen in een blad dat leeft

RAF tekent

in de Noorderkempen. Van verslaggever tot vormgever, van fotograaf tot eindredacteur: iedereen draagt vrijwillig bij aan dit blad dat al sinds 1985 gedragen wordt door en voor de gemeenschap. Mocht u (m/v/x) ons team willen komen versterken, dan kijken wij belangstellend uit naar u en uw mogelijkheden, want zo zijn wij ook allemaal begonnen. En meer helpende handen zijn méér dan welkom.

Ook voor publiciteit of publireportage is uw zaak of bedrijf welkom, al meer dan 40 jaar is DHM het eerste blad voor publiciteit in ons stukje Noorderkempen. Het overgrote deel van de lokale inwoners leest het, je kan ons dus je plaatselijke publiciteit echt wel toevertrouwen.

DHM, “het eerste blad waaraan je denkt”, met een nieuwe vormgeving op de ‘frontpage’, de vorige dateerde al van februari 1996. Misschien ziet niet iedereen altijd het maatschappelijke nut in van een blad als het onze, misschien is de culturele noodzaak ervan niet altijd direct zichtbaar, maar we zullen gemist worden in Hoogstraten en omgeving als we er niet meer zouden zijn. Daar durven wij donder op zeggen. U ook, toch? (JJ)

Brouwmeester Gust Hermans en de recepten van het Nest

Bier is in België altijd bijzonder populair geweest, Belgian Beer heeft net als Belgian Chocolates of Brussels Waffels de wereld veroverd. Jaar na jaar kregen Belgische bieren de titel ‘Beste bier ter Wereld’. Culinair moet het ook al lang niet meer onderdoen voor wijnen, het wordt dan ook in sterrenrestaurants gepresenteerd. De laatste jaren is het ook het terrein van de hobbybrouwers gewordensoms deint dat uit tot iets veel groters…

De Muzementen

DHM: Om te beginnen, waar komt Gust Hermans vandaan?

Ik ben geboren en getogen in de Muzementen. Mijn ouders hadden daar in 1977 een oude boerderij gekocht die al lang leeg stond. De koeien liepen er letterlijk langs de voordeur binnen en langs de achterdeur naar buiten, het was meer een stal. Ze hebben die volledig gestript en gerenoveerd. Ze wonen er nog altijd, ze kozen er bewust voor om landelijk te wonen, maar wel dicht bij Hoogstraten.

Mijn pa – René Hermans - is een echte Hoogstratenaar, van het Heilig Bloedstraatje, waar zijn ouders aardbeien en augurken teelden. Mijn ma – May Joris - is van Loenhout. Op 19 augustus 1978 ben ik dan geboren, 2 jaar later kwam er een

BROUWERIJ Voor Gust Hermans, geboren en getogen in de Muzementen in Hoogstraten en wonend in Wortel, was bierbrouwen altijd een passie. Van jongs af aan, zozeer zelfs dat hij na zijn middelbare school voor brouwer ging studeren. Hij was één van de twee studenten die in één van de twee hogescholen die de opleiding aanboden zijn diploma van brouwer haalde. En vervolgens maakte hij van zijn passie zijn beroep. Vandaag is hij brouwmeester, aandeelhouder en bestuurder van Het Nest, dat heel lekkere ambachtelijk gebrouwen bieren brouwt volgens zijn recepten.

“Het is een passie hè, je moet er gelukkig van worden”

broertje bij, onze Pol.

In het begin hebben mijn ouders ook nog aardbeien en augurken geteeld op een akker in Loenhout, voor en na hé, zoals veel mensen toen. Ik heb dat nog bewust meegemaakt, ja. Want het gebeurde dat als wij ‘s morgens wakker werden, ze soms nog niet terug waren van de akker, zodat we eventjes alleen waren. Maar het

was veilig daar hoor. Als er toen in die tijd een auto in het straatje kwam, was dat voor ons of voor de buurman. Anders kwam daar niemand.

DHM: En jij bent daar goed opgegroeid? Ja, heel onbevangen en onbezonnen. Toen we klein waren, was het alleen maar buitenspelen. In die tijd kon dat nog veilig daar. Het betonbaantje, een verkave -

Gust, Pol, René en May

lingsweg vanaf de Hinnenboomstraat, liep dood aan ons huis. Het stuk naar de Katelijnestraat was nog een zandweg. We hadden een heel grote tuin, een enorme moestuin en veel fruitbomen. Dat was onze pa zijn lang leven. Wij zijn zowat altijd zelfvoorzienend geweest, bezoekers gingen bij ons steevast met groenten of fruit naar huis. En confituur dat ons ma gemaakt heeft! Ik heb nooit een pot confituur uit de winkel gegeten.

Pa deed een technisch beroep, maar bij de komst van de computer volgde hij een bijscholing en werd voor de rest van zijn beroepsleven programmeur. Wij hadden heel vroeg een computer in huis, zo’n klein bakje, met een klein schermpje met groene letters.

De eerste jaren ging ik naar de kleuterschool in het Spijker, het laatste jaar in de gemeenteschool in de Karel Boomstraat. In de lagere school zijn die dan verhuisd naar de Gravin Elisabethlaan. Voor mijn humaniora ging ik de eerste 2 jaar naar het Seminatie, daarna ben ik wetenschappen gaan doen in Mariagaarde in Malle, vooral voor de chemie.

Voetbal en zeilen

DHM: Wat deed je buiten de schooluren?

Buiten de school was het allemaal voetballen en zeilen, hè. Sjotten was dicht bij huis, bij Hoogstraten doorliep ik alle jeugdreeksen. Nee, een goede sjotter was ik niet, eerder veldvulling (lacht). Maar ik deed het heel graag.

DHM: Hoe kwam je bij het zeilen, zoveel water is er niet in Hoogstraten?

Een vriendin van ons ma had een zoon die zeilcursussen gaf in de grote vakantie. Daar kon je een week een zeilkamp volgen, onze Pol en ik hebben dat enkele keren gedaan. Zo zijn we er ingerold. En dan kun je het, je haalt je zeildiploma’s en dat was toch heel aantrekkelijk. Het werd dus echt wedstrijdzeilen. Ik ben begonnen in de klasse optimist, dan kadet en geëindigd in de 4.20, nu een olympische discipline.

Het zeilen dat was wel altijd de baan op. Heel veel in Holland, van Kaag tot Hellevoetsluis, de Noordzee. Pa en ma rijden hé, elk weekend, zaterdag en zondag. We hadden ieder onze eigen boot. We hebben dat gedaan tot ons 20ste, 21ste, maar ja, dan krijg je heel andere interesses…

Studeren

DHM: En de studies?

Toen ik klaar was in Mariagaarde wist ik niet goed wat te doen. Iets met chemie ja. Ik ben met onze pa naar verschillende scholen in Antwerpen en Gent gaan kijken. In CTL (Industriële Hogeschool van het Rijk voor Chemie-, Textiel- en Landbouw) in de Voskenslaan  (in 1995 opgegaan in de Hogeschool Gent) kregen we een klassieke rondleiding, van het ene labo naar het andere. Op een gegeven moment komen we voorbij een kleiner lokaal, ik kijk naar binnen en ik zie daar een brouwinstallatie staan, bierflesjes en glazen. Ik trek aan onze pa zijn mouw

en zeg “kijk dit joh”. Wij naar binnen, de groep was al door. Maar wij stonden daar en voelden zo van “dees is het”. Dat was toen de enige opleiding brouwerij-mouterij op hogeschoolniveau in Vlaanderen.

DHM: Ben jij werkelijk gestart daar met de gedachte om brouwer te worden? Chemie was een goede richting die veel werkzekerheid bood en daar waren die opleidingen wel op gericht. Het eerste jaar kregen we puur chemie, dan biochemie en het laatste jaar kon ik kiezen voor de optie brouwerij-mouterij. We waren met twee! De meeste van mijn medestudenten kozen voor zuivere chemie, een sector die goed betaalde. Ik had niet echt zin om heel mijn leven in een chemische fabriek te gaan werken, ook niet voor een dikke pree. Ik wilde ten eerste iets om echt met je handen te kunnen doen en ten tweede om een product van begin tot einde te creëren. In mijn laatste jaar deed ik stage bij Oranjeboom in Breda, dat was toen al van InBev.

Bachten-de-Kuppe

DHM: En dan ben je klaar, wat doe je dan?

Ik heb alle brouwerijen in Vlaanderen en Brussel aangeschreven en ik heb twee reacties gehad. Twee brouwerijen hadden een vacature, alle twee in West-Vlaanderen. Ik kon aan de slag bij brouwerij Leroy van Poperings Hommelbier en Kapittel in Boezinge, tussen Ieper en Poperinge. Toen al een grote brouwerij, ze hadden ook nog een kleine brouwerij in Watou.

DHM: Dus moest jij naar het verre West-Vlaanderen.

Geen probleem zei de baas, we gaan direct voor jou een huis zoeken. Oké dacht ik, dat valt mee. Maar wat hij met een huis bedoelde waren eigenlijk gewoon allemaal leegstaande cafés van hem. Ik heb op een halve dag vijf cafés gezien, waar een studio van een appartementje boven was. Maar geen enkel beviel me

en ik ging zelf iets zoeken.

Dat was heel landelijk, ik heb in een rijhuis in Vlamertinge gewoond. Links en rechts woonden gepensioneerde mensen. En ik werd binnen de kortste keren uitgenodigd voor een tupperware avond bij de buurvrouw. Ik liet altijd mijn rolluiken open en op een keer kwam ik thuis en zag beweging in mijn tuin. Ik zei, godverdomme, wat is dat? Dus ik direct naar achter - daar was mijn buurman gewoon mijn gazon aan het afrijden. “Ja, ik was die van mij aan het doen, en toen dacht ik, dan kan ik die van jou ook wel eens meepakken!’ Ja, zalig.

Als het kermiskoers was in het dorp zat iedereen buiten op de stoep. De ene zorgde voor crème glacé, een andere voor bier. Enorm plezant, dat zag je hier niet meer. Het was veel gemoedelijker, gezelliger. Iedereen kende iedereen. Je kende dat dorp snel hoor, en de mensen wisten ook rap dat ik er was. En gelukkig verstond ik ze al snel. Ik heb nu geen ondertiteling nodig om naar ‘Chantal’ te kijken! (lacht) Ik ben er maar een jaar gebleven maar heb er een heel schone tijd gehad.

Met de fiets

DHM: Wou je er niet blijven? Jawel, maar Joke wou niet mee hé! Zij is van Sint-Lenaarts. Ze heeft dan oorspronkelijk wel een keer gesolliciteerd bij een aantal scholen. Maar als puntje bij paaltje kwam zei ze toch van nee, dat ga ik niet doen. Nee, dat was te ver van haar bed. Ze zag het toch niet zitten om alles achter te laten, familie en vrienden.

En ja, dan terug opnieuw gaan solliciteren, dichter bij Hoogstraten. Maar hier had je weinig brouwerijen. Dus dan ben ik gestart bij Mouterij Dingemans in Sta -

broek. Die maken grondstoffen voor alle brouwerijen. Daar heb ik vier jaar kwaliteit opvolging gedaan. Maar ja, is niet het echte brouwen hé. En dat was wat ik wilde. Het was een goeie maar tijdelijke oplossing. Dus bleef het zoeken naar een brouwerij niet te ver van huis.

DHM: En dat lukte?

Ik ben als brouwmeester bij De Scheldebrouwerij beland, in ‘s Gravenpolder, juist voor Goes. Dat is ook een eind rijden, maar niet echt druk verkeer. Die waren oorspronkelijk begonnen in één klein pandje. En dan hadden ze telkens een pandje ernaast erbij gepakt, nog een pandje. Maar ze mochten geen muren slopen, er mochten ook geen doorgangen gemaakt worden, wat het werk fel bemoeilijkte. Ze waren dus op zoek naar beter. In België is het vastgoed goedko -

per dan in Holland, zeker in een industriezone en dus is het Meer geworden. Vanaf dan konden ze het ook “Belgisch” bier noemen. De uitstraling daarvan was heel wat beter. Binnen het jaar hebben we de brouwerij verhuisd naar Hoogstraten, naar een pand op de Transportzone in Meer. Een leeg pand, dat we konden inrichten zoals het moest. En voor mij ineens vlakbij huis, ik kon met de fiets gaan werken.

Een eigen nest

DHM: Hoe lang ben je daar geweest? Negen jaar, best lang. Maar ik koesterde al langer de ambitie om ofwel participant te kunnen worden of voor mezelf te beginnen. Maar de twee broers vonden zichzelf toen nog te jong om de zaak al door te geven. En achteraf gezien was het ook een verstandige beslissing om dan te vertrekken, want één van de twee broers doet het nog steeds.

Ik wou effectief wel iets van mezelf. Samen met o.a. Patrick Melis heb ik geprobeerd een brouwerij te beginnen bij de paters in Meersel-Dreef. Eigenlijk hadden we daar een akkoord over met het bestuur van de Kapucijnen in Antwerpen. Maar dat bestuur van de Kapucijnen verandert om de vier jaar. Toen een half jaar een nieuw bestuur kwam was er ineens een no-go.

DHM: Jullie wilden eigenlijk in het klooster van Meersel-Dreef zelf een brouwerij starten?

Ja, in die omgebouwde schuur die nu zo’n gastenhuisje is. Spijtig dat het afgespron -

gen is. We waren al bezig met een architect en plannen voor de inrichting, maar gelukkig hadden we toen nog geen contracten getekend. En nog geen, hoe moet ik dat zeggen, geen zware engagementen aangegaan.

DHM: Maar de droom bleef?

Jawel. Op een gegeven moment brouwden wij bij de Scheldebrouwerij onder andere voor Hobbybrouwerij het Nest. Het Nest dat waren vrienden in de Turnhoutse bierclub “Orde van de Zatte Mus” en ze besloten om hun passie te professionaliseren. Ze ontwikkelden hun bieren in hun garage, lieten die dan brouwen bij een bestaande brouwerij zoals de Scheldebrouwerij. Vervolgens deden zij zelf de commercialisering, de verkoop, de logistiek, …

Op een gegeven moment deden die al een goeie 500 hectoliter, dus dat is 50.000 liter, en dat zijn al volumes waarvan je kunt zeggen dat je zou kunnen overwegen om het zelf te gaan doen. Als brouwmeester ben ik met hen in contact gekomen en heb hen gevraagd ‘waarom zou je dat niet doen?’ Hun antwoord was, ‘ja wij kunnen goed ons potje van 20 tot 45 liter brouwen, maar wij kennen niks van een industriële installatie’. Wel, dat stuk kende ik dus, en zo hebben we onze kennis samengelegd. Zo is ons avontuur begonnen.

Oud-Turnhout

DHM: Niet in die garage nemen wij aan? Nee, we hebben een brouwerij uitgetekend uitgaande van een pand dat we toen voor ogen hadden. Een nieuwbouw, dat was gemakkelijker, op een industrieterreintje naast de ring in Oud-Turnhout, achter Miko.

We hebben een goede structuur op poten gezet en richtten in 2013 met z’n drieen vennootschap Het Nest op. De hobby was er toen af, het zou een echte brouwerij worden. In 2014 hebben we de grond gekocht en het gebouw gezet, in juli 2015 zijn we beginnen brouwen. Als ik dat nu overdenk, zijn we toen wel forse engagementen aangegaan, niet zonder risico’s. Maar op dat moment sta je er niet bij stil, anders begin je er niet aan. Met ja te zeggen zijn we de volgende twintig jaar voor de bank aan het werken, hè. Zo simpel is het… Die hobbybrouwers hebben de sprong ook gewaagd en hebben mee geinvesteerd.

DHM: Maar de zaak draaide wel?

We zijn heel snel gegroeid in het begin. Dat maakt dat we ook heel veel extra investeringen moesten doen. Dus we hebben al binnen de twee jaar de grond ernaast gekocht, en drie jaar geleden daar nog een volledig nieuw pand gezet. Daarvoor hebben we ook andere investeerders aangetrokken.

Ondertussen hebben wij zestig verschillende handelaars die onze producten verkopen. Dus we hebben een soort cooperatie opgericht. In verschillende rondes gaven we mensen de mogelijkheid om aandelen te kopen. Ik noem dat altijd een gunfactor. Dat zijn dan vrienden, kennissen of familie. Zo hebben we nu 60 aandeelhouders. Er zijn in het Turnhoutse en de Kempen heel veel mensen die gewoon trots zijn op het feit dat er een brouwerij van bij hen is, en dat zij daar een stukje in kunnen participeren. Mijn aandeel is in het geheel daardoor wel een pak kleiner geworden. Maar we hebben wel goed op onze zaak gepast en onze belangen zijn goed verankerd. Ik ben weliswaar een minderheidsaandeelhouder, maar naast brouwmeester ook bestuurder. Dat zit goed in elkaar, het werkt goed. Momenteel brouwen we rond de 4.200 hectoliters per jaar (420.000 liter).

Whisky

DHM: En daar is het eigenlijk nog niet bijgebleven, toch?

In 2020 hebben we een fusie aangegaan met Brouwerij -Stokerij Pirlot (Zandhoven) voor synergie in productie, sales en stokerij. Zij maakten zowel bier als whisky. Toen we drie jaar geleden de nieuwe bouw gezet hebben, hebben we de volledige installaties uit Zandhoven verhuisd. De brouwerij is daar dus weg, het is nu een horecazaak. Wij gebruiken enkel nog de kelder, daar zit onze whisky in om te rijpen.

DHM: Wat is nu jouw specifieke taak in Het Nest?

Ik ben nog altijd brouwmeester. De recepten van onze bieren zijn van mij, gaan door mijn handen. Met de uitbreiding zijn we nu opnieuw met twee brouwers, we hebben immers twee brouwinstallaties. Degene die we tien jaar geleden hebben gezet, dat is er een van 3000 liter (360 bakken bier) en die van Zandhoven komt. Daar brouwen we batches op van 1000 liter (120 bakken). Die twee installaties proberen we omwille van de efficiëntie zoveel mogelijk tegelijkertijd te laten werken. We hebben twee bottellijnen, één voor Stainy flesjes (model Duvel flesjes) en één voor de Apo (smalle flesjes).

Schuppenboer Zero

DHM: Wat zijn jullie belangrijkste merken momenteel?

Schuppenboer Trippel, Hertenheer, Gardiaan, en zeker ook onze Schuppenboer Zero, een alcoholarm bier. Dat staat bij veel brouwerijen hoog in de belangstel -

ling he, dat is zelfs nog een understatement. Ik heb nochtans altijd gezegd dat ik geen brouwer was geworden om alcoholvrij bier te maken. Maar eind vorig jaar hebben we beslist om dat toch te doen, want we misten anders gewoon volume. We kwamen in mei met onze Schuppenboer Zero op de markt, dat is op een goed halfjaar het tweede bestverkochte bier van heel ons gamma geworden. Dat is echt waanzin, hè. Ik heb die twintig jaar al zoveel bieren gelanceerd, en er is nog nooit een bier geweest dat op zulke korte tijd zoveel verkocht is. Ik heb net nog twee testbatches aan het proeven geweest om volgend jaar twee nieuwe alcoholvrije bieren op de markt te brengen.

DHM: Gaat dat ten koste van de alcoholhoudende bieren?

Jawel, die volumes vlakken mekaar uit, dat zijn communicerende vaten. Als je commercieel wilt overleven als brouwer denk ik dat je straks met een gamma zit van tien verschillende bieren waarvan nog drie alcoholhoudend en zeven niet-alcoholhoudend.

DHM: Jij zei nochtans net dat je geen brouwer bent geworden voor alcoholvrij bier?

Je hebt een opleiding genoten en daar ga je experimenteren met van alles en nog wat. Maar alcohol heeft wel een heel belangrijke factor in de smaak. Mijns inziens is een alcoholvrij bier maken met evenveel smaak als een alcoholhoudend,

nog altijd niet mogelijk. Je mist iets, het is vlakker, mist een bepaalde body. Maar binnen een jaar of twee zal dat wel het geval zijn, dat is een kwestie van er aan te werken natuurlijk. En uiteindelijk zal elke brouwer alcoholvrij bier gaan maken om boven water te blijven.

Dus zijn de producenten flink op zoek naar giststammen die eigenlijk geen of heel weinig alcohol vormen, dat zijn niet de klassieke giststammen waar wij mee werken. Tenzij je bier zou maken waarin je de alcohol gaat onttrekken, maar dat is

een nieuw en heel duur procedé dat wij als kleine brouwerij gewoon niet kunnen bekostigen.

Kapucijnen

DHM: Je zegt dat ook de Gardiaan goed de deur uitgaat?

Die draait goed, zij het iets onder de verwachtingen. Dat is voornamelijk omdat we nog niet genoeg hebben ingezet op Antwerpen zelf. Daar zitten ook Kapucijnen, die zijn er ook gekend, en dat is natuurlijk een veel grotere markt. We hebben nu laatst samengezeten met de Kapucijnen zelf en werken samen plannen uit om het ook daar te lanceren.

DHM: Hoe ben je terug bij de Kapucijnen terecht gekomen?

Kenny Bracke, de gardiaan van MeerselDreef heeft ons dan twee jaar geleden via via benaderd om toch terug samen te zitten. Niet om daar een productie te starten, maar om samen een Kapucijnerbier te ontwikkelen. Zo is de cirkel toch een beetje rond… Nu hebben wij de toestemming om Gardiaan onder de vlag van de Kapucijnen wereldwijd te verdelen. Het recept is van ons, wij hebben het etiket en alles zelf ontwikkeld, maar wel in samenspraak met hen. Aan het etiket zijn wel bepaalde voorwaarden waar zij zich mee kunnen vereenzelvigen natuurlijk. En de tekening is door een van de medebroeders gemaakt.

Momenteel is dat ons derde bestverkochte bier. Eerst is er Schuppenboer Trippel, dan Schuppenboer Zero, dan is het Gardiaan, daarna komt de Schuppenboer Grand Cru, Herteneer en Kempa. We hebben er nog veel meer, maar dat zijn de belangrijkste.

DHM: Er zijn nog andere?

Wij brouwen heel veel voor gemeentebesturen, bedrijven, verenigingen, ook andere brouwerijen. Maar die willen dan de eigen receptuur van hun hobby hebben. Wat het Nest vroeger deed als hobbybrouwers, doen wij nu dus ook voor anderen. Dus we draaien nu ongeveer 70% van ons volume voor andere mensen. Een aantal brouwerijen hebben kleine installaties van 500 liter, wat één paletje 60 bakjes bier is. Ze hebben dikwijls meer vraag, maar niet de mogelijkheid om uit te breiden. Die komen dan met hun grote volumes naar ons.

Ambachtelijk

DHM: Zijn jullie nog een ambachtelijke brouwerij met zulke volumes?

Onze installatie is al redelijk industrieel. Maar het blijft een ambachtelijk product, zolang je de basisvoorwaarden respecteert. Dat wil zeggen dat je geen gebruik maakt van toevoegingen die in de mastodontbedrijven wel gedaan worden, je respecteert alle tijden en gaat daar niet op beknibbelen. Wij lageren bijvoorbeeld drie weken. Dat wil zeggen dat we de koeling, de rijping van het bier, drie weken de tijd geven. Als je naar een grotere brouwerij gaat, dan gaat dat over een week.

Als je de receptuur respecteert van wat die kleine brouwers willen, dan is dat een specifiek bier. Dus elk recept dat ze met ons zouden laten brouwen, overlopen we samen om te kijken of het realistisch is. Het is niet omdat je iets kan brouwen op een installatie van 50 liter, dat het op onze installatie kan. Als er moet aan ge -

sleuteld worden, is dat altijd in overleg. Ook bijvoorbeeld kooktijden moeten wij aanpassen. Wij hebben een interne koker, je thermische belasting is iets minder klein dan als je met een gasbrander onder een kookketel staat. Dat vergt een aanpassing van de kooktijd want anders gaat de kleur te hard veranderen.

DHM: Is er nog ambitie om nog te groeien en heb je er ook de mogelijkheden voor?

Jazeker. We zitten nu eigenlijk op ongeveer 50% van onze capaciteit. Puur aan machines. Maar we hebben niet de mensen om te groeien. Zoals het er nu naar uitziet, denk ik dat we volgend jaar een extra brouwer nodig zullen hebben. En die zijn er niet veel!

DHM: Wat voor mensen werken er daarnaast bij jullie vooral?

We hebben twee dames die werken in de verkoop. In de productie zijn we met twee, alleen de brouwers. Verder nog enkele mensen om te bottelen en verpakken en één magazijnier die ook mee helpt bij het bottelen. Verder hebben we iemand voor sales en marketing. En twee mensen op de baan die op dit moment alleen maar bellen. Dat betreft alleen nog maar provincie Antwerpen en Limburg. Hoe wordt de rest van de verkoop gedaan? Een van mijn vennoten doet de export buiten België. We verkopen in Nederland, Italië, Spanje, Zweden, Taiwan, Japan, Hong Kong, …

Luxeproduct

DHM: Zijn dat echte bierdrinkers of is het een luxeproduct?

Dat is een luxeproduct daar, want bier is op dit moment overal een luxeproduct.

DHM: Is dat puur om de naam? Is dat zoals Belgian Chocolates? Ja, maar dat is wel aan het veranderen. De kwaliteit van het bier is tegenwoordig in heel de wereld goed. Dus je moet speciaal zijn om te blijven. Bier wordt over de hele wereld geproduceerd en kan overal goedkoper geproduceerd worden dan bij ons. Dat is waarom wij ons meer en meer terugtrekken op alleen de Belgische markt. Waarom zou iemand, bijvoorbeeld in China, Belgisch bier importeren dat duur is en waarvan je niet 100% zeker bent hoe de kwaliteit nog is als het daar aankomt na twee maanden onderweg te zijn? Dat is ook de reden waarom de grote Belgische brouwerijen al ginder brouwen. Dat willen wij niet.

DHM: Dus, Oud-Turnhout is goed? Eigenlijk zou het mooi zijn als we het maximale volume dat we kunnen produceren kunnen afzetten in een straal van, laten we zeggen 40 kilometer rond Turnhout. Het schoonste compliment dat je ons kunt geven is dat jouw vrienden en kennissen, mensen bij jou in de straat zeggen tegen een bezoeker: ‘Ik heb hier iets, sé, een lekker streekbier, een Schuppenboer Tripel, of een Hertenheer, of een Gardiaan! Dat moet je eens proeven. Als mensen dat zeggen, dan ben ik heel gelukkig.

In Oud-Turnhout zowel als in Turnhout zijn ze trouwens trots op ons bier. Ah ja, natuurlijk. Op veel feestelijkheden en recepties, ook van het gemeentebestuur wordt mijn Schuppenboer aangeboden. Dat is plezant, ja. En de naam van het bier doet ook Turnhout eer aan, als stad van de speelkaart.

Passie

DHM: Dat is plezant?

Zeker. Als mensen trots zijn op jouw product, als je er ook nog je brood mee kan verdienen. En het is een passie hé. Je moet er gelukkig van worden.

DHM: Dus jij zoekt daar bezig mee te blijven tot aan je pensioen?

Dat durf ik nog niet zeggen.

DHM: Heb je dan nog andere ambities, andere dromen?

Ambitie niet zo. Ik denk dat ik misschien op termijn wel terug kleiner wil. Kleinschalig en plaatselijk. Een soort van “brew pub”. Alleen voor Wortel en Hoogstraten, voor plaatselijke bezoekers. Niet om in de winkel terecht te komen. Maar

daarvoor is het nog te vroeg, dat zou alleen zijn om uit te bollen. Dat is een antwoord op je vraag hé! (lacht) Ik kan dit zeker nog vijf, tien jaar op deze manier doen. En dan hoop ik dat we dan ons doel bereikt hebben om onze capaciteit die we nu met 50% benutten, tegen dan op 100% zit.

Opvolgers

DHM: Hoe zie je het vervolg van Het Nest?

Dat zal doorgaan he, dan is het aan andere mensen. Misschien tegen dan wel een van de kinderen, wie weet. Maar momenteel is er nog geen interesse. Wout de oudste, die is twintig jaar en is zelfstandig ramenwasser en daarnaast is hij heel veel met schapen bezig. Dit is ook een passie dus. Hij heeft zelf heel wat schapen en doet ook heel veel schapenscheren, van Maaseik tot Gent. Ons Lobke is negentien, zij studeert het 2de jaar criminologie in Leuven. En de jongste, Staf, achttien, is sinds goed twee maanden heftruckchauffeur en hij doet dat graag. Hij is blij dat hij van school af is.

DHM: Een echte opvolger zit er op het eerste gezicht nog niet tussen zo te horen?

Ach, dat kan zo snel veranderen. Dat wil niet zeggen dat zij brouwer moeten worden. Maar misschien wel ondernemer, een andere functie opnemen in de zaak. Dat kan ook, hè. Of misschien een van de kleinkinderen als die er komen. En anders zal het brouwen hier bij mij stoppen.

DHM: Wat zijn voor de rest zoal jouw bezigheden? Niet veel, buiten de brouwerij. Weinig tijd momenteel voor iets

DE WERELD VAN

Gust, Lobke, Joke en Staf

anders. Ik heb heel lang nog gevoetbald, bij het Gebuurtenvoetbal onder andere. Het laatste was bij de Westkings. En dan heeft mijn vrouw gezegd, nu wordt het wel tijd om wat meer met de kinderen bezig te zijn ook.

Het enige wat ik nu nog doe als hobby is af en toe jagen. Weidelijk jagen bij de WBJ, we hebben met onze vereniging een jachtgebied in Loenhout. Ik eet zelf heel weinig vlees en als ik het eet, dan liefst iets wat ik zelf geschoten heb. Met een Schuppenboer Tripel erbij! (jaf/ao)

Leegloop in de kerk eindelijk gestopt

Epelteer 27 - 2320 Hoogstraten 0495 24 24 11

wm.installatiebedrijf@telenet.be

wm-installatiebedrijf.be

VANUIT HET STADHUIS

Weinig beweging in het meerjarenplan, geen initiatief in de Achtelsestraat

Eretitels, wegenwerken en overlastcamera’s

GEMEENTEBELEID Eind oktober zette de stad haar recent gestopte bestuursleden in de bloemetjes door de toekenning van een aantal eretitels. Daarna lag het tussentijdse rapport over meerjarenplan 2020-2025 op tafel, waarvoor alleen de oppositie nog interesse lijkt te tonen. En verder: herstellingen aan betonwegen, camera’s om overlast tegen te gaan, en een voorstel van Anders om voorlopig geen bouwprojecten toe te staan in het binnengebied tussen Achtelsestraat en Heilig-Bloedstraat.

Oude bekenden

De gemeenteraad begon met een opvallend aantal ‘oude’ bekenden in het publiek. De eerste drie punten op de agenda zijn immers de voorstellen om eretitels toe te kennen aan een aantal bestuursleden uit de vorige legislatuur. De titels van ereschepen en eregemeenteraadslid worden niet door Vlaanderen toegekend, maar door de Hoogstraatse gemeenteraad. Ze vereisen telkens een carrière van minstens 12 jaar.

De eerste die in aanmerking komt, is Marc Van Aperen. Hij was een volledige bestuursperiode burgemeester voor

Hoogstraten LEEFT en wordt daarom bij de Vlaamse regering voorgedragen voor de titel van ere-burgemeester. Ook de zes jaar voordien was hij overigens al actief als gemeenteraadslid. Marc Van Aperen moet wel nog even wachten op goedkeuring door de Vlaamse Regering, al zal dat vermoedelijk niet meer dan een formaliteit zijn.

Roger Van Aperen komt met zijn 18 jaar als schepen dus zeker in aanmerking. Van 2001 tot 2006 zat hij voor de KVB in het college van burgemeester Arnold Van Aperen, van 2013 tot 2019 voor N-VA onder burgemeester Tinne Rombouts en tot vorig jaar onder Marc Van Aperen. De

gemeenteraad kent hem de titel unaniem toe. Ondanks een recente knie-operatie is Van Aperen naar eigen zeggen met plezier naar de raadzaal gekomen om zijn oorkonde in ontvangst te nemen om die “een mooi plaatsje te geven”.

Drie eregemeenteraadsleden

De eerste titel van eregemeenteraadslid wordt toegekend aan Marcel Verschueren. Die zetelde tijdens de afgelopen legislatuur voor Hoogstraten LEEFT, evenals van 2007 tot 2013, toen de partij nog KVB heette. Hij was overigens de eerste gemeenteraadsvoorzitter toen gemeen -

en Marc Van Aperen die wordt voorgedragen als ereburgemeester.

VANUIT HET STADHUIS

Al jaren is er een zoektocht naar 4 ‘parking pockets’, enkel bij het toekomstige bouwproject aan de Carrefour is er één nieuwe buurtparking in voorbereiding.

teraden niet meer automatisch door de burgemeester werden voorgezeten. Verschueren had ook voordien al een zitje in de OCMW-raad van 1995 tot 2007 en van 2013 tot 2019. (Sinds 2019, bij de inkanteling van de OCMW’s in de gemeentebesturen, zijn de gemeenteraadsleden overigens automatisch ook lid van de OCMW-raad of de raad voor maatschappelijk welzijn, zoals die sindsdien meestal wordt genoemd.)

Ook Michel Jansen wordt eregemeenteraadslid na zijn carrière van 15 jaar. Hij deed zijn intrede in de raad in 1995 en zetelde tot 1997 voor de KVB. In 2012 en 2018 werd hij opnieuw verkozen, inmiddels voor de N-VA. Vanaf 2013 was hij bovendien 9,5 jaar schepen tot hij in 2022 zijn mandaat terug gaf. Een jaar later stapte hij uit de N-VA en zetelde als onafhankelijk raadslid.

Het derde nieuwe eregemeenteraadslid is Dimitri Van Pelt. Hij zetelde de afgelopen 12 jaar in de gemeenteraad voor Anders. Ook hij was de zes jaar voordien al OCMW-raadslid voor Groen!.

Opvolgingsrapport

De gemeenteraad wordt twee keer per jaar op de hoogte gebracht over de voortgang van het meerjarenplan, dat het beleid en de financiën vastlegt voor de periode 2020-2025. Alle cijfers komen aan bod wanneer de jaarrekening van het voorbije jaar wordt opgemaakt, maar ook in het najaar komt er al een ‘opvol -

gingsrapport’ naar de raad, dat de situatie op 30 juni van dat jaar weergeeft.

Dit meerjarenplan zit nu dus in zijn laatste uitvoeringsjaar en werd nog opgemaakt door de vorige bestuursploeg van Hoogstraten LEEFT en N-VA. De nieuwe ploeg, zonder N-VA en met samen!, legt intussen de hand aan het nieuwe meerjarenplan 2026-2031. Er lijkt dan ook maar weinig animo bij de burgemeester en schepenen om nog uitgebreid in te gaan op het opvolgingsrapport.

Voor raadslid Fons Jacobs (Anders) is dat rapport echter een teleurstelling. “De dromen waren groot en er werd op lange termijn gedacht bij de opmaak van dit meerjarenplan. Maar in de praktijk stellen we nu vast dat veel projecten altijd in de planfase zijn blijven steken en er weinig tot uitvoering zijn gekomen.”

Ruimte en mobiliteit

Jacobs verwijst bijvoorbeeld naar de opmaak van het beleidsplan ruimte, waar al 6 jaar aan gewerkt wordt en dat dit jaar eigenlijk afgerond moest zijn. Nu meldt het rapport echter dat ‘een plan van aanpak door IOK werd voorbereid om in het najaar van 2025 en in de loop van 2026 het beleidsplan ruimte verder uit te diepen’. Lees: het gaat nog wel even duren voor er een afgewerkt plan op tafel ligt. In afwachting daarvan wordt wel alvast een herziening van de gemeentelijke stedenbouwkundige verordening voorbereid, wat zou moeten leiden tot een verhoog-

de kwaliteit van bouwprojecten. “Zes jaar voorbereiding dus, zonder concreet plan,” besluit Jacobs, “terwijl de ruimtelijke druk en de versnippering dramatisch blijven toenemen.”

Ook op het vlak van mobiliteit mist oppositiepartij Anders vooruitgang. Het meerjarenplan mikte bijvoorbeeld op 4 parking-pockets of buurtparkings in Hoogstraten-centrum, maar er is er maar één in voorbereiding: het bouwproject bij de Carrefour, dat volgens het rapport ‘gestaag verder loopt’. Dit najaar zou er duidelijkheid moeten zijn over de strategie voor de komende jaren. Ook de uitvoering van het beleidskader mobiliteit, dat in 2023 werd goedgekeurd, laat volgens Jacobs op zich wachten. “Veel blijft steken in plannen, studies en kleine ingrepen, maar van een geïntegreerd beleid is er eigenlijk geen sprake.”

Cultuur en klimaat

Het andere grote dossier uit dit meerjarenplan, het cultuurhuis, is volgens het opvolgingsrapport ‘momenteel opgeschort’. Het ‘wordt bekeken binnen de opmaak van het nieuwe meerjarenplan’. “Het prestigeproject van de vorige legislatuur lijkt helemaal van tafel. Na ruim 40 jaar palaveren zijn we terug bij af,” stelt Jacobs vast.

Na ruim 40 jaar palaveren zijn we terug bij af Fons Jacobs (Anders)

Ook op vlak van klimaat en duurzaamheid ziet Anders weinig vooruitgang. “Het klimaatactieplan telt 8 speerpunten en 48 acties, maar volgens de rapportering zijn er slechts 7 uitgevoerd. Er zijn er nog 22 lopende, 5 zijn er zelfs niet opgestart, 8 staan on hold en 6 zijn gewoon verdwenen. Het politiek overleg klimaat dat opgericht werd, waarin alle partijen vertegenwoordigd waren, is dit jaar niet meer bijeen gekomen. Dat toont voor ons toch wel aan dat klimaatbeleid voor dit bestuur echt geen prioriteit meer is.”

“De nieuwe meerjarenplanning moet heel wat losse eindjes oplossen en er zijn dus heel wat kostbare jaren verloren gegaan in de voorbereiding. Deze nieuwe legislatuur is intussen 10 maanden bezig. Het kan goed zijn dat er achter de

VANUIT HET STADHUIS

schermen hard gewerkt wordt, maar op het terrein beweegt er weinig. Laten we hopen dat we de komende jaren eindelijk wat vooruitgang gaan zien.”

Financiële uitdagingen

Intussen is het bestuur inderdaad volop bezig met de opmaak van een nieuw meerjarenplan, dat het bestuursakkoord moet omzetten in concrete, becijferde acties. Dat meerjarenplan zal op de gemeenteraad van december ter goedkeuring voorliggen. Voorlopig is het dus afwachten welke projecten daarin opgenomen worden en welke keuzes er de afgelopen maanden zijn gemaakt over de hangende dossiers.

Het lijkt in elk geval onwaarschijnlijk dat deze bestuursperiode er weer één wordt van “100 miljoen aan investeringen”, zoals de vorige schepen van financiën op een bepaald moment liet optekenen. Door een combinatie van factoren zitten de lokale besturen immers in financieel uitdagende tijden.

Door de inflatie liepen de personeelskosten de afgelopen jaren sterk op, terwijl de inkomsten uit de personenbelasting tegenvallen en de vooruitzichten naar beneden worden bijgesteld door de economische situatie en de belastinghervorming in het federale regeerakkoord. Die tegenvallende inkomsten hebben eveneens een impact op de federale en de Vlaamse overheid, waardoor subsidies voor de lokale besturen teruglopen en er voortdurend taken worden doorgeduwd naar het lokale niveau.

Tegelijkertijd loopt de pensioenrekening voor de vroegere statutaire ambtenaren verder op en dalen de dividenden vanuit de energie-intercommunales. Het is dan ook afwachten welke antwoorden het stadsbestuur daarop vindt en welke keuzes het daarbij maakt voor de komende jaren.

Herstellingen betonwegen

Voorlopig blijft de stad alvast investeren in het wegennet. De afgelopen jaren werd de staat van de Hoogstraatse wegen uitgebreid in kaart gebracht en werd een onderhoudsplan opgesteld. Daaruit volgt voor het volgende jaar een opdracht voor het dringende herstel van maar liefst 29 betonwegen, goed voor een investering van 1,2 miljoen euro. “Dat is 3 keer meer budget dan de voor-

Het vorige college gaf opdracht om te bekijken welk plan van aanpak nodig is voor het nog onbebouwde binnengebied tussen Achtelsestraat en Heilig-Bloedstraat. Het nieuwe college lijkt echter niet meteen van plan daarin zelf initiatief te nemen.

bije jaren,” aldus raadslid Nick Martens (Hoogstraten LEEFT).

Schepen van openbare werken Piet Van Bavel (Hoogstraten LEEFT) antwoordt op de vraag van raadslid Maarten Leemans (Anders) of er ook onderhoud voorzien is voor de asfaltwegen, de fiets- en voetpaden. “De asfaltwegen zitten in een andere overheidsopdracht, die we deze zomer al hebben gegund. Die werken zijn of worden momenteel al uitgevoerd. Met de opdracht die vandaag wordt goedgekeurd focussen we op herstellingen van betonwegen die niet in hun geheel vernieuwd moeten worden en die ook niet binnen een rioleringsproject vallen. Het gaat vooral om 70km/u-wegen in het buitengebied, die ernstige gebreken vertonen. Voet- en fietspaden zitten in andere dossiers.

Momenteel zijn we overigens bezig met een nieuwe conditiemeting, waarbij we ook in kaart brengen hoe intens de we -

gen gebruikt worden en in welk tempo ze verslechteren.”

Binnengebied

Achtelsestraat

Oppositiepartij Anders voegde een eigen punt toe aan de agenda van de gemeenteraad. De fractie vraagt het stadsbestuur om duidelijkheid over de toekomst van het voorlopig onbebouwde binnengebied tussen de Achtelsestraat en de Heilig-Bloedstraat. “Het gaat om een terrein van ongeveer 4,5 hectare waarvoor de Kwaliteitskamer Kempen begin 2024 een advies aan het schepencollege formuleerde,” brengt raadslid Fons Jacobs in herinnering. “Dat bevatte duidelijke ontwikkelingsrichtlijnen en mogelijke scenario’s, waaronder het behoud van waardevol groen en de opmaak van een nieuw ruimtelijk uitvoeringsplan om het gebied te herbestemmen als groengebied.” “Meer dan een jaar later is er nog geen plan van aanpak uitgewerkt, hoewel het

VANUIT HET STADHUIS

college daarvoor in augustus 2024 al opdracht gaf,” zegt Jacobs. “We vragen daarom een stand van zaken en stellen voor om, in afwachting van een volledig inrichtingsplan, een tijdelijke stand-still af te kondigen. Zo vermijden we dat individuele eigenaars of ontwikkelaars nu al aparte aanvragen indienen die het toekomstige geheel zouden hypothekeren.”

Een standstill lijkt me juridisch zeer moeilijk

Hilde Vermeiren (samen!)

Schepen van omgeving Hilde Vermeiren (samen!) bevestigt dat er in het gebied verschillende eigenaren zijn, wat een gezamenlijke ontwikkeling moeilijk maakt. Ze wijst erop dat het gebied momenteel al in een provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan ligt, dat het een bestemming geeft van stedelijk wonen. “Uw vraag om een ‘standstill’, waarbij we omgevingsaanvragen in tussentijd niet meer zouden behandelen, lijkt me juridisch zeer moeilijk,” antwoordt ze. Het staat eigenaren vrij om een aanvraag in te dienen. En dan is het aan de stad om die te behandelen zoals alle andere, uiteraard rekening houdend met alle regels en voorschriften, waaronder een goede ruimtelijke ordening.”

Verkaveld en volgebouwd

Jacobs vraagt echter initiatief van de stad, bijvoorbeeld door de bestemming te wijzigen via een nieuw ruimtelijk uitvoeringsplan. “De Kwaliteitskamer zegt dat er op dit moment geen behoefte is aan bijkomende woningen en appartementen. Dus het is aan ons om de bestemming van dat gebied aan te passen aan de huidige noden en behoeften van de stad, niet die van de eigenaars.”

Vermeiren verwijst naar het beleidsplan ruimte dat nog in opmaak is: “Daarin worden de lijnen bepaald waarbinnen we onze gemeente ruimtelijk verder willen ontwikkelen. Deze omgeving zullen we daarin moeten bekijken, maar er zijn ook nog andere gebieden waarvoor dat geldt. Het beleidsplan zal mee bepalen waar we nog RUP’s moeten opmaken. Ik zie dan ook niet in waar de paniek over dit ene gebied plotseling vandaan komt. Het ligt er tenslotte al 20 jaar.”

“Onze bezorgdheid is dat dit gebied binnen een aantal jaren al verkaveld en volgebouwd kan zijn. Het advies van de Kwaliteitskamer geeft verschillende mogelijkheden om daar zelf als stad mee aan de slag te gaan, daarom zouden we graag zien dat de stad die verder bekijkt,” reageert Jacobs. “De bezorgdheid dat alles niet zomaar volgebouwd zou worden, die delen wij ook,” besluit Vermeiren.

Het afgelopen jaar stelde de stad geregeld vandalisme vast, zowel achter het raadhuis en bij de voormalige bibliotheek in Meerle, als bij de Pax en Den Dijk in Hoogstraten. Nu komen er veiligheidscamera’s.

Voorzitter Herman Snoeys (Hoogstraten LEEFT) beëindigt daarop de discussie, maar vraagt tot verbazing van Jacobs niet aan de gemeenteraad om te stemmen over zijn voorstel over de tijdelijke standstill en om advies te vragen aan de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening. “Ik denk dat er voldoende antwoorden gegeven zijn, die u op de opname altijd nog eens kan herbeluisteren,” zegt hij daarover. “Een aanfluiting van de democratie,” noemt Jacobs dat na afloop in het persbericht van Anders. “Het is niet aan de voorzitter om te bepalen of een punt wordt gestemd.”

Hoewel de kans klein is dat het voorstel een meerderheid behaald zou hebben, heeft Jacobs daar wel een punt. Als een ontwerpbesluit volgens de regels is ingediend, moet de voorzitter het inderdaad ter stemming voorleggen zodat elk gemeenteraadslid zich erover kan uitspreken.

Een belangrijk hulpmiddel om daders te identificeren

Tinne Rombouts (samen!)

Veiligheidscamera’s

Als antwoord op verschillende gevallen van overlast en vandalisme wil de stad veiligheidscamera’s inzetten op een aantal plaatsen die al meermaals geviseerd werden. De politie stelt momenteel telkens een proces-verbaal op wanneer er schade is, maar ziet net als de stad voordelen in camera’s om de schuldigen te kunnen opsporen.

“We stellen vast dat een aantal plaatsen in Hoogstraten gevoelig blijken voor vandalisme,” bevestigt burgemeester Tinne Rombouts (samen!). “En dat blijft niet altijd bij kleine zaken. Zo zijn er al ramen ingegooid, werd er een brandje gesticht en werd materiaal afgebroken. Dat willen we als stadsbestuur niet tolereren. De politie treedt daar nu al tegen op, maar zo’n extra ogen, zoals ik camera’s vaak noem, kunnen een belangrijk hulpmiddel zijn om de daders te identificeren.”

De camera’s worden in Hoogstraten geplaatst bij de Pax en Den Dijk, en in Meerle bij het raadhuis, de polyvalente zaal en de sporthal. (twi)

Heel wat wandelknooppunten verdwijnen…

WANDELEN De provincie Antwerpen werkt aan een grote herstructurering van het wandelnetwerk. De focus verschuift daarbij naar kwaliteit boven kwantiteit: alleen de meest aantrekkelijke wandelroutes behouden hun fysieke bewegwijzering met knooppunten. Minder ‘kwalitatieve’ trajecten zullen in de toekomst enkel nog digitaal beschikbaar zijn. In Hoogstraten verdwijnt een flink deel van de gekende paaltjes met nummeraanduiding, het netwerk in Wortel-Kolonie blijft.

Vrees

Een grondige analyse bracht aan het licht dat meer dan de helft van de 4500 kilometer aan wandelpaden in de provincie als ‘minder kwalitatief’ wordt beschouwd, vaak omdat ze door bebouwde zones of langs drukke wegen lopen. De fysieke wandelknooppunten in Hoogstraten zouden daarom verdwijnen. Maar na een recent en constructief overleg tussen de provincie en het stadsbestuur, is men tot een compromis kunnen komen.

De vrees dat Hoogstraten volledig uit het fysieke knooppuntennetwerk zou verdwijnen, blijkt ongegrond. Uit het overleg blijkt dat het wandelnetwerk vanuit het centrum van Hoogstraten in de richting Wortel-Kolonie bewegwijzerd blijft zoals vandaag.

Buiten deze zone zal het netwerk evenwel overgaan naar een virtueel systeem. Daar worden de digitale trajecten aangevuld met nieuwe, afzonderlijk bewegwijzerde wandellussen, ook over de grens heen. Die aanpak moet blijven zorgen voor een aantrekkelijke en duidelijke wandelervaring, ook zonder knooppuntpaaltjes op elke hoek.

Eigenheid

Volgens Willy Verbruggen, coördinator van het wandelnetwerk bij de provincie Antwerpen, is deze aanpak het resultaat van zorgvuldige afstemming met de lokale besturen: “Het overleg met Hoogstraten was bijzonder constructief. Samen kwamen we tot een oplossing die zowel tegemoetkomt aan de noden van de wandelaar als aan de visie van de stad. We merken dat deze aanpak - met aan -

De fysieke wandelknooppunten zullen in Hoogstraten grotendeels verdwijnen omwille van ”te gevaarlijk” of niet aantrekkelijk genoeg.

dacht voor lokale eigenheid - in de meeste gemeenten goed onthaald wordt.” De provincie is nog tot eind oktober in gesprek met alle betrokken gemeenten. “Tijdens die één-op-één-gesprekken luisteren we heel aandachtig naar lokale bezorgdheden en zoeken we naar haalbare oplossingen. Je zou het bijna maatwerk kunnen noemen,” aldus Verbruggen.

Hoewel de knooppunten op minder gewaardeerde trajecten verdwijnen, benadrukt de provincie dat deze routes niet verloren gaan. Ze blijven beschikbaar via digitale kaarten en apps.

Wandelwaardig

“We investeren liever in het onderhoud en de promotie van de mooiste en meest gewaardeerde paden,” zegt Verbruggen. “Wandelaars willen vandaag meer rust, natuur en beleving, weg van drukte en verkeer. Door te focussen op de beste routes, kunnen we een écht kwaliteitsvol netwerk blijven aanbieden.”

Al bij al kan je natuurlijk wel stellen dat we in Hoogstraten werk aan de winkel hebben om ons landschap in ere te herstellen. Als bij een kwaliteitscontrole blijkt dat het grootste gedeelte van je grondgebied niet (meer) als wandelwaardig beschouwd wordt, dreig je één van je recreatieve en toeristische troeven te verliezen en boeten je inwoners aan levenskwaliteit in omdat de kwaliteit van hun leefomgeving onder druk staat. Toch iets om over na te denken, niet? (ao)

Kerkstraat in Meerle

Benieuwd wat er gaat gebeuren nu het een gemeenteweg is…

WONEN Vlaanderen telt

285 gemeenten waarvan er 261 een Kerkstraat hebben. Het zou me verbazen dat die gemeenten een andere straatnaam hebben die naar de kerk verwijst: mogelijk Kerkplein, Kerkplaats of iets met de naam van de patroonheilige van de kerk. Het zegt iets over ons verleden, dat was zonder meer verbonden met ‘het Rijke Roomse leven’ dat tot enkele decennia geleden belangrijker was dan de wereldse besturen van onze gemeenten. Meerle heeft dus ook een Kerkstraat en het wordt tijd dat we daar eens kijken wie daar woont en hoe het wonen er is.

Een eigen bedehuis

Veel geschiedenis valt er niet te zeggen over de Kerkstraat. Dat de kerk er al lang staat, ja. De oudst bekende oorkonde over Meerle van 11 juni 1261 bevestigt het bestaan van een eigen bedehuis, vermoedelijk een bijkerk van de Baarlese hoofdkerk. De onderbouw van de toren

zou in de kern teruggaan op een eerste Romaans kerkje, vermoedelijk gebouwd in de eerste helft van de 13de eeuw door de abdij van Thorn. Restauratiewerken in 1970 legden fundamenten bloot van dit eerste kleinschalig bedehuis.

Maar in ‘Meerle door de Eeuwen’ heen zeggen Kanunnik Jansen en Burgemeester Van Nueten dat deze kerk in het veld stond en dat de straat die ertoe liep eertijds Akkerstraat genoemd werd. Wanneer ze de naam Kerkstraat kreeg, zeggen deze geschiedschijvers niet.

Het staat wel vast dat ze die naam wel al had in het begin van vorige eeuw, ze wordt vernoemd in 1913. Het tracé van de straat op de Ferrariskaart (1775) telde toen een 14-tal woningen, aan de vorm te zien meestal kleine langgevelhoeven. De Posthoorn is nog duidelijk te herkennen, maar zijn er volgens de Inventaris van het Bouwkundig erfgoed begin 20e eeuw wel wijzigingen aangebracht met een aanbouw.

De bewoners

Albert Brosens-Peeters en Maria Snoeys

“Al bij al zijn we er nu blij mee”

Albert (83) en Maria (78) zijn haast zeker de bewoners die al het langste in de Kerkstraat wonen. Albert woont er al heel zijn leven, niet in het huis waar hij nu woont, maar altijd wel vlakbij. “In het huis hier een beetje verder, met die figuurtjes boven. Dat was van een nonkel. Ik heb twee achternamen,” zegt Albert, “Brosens-Peeters. Dat is gekomen omdat de moeder van mijn vader, die Peeters heette, gestorven is in het kinderbed. En onze vader is dan opgevangen door zijn tante, de zus van zijn moeder, die dus ook Peeters heette. Zij was gehuwd met Bert Van Den Heuvel, een aannemer. Die hadden geen kinderen en onze vader is daar opgegroeid. Ze hebben hem aangenomen als eigen kind. Om te kunnen

erven moest hij ook hun naam dragen en destijds werd gewoon die naam aan zijn eigen naam toegevoegd. Omdat de naam van de tante dezelfde was als die van zijn moeder, hebben ze Peeters gekozen. Vanaf dan heten al de nakomelingen van mijn vader Brosens-Peeters. Ook mijn kinderen en kleinkinderen, en die van mijn broer ook.”

“Mijn pleeggrootvader – Bert Van Den Heuvel - was dus een aannemer, naast de Dalweg. Die aanbouw daarbij was het magazijn. Hij heeft na de oorlog de kerk in Ulicoten gebouwd. De bakstenen werden hier met de tram aangevoerd en dan met paard en kar naar Ulicoten gevoerd, over de kasseiweg. De Kerkstraat was toen ook nog een kasseiweg. Mijn vader heeft de zaak verdergezet en later heb ik hetzelfde gedaan. Toen wij getrouwd zijn in 1969, hebben wij gebouwd aan de overkant van de straat, een tweewoonst

samen met onze Jaak. Er stond toen al nieuw groter magazijn.”

Het familieverhaal heeft nog een hoofdstuk. “Nu heeft mijne zoon het aannemersbedrijf verdergezet. Hij is eerst even leraar geweest, maar heeft dan toch voor de zaak gekozen. Hij heeft een huis kunnen zetten op de naastliggende grond, die vroeger de tuin was van café De Kroon, van Jef Verheyen die getrouwd was met een dochter van Jan Michielsen van De Kroon.”

Zicht

Albert vertelt verder: “Zelf zijn we aan de overkant blijven wonen tot in 2017. Toen zijn we naar hier verhuisd. Dat huis was al van mijn vader, het was al oud. We wilden het eerst afbreken en een nieuw bouwen maar kregen er geen vergunning voor. De gevel moest behouden blijven, die is erfgoed. Dus hebben we het volledig gerenoveerd. De achtergevel hebben we wel opengemaakt, om het licht binnen te laten en in de tuin te kunnen kijken. Al bij al zijn we er nu blij mee, het is een mooi huis, een mooie gevel. Het zicht van de straat is er toch bij gebaat. Dat kan je van die appartementen aan de kerk niet zeggen!”

Jaak en Maria wonen er heel graag, gelukkig hebben ze alles gelijkvloers. Want Jaak is niet zo goed meer ter been. Hij is een van de 3% mensen die pancreaskanker hebben overleefd. “Maar we klagen niet, we wonen hier goed. Onze zoon woont aan de overkant, de kleinkinderen – allé die worden ook al groot – springen regelmatig binnen. Het is hier ook een fijne buurt, we kenden iedereen in heel

het dorp he. Dan kan niet anders hé, als je hier zo lang woont. Er is ook altijd een goede gebuurtewerking geweest. Dat gebuurte hoort samen met een stuk van Meerledorp en de Hazenweg. De andere helft van de Kerkstraat hoort bij een andere gebuurte. Stilaan komen er wel andere mensen wonen. En die kennen we niet meer. Je maakt niet gemakkelijk contact meer, zeker niet met de mensen van andere nationaliteit. Het is onvermijdelijk dat het verandert hé. Maar wij willen hier niet weg. Als ze mij weg willen, zullen ze me buiten moeten dragen als mijnen tijd om is...”

Lutgart Laurijssen en Peter Clymans

“Er moest gereven

worden, hè”

Even verder aan de overkant, naast een oud - en gelukkig bewaard geblevenkerkpad, wonen Lutgart en Peter. Afgezien van de leeftijd, is er wel enig gelijkenis met het verhaal van Albert Brosens. Lutgart is hier nooit weggeweest, heeft zelfs nooit in een ander huis gewoond. Voorheen hadden haar grootouders en haar ouders er jarenlang een kruidenierswinkel. Nu heeft zij er al vele jaren haar schoonheidssalon. Peter komt van achter de hoek, van het begin van de Voort.

Lutgart: “Ik woon hier dus van februari 67, toen ik geboren werd. Mijn ouders hadden hier een kruidenierwinkel en mijn grootouders hadden die van tevoren ook al. Het is al heel lang familie-eigendom.

Mijn pa was een Meerlenaar, mijn ma is van Minderhout, maar ze kwam al lang in Meerle, ze kende het al voor ze trouwde. Ze heeft nog bij Broekmans gewerkt.”

De herinneringen aan de straat en haar bewoners zijn levendig. “Toen ik klein was, woonde er veel jong volk toen in de buurt. Van Janus en Ria Verhoeven, Koen, Joor en Tom, en dan hiernaast woonden Rianne, Karin en Jan Jespers. Even verder die van Hofkes, Heidi en Ingrid. Geert en Ingrid Brosens, iets jonger. En natuurlijk nog mijn zus Anne, die is ouder en onze Koen twee jaar jonger. We gingen met een heel rij naar de school. De zus van Frank Jespers, die vertrok hier achter de hoek die pikte hier alle kinderen mee. We kwamen met een hele tros tegelijk aan op school. Het was hier toen nog een steenweg, een kasseiweg. Toen de nieu -

we weg gelegd werd, ik denk begin jaren 70, speelden we op de zandbergen die ermee gepaard gingen.”

Probleem

Hoe kijken ze nu naar hun Kerkstraat? “Ik heb met de Kerkstraat op zich niet zo’n probleem. Het zijn andere mensen die daar problemen mee hebben. Ik hoor weleens dat ze er enkel richting van willen maken. Alsjeblieft niet, hè, dan wordt dat een racebaan. Misschien als ze de straat eerst versmallen. We hebben ook wel schrik van verkeersremmers. We wonen hier op goed 100 meter van de hoek met Meerledorp, veel kans dat de eerste hier pal voor de deur ligt.”

“Er hebben een tijd heel veel busjes gestaan, werkbussen. Dat belemmert uw zicht verschrikkelijk. Dat komt met die appartementen natuurlijk. Er komen mensen in wonen, die moeten gaan werken. Die hebben vanachter geen plek, daar staat hun gewone wagen. Dat was vroeger anders. De gasten van Albert Brosens kwamen allemaal met de fiets of met de auto hier bij de aannemer en vertrokken daar met hun busjes naar het werk. Dus de werkgevers hadden allemaal hun busjes bij hun bedrijf. Wat ik wel hinderlijk vind, is het op de stoep rijden met de fiets. Ja, dat hoort zo niet. Maar wat eigenlijk wel grootste probleem van de Kerkstraat is, is dat er een aantal appartementsgebouwen zijn gekomen. Het beeld en ook de samenleving is daardoor verstoord.”

Lutgart kijkt al verder. “Wij hopen dat ze de mensen zullen betrekken bij een herinrichtingsplan. En niet alleen de inrichting van de weg, maar ook hoe het wonen hier georganiseerd wordt. Appartementen moeten kunnen, maar dan wel graag een beetje passend in het straatbeeld. Hier schuin tegenover staat een voorbeeld van hoe het wel kan. En ja, misschien toch aandacht voor de oude woningen die er nog zijn en die het waard zijn bewaard te worden. Aan het burgemeestershuis van Van Nueten en de winkel van Rie Verbreuken mag best eens iets gedaan worden. Ze zijn toch zichtbepalend voor de straat.”

Groen padje

“De Kerkstraat op zichzelf is een best een schone straat om te wonen, wij wonen hier ook graag. Trouwens, de meeste mensen wonen aan de achterzijde van hun huis, zo heb je geen last van de drukte. En het is plezant dat de laatste tijd terug lokale en jonge mensen komen

wonen. We wonen hier overal dichtbij: gewoon zondags ‘s morgens uit het bed, te voet naar de bakker. Heel plezant eigenlijk. Een beenhouwer om de hoek, kruidenier en poelier op loopafstand. We zijn hier nog altijd goed gesteld op dat gebied. Je hebt hier naast ons het groen padje. Hoeveel dat dat gebruikt wordt! En dat ook terug proper is en vrij is.’

Peter: ‘Daar hebben we met mekaar wel zelf voor moeten zorgen. Een anekdote: toen wij hier pas woonden, woonde vovo hier nog een tijdje aan de andere kant van het paadje. Als ik zaterdags niet op tijd op mijn bed was, dan kwam hij wel efkes door het raam in de gang kijken en dan wist ik al genoeg. Er moest gereven worden hé! Het moest proper zijn. Nu, we hebben er ook altijd voor geijverd dat dat groen padje proper bleef. Je kan geen veiliger wegen vinden voor de kinderen. Het is ook een van de charmes van de Kerkstraat.”

Of hun toekomst nog lang in de Kerkstraat ligt, dat weten ze niet. “Onze mannen zijn nog maar pas de deur uit. Onze dochter is naar Edegem verhuisd, onze zoon is naar Rijkevorsel. Maar natuurlijk, het is een groot huis. Het is een gezinswoning uiteindelijk. En de vraag is natuurlijk, wil je daarin blijven wonen? Maar dat zal de toekomst wel uitwijzen, we hebben nog niet direct plannen.”

Erik

Van Boxel en Carine Strijbos

“Op een appartement kunt ge moeilijk een tomaatje zetten…”

Erik is geboren en getogen Meerlenaar, zoon van Lee Van Boxel. Carine is van Hoogstraten. “We wonen hier sedert 2003, toen hebben we het gekocht van de zoon van Stan Van Den Heuvel, de kunstschilder van de Hazenweg, die toen overleden was. Het was vroeger de werkwinkel van de vader van Stan, een timmerman. Het kwam openbaar te koop en daar hebben wij op ingezet. Het was nog betaalbaar. De schrijnwerkerij stond nog vol machines, al lang niet meer gebruikt. Want Stan heeft niet lang de zaak van zijn vader verdergezet, hij is snel fulltime kunstschilder geworden. Dat deed hij liever, denk ik. Maar de erfgenamen hebben dan een koopdag georganiseerd en dan is zowat alles verkocht geraakt. Alleen een hoop houtoverschotten is blijven zitten.”

“We hebben er wel werk aan gehad, hebben het huis zo goed als helemaal gestript en dan gerenoveerd. Alles zelf gedaan, buiten de verwarming.” Iets wat Erik wel lag: “Ik heb lang in de bouw gewerkt buiten een korte onderbreking als friturist. Daarna terug in de bouw en nu ben ik klusjesman in het Klein Seminarie. Een toffe job, met veel afwisseling. En hier hebben wij vanaf het begin graag gewoond, we voelden ons gauw thuis. We kenden veel volk, al is dat nu wel sterk aan het veranderen. Wie er allemaal in de appartementen is komen wonen, daar kennen we weinig mensen van. Er is nog een goed gebuurte, we komen regelmatig bijeen met het bestuur, doen af en toe een activiteit.” In de voormalige werkplaats was lange tijd een paapgooiclub. “Dat hebben we vele jaren gedaan. Maar met corona is dat noodgedwongen gestopt en daarna niet meer terug opgestart.”

Bouwvolumes

Erik en Carine zijn een nieuw samengesteld gezin en hebben drie kinderen, die hier ook gewoond hebben. Carine: “Eén woont er nog thuis, Jenthe, ook al is hij 31. Hij vindt het goed in hotel mama. En we vinden het niet erg, hoor.”

Of ze van plan zijn om hier te blijven wonen? “Jawel. Ooit hebben wel eens gedacht aan een appartement in Hoogstraten, maar eigenlijk is het goed hier. We hebben een mooie tuin, ik kan er een tomaatje zetten, dat gaat moeilijk kunnen op een appartement in Hoogstraten. We hebben er ook weinig mee…”. Carine: “Ik ook niet, ik woon al van 1989 in Meerle. Ik ben hier goed thuis. We zijn wel benieuwd wat er met de Kerkstraat gaat gebeuren, nu het een gemeenteweg geworden is. Hopen dat het wat mooier

ingericht wordt, dat er wat meer plaats komt voor een deftige stoep. En dat men oog heeft voor het karakter van de straat. Ons huis en wat ernaast staat, tot en met de winkels van Van Bavel, hebben geen erfgoedwaarde. Ooit komt daar nieuwbouw en wij hopen dan maar dat men zich een beetje inhoudt met de bouwvolumes. Want daar heeft men de bal al eens goed misgeslagen!”

Anjo Verkooijen en Kees de Koning

“Liefst in Meerle blijven tot het einde!”

Verder naar de kerk toe staan twee mooie typische woningen die zouden dateren van rond 1850. Het waren er ooit twee, maar zonder de gevel te verknoeien hebben de bewoners er één woning van gemaakt.

“Ik heet Kees de Koning en ben van Rijsbergen en dat is Anjo Verkooyen, die is van Strijbeek”, zegt Kees als hij de bovenste helft van de voordeur opent. “Dat hebben we gedaan voor de honden, want de voordeur komt meteen in de leefkamer uit. En dan zouden de honden op straat kunnen schieten of de bellers danig schrikken,” legt hij uit. Kees heeft altijd grote herdershonden gehad. Hij laat me binnen en Anjo serveert koffie met lekker pralines erbij.

Hoe zijn jullie in de Kerkstraat terechtgekomen? “Via Lisa, een zus van mij, die woonde hier met Benno Overgoor,” ver-

telt Anjo. “Eerder nog, maar toen waren het nog twee woningen, woonden Lee Vermeiren en Cor Jacobs hier naast mekaar. Zij zijn naar de witte wijk getrokken. Lisa en Benno woonden eerst in een van de huisjes op het Gemeenteplein en hebben dan deze woningen gekocht via Martha van Nueten. Martha was de dochter van burgemeester Van Nueten en woonde hier rechtover in de burgemeesterswoning. Ons Liza en Benno hebben met hulp van mijn broers hier de boel verbouwd. Mijn vader leefde toen nog. Ze hebben er één huis van gemaakt. Wel allemaal netjes aangevraagd. Ze hebben hier een jaar of zeven, acht gewoond en hebben dan het huis van Martha gekocht. Martha is er wel blijven bij wonen tot haar dood. En toen waren wij eraan toe om wat te kopen, dat is 46 jaar geleden.”

Anjo: ‘Ik was eigenlijk nog wel heel jong, maar Kees is 10 jaar ouder. Hij werkte bij ons in het transportbedrijf, ik ken hem al van mijn 12 jaar af!’ (lacht) Kees: “We stonden al lang in Rijsbergen op de lijst, maar ook toen kwam daar al niets van. Dus waren we hier heel blij mee. We hebben het stilaan helemaal gerestaureerd. Wij zijn nooit klaar met klussen. Er mocht weinig, want het is geklasseerd erfgoed, tenminste het zicht. Wij mochten geen dakraam zetten, geen dakkapel zetten. En als je ziet wat er ondertussen in de Kerkstraat allemaal gebeurd is!”

Achteruit

“Maar we hebben hier van begin af aan graag gewoond. We hebben een mooie grote tuin, met een waterput, een kippenkooi. Het geeft ruimte, hè. Naast het huis was een vrije ruimte, ik heb er een beetje naar achter een garage mogen bouwen, dat heb ik samen met mijn zwagers gedaan.”

Toen ze hier kwamen wonen, was dat nog in een vrij rustige straat. “Ja, dat waren kinderkoppen nog. Dat is ondertussen wel veranderd. Ik weet dat ze overal hard rijden, maar hier! Er wordt veel te snel gereden. En het parkeren is ook een ramp dikwijls. Men zou de straat toch heel anders kunnen inrichten, niet? Maar wij hebben even weinig inspraak hier in België als in Holland. Wat ons betreft zouden we graag éénrichtingsverkeer willen hebben. Maar we weten dat de meningen daarover verschillen. Wij draaien altijd al achteruit hier zo de inrit in, want als we het vooruit doen, zien we helemaal niks van stoep en straat als we eruit rijden. Ons huis staat natuurlijk pal op de rooilijn en de stoep is hier smal. Er passeren hier

STRAAT IN DE MAAND

kinderen op de stoep, met stepjes, met fietsjes van en naar school. En ze moeten wel langs deze kant van de straat gaan, aan de overkant kan je niet tussen de gevels en de geparkeerde wagens, zeker als het busjes zijn. Met een kinderwagen of een rolstoel kan je er helemaal niet langs.”

Er is wel meer veranderd. “De mensen in die appartementen moeten ook werken, dat snappen we. Maar ondertussen staat hun busje wel op een te smalle parkeerplaats, of voor het raam. En dan zie je niks meer. Waarom niet op het plein? Maar ja daar is ook veel minder plaats nu. Laatst had er een in het weekend iemand zijn grote bus voor de etalage van de bakker geparkeerd. Die was er niet blij mee!”

Politie

We zien hier haast nooit politie. Maar laatst stond ik met twee banden op de stoep om af te slaan in de garage. Daar zijn wij alle twee zo op getraind, dat gaat heel snel. Dus stond ik voorgesorteerd even te wachten tot een anonieme blauwe Volvo gepasseerd was. Die stopt en er stapt een agent uit. Hij zei, ‘madam, je staat fout hé’. Ik zei, ja, sorry, ik woon

hier. Ik moet hier echt achteruit in, want ik zie anders niks. ‘Ja, ja, oh, oh’, zei hij. Ik ga nu achteruit erin rijden zei ik. En ik deed dat in één keer. Toen reed hij een beetje door en kwam toch nog eens controleren. Hij was heel beleefd, ik was ook beleefd… Maar dan dacht ik, ja jongen, het is hier soms niet te doen door snelrijders en foutparkeerders, waar ben je dan? Je ziet ze weinig, de politie, voor die dingen. De wijkagent heb ik nog nooit gezien, ik zou hem ook niet herkennen. Vroeger, Frank Jespers, daar konden we wel eens iets tegen zeggen.”

“En dan die enorme tractor-combinaties in de tijd van de maïsoogst of als er ergens grondwerken zijn. Dat zijn gevaartes hoor, die achterste wielen komen tot aan de bovenkant van onze ramen! Meer dan twintig jaar al krijgen we de uitleg dat het een staatsbaan was en dat er niets kon gebeuren. Nu kan het blijkbaar wel. Wij zijn benieuwd van hoe gaan ze het aanpakken. Gaan ze nu de bewoners erbij betrekken of gaan ze weer een plan maken en zeggen van het is te nemen of te laten.”

“Maar we hebben hier ook mooie dingen gezien,” gaat het verder. “De kermissen,

GROOT NIEUWS

Vanaf 1 december open ik mijn nieuwe kapsalon voor DAMES, HEREN EN KINDEREN in Meerle!

Kom langs voor een frisse coupe, een gezellig praatje en een heerlijk momentje voor jezelf.

Tamara Van Oerle

Ulicotenseweg 30, 2328 Meerle enkel open op afspraak: +32 (0)496 13 31 23

Volg mij op Facebook en Instagram (Tamara Van Oerle) en blijf op de hoogte van alle nieuwtjes en acties. Je kunt ook via de link op mijn socials online een afspraak maken, of bel me op.

de stoeten voor de gouden bruiloften. Dat was zo’n mooie traditie. De fanfare voorop. Dat vindt ik heel gezellig ouderwets. Ja, dat hoort bij een dorp, hè. Maar wat men daar in het zicht bij de kerk en het Gemeenteplein gedaan heeft, dat noemen wij een verschrikking. Triest, denk ik als er met mijn hondje voorbij wandel. En hoe ze de muur van de school mismeesterd hebben. Half opnieuw gevoegd, in een andere kleur dan de oude. Waar zit erfgoed dan? Die mogen onderhand ook eens komen kijken naar het burgemeestershuis hierover, nog even en de raamkozijnen vallen eruit. En dat is toch een monument, niet?”

Of ze van plan zijn hier te blijven? “Nou, nu nog wel. De toekomst, dat is wel is een vraagteken. We kunnen we nu het allemaal nog een beetje bijhouden. Het is een grote tuin en een groot huis, met veel schilderwerk. We zijn altijd bezig. Maar naar Hoogstraten gaan, dat zien we niet zitten, en terug naar Holland, dat is een no-go. We hopen dat op er op termijn mogelijkheden komen in Meerle. Zorgflats bijvoorbeeld. Want eigenlijk willen het liefst van al in Meerle blijven tot het einde! En we hopen dat deze huisjes kunnen bewaard worden.” (jaf)

mist ik zie hoe hij kijkt maar niet of hij mij ziet zijn ogen, zij dwalen, herkennen mij niet en dat hij dan kijkt zo leeg en zo blind verdwenen, de man die ooit werd bemind als spiegels weerkaatsten zijn ogen zijn ziel gedoofd nu gebroken starend en stil marleen

De moeilijke maar succesvolle weg naar integratie

LEVENSVERHAAL Met een brede glimlach opent Walid de voordeur van zijn nieuwe woonst op de Thijsakker. “Dat is lang geleden”, lacht hij mij toe. Hij ziet er stralend uit, een schril contrast met de eerste maanden in Hoogstraten. Toen wij hem 8 jaar geleden spraken, was het leven nog één onzekerheid. Vandaag ziet alles er prima uit. Het angstige leven in Syrië heeft plaats gemaakt voor een nieuwe toekomst met vrouw en kind en een prima job bij Pit&Pit. Een stralend koppel anno 2025. Beiden legden een succesvol parcours van inburgering en integratie af. Ze werkten hard voor een mooie en standvastige job, het vijfjarig dochtertje Lara is kers op de taart van het huiselijk geluk.

Geen toekomst

Het was april 2017 toen ik Walid voor het eerst ontmoette. Wij maakten met De Hoogstraatse Maand een artikelenreeks over nieuwkomers in onze stad onder de titel “Welkom in Hoogstraten”. We zochten hem op in zijn klein appartementje aan de Vrijheid. Zijn vrouw Buthania was net overgekomen vanuit Jordanië na een scheiding van 16 maanden.

Beiden komen uit Syrië waar de gruwel van het Assad-regime duizenden doden maakte, massa’s burgers verdwenen er in de ondergrondse kerkers en folterhuizen waar niemand nog iets van hen hoorde. Walid en Buthania verloren verscheidene familieleden en zagen geen enkele toekomst meer in hun land.

Via talrijke wegen, legale en illegale, geraakte Walid uiteindelijk in België en verkreeg hij het statuut van politiek vluchteling. Tien jaar later, als fiere Belg en vader van een vrolijke dochter Lara, blikt hij met zijn echtgenote in perfect Nederlands terug op een moeilijke weg van hoop en vertwijfeling, van eenzaamheid en integratie.

Geluk

“Ik heb heel veel geluk gehad want ook ik ben op zeker moment opgepakt en in

de gevangenis geworpen. Allemaal mensen die verdacht werden van kritiek te hebben op dit misdadig regime. We zaten misschien wel met 200 in een kleine ruimte opeengepakt, allen in hurkzit met de handen rond de knieën. Er was bijna geen lucht en ook geen licht, praten was verboden en wij werden regelmatig ondervraagd. Telkens opnieuw om leugens te achterhalen. Gelukkig had ik mij nooit ingelaten met protesten, nooit openlijk kritiek geuit of op sociale media iets geschreven. Na veertien dagen lieten ze me onverwachts gaan met de waarschuwing: als we je nog eenmaal zien ben je dood!”

Zo begint Walid zijn verhaal over zijn jeugd, zijn studiejaren en werktijd in zijn land. Hij had Management en Bedrijfsbeheer gestudeerd aan de universiteit van Aleppo en werkte nadien in de banksector waar hij risicoanalyses moest uitvoeren bij leningen aan de bank. Toen hij in de hoofdstad Damascus werkte, ontmoette hij er Buthania. Het werd liefde op het eerste zicht. Beiden kwamen uit een andere streek van het land en uit een andere religie. Buthania, of Tina zoals men haar nu noemt, is van Koerdische afkomst uit het noorden van Syrië en behoort tot de Soenitische tak van de Islam. Ook zij heeft een universitair di -

ploma en studeerde Engelse literatuur. Zij werkte in een medisch bedrijf in Damascus. Walid komt uit Hama, is Arabisch en Ismaëliet. Maar religie is niet echt aan hem besteed.

Ontgoochelingen

Walid en Buthania droomden van een mooie toekomst als gezin en ze trouwden. De leefomstandigheden, de terreur van het regime, en de onzekerheid deden hen uiteindelijk beslissen het land te verlaten. Bij talrijke ambassades werd er een officiële aanvraag ingediend voor een visum, maar overal vingen zij bod, ondanks de goede diploma’s. Alleen de nationaliteit van Syriër was al voldoende om een visum te weigeren.

De dag dat Walid vrijgelaten werd uit de gevangenis werd er geen moment meer gewacht en vluchtte het koppel naar Libanon. Dat leek hen wel van de regen in de drop te brengen, want dit land, dat ook overstelpt werd door vluchtelingen, was erg onveilig en bood niet de minste toekomstmogelijkheden. Tot de familie van Tina uit Jordanië hen uitnodigde om bij hen te komen wonen. En zo verliep het ook, hoewel het heel wat voeten in de aarde had vooraleer Walid het land binnen mocht.

HOE ZOU HET ZIJN MET

Maar ook dit viel uiteindelijk tegen, werken was niet toegelaten, een rijbewijs hebben al evenmin, en het leven was er erg duur. Hoewel Syriers en Jordaniers dezelfde taal spreken en het diploma officieel erkend is, konden noch Walid noch Tina werk vinden. Een kind opvoeden onder deze omstandigheden zou volstrek onmogelijk zijn. Dus werden er alternatieven gezocht, een gevaarlijk plan werd uitgedokterd.

De vlucht

“Wij zagen geen andere mogelijkheid dan ook dit land te verlaten. En dan kwam Europa in het zicht. Via vrienden hoorde ik over Duitsland, Nederland en België, over de manier hoe men daar kon geraken, zij het illegaal, en hoeveel dat zou kunnen kosten. Ik had geen geld, en dus ben ik bij vrienden gaan lenen. De reis zou me drie- à vierduizend dollar kosten.

Ik had geen geld, en dus ben ik bij vrienden gaan lenen.

Voor Tina zou het te gevaarlijk zijn, dus ben ik alleen vertrokken. Ik ben op een legale manier met het vliegtuig vertrokken naar Turkije en van daaruit met smokkelaars in een rubberboot naar één van de Griekse eilanden. We zaten er met 57 personen op en één van ons moest de boot besturen. De smokkelaars wilden zelf geen risico nemen. De bestuurder had nog nooit gevaren en op een nacht in het pikkedonker maakten we de oversteek, heel erg traag en voortgaande op verre lichtjes op het eiland.

Toen we daar aankwamen hebben wij ons gemeld bij de plaatselijke politie die ons op een grote boot richting Athene zette, met een document dat ons verplichtte om binnen de zes maanden het land te verlaten. En zo trokken wij verder via Macedonië, Servië, Hongarije, Oostenrijk naar Duitsland. In al die landen lieten ze ons gewoon passeren, beseffende dat wij allen verder door wilden reizen. Wij namen dan een bus of taxi’s tot juist voor de grens en dan stapten wij die te voet over. Enkel in Hongarije was het moeilijk en werden er heel wat mensen gearresteerd en geslagen. Uiteindelijk werden wij met heel veel mensen op

In al die landen lieten ze ons gewoon passeren.

een oude trein gezet en reden wij richting de grens met Oostenrijk. Daar lieten ze ons ook gewoon doorgaan. De tocht vanuit Turkije naar België duurde acht dagen, zonder al te veel slapen. Op 18 september 2015 kwam ik in Brussel toe.”

Hoogstraten

Walid meldde zich aan bij het Commissariaat voor de Vluchtelingen die hem ’s anderendaags doorstuurde naar Hoogstraten waar hij een woning kreeg toegewezen in de Mouterijstraat. Intussen startte hij de procedure voor erkenning als officieel vluchteling op en volgde hij de verplichte cursus inburgering en Nederlandse les in Turnhout. Die erkenning kwam er op 1 juni 2016 en zo kon hij werk zoeken en een woning huren.

Maar in die tussentijd bleef hij niet stil zitten. “Die periode in 2015 en 2016 was emotioneel heel moeilijk voor mij. Ik kende hier niemand en voelde mij vaak heel eenzaam en nutteloos. De lessen Nederlands in Turnhout waren slechts drie uur per dag. Ik heb speciaal gevraagd om ook in de namiddag naar school te kunnen gaan om alzo mijn dag beter te vullen en sneller Nederlands te leren. Ook heb ik aan het OCMW gevraagd om voor mij vrijwilligerswerk te zoeken en zo kwam ik bij ’t Verzetje en bij de Samentuin, waar ik heel mooie herinneringen aan overgehouden heb. In januari 2017 is Tina dan eindelijk kunnen overkomen na 16 maanden. In gans die tussenperiode belden wij wel dagelijks met elkaar.”

Pit & Pit

“Toen ik met alles in orde was, ben ik op zoek gegaan naar werk. Ik heb gesolliciteerd bij twee banken maar dat lukt niet omwille van de taal. Toen heb ik beslist om mijn leven om te gooien en gewoon vanaf nul terug te beginnen. Via een interim-bureau kwam ik bij Pit&Pit terecht, eerst als productiemedewerker, later als magazijnier. In 2019 werd ik er ploegbaas en drie jaar later magazijnverantwoordelijke met verantwoordelijkheid voor het personeel, alle bestellingen, planning voor de medewerkers, enz.

Ik ben heel content met mijn job en heb er een goede carrière kunnen maken. Ik ben een van de personeelsleden die het langst in dienst is in het bedrijf en heb er alle jobs doorlopen. Het bedrijf is ook echt aan het boomen. Pit & Pit is eigenlijk een webwinkel met ongeveer 2500 items van over gans de wereld, allemaal bioproducten zoals zaden, kruiden, nootjes, rijst, enz. Wij leveren aan particulieren en bedrijven via B-post of Post nl. Alles komt binnen in containers en zakken en wordt door ons verpakt in kleinere hoeveelheden en potjes.

Wij werken er met 27 vaste medewerkers en een aantal losse werkkrachten via interim of studenten, afhankelijk van het seizoen. Het bedrijf is begonnen in een garage in Gent in 2010 en later verhuisd naar Turnhout. In 2015 is de zaak naar Hoogstraten gekomen waarvoor in de Sint Lenaartseweg een magazijn gekocht werd. Toen is men beginnen aanwerven en ben ik daar in dienst gekomen.

Na een lange tocht en 16 maanden wachten vonden Walid en Buthania elkaar terug in Hoogstraten. Hier werkend en dromend van een nieuwe toekomst, ver weg van de gruwel in Syrië. Deze foto maakten we in de Samentuin aan de Mouterijstraat voor de Hoogstraatse Maand in 2017.

In 2019 hebben we een nieuw magazijn gebouwd op de industriezone.”

Crèche

En ook Tina bleef intussen niet stilzitten. Tijdens de dagelijkse gesprekken via Whatsapp leerde Walid haar in Jordanië al de eerste stappen van het Nederlands. Kort na haar aankomst in Hoogstraten startte ze met een intensieve taalcursus waarna ze een opleiding volgde voor internationale aankoop bij de VDAB, waarin ze reeds veel ervaring had in Syrië. Zij vond evenwel niet direct werk en toen ze zwanger werd bleef ze thuis tot na de geboorte van hun dochtertje Lara.

“Toen ben ik bij Walid in het bedrijf gaan werken als inpakster, maar dit was voor mij toch zwaar werk. Ik maakte intussen kennis met de crèche in Hoogstraten en dat soort werk sprak mij wel erg aan. Ik heb daarom een intensieve cursus kinderbegeleiding gevolgd en na een jaar kon ik beginnen werken op het kinderdagverblijf van het Spijker, waar ik stage gedaan had. Dit werd voor mij de ideale job en ik werk daar nu al anderhalf jaar.”

Wie in Syrië woont, is afhankelijk van geld uit het buitenland

Tina en Walid zij allebei zeer tevreden met hun werk en met de verloning. Walid doet in het weekend zelfs nog een flexi job bij als vrachtwagenchauffeur. Op zaterdag en zondag levert hij verse frietaardappelen aan frituren. Dat extraatje komt goed van pas, want beiden steunen hiermee ook hun familie in Syrië en Jordanië. “Wij sturen maandelijks geld naar de beide families. Zonder onze steun zou het leven voor mijn moeder, mijn zus en mijn drie broers niet lukken,” verduidelijkt Walid. “Zij hebben allen werk, maar de salarissen zijn er heel laag. Iedereen die in Syrië woont is afhankelijk van geld uit het buitenland. Wie geen familie in Europa, Amerika of een ander welvarend land heeft, heeft bijna geen kans om te leven. Een maandsalaris bedraagt daar 20 à 30 euro. Tina heeft gelukkig nog een broer in New York die een steuntje mee kan geven.”

Terugblik

In augustus verhuisde het gezin van een appartement in Wortel naar een ruim huis op de Thijsakker en ze voelen er zich heel goed. Toch was de zoektocht er één

“Voor ons ligt de toekomst hier in Hoogstraten…”

van vele ontgoochelingen. “Het heeft ons drie jaar geduurd om een huis te kunnen huren. Gedurende die vijf jaar dat we in Wortel woonden hebben we nooit een dag te laat onze huur betaald, hebben wij nooit problemen gehad met de eigenaar of de buren. We hebben allebei de Belgische nationaliteit, we hebben allebei goed werk en een goede verloning maar toch lukte het niet. Zodra de mensen van het Immokantoor onze naam hoorden, was het altijd hetzelfde: er staan veel mensen op de wachtlijst, we gaan je terugbellen, enz, enz. Maar daarna hoorden we niets meer. Drie jaar steeds hetzelfde liedje. Gelukkig hebben we dit huis nu kunnen huren via bemiddeling van een vriendin uit Hoogstraten.

Veel komt voort uit het vooroordeel dat veel mensen hebben over mensen met een andere nationaliteit of uit een andere cultuur. Niet iedereen geeft je de kans om jezelf voor te stellen of te leren kennen. Jij bent een buitenlander, jij bent een moslim, je komt uit een land vol met terroristen, en dus ben je zó. Ik snap het voor een stuk wel en ben dus niet boos op die mensen die zo denken. Wat zien ze immers niet allemaal zien in de media? ‘Het zijn allemaal terroristen en die komen uit een land waar het leven helemaal anders is.’

Maar dat klopt niet, wij hadden vroeger een gewoon leven zoals iedereen hier. De oorlog heeft veel vernietigd, en dat doet het altijd en overal. Ik beweer ook niet dat alle vluchtelingen die naar hier komen een goede ingesteldheid hebben of open minded zijn. De grenzen waren gewoon open, wie dat kon, kwam naar hier. Duizenden en duizenden en je weet

dus ook niet wie daar allemaal tussen zit. Volgens mij was het beter geweest om alle kandidaat-vluchtelingen naar de ambassade in hun land te laten komen om een visum aan te vragen en te kijken welke de reden is. Maar bijna alle Europese landen weigerden visa uit te reiken en als al de grenzen open staan, komt iedereen natuurlijk illegaal naar Europa.”

Moeilijke jaren

Het is duidelijk dat het voor Walid een zware aanpassing geweest is. “De eenzaamheid, het afscheid van de familie, een andere taal en de onzekerheid over je toekomst zijn voor mij heel moeilijk geweest. Ik moest mijn leven vanaf nul herbeginnen. Alles wat ik vroeger gedaan heb, van studies en werk heb ik in de vuilnisbak moeten gooien. Mijn diploma was dan wel erkend hier maar ik kon er niets mee doen, juist zoals met mijn ervaring.

Al mijn vroegere

studies en werk heb ik in de

vuilnisbak moeten gooien

Vaak word je dan nog aanzien als profiteur. Maar dat klopt niet. Ik werk en ik betaal belastingen zoals iedereen. Van de 10 jaar dat ik in België ben heb ik alleen in het begin twee maanden leefloon gehad omdat ik niet mocht werken en daar voelde ik mij heel slecht bij. Mijn vrouw Tina heeft nooit een leefloon gehad. Spijtig genoeg zijn er soms ook landgenoten die profiteren van het systeem, leefloon pakken en dan nog in het zwart gaan bij -

Walid en Buthania in Damascus in 2013, halfweg het uitbreken van de oorlog. Niemand kon toen vermoeden dat België ooit hun nieuwe thuis zou worden.

verdienen. Dat maakt mij kwaad, want wat zij doen heeft gevolgen voor duizenden andere mensen die het goed menen en correct zijn.

Ik ben vooral heel dankbaar voor de overheid en voor al die mensen die ons met open armen ontvangen hebben. En dan

denk ik vooral aan Staf en Huibrecht van de Samentuin, Chris en Chris van Praatpunt en Inburgering, de mensen van ’t Verzetje en nog veel anderen met een groot hart voor ons en voor onze situatie. Anderzijds is er natuurlijk ook het cultuurverschil dat sommigen afschrikt om echte vriendschap te sluiten. Wij wonen in onze cultuur allemaal dicht bij elkaar in familieverband, hier is het veel meer ieder voor zich. Het was daarom voor ons heel moeilijk om echte vrienden te maken.”

Toekomst

“Voor ons ligt de toekomst hier in Hoogstraten. Wij willen hier niet meer weg. Als het ons lukt, kopen we hier nog ons eigen huis. Maar zonder ouders die een extra steuntje in de rug kunnen geven, zoals dat hier veel gebeurt, zal dat voor ons voorlopig nog niet aan de orde zijn. De prijzen in Hoogstraten liggen wel erg hoog. Ik hoop dat ik nog wat verder kan doorgroeien op het werk en nog wat kan sparen.

Naar Syrië teruggaan zit er niet meer in, tenzij op bezoek bij de familie. We hebben een gruwelijke tijd meegemaakt,

Komt van pas tijdens spel en drank

1. Volgens deze actie hoort de soep hierop thuis

2. Goed gedaan van onze Gelvocdames tegen deze ploeg van Olen

3. In het kader van de Europeese Natura 2000 doelstellingen: werkzaamheden in de Elsakker

4. Vroegere molen van de Highstreet

5. Na een succesvol parcours van inburgering en integratie is Walid hier werkzaam

6. Tekent al 15 jaar present

7. Wat vliegt daar door de lucht?

8. Juridisch zeer moeilijk volgens onze schepen van omgeving

9. Initiatief van o.a. het kernteam voor de Meerlese verenigingen

10. Zij weerkaatsen als spiegels volgens marleen

11. Volgens Guy Rigouts zijn ze dat in de eerste plaats

12. Het levend en reizend aarbeimuseum van vzw de LA:CH (jc)

IJ’ is één vakje.

Mail het woord uiterlijk dinsdag 16 december door naar woord@demaand.be en maak kans op een cadeaubon van Hoogstraten voor de waarde van 20 euro. Of stuur naar: DE HOOGSTRAATSE MAAND, Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten. Vergeet niet uw naam en adres te vermelden.

en het was overal groot feest op de dag dat Assad verdreven werd. Maar de toekomst met de nieuwe leiders is voor mij heel onzeker. Ik vrees dat het nog erger wordt dan vroeger. Ik heb zelf ook wel wat opmerkingen over onze cultuur. Er zijn veel zaken die ik heel mooi vind maar ook een aantal zaken die ik niet kan accepteren. Ik zou mijn dochter niet in die cultuur willen zien opgroeien.

Hoe de situatie in Syrië ook evolueert, teruggaan zit er voor ons niet meer in. Persoonlijk ben ik immers ook niet praktiserend religieus. En misschien kan ik ooit de job die ik vroeger in mijn land deed ook hier in België uitoefenen. Dat zou mooi zijn. We zien wel hoe het loopt en genieten intussen van Hoogstraten en onze nieuwe thuis.” (jh)

Oplossing november

De cadeaubon van € 20 gaat naar: Raf Joosen, Katelijnestraat 2 Hoogstraten

Veerle Beernaert en het Davidsfonds

Een logisch verlengstuk van een levenslange passie

VERENIGING Vele jaren was Veerle Beernaert een bekend gezicht in het Stedelijk Museum op het Begijnhof. Als historica combineerde ze dat werk met een baan als leerkracht in Schoten. In 2017 nam ze afscheid van het Stedelijk Museum. Met haar grote hart voor de mooie dingen in Hoogstraten bleef ze echter nauw verbonden met onze stad, onder meer als stadsgids en als lid van het bestuur van het Davidsfonds. Mits cultuur haar van thuis uit met de paplepel werd meegegeven, verbaasde het dan ook niemand dat zij onlangs de voorzittershamer van die vereniging in handen kreeg. De Voorzittershamer

Veerle Beernaert werd in 1956 geboren in Ukkel. Haar ouders woonden in Brussel en gingen een jaar later wonen in Schoten. Haar vader klom in de gouden jaren ’60 op tot kaderlid bij scheepshersteller Stocatra in de Antwerpse haven. Dagelijks reed hij met een brommer en later met de auto van Schoten naar de haven. Haar moeder was huisvrouw. Veerle was de oudste van vijf kinderen in het gezin, ze had drie zussen en één broer. In de wijk Schotenhof beleefde ze een zorgeloze jeugd, ze volgde Latijn-Grieks in het Vita Et Pax College, een middelbare school in Schoten. Daarna behaalde ze aan KU Leuven een Master in de kunstwetenschappen, archeologie en kunstgeschiedenis. Ze wilde absoluut die studies doen. Ze kreeg advies om zich in te schrijven voor studierichtingen met meer kansen op een job, maar volgde haar passie.

Museum

Eerder hadden we een gesprek met haar echtgenoot Paul Cools als voorzitter van de Hoogstraatse bridgeclub. Hun families waren bevriend met elkaar, in 1978 kwam er een huwelijk van. “Aanvankelijk was het moeilijk om werk te vinden. Stilaan kreeg ik toch meer uren in het onderwijs en kon terecht in mijn oude school. Ik heb er 25 jaar geschiedenis en esthetica gegeven.”

Die interesse kreeg ook een Hoogstraatse invulling. “In de loop der jaren kwam ik in de raad van bestuur van het Stedelijk Museum hier. In 2000 werkte ik er voor de eerste keer actief mee aan een ten -

toonstelling ‘Flint & Stones’, rond het leven op de Meirberg. Dat werk in het museum was een logisch gevolg van mijn opdracht op school. Ik had veel vrijheid, want het vak esthetica had gelukkig geen strak leerplan. Ik vond het ook erg fijn om buitenschoolse activiteiten mee te organiseren zoals een Parijsreis of een museumbezoek. Veel extra werk maar ook super interessant.

Wanneer ik iets aanpak, ga ik er volledig voor; ik ben geen persoon die werkt van

9 tot 5. Deze mentaliteit gold zowel voor mijn werk op school als voor de job in het museum. Op een bepaald moment werd ik evenwel ziek en was ik 3 jaren inactief. Ik kon mijn taken en de zorg voor de kinderen gelukkig later opnieuw opnemen.”

Met de paplepel

“De liefde voor kunst en cultuur kreeg ik met de paplepel ingegoten. Mijn vader had een brede interesse, maar het was vooral mijn moeder die de stimuleren -

DE VOORZITTER

de kracht in huis was. Hoewel zij slechts tot haar 14de mocht studeren, zo ging dat in die tijd, was ze constant bezig met pianospelen, zingen in een koor, kunst en veel meer. In het woon-zorgcentrum waar ze nu woont geeft ze meermaals per week een pianoconcertje voor haar medebewoners en het personeel. Wij reisden veel en bezochten musea. Bovendien waren we elk jaar present bij de rondleidingen die in Antwerpen werden georganiseerd.”

Deze passie tekende de hele familie. Haar zussen en broer maakten allemaal hun weg in de brede culturele sector. “Mijn jongste zus Liesbeth werd architecte. Zij ontwierp o.m. het inpakpapier voor het 150-jarig bestaan van het Davidsfonds. Voor dit bijzondere jaar liet de afdeling Hoogstraten dat speciaal ontwerpen, boordevol knipogen naar onze rijke Hoogstraatse cultuur.”

De kroost van Veerle en Paul telt vier kinderen. “Stijn is de oudste, door zijn beroep van ingenieur-architect hebben we veel raakpunten. Dries, Hanne en Sander zitten alle drie in de medische sector. De drie jongsten bepreken met Paul dus dikwijls medische onderwerpen, Stijn praat graag over onderwerpen die mij meer interesseren. Onze kinderen zorgden voor tien kleinkinderen. Met Kerstmis komen ze allemaal naar huis. Dan zitten we met 20 personen aan de dis. Het huis is dan te klein, maar de gezelligheid is onbetaalbaar.”

Erfgoed

Veerle vertelt enthousiast verder. “Ik heb altijd grote interesse gehad in de eigenheid van onze streek, het mooie land -

Met kinderen en kleinkinderen op de jaarlijkse vakantie. Boven: Kirsten, Paul, Veerle, Dries, Kasper, Silvia, Stijn, Sander met Ember, Hanne met Jasmien, Famke en Bert. Onder: Mona, Zoë, Jade, Lennert, Natan, Nelles en Joran

schap en de prachtige historische gebouwen. Daar wil ik mij voor blijven inzetten. Vanuit het museum gaven we geregeld advies bij verbouwingsplannen, een taak die nu gelukkig is overgenomen door de cel Onroerend Erfgoed in Turnhout.

Zelf heb ik me kandidaat gesteld voor de Cultuurraad en voor GECORO (de gemeentelijke commissie voor Ruimtelijke Ordening), omdat ik via deze wegen invloed wil blijven uitoefenen op het behoud van ons erfgoed. Ook binnen het Davidsfonds blijf ik me hiervoor inzetten. Via gidsbeurten wil ik de schoonheid van ons dorp, het eigen erfgoed en de eigen cultuur promoten. Dit sluit perfect aan bij de missie van het Davidsfonds. Ik doe dit vanuit mijn persoonlijke overtuiging, ik doe dit omwille van wie ik ben…

Destijds ben ik bij het Davidsfonds gegaan omdat ik cultuur heel belangrijk vind. Het Davidsfonds is eigenlijk het verlengde van wie ik ben. Het organiseren van culturele activiteiten en uitstapjes loopt als een rode draad door mijn hele leven. Ik nam mensen mee naar musea, organiseerde uitwisselingsprojecten met de school, deed de publiekswerking in het museum, zelfs mijn kinderen nam ik mee naar musea, al was dat niet altijd met hun volle goesting… Daarnaast had ik een vriendengroepje waarvoor ik geregeld uitstappen organiseerde. Het lidmaatschap, een bestuursmandaat (4 jaar) en nu sinds enkele maanden het voorzitterschap van het Davidsfonds misschien zijn dat dus wel logische stappen.”

Beleving

Het Davidsfonds bestaat 150 jaar. “Het vindt zijn oorsprong in een periode van de Vlaamse geschiedenis: de promotie van de Vlaamse taal en cultuur tegenover een Franstalige elite. De oorspronkelijke missie, die men destijds omschreef als het ‘verheffen van het volk’, was van levensbelang en parallel aan ontwikkelingen in bijvoorbeeld de vrouwenbeweging.

Vandaag de dag is die focus verschoven naar een bredere culturele beleving. De vereniging richt zich nu op een brede groep mensen vanuit onze Vlaamse en christelijke tradities. Dit vormt de basis van ons erfgoed, onze geschiedenis en zijn wortels. Maar de missie is nu gericht op een breder cultureel aanbod.

Het Davidsfonds is mee met zijn tijd. We beschikken over een mooie website en worden goed begeleid in het gebruik ervan, waardoor de communicatie aanzienlijk is verbeterd. Naast traditionele activiteiten zoals lezingen is er nu ook een veel breder aanbod. Er wordt actief ingezet op het aantrekken van jongere leden, hoewel de huidige kern nog vaak uit jonggepensioneerden bestaat.

In het verleden werd je lid door het aankopen van boeken, vandaag de dag biedt het Davidsfonds een aantrekkelijk lidmaatschap aan: voor slechts 38 euro per jaar is een heel gezin lid en geniet je tal van voordelen. Maar iedereen is welkom om deel te nemen aan de activitei -

ten. Met 160 adressen/ leden richten wij ons op mensen die geïnteresseerd zijn in cultuur, graag samen op stap gaan en hierover in gesprek willen gaan.”

Programma

Cultuur is een huis met veel kamers. “Aangezien cultuur vele domeinen omvat, stellen we jaarlijks een heel verscheiden programma op. Er staat onder meer een concert op de agenda, een fietstocht in de streek, bezoeken aan musea en daguitstappen naar Brussel en Gent. Traditioneel is er de jaarlijkse de Jongeren Journalist Wedstrijd, JJW, waarbij we het schrijvershart van jonge kinderen harder laten kloppen. We organiseren dit samen met de lagere scholen van Hoogstraten om de taalvaardigheid in het Nederlands te stimuleren. Ook “Toast literair”, ons jaarlijks ledenfeest is een gelegenheid om samen gezellig te tafelen en te genieten van een lezing of een huisconcert.

Het Davidsfonds telt 350 afdelingen in Vlaanderen. Terwijl er afdelingen verdwijnen, blijven wij nog groeien. Elders zien we dat besturen soms te lang bij dezelfde personen blijven, waardoor vervanging uitblijft bij hun vertrek. Wij moeten de moed hebben om onszelf voortdurend in vraag te stellen en mee te evolueren. In de toekomst moeten wij ons blijven richten op een breder publiek en activiteiten aanbieden die veel mensen kunnen aanspreken. Samen genieten, mensen ontmoeten met gelijkaardige interesses, samen cultuur beleven, dat is onze missie!”

Digitaal

De ambities voor het Davidsfonds Hoogstraten zijn helder, aldus voorzitter Veer-

Een greep uit het DF aanbod

150 jaar Davidsfonds (15 augustus)

“De bijzondere verjaardag van 150 jaar Davidsfonds lieten wij natuurlijk niet ongemerkt voorbijgaan. Omdat onze missie luidt ‘cultuur beleef je samen’, lieten wij speciaal inpakpapier ontwerpen, boordevol knipogen naar onze rijke Hoogstraatse culltuur.” (ontwerp van zus Katelijne)

Fietsen langs het erfgoed van de familie Taeymans (12 oktober)

“Het weer zat mee, de deelnemers waren enthousiast en geïnteresseerd - kortom, het werd een geslaagde zondagnamiddag vol erfgoed.”

Opendeurdag (21 september)

“Tijdens ‘Hoogstraten in bloemen en groenten’ stelden we ons nieuwe programma voor op het Begijnhof. Ondanks het mindere weer mochten wij toch vele bezoekers verwelkomen voor een babbeltje en een drankje.”

Tapijtweverij Manufactuur De Wit te Mechelen (8 november)

“De Koninklijke Manufactuur De Wit beschikt over één van de meest prestigieuze privécollecties van wandtapijten ter wereld en is gevestigd in Mechelen in de 15de eeuwse refugie van de abdij van Tongerlo.”

Kerstconcert (13 december)

“Het Davidsfonds Hoogstraten biedt naar goede traditie ook dit jaar een kerstconcert aan. Het ensemble Vocarde (Vocal Arts Dessel) verzorgt dit op zaterdag 13 december om 20 uur in de prachtig gerestaureerde begijnhofkerk. De muziek wordt afgewisseld met een mooi kerstverhaal. Hilde Vandamme begeleidt op piano de twaalf zangers die meerstemmige muziek brengen uit verschillende periodes en genres.”

Kaarten kosten in voorverkoop 20 euro, aan de kassa 25 euro. Kinderen jonger dan 12 jaar mogen gratis binnen. De kaarten zijn te koop bij hoogstratendavidsfonds@ telenet.be en toerisme@hoogstraten.be. (rob)

le. “Die richten zich op modernisering en verbreding. Op korte termijn willen we het inschrijven voor activiteiten vereenvoudigen door dit volledig online via de website mogelijk te maken. Momenteel

kan inschrijven enkel nog via een bestuurslid of per e-mail. We streven er ook naar om nog nauwer samen te werken met andere lokale culturele verenigingen, zoals Erfgoed Hoogstraten, de bibliotheek en andere partners.”

Cultuur kan je beleven op veel verschillende manieren. “Ons programma schenkt aandacht aan zowel taal, muziek, geschiedenis, erfgoed, eigen tradities, culturele normen en waarden. Die veelzijdigheid brengt vele mensen samen en zorgt voor verbinding. En afsluiten met een natje of een droogje hoort er natuurlijk ook bij. De slogan van onze vereniging is niet voor niets ‘Cultuur beleef je samen’… Iets wat je al zeker kan ervaren op ons kerstconcert op 13 december. In de prachtig gerestaureerde begijnhofkerk verzorgt het ensemble Vocarde een concert met zang, piano en een mooi sfeervol kerstverhaal!” (rob)

De molens in Hoogstraten (deel 2)

De molenaarsfamilie Theeuwes op Den Houvast

ERFGOED MOLENS De molen van den Houvast kent haast iedereen als de ondertussen verdwenen Highstreet. De molen bleef lange tijd in de handen van de molenaarsfamilie Theeuwes. De kleinkinderen Alphonsine, Lucia en Maria vonden het jammer dat de kranten vol stonden over het verdwijnen van ‘den Highstreet’, maar dat hen nooit gevraagd werd wat zij ervan vonden dat ‘hun molen’ zomaar werd afgebroken. En dat was een gemiste kans, vinden zij, want de molen en de molenaarsfamilie mogen terugblikken op een zeer rijke geschiedenis.

De molenaarsfamilie Theeuwes vindt haar oorsprong in Turnhout: Jan Teewes die in 1708 huwde met Maria Bos. Hun achterkleinzoon Jan Baptist (Turnhout 1789-Gilze 1831) huwde in 1815 te Breda met Petronella Poot (Breda 1798-Gilze 1869) en vestigde zich in 1815 als molenaar op de Heimolen in Gilze.

Jan Baptist en Petronella hadden vijf kinderen, drie meisjes en twee jongens, waarvan Josephus (1822-1913) molenaar werd in Gilze en Jacobus (1822-1896) molenaar en leerlooier in Rijen, waar hij op 23 februari 1848 een stenen molen kocht. Jacobus is de ‘stamvader’ van de tak Hoogstraten.

In 1998 vierde de familie Theeuwes (Vlaamse en Nederlandse tak, wereldwijd verspreid) 150 jaar Theeuwes in Rijen, met de uitgave van een 340 pagina’s tellend familieboek Theeuwes en een grandioos feest met ruim 900 leden van de Theeuwes-clan.

Naar Hoogstraten

Jacobus (Koos) Theeuwes, molenaar in Rijen (Gilze 1822- Rijen 1896) was getrouwd met Francisca Verheijden (Rijen 1825 - 1895). Ze hadden 15 kinderen, waarvan 2 op jonge leeftijd zijn overleden.

De 12de in de rij was Franciscus Cornelis (Rijen1862-Hoogstraten 1949). Hij was degene die naar Hoogstraten kwam. Hij huwde in 1889 te Merksplas met Maria Lucia van Breda (Merksplas 1865-Hoogstraten 1934).

Na hun huwelijk vestigde het paar zich in Vught, waar Franciscus als molenaar graan maalde en schors voor de leerlooierijen. Er was echter niet zoveel mee te verdienen, vandaar dat hij in 1895 naar Hoogstraten trok en als pachter van de

Larenmolen aan de Mark een nieuw leven begon.

Watermolen

Bij aankomst in de Larenmolen, begin 1895, hadden ze al twee zonen: Jaak (Vught 1890) en Alexander (Vught 1893). In de watermolen kwamen er 3 kinderen bij: Karel (1896), Thérèse (1898) en Arthur (1900), maar Karel zou helaas in het water van de watermolen terechtkomen en verdrinken.

Het huurcontract van de watermolen is gedateerd op 23 september 1894. Het bevat de volgende vermelding: “De ondergeteekende Joseph De Boungne, Vrederechter wonende te Hoogstraeten, verklaart bij deze te verhuren aan Franciscus Theeuwes, in huwelijk met Maria Lucia van Breda, molenaar nu wonende te Vucht

(Noord Brabant) welken dit aanneemt en mede onderteekent, den watermolen te Hoogstraeten met aanhorende gebouwen, huis met stal, schuur, bakhuis, tuin, bouwhooi- en weilanden gestaan en gelegen te Hoogstraeten.”

Tijdens de kerstdagen van 1900 verhuisde het gezin naar het molenhuis aan de Houvast in de Sint-Lenaartsebaan (gekocht door Frans). Hier werden nog kinderen geboren: Maria (1903), de tweeling Lucia en Johanna, die kloosterzusters zouden worden, Gerard (1906) en de nieuwe tweeling Emma en Ludovica (1908) die slechts enkele weken zouden leven.

In totaal kregen ze 11 kinderen waarvan er 8 de volwassen leeftijd bereikten, en waarvan de oudste Jaak op 10 juni 1920 aan zijn molen in Morkhoven veronge -

lukte op 41-jarige leeftijd. Jaak was getrouwd met Philomena Snoeys uit de gelijknamige familie van Snoeys Café in Holland in Castelré. Zij hadden 8 kinderen, waarvan de jongste geboren werd na de dood van haar vader.

Den Houvast

De Houvast zelf was een oude boerenafspanning recht tegenover de huidige Sint-Lenaartseweg. Langs de straatkant stonden vier lindebomen en was er een paardenkrib. De afspanning was belangrijk genoeg om zijn naam door te geven aan het gehucht. De nabijgelegen stenen molen, gebouwd door De Visser in 1830, stond dan ook bekend als de molen van den Houvast.

Tot 1933 heeft Frans Theeuwes in zijn molen gewerkt. Dat jaar liet hij de molen over aan zijn zoon Arthur Franciscus (Hoogstraten 1900) die met Maria Nuyts (1897-1977) uit Halle trouwde. Dat gezin telde zeven kinderen: Frans (1927), Maria (1928), Jaak (1929), Gustaaf (1933), Alexander (1934), Lucia (1935) en Julius (1939). Alexander en Lucia zijn nog in leven. De familie Theeuwes was als molenaarsfamilie duidelijk aanwezig in het destijdse Hoogstraten. Vader Frans verdedigde de rechten van de Vlaamse molenaars en was secretaris van het feestcomité van Hoogstraten Kermis. Drie van zijn zonen (Alexander, Gerard en Tuur) voetbalden bij VNA Hoogstraten. Maria en Jaak Theeuwes stonden in 1956 op het podium ten voordele van de wederopbouw van de Sint-Katharinakerk. Tijdens de oorlog was de molen ook een veilig schuiloord voor de familie en de buren.

Arthur was de laatste Hoogstraatse molenaar, hij bleef levenslang met zijn molen vergroeid. Mede doordat de landbouw hier in de streek overschakelde op vee -

teelt en tuinbouw werd het molenbedrijf stopgezet. De oudste zoon Frans (x Louisa Hens), die in 1970 zijn vader was opgevolgd als molenaar, zei de molenaarsstiel en de molen dan ook vaarwel in 1973.

Dancing

Zijn twee zusters Lucie en Maria zorgden er echter voor dat het molenhuis en de molen in het bezit van de familie Theeuwes bleven. Maria en haar man Jules Hens, toverden het ruime gelijkvloers en de oorlogsschuilkelder onder de hoge molenkoepel in 1975 om tot café-dancing ‘de Meulen’.

Elf jaar later, in 1986, zochten de twee uitbaters van de Highstreet een ruimere locatie voor hun discotheek in de Gelmelstraat. De Meulen was hiervoor ideaal. Rond de romp van de molen werd een discotheek gebouwd die tot ver buiten Hoogstraten en over de grens met Nederland naam zou maken.

In 2014 werd Highstreet overgenomen, in 2020 volgde een faillissement. Dit was

representatief voor de teloorgang van discotheken over heel België. Het gebouw werd nog gekocht door een ondernemer maar doordat de initiële plannen niet konden gerealiseerd worden, werden de laatste delen van de molen in april 2025 gesloopt.

Plezier

Momenteel zijn er nog drie kleinkinderen van Frans Theeuwes en Lucia Van Breda - de familie die in de gloriejaren veel molenaars in haar rangen telde - woonachtig in Hoogstraten: Alphonsine Van Dongen (dochter van Thérèse Theeuwes), Lucia Theeuwes (dochter van Tuur Theeuwes) en Maria Theeuwes (dochter van Alexander Theeuwes).

De overige kleinkinderen en talrijke achterkleinkinderen wonen verspreid over een groot deel van de wereld, maar hebben nog veelvuldig contact met elkaar. Zij denken nog altijd met veel plezier terug aan de tijd dat de molen hun stek was om Hoogstraten en omstreken te beleven. (ws)

Langdurig werklozen verliezen

hun uitkering

WERKLOOSHEID De regering heeft beslist om het werkloosheidsstelsel grondig te hervormen.

Deze hervorming zal van kracht worden vanaf 1 maart 2026. Langdurig werklozen die meer dan twee jaar thuis zitten, dreigen daarna hun uitkering te verliezen en uit de boot te vallen. Er zijn weliswaar overgangsmaatregelen. Hoe zit dat in Hoogstraten, om hoeveel mensen gaat het hier? Komen zij in aanmerking voor een leefloon? Wat is de financiële impact voor het lokale bestuur?

Wordt er overigens gedacht aan extra personeel om hen te begeleiden? Veel vragen dus, wij contacteerden alvast de OCMW-verantwoordelijke op zoek naar antwoorden.

Waarover gaat dit?

Werkzoekenden die vóór 1 maart 2026 een werkloosheids- of inschakelingsuitkeringen ontvangen, vallen onder overgangsmaatregelen. Het recht op uitkeringen voor langdurig werklozen wordt geleidelijk afgebouwd in zes golven.

Volgens arbeidsbemiddelingsdienst VDAB verliezen vanaf januari 2026 in de eerste golf 4.092 langdurig werkzoekenden hun uitkering. Want wie meer dan 2 jaar zonder werk thuis zit, komt straks niet meer in aanmerking voor een uitkering, uitgezonderd een kleine groep 55-plussers met een voldoende lange loopbaan.

Uit algemene cijfers blijkt dat bijna de helft van hen met een arbeidsbeperking kampt, zoals chronische rugpijn, een verslavingsproblematiek of autisme. Het betreft veelal aandoeningen die niet in aanmerking komen voor een invaliditeitsuitkering. Maar de verwachting is dat een aantal van hen dit toch zullen aanvragen.

Bij OCMW’s leeft de vrees dat een groot aantal van de geschrapte werklozen bij hen zullen aankloppen voor een leefloon. Voor de getroffen werklozen, die al in een kwetsbare positie verkeren, betekent dit hoe dan ook dat ze nog eens 200 tot 300 euro minder inkomen per maand krijgen. En voor de lokale besturen betekent dit dat ze voor meer uitgaven staan.

OCMW’s bereiden zich dus nu al voor op de verwachte extra instroom aan leefloonverzoeken, door onder meer bijkomend personeel te zoeken. De fe -

derale overheid voorziet in zo’n 300 miljoen euro ter compensatie, te verdelen over alle Belgische OCMW’s. Of dit zal volstaan, is nog maar de vraag.

Wat leren de cijfers?

In 2022 telde Hoogstraten 9.605 werkende inwoners. 7.502 onder hen zijn loontrekkend, 2.103 zijn zelfstandigen. In onze gemeente bedraagt de werkzaamheidsgraad 73,5% - waarvan 77% mannen en 69,7% vrouwen. Ter vergelijking: de werkzaamheidsgraad in Vlaanderen lag in het tweede kwartaal van 2025 op ongeveer 77,8% voor de bevolking van 20- tot 64-jarigen.

Op 1 januari 2024 telt de VDAB 432 werkzoekenden zonder werk (WZW) in Hoogstraten. Deze vertegenwoordigen 3,3% van de inwoners tussen 18 en 64 jaar. In de provincie Antwerpen is dit gemiddeld 6,0%.

In Hoogstraten zouden er de volgende twee jaar naar schatting 158 langdurig werklozen getroffen worden door de regeringsmaatregel en dus het recht op werkloosheidsuitkering verliezen (zie tabel onderaan).

Wat zegt de stad?

DHM: Een aantal van deze mensen komt bij het OCMW terecht. Hoe bereiden de sociale diensten van onze stad zich voor op de eerste golf schrappingen uit de werkloosheid ? En wat met de volgende golven en hun impact ?

“Het is nog helemaal niet duidelijk hoeveel mensen bij ons zullen terechtkomen en/of met welke uitdagingen zij kampen. Wij bereiden ons optimaal voor en zullen zorgen dat we klaar staan voor diegenen die dat nodig hebben, in samenwerking met diverse partners.

In regie van Welzijnszorg Kempen is OCMW Hoogstraten met de Kempische OCMW’s in overleg gegaan met VDAB, vakbonden en mutualiteiten. Samen bekijken we hoe we mensen goed kunnen informeren en gericht doorverwijzen. Elke partner neemt daar zijn rol in op om te trachten iedereen te bereiken en zo gericht mogelijk te helpen. In de eerste plaats willen we met goede begeleiding mensen maximaal aan werk helpen. In de tweede plaats zullen we een vangnet zijn voor wie echt ondersteuning nodig heeft.

De betrokkenen kunnen in elk geval pas een dossier laten openen op het moment dat hun werkloosheidsuitkering effectief is weggevallen en het OCMW vaststelt dat ze geen inkomen meer hebben. De regels om een leefloon te krijgen zijn in elk geval strikter dan die om een werkloosheidsuitkering te krijgen. Dat kan tot gevolg hebben dat niet alle mensen die vandaag recht hebben op een werkloosheidsuitkering in de toekomst recht zullen hebben op een leefloon.”

DHM: De stad zit nu al krap bij kas. Wat gaat de financiële impact van deze maatregel zijn? Wordt die gecompenseerd door de bijdrage van de overheid?

“We weten vandaag niet hoeveel personen zich gaan aanmelden bij het OCMW. Men gaat er vanuit dat ongeveer 1/3 een vraag zal stellen, maar dat is momenteel koffiedik kijken. Ongetwijfeld gaan er extra kosten bij komen kijken, maar het is moeilijk om de juiste financiële impact nu al te meten.

De federale overheid heeft een beperkte forfaitaire tussenkomst voorzien, die kan ingezet worden voor een gedeeltelijke bijdrage in de personeelskost. Voor Hoogstraten komt dit neer op 21.228 euro. Verder is een gedeeltelijke financiering voorzien die degressief afneemt in de tijd en afhankelijk is van de aangemelde dossiers. Maar wij houden er alleszins rekening mee dat er extra kosten zullen zijn die wij moeten financieren in onze eigen begroting.”

DHM: Hoeveel mensen zijn er nu actief in de sociale diensten? Worden er extra middelen en mensen voorzien?

“De sociale dienst bestaat vandaag uit een team van 9 voltijdse equivalenten, waaronder mensen die de schuldbemiddelingsdienst bemannen, maatschappelijk werkers, administratieve medewerkers, mensen die de lokale opvanginitiatieven en de illegalen opvolgen, mensen die instaan voor de activering, een woonbegeleider, een buurtwerker, enz… In totaal 15 personen.

De stad heeft nog geen beslissing genomen rond de aanwerving van extra personeel. Dat is ook logisch, aangezien we de werkelijke impact momenteel nog niet helemaal kunnen inschatten.”

DHM: Hoe is de verdeling van het aantal geschrapte werklozen in Hoogstraten? Bestaat deze ook voor de helft uit mensen met een beperking? Hoe wordt hiermee omgegaan ?

“We hebben er vandaag geen zicht op wat de sociale situatie is van de personen in Hoogstraten die hun werkloosheidsuitkering zullen verliezen. Welke ondersteuning juist nodig is, zal nog moeten blijken. Als een partner als VDAB of werkloosheidsinstelling vandaag al twijfelt over de gezondheidstoestand van iemand, is het belangrijk om vandaag die persoon al te verwijzen zodat gepaste zorg kan

’t VerZetje verzet al bergen werk in de armoedebestrijding, o.m. met voedselbedeling in de Nieuwe Feftig. Zullen er door de nieuwe regeringsmaatregel nog meer mensen in de armoede geduwd worden?

opgestart worden en/of de gepaste uitkering (ziekte en/of invaliditeit) kan aangevraagd worden.”

DHM: Jongeren met een inschakelingsvergoeding maken ook een grote groep uit. Is er voor hen begeleiding voorzien? En wat met de anderen ? “Voor Hoogstraten is dit geen grote groep. Volgens de cijfers van RVA gaat dit slechts over 2 personen in Hoogstraten. De sociale dienst behandelt elke leefloongerechtigde op dezelfde manier. De aanpak om hen naar een passende betrekking te begeleiden is dezelfde. We werken op maat en hanteren een geïntegreerde aanpak waarbij we zowel drempels op welzijnsdomeinen aanpakken als een intensieve begeleiding voorzien richting activering. Deze activering kan verschillende vormen aannemen.”

DHM: Worden er data uitgewisseld met het lokale VDAB, de ziekenfondsen en de vakorganisaties? Naar verwachting zullen weinig mensen in deze eerste golf terug werk kunnen zoeken of vinden. Hoe zien jullie dit?

“Wij weten niet welke mensen in welke situatie zitten, maar we informeren zeer breed via diverse kanalen. De informatie die wordt verspreid, is samengebracht in

samenwerking met alle partners. Zoals boven aangegeven gaan we niet anders aan de slag gaan dan voorheen. We werken op maat en hanteren een geïntegreerde aanpak.”

Voorlopige conclusie

De volgende twee jaar zullen wellicht (ongeveer) 158 Hoogstraatse burgers hun werkloosheidsvergoeding verliezen. Hoewel de regering hoopt dat de betrokkenen de weg naar de arbeidsmarkt terug weten te vinden, lijkt dat voor een substantieel deel van hen een weinig realistische verwachting. Indien de prognose klopt, zou een derde van hen zich verplicht zien om een leefloon aan te vragen, wat voor de stadsbegroting een meeruitgave inhoudt.

De stadsdiensten bereiden zich hierop voor. Het OCMW maakt zich op om samen met o.m. VDAB de inspanningen op te drijven om voor zoveel mogelijk van de betrokkenen een begeleiding op maat te voorzien. Maar over hoeveel personen dat uiteindelijk zal gaan, en in welke mate zij effectief hulp zullen nodig hebben, daarover is er nog geen zekerheid. Wordt allicht vervolgd, dus… (jl)

Stien Vanderhallen in Chicago, USA

Kempische nuchterheid in het zakelijke Amerika

Stien Vanderhallen (28 jaar) is opgegroeid in Minderhout als dochter van Nathalie Dekeyzer, een uitgeweken WestVlaming, en Hans Vanderhallen, van Coöperatie Hoogstraten. Ze is jarenlang lid geweest van ‘t Spagaatje en doorliep haar middelbare schooljaren in ASO Spijker, waarna ze studies burgerlijk ingenieur aanvatte. Haar beroepsbezigheden voerden haar eerder naar Spanje, en nu naar de andere kant van de oceaan. We hadden haar aan de lijn vanuit het Amerikaanse Chicago.

DHM: Ging het meteen na je studies naar het buitenland?

Stien Vanderhallen: Ik ben afgestudeerd als burgerlijk ingenieur in 2020, in volle pandemie. Dat betekende een online afstudeerceremonie, in Leuven van mijn kot naar een studio verhuizen, en mijn eerste job beginnen vanuit mijn slaapkamer. Voor de pandemie begon, had ik nochtans een contract getekend om een jaar in Amsterdam te gaan wonen en werken. Toen Covid een streep door die rekening trok, heb ik me voorgenomen om ooit toch die buitenlandse ervaring op te doen.

Ik werk voor een internationaal bedrijf, dus ik heb intern kunnen solliciteren voor

Het uitzicht vanop Stiens appartement, inclusief zicht op het zwembad en een herinnering aan Hoogstraten.

verschillende posities. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen in een team dat netwerken ontwerpt voor industriële omgevingen zoals fabrieken, energienetwerken en openbaar vervoer. Veel concepten in zulke industriële netwerken zijn afgeleid van globale standaarden, dus die ervaring was een goed argument om te kunnen vertrekken naar Spanje in 2022 en uiteindelijk naar Amerika in 2025. Door de pandemie heb ik dan misschien wel een valse start gemaakt, maar wie laatst lacht…

Technologie

DHM: Voor welk bedrijf werk je? Ik werk voor Cisco, een Amerikaans technologiebedrijf opgericht in San Francisco, California. Cisco is vooral bekend voor de telefoons die je in veel burelen vindt, maar maakt ook technologieën voor o.a. data centers, draadloze netwerken, cyberveiligheid en internet in het algemeen. In totaal werken er meer dan 80,000 mensen voor Cisco, wat betekent dat je in elk land/staat ongeveer wel een kantoor kan vinden. Tijdens mijn laatste jaar aan de KU Leuven ben ik op een jobbeurs in contact gekomen met Cisco. Wat mij vooral aansprak, was dat Cisco zo’n gevarieerd portfolio heeft dat je in elk project veel verschillende producten kan samenbrengen tot een brede strategie.

Ik ben zelf ingenieur in het sales-gedeelte van het bedrijf, dus ik zit vooral samen met onze klanten en partners om onze voorstellen technisch te doen kloppen. Omdat ik voornamelijk werk op industriele projecten, kom ik zo soms wel in interessante situaties terecht. Zo heb ik in

Een selfie bij The Bean, een van de bekendste trekpleisters van Chicago.

Barcelona ooit een week lang ‘s nachts in een trein heen en weer gereden om een draadloos netwerk te testen, met een eigen chauffeur inbegrepen. De NMBS is daar niets tegen...

Logische stap

DHM: Je woonde eerst in Madrid, hoe kwam je daar terecht?

Toen ik mijn eerste buitenlandse job aangeboden kreeg in 2022, lag het niet vast waar ik naartoe zou moeten verhuizen. Ik had zelf de keuze tussen Frankrijk, Portugal en Spanje, en zou moeten werken aan projecten over heel Zuid-Europa. Op dat moment heb ik eerder een logistieke overweging gemaakt: vanuit welke stad is het het gemakkelijkst om te reizen naar de rest van het zuiden? Waar zijn onze belangrijkste klanten gebaseerd? Waar speelt de beste voetbalclub? (lachend)

Uiteindelijk viel de keuze op Madrid, wat achteraf gezien niet enkel logistiek een goede beslissing was. Ik heb daar veel geleerd - eerst en vooral de Spaanse taal, maar ook hoe om te gaan met het temperament van de gemiddelde Spanjaard, en een nieuwe appreciatie voor lekker (en lang) samen eten en drinken met vrienden.

Na 2,5 jaar in Spanje ben ik beginnen zoeken naar een nieuwe uitdaging, dit keer buiten Europa. Al snel bleek Amerika carrière-gewijs de logische volgende stap. Na enkele sollicitaties kreeg ik de keuze tussen verschillende steden in

Centraal-Amerika. In die lijst was Chicago de enige stad met een directe vlucht naar Brussel, dus dat was redelijk snel beklonken. Ik heb nog 4 maanden gewacht op een werkvisum, in september 2025 ben ik officieel verhuisd.

Kempische nuchterheid

DHM: Kun je aarden in Chicago? Ik ben nooit eerder in Chicago op bezoek geweest voor ik mijn contract tekende om er te gaan werken, dus er was wel een druk om het hier ook effectief leuk te vinden. Gelukkig heeft de stad mij positief verrast. Chicago is een mozaïek van verschillende buurten met elk hun eigen identiteit en activiteiten. Naast het meer (Lake Michigan) ligt een zalig pad om te wandelen - lopen - fietsen, langs de rivier (Chicago River) kan je rustig een terrasje doen, in River North vind je goede restaurants, en rond de baseball/footballstadions is er op game days veel ambiance. In het algemeen is de stad ook proper en relatief veilig. Er zijn zeker buurten die te vermijden zijn na zonsondergang, maar dat is in elke grote stad wel het geval.

DHM: En het werken in deze nieuwe omgeving?

Op de werkvloer heb ik ook een paar keer grote ogen getrokken. Terwijl ik in Spanje gewend was geraakt aan een lunchpauze van twee uur lang en een leeg kantoor voor 10u ‘s ochtends, werd het idee van 9-to-5 hier in Chicago plots heel serieus genomen. Na 5 uur krijg ik ook effectief geen dringende e-mails meer, maar er wordt wel verwacht dat ik doorheen de dag mijn telefoon binnen handbereik heb. Het Spaans temperament waar ik mee heb leren omgaan is plots ook verdwenen. Amerikanen gedragen zich eerder formeel en politiek correct tijdens de kantooruren. Ik geef mijn kempische nuchterheid de schuld van het feit dat ik mij daar zelf niet altijd bij aansluit.

Navenant

DHM: Is het prettig wonen daar? Ik woon zelf in het centrum van de stad, tussen de rivier en het meer. Van hieruit kan ik te voet naar mijn kantoor, en met de metro naar de luchthaven. In deze zone wonen de meeste mensen in een appartement in hoge wolkenkrabbers. In Madrid woonde ik ook in een centraal appartement, maar op een heel andere manier dan in Chicago. Hier zijn de gebouwen uitgerust met een permanent bemande receptie, een fitness, een sauna, een verwarmd zwembad, en zelfs een eigen pakjesautomaat in de kelder.

Toen mijn airconditioning in Madrid stuk ging en lawaai maakte, stond er meteen een kwade buurvrouw aan mijn deur en moest ik op zoek naar een technieker die 2 weken later pas langs kon komen. Hier bel ik de receptie en staat er meteen iemand aan de deur om mij te helpen. De huurprijzen zijn natuurlijk wel navenantik betaal 2700 dollar per maand voor een appartement met 1 slaapkamer.

DHM: Waarmee hou je je nog bezig? Aangezien ik nog niet extreem lang in Chicago ben, heb ik nog veel te ontdekken. Vorige week bezocht ik het museum van Moderne Kunsten, de week ervoor ging ik met vrienden naar een versmarkt. Volgende week neem ik de trein naar Milwaukee om daar enkele brouwerijen te bezoeken, zodat ik tijdens de feestdagen wat Amerikaanse bieren kan meebrengen naar België. Daarnaast reis ik nog veel voor mijn werk en dan brei ik daar graag een weekendje weg aan vast. Zo ben ik in september nog mijn kennis over ijshockey gaan bijspijkeren in Toronto, Canada, en bezocht ik de originele Ford garage in Detroit, Michigan.

Doorheen de week verdeel ik mijn tijd tussen ons kantoor in het centrum van de stad en ons innovatielab 10 km verder. In dat lab experimenteer ik met onze technologieën en nodigen we klanten uit voor demonstraties. Daarnaast probeer ik elke dag langs de fitness te passeren. Nu er een in mijn gebouw zelf is, zijn er weinig excuses om dat niet te doen… Als ik er tijd voor heb in het weekend, ga ik ook graag lopen of fietsen langs het meer. Nu kan dat nog, vooraleer het te koud wordt in de winter.

Meubels

DHM: Allicht zijn er heel wat verschillen met leven en werken in Hoogstraten? Eerst en vooral zijn de aardbeien hier veel minder lekker. En uiteraard hangt hier niet de landelijke sfeer zoals rond de Katharinakerk. In Hoogstraten kent iedereen elkaar, of toch op zijn minst via een nonkel of tante, gaat iedereen naar hetzelfde café op zaterdagavond, of kan je moeilijk langs de supermarkt gaan zonder een babbeltje te slaan met iemand die je tegenkomt aan de verstoog. Hier in Chicago ken ik maar amper mijn buren, zijn er honderden restaurants en bars die ik nog wil bezoeken, en kan ik op 5 minuten mijn wekelijkse boodschappen doen.

DHM: Heb je veel lokale contacten, vrienden, misschien ook met Belgen die er wonen?

Het kantoor waar ik werk heeft capaciteit voor 400 mensen, dus ik heb opties genoeg om op het werk contacten te leggen. Ik heb zo al een aantal goede vrienden gemaakt, die mij dan weer voorstellen aan hun vrienden. Op die manier breid ik mijn kring beetje bij beetje uit. Veel van mijn collega’s zijn zelf ook vanuit andere staten of landen naar Chicago verhuisd, van hen kreeg ik veel hulp in mijn eerste weken hier. Dat was heel welgekomen toen mijn meubels werden geleverd en in elkaar gezet moesten worden.

Daarbuiten heb ik hier ook al enkele Belgen ontmoet, die mij meteen hebben uitgenodigd om naar een football game te gaan kijken. Ik kwam toevallig genoeg met hen in contact via vrienden in Hoogstraten. Daarnaast maakte ik onlangs

SKYPE

een Nederlandse vriendin in de lift van mijn gebouw. Een Hollands accent herken je overal, zelfs in het Engels.

Qualitytime

DHM: Wat mis je het meest van al?

Natuurlijk mis ik mijn familie en vrienden het meest. Ik doe hier veel ervaringen op waar ik hen graag bij zou hebben gewild. Gelukkig is een groot deel van hen op bezoek gekomen terwijl ik in Madrid woonde. Op een gegeven moment zelfs een volledige Hoogstraatse delegatie om er een (halve) marathon te komen lopen.

Op culinair vlak heb ik ook wel een lijstje van dingen die afgevinkt moeten worden wanneer ik nog eens in Hoogstraten ben: een smoske, een tripje naar de frituur, een selectie koffiekoeken, en een potje spaghettisaus van mijn opa en oma. Liefst wel niet allemaal op dezelfde dag. (lachend)

DHM: Maar je houdt allicht nog vaak contact met de familie…

Zowel mijn vrienden als familie hebben mij gelukkig nog niet verwijderd uit onze groepschats op Whatsapp. Zo blijf ik op de hoogte van het belangrijkste nieuws van het thuisfront. Daarnaast is zondag de vaste dag voor enkele telefoontjes: eerst naar mijn mama, dan naar mijn grootouders. Het is hier 7 uur vroeger dan in Hoogstraten, dus meestal lunch ik dan terwijl zij al een pyjama aanhebben.

Ik kom ook nog 3 à 4 keer per jaar terug naar België - voor gelegenheden als Kerstmis, vrienden of familie die trouwen, of Rock Werchter. De weken waarin ik in Hoogstraten ben, zijn nu wel écht qualitytime. Ik krijg mijn vrienden al sneller uit hun zetel

Een uitzicht op de Chicago River en omliggende wolkenkrabbers tijdens de passage van de Chicago Marathon over de LaSalle Street brug.

om iets te gaan drinken in de Rijkswacht, en de familiefeestjes worden zorgvuldiger gepland zodat ik er dan toch bij kan zijn. Het is wel straf om te horen dat mijn vaste plaats aan de keukentafel ondertussen is ingenomen door mijn oudste broer, en mijn slaapkamer door de fiets op rollen van mijn papa…! (rob)

De verbindende kracht van een taal

ANDERSTALIGEN Hoogstraten is in de loop der jaren een lappendeken van diverse nationaliteiten geworden. We tellen er intussen al bijna 100. Belgen, Nederlanders, seizoenarbeiders, vluchtelingen, inwijkelingen door huwelijk of familiebanden, door arbeid of studie. Ze komen van binnen de Europese Unie maar ook van ver daarbuiten. Net zoals de wereld ons dorp is geworden is ook ons dorp nu de wereld. Voor sommigen een doembeeld, voor anderen een verrijking. Buiten de gastvrijheid van het dorp is het vooral de taal die hen bindt. Naast verplichte taallessen van de overheid zijn initiatieven met vrijwilligers hierin van onschatbare waarde. En ook al is er nog heel wat werk aan de winkel, toch kijkt Praatpunt zeker tevreden terug op 15 jaar verbinding via taal.

Nabil

Met een krop in de keel beluisterde ik onlangs het nieuwste lied van Nabil Khemir over het leed in Gaza. Een ontroerend muzikaal werk met een diepmenselijke boodschap over één van de grootste tragedies van de laatste jaren. Tien jaar geleden ontvluchtte hij zelf zijn geboorteland Tunesië na een aantal bloedige terreuraanslagen waarbij één in zijn woonplaats Sousse. In Hoogstraten vond hij een veilige haven tot hij enkele jaren geleden met zijn gezin terug naar Tunesië vertrok.

Hij leerde hier Nederlands, volgde een inburgeringscursus, maakte er vele vrienden en was een trouwe deelnemer aan de wekelijkse avonden van Praatpunt. Een mooier uithangbord kon deze organisatie zich niet wensen, zeker ook na zijn geslaagde deelname aan de ‘Voice van Vlaanderen’. Nabil is veilig teruggekeerd maar duizenden Syriërs, Afghanen, Oekraïners en andere nationaliteiten vonden in België een steun en een nieuwe toekomst. En daar hebben zeker initiatieven zoals Praatpunt Hoogstraten een zinvolle bijdrage in geleverd. Vandaag bestaat de werking 15 jaar en kijken we even achterom en naar de toekomst.

Kreatief

Het is 2010 wanneer de stad Hoogstraten een overeenkomst afsluit met vzw Kreatief om ontmoetingsavonden in te richten voor anderstaligen in de gemeente. Alle nieuwkomers van buiten de E.U. zijn verplicht een inburgeringscursus en taallessen Nederlands te volgen. Daarnaast zijn er in de loop der jaren meer en meer buitenlanders, vooral uit Oost-Europese landen, als arbeiders in de bouw en in de tuinbouw neergestreken. Het leek de initiatiefnemers een zinvol idee om al deze mensen de kans te geven zich onze taal verder eigen te maken op een ontspannen en niet-schoolse manier.

Er werden vrijwilligers gezocht, vormingscursussen ingericht door vzw Vormingplus, de stad zorgde voor een geschikt lokaal en de nodige ondersteuning, en Praatpunt was geboren. Wekelijks stond de koffie klaar en vonden vrijwilligers en anderstaligen elkaar in een gezellige babbel over dingen van elke dag en werd het Nederlands geleidelijk aan iets minder Chinees voor de deelnemers. En het werd gaandeweg een succes. In het begin waren er wel meer vrijwilligers dan anderstaligen maar met de maanden groeide een mooi evenwicht.

De deelnemers aan de wekelijkse avonden van Praatpunt zijn een mooie afspiegeling van een stukje van de wereld.

Alle Kleuren

“Van Afrika tot in Amerika, Van op de Himalaya tot in de woestijn. Van Afrika tot in Amerika, Ja, wij zijn zoveel mooier als we samen zijn”, klinkt het refrein in “Alle Kleuren” van K3 en het leek wel of ze elke week een gratis optreden verzorgden, toen nog in de refter van de gemeentelijke basisschool. De toeschouwers kwamen uit alle mogelijke landen, van Afghanistan, Irak, diverse landen in Afrika, Zuid-Amerika, Nepal, enz. Sommigen waren hun land ontvlucht voor oorlog en geweld en wachtten op een erkenning als politiek vluchteling, anderen vonden hier hun grote liefde of emigreerden voor de job van hun leven.

De meesten werden gestimuleerd vanuit het Centrum voor Volwassenenonderwijs uit Turnhout of vanuit de stad en het OCMW. Heel wat mensen bleken te beschikken over een goed diploma en hadden vaak een goede functie in eigen land. Toch zouden zij hier van nul terug moeten herbeginnen. Voor velen was dat zeker geen simpele weg: de taal leren, een huis en werk zoeken en vaak als ongeschoolde onderaan de ladder beginnen, terwijl ook het cultuurverschil en het gemis aan familie en vrienden in

Wekelijks op woensdagavond helpen de vrijwilligers van Praatpunt anderstaligen op weg naar een betere kennis van het Nederlands.

Schepen van Integratie Ann Fockaert bracht vorig schooljaar een uitgebreid bezoek aan Praatpunt en sprak met heel wat vrijwilligers en anderstaligen. Alvast een mooie erkenning en misschien een eerste stap naar een nieuwe samenwerking?

eigen land bleef knagen. Niet verwonderlijk dat Praatpunt op diverse vlakken dan ook raakvlakken zocht met de behoeften van deze mensen.

Vriendschap

In de loop der jaren ontstonden er mooie vriendschappen tussen de nieuwkomers onderling maar ook tussen nieuwkomers en vrijwilligers. Dankbaarheid voor de steun en de hulp in de moeizame weg naar integratie maar ook begrip voor de andere cultuur en de moeilijkheden die het pad van vele nieuwkomers kruisten, zorgde voor een kruisbestuiving.

Chris Aerts, die samen met Chris Vermeer de praktische verantwoordelijkheid van Praatpunt op zich neemt, verwoordt het zo: “Hoeveel deugd doet het ons als we zien hoe nieuwkomers er in slagen zich goed te integreren in onze gemeenschap. Hoe zij met onze taal hun weg vinden in Hoogstraten en er in slagen een goede carrière uit te bouwen. En dan denk ik bijvoorbeeld aan Walid die Syrië ontvluchtte voor het moorddadig regime van Assad en nu hier een mooie toekomst heeft uitgebouwd. Of Ibrahim uit Mali die hier vele vrienden gemaakt heeft en zelf een vzw heeft opgericht om een plaatselijke kliniek in zijn geboortedorp financieel en met medisch materiaal te ondersteunen. Of de Roemeense Martina en Diana, beiden verpleegkundigen van opleiding maar hier aan het werk als poetshulp. Door hun studie van de Nederlandse taal en met Praatpunt als netwerk én met eigen inzet is hun diploma gehomologeerd geworden en zijn ze nu beiden hier aan het werk als verpleegkundigen. En zo zijn er nog tal van verhalen.”

Nederlands leren is niet voor iedereen een gemakkelijke opgave.

Zoektocht

Corona gooide ook bij Praatpunt roet in het eten. Geruime tijd waren er geen ontmoetingen meer mogelijk en werd er overgeschakeld naar digitale contacten. Dit had wonderwel ook het voordeel dat andere nieuwkomers in beeld kwamen. Jonge moeders met kinderen, nieuwkomers die omwille van hun werk of huishoudelijke taken nooit tijdig op de klassieke praatavond konden geraken. Toen de teugels wat gelost konden worden schakelde men over op gezamenlijke wandelingen.

Maar meer nog dan corona kwam de beslissing van het toenmalig stadsbestuur in 2023 om de samenwerking met vzw Kreatief op te zeggen bij Praatpunt binnen als een donderslag bij heldere hemel. Chris Vermeer: “Zonder dat wij vooraf geconsulteerd werden vernamen wij plots dat de stad de samenwerking met Kreatief opzegde. Terwijl iedereen die onze werking een beetje kende en gevolgd heeft, er van overtuigd was en is dat wij erg zinvol werk leveren en nog succesvol zijn ook. Een pijnlijk en jammerlijk gebeuren waar het stadsbestuur blijkbaar een andere taal sprak dan vzw Kreatief. Wij zijn evenwel verder gegaan met Kreatief en hebben een nieuw onderdak gevonden op het Klein Seminarie. En de anderstaligen hebben ’s woensdags ook vlot hun weg gevonden naar deze school voor Praatpunt.”

Doorgaan

Na een stillere periode door corona en onzekerheid met de stad is Praatpunt weer goed terug op dreef. Elke woensdagavond van 19 tot 21 uur staat de koffie

klaar en kan iedereen aanschuiven voor een aangename en leerzame babbel. Praten is nu eenmaal de beste manier om een taal te leren. Het publiek op deze avonden is enerzijds als een barometer van de conflicten in de wereld. In de beginjaren waren er heel wat Afghaanse vluchtelingen, later volgden veel Syriërs en de laatste jaren schuiven tal van Oekraïense vluchtelingen mee aan de tafel.

Maar Hoogstraten telt daarnaast ook honderden inwijkelingen van binnen Europa met een andere taal. Aanvankelijk zagen we het meeste Portugezen en Polen maar geleidelijk aan nam het aantal Roemenen de overhand. Uit Roemenië alleen al zijn er 1557 ingeschreven in Hoogstraten. Velen van hen zijn wellicht de Nederlandse taal niet machtig, omdat zij ook niet verplicht zijn om Nederlands te volgen.

“Het zou fijn zijn als we wat meer mensen uit deze groep zouden kunnen bereiken”, vindt men bij Praatpunt. ”Zeker ouders met kinderen hebben er alle belang bij om goed Nederlands te leren. Niet enkel voor hun eigen integratie, maar ook om de schoolresultaten en de oudercontacten voor hun kinderen beter te kunnen volgen. Zowel de ouders zelf, als ook de kinderen en zeker de scholen zouden er zeker wel bij varen. Ik zou hen willen zeggen: kom gerust eens kijken op deze wekelijkse woensdagen in de Jordaan op het Klein Seminarie. Ook nieuwe medewerkers zijn van harte welkom. Voor de anderstaligen vragen wij wel een basiskennis (1.1) om een minimum van gesprek te kunnen voeren.” (jh)

Leen Huet schrijft knappe en

ontroerende ‘Weerbots’

BOEK Terwijl we naar het huis lopen, zegt Leen Huet met een glimlach: “Het was een vruchtbaar jaar voor de mispels, pluk maar gerust, de bomen hangen nog vol van deze heerlijke vrucht.” Binnen nemen we plaats in de bibliotheek, omgeven door familiefoto’s aan de muur en een bijzonder schilderij van glaskunstenaar Jan Huet, een geschenk aan haar vader. Met een kop koffie voor ons, vertelt Leen over haar nieuwste boek ‘Weerbots’, waarin rouw, herinnering en verbondenheid met deze streek en haar familie centraal staan.

In ‘Weerbots’ neemt Huet ons mee in het eerste jaar na het overlijden van haar ouders. Als enige kind is ze achtergebleven in het ouderlijk huis vlakbij Wortel. Dit huis en de streek vormen het decor van haar rouwproces. De weldadigheidskolonie, ooit bedoeld als opvang en werkplaats voor hulpbehoevenden, maakt tevens deel uit van Huets familiegeschiedenis. Daarmee brengt ze ook een bijzonder stukje Kempens erfgoed tot leven. Het boek is niet alleen een literaire zoektocht, maar evenzeer een culturele en sociale verkenning van de streek die Huet tot op de dag van vandaag diep beinvloedt.

Grote emoties, kleine dingen

Huet schrijft heel eerlijk over het verlies van haar ouders: “Verdriet kan zwaar

zijn, maar er zijn ook lichtere momenten. Verdriet gaat op en neer. Soms voel je je heel alleen, soms brengen kleine dingen herinneringen en een glimlach terug.”

Dat maakt het boek herkenbaar voor iedereen die ooit iemand heeft verloren. Het gaat niet alleen om grote emoties, maar om de kleine, dagelijkse momenten die herinneringen oproepen.

Het huis dat centraal staat in dit boek, vormt tevens de brug naar Huets volgende werk, dat momenteel in voorbereiding is. Dit tweede boek richt zich op Martial Van Schelle en bouwt voort op ‘Weerbots’. Huet vertelt hoe de vader van Martial, Albert Van Schelle, het huis in 1892 heeft laten bouwen.

Leen: “Albert was vrijgezel en werkte als gezant voor het Rode Kruis in België. Tijdens de Spaanse-Amerikaanse oorlog vertrok hij naar de Verenigde Staten en later naar Cuba, waar hij Annie Fowler ontmoette, een verpleegster van het Amerikaanse Rode Kruis. Ze trouwden en vestigden zich hier in dit huis in de Kolonie. In juli 1899 werd hun zoon Martial geboren.” Martial groeide uit tot een bekend Belgisch zwemkampioen en bobsleeër, wiens leven tragisch eindigde bij het executiepeloton in Breendonk.

Open en toegankelijk

Hoewel het twee verschillende boeken

Met dank aan uitgeverij Tzara mogen wij een exemplaar van het recent verschenen boek ‘Weerbots’ van Leen Huet weggeven aan één van onze lezers. Wil jij in aanmerking komen voor deze mooie roman? Beantwoord dan de volgende vraag en stuur je antwoord naar de redactie van de Hoogstraatse Maand.

Vraag:

Welke vrucht noemde Leen Huet tijdens ons gesprek, waarvan de bomen bij haar huis dit jaar een rijke oogst droegen?

Stuur je antwoord vóór 10 december naar: redactie@demaand.be. De onschuldige hand trekt een winnaar uit de ingezonden correcte antwoorden. Wij zorgen ervoor dat het boek tijdig bij de winnaar thuisbezorgd wordt. Op z’n minst een mooi cadeautje voor onder de kerstboom… Veel succes!

LITERATUUR

zijn, zijn ze verbonden door het Kempense stukje geschiedenis en deze bijzondere plek in de kolonie.

Leen Huet schrijft helder, zonder moeilijke woorden. ‘Weerbots’ leest als een dagboek: persoonlijk, open en toegankelijk. Je leeft niet alleen mee met haar verdriet, maar ook met haar pogingen om langzaam haar draai weer te vinden.

Verder komen in het boek thema’s aan bod die velen zullen herkennen: familie, het leven in de Kempen, herinneringen aan vroeger en de manier waarop gewone mensen omgaan met verlies. Het verhaal speelt zich af op voor ons zo herkenbare plekken zoals Wortel en Hoogstraten.

‘Weerbots’ gaat over hoe sterk herinneringen kunnen zijn, en hoe de plaatsen

waar je bent opgegroeid - ook na groot verdriet - belangrijk blijven. Het is een warm en mooi boek voor iedereen steun zoekt bij verlies én voor iedereen die onze streek kent. Zeker een aanrader voor de winteravonden, en niet alleen voor doorgewinterde boekenliefhebbers.

‘Weerbots’ van Leen Huet telt 158 blz, uitgeverij Tzara . ISBN: 9789022341902. Prijs: € 24,99. (pm)

Guy Rigouts schrijft ‘Strategie met ondernemers’

“Ondernemers zijn in de eerste plaats doeners…”

BOEK Guy Rigouts heeft een adviesbureau voor familiebedrijven. Zijn jarenlange ervaring leidde naar het schrijven van het boek ‘Strategie met ondernemers - 52 inzichten uit de praktijk’. Daarin verwerkt hij eigen inzichten uit lectuur en bevindingen uit de praktijk in 52 hoofdstukken, die je los van elkaar kan lezen. Een ondernemer zou er telkens voldoende impulsen in vinden om de link te leggen naar de eigen situatie.

DHM: Hoe kwam je ertoe om een boek te schrijven?

Guy Rigouts : Strategie houdt me al bijna 50 jaar bezig. In de loop van de tijd heb ik voortdurend mijn eigen praktijkervaringen getoetst aan wat ik er ooit over las. De combinatie van beide ligt aan de basis van dit boek. Vooral de voorbije 15 jaar, sinds ik actief ben als adviseur voor ondernemende families, is de ambitie gegroeid om mijn inzichten neer te schrijven. Lang heb ik gebroed op de vorm en de structuur. Uiteindelijk koos ik voor een concept van 52 hoofdstukken die elk op zich te lezen zijn, je kiest gewoon op basis van een titel die je op dat moment aanspreekt.

DHM: Waarover gaat dit concreet?

Het boek gaat over hoe mensen omgaan met strategie, dus met vragen zoals: Waar staan we vandaag? Waar willen we heen? Hoe geraken we daar samen? Heel eenvoudige vragen. Je zou verwachten dat de verstandige en gedreven mensen die in bedrijven verantwoordelijkheid dragen daar vlot mee omgaan en hun weg in vinden. De realiteit is anders. Wat me al veel jaren boeit is de vraag waarom bedrijven en organisaties er dikwijls niet in slagen hun intenties om te zetten in realiteit. Waarom ze er dus niet in slagen om een duidelijke strategie te bepalen, en als dat wel lukt, er vervolgens niet in slagen om deze effectief uit te voeren.

Strijdtoneel

DHM: En waar loopt het dan fout? De belemmering zit uiteindelijk bij mensen. In die zin is het te vergelijken met menselijke uitdagingen zoals vermageren, stoppen met roken of drinken, stress verminderen, een verstoorde re -

latie verbeteren, enz. De eerste twee zijn puur individuele uitdagingen en vragen een combinatie van methodiek en wilskracht. Bij stress verminderen en een relatie verbeteren zijn meerdere mensen betrokken. Dat heb je nooit zelf volledig onder controle en dat maakt het veel complexer en uitdagender. Strategie valt in de tweede categorie: samen beslissingen nemen en die ook samen uitvoeren.

DHM: Kan een goed werkende strategie een oplossing bieden voor elke situatie in elk bedrijf?

Neen, soms is de uitdaging te groot, omdat de context of markt waarin een bedrijf zit heel ongunstig is. Bij strategie hoort echter ook de mogelijkheid om een bepaald strijdtoneel te verlaten en te kiezen voor een andere markt, of op z’n minst een andere niche in de markt.

DHM: Bedrijven moeten vandaag heel wendbaar moeten zijn om zich snel aan te passen aan veranderingen als Artificiele Intelligentie, circulaire economie... Is dat niet de belangrijkste strategie?

Wendbaarheid is zonder twijfel meer nodig dan ooit voordien. Toch ben ik ervan overtuigd dat een aantal principes nog altijd geldig zijn… en zullen blijven. Ze zijn trouwens ook nodig om niet voortdurend te draaien met de wind of de waan van de dag te volgen, want dat maakt de groep mensen in je kielzog of omgeving compleet gek. In dat spanningsveld heb ik geprobeerd me te bewegen en die elementen te selecteren die me inderdaad tijdloos lijken. Benieuwd of de lezer dat ook zal vinden.

Lezerspubliek

DHM: Je zegt “de lezer”, maar op welk lezerspubliek mik je eigenlijk?

Bij het schrijven heb ik voortdurend de ondernemers voor ogen gehouden voor wie ik werk. En dat zijn in de eerste plaats doeners, geen liefhebbers van theorie. Daarom is het geen theoretisch model, maar een bundeling van inzichten uit de praktijk, geschreven in een toegankelijke taal, met zo min mogelijk vaktermen en veel persoonlijke belevenissen. Het boek moest een heel breed publiek kunnen boeien. Natuurlijk staan er ook veel voorbeelden in en daarbij komen ook een aantal bedrijven uit onze eigen regio in beeld.

DHM: Wat hoop je met het boek te bereiken?

Als het een aantal mensen inspiratie kan brengen voor de ontwikkeling van hun eigen situatie dan zal ik tevreden zijn. De beste manier daarvoor is volgens mij om met een aantal mensen in je omgeving hetzelfde hoofdstuk te lezen en dan samen twee vragen te bespreken: ‘Zijn we het eens met de inhoud?’ en ‘Wat kunnen wij ermee?’.

Praktisch: De prijs van het boek is 30 euro. Van de opbrengst gaat 3 euro per boek naar Born in Africa v.z.w. een project in de sloppenwijken van Zuid-Afrika, dat Guy en zijn echtgenote Rita al jarenlang steunen. Meer info op www. borninafrica.org Het boek is te koop bij Standaard Boekhandel: www.standaardboekhandel.be Of rechtsreeks bij de uitgever Skribis: www.skribis.be/nl/strategie-met-ondernemers

Daar is het ook verkrijgbaar in e-versie: www.skribis.be/nl/e-books/strategie-met-ondernemers-e-book (fh)

Honderden brieven voor een jarige A.I.

SOLIDARITEIT Zonder artificiële intelligentie, maar met vaste hand schrijven jaarlijks honderden bezorgde Hoogstratenaren brieven voor Amnesty International. Die gaan naar regeringen, ambassades en allerlei autoriteiten om onterecht opgesloten of valselijk beschuldigde personen vrij te krijgen of bescherming te bieden. Amnesty Hoogstraten, de plaatselijke afdeling van Amnesty International (A.I.) roept iedereen op om op vrijdag 12 december opnieuw mee te schrijven. In de schrijfmarathon kan dat overigens de hele maand december.

Feest

Amnesty is vooral bekend om haar briefschrijfacties onder de slogan ‘Schrijf ze vrij’. Intussen zijn er vanuit Hoogstraten in de loop van al die jaren al bijna 25.000 brieven en postkaarten verstuurd. Op zondag 12 oktober organiseerde Amnesty Hoogstraten een grote familiedag met muziek, toneel, getuigenissen en ook lekker eten, om haar dertigjarig bestaan te vieren. Via een geleide wandeling gidste ze de deelnemers over landelijke wegen, onderweg werd het ontstaan en de werking van Amnesty in woord en ook in beeld opgevoerd. Voor dit laatste zorgden vooral de theatergroepen Pas geverfd en Tinello.

Toen het initiatief genomen werd om in

Hoogstraten een plaatselijke afdeling op te richten bestond Amnesty International al 34 jaar. Dat ontstond uit een verontwaardigde reactie van een Britse advocaat tegen een onterechte veroordeling van enkele Portugese studenten. Het initiatief werd wereldwijd overgenomen en evolueerde in een permanente beweging om schendingen van de mensenrechten aan te vechten.

In 1973 ontstond hieruit Amnesty België en enkele jaren later Amnesty Vlaanderen in 1978. De briefschrijfactie is het handelsmerk van deze organisatie. In 2021 werden er zo’n 4,5 miljoen brieven geschreven. Algemeen wordt aangenomen dat dit in 1 op de vier gevallen een positief effect heeft. Dit kan gaan van

een vervroegde vrijlating, een afgewende doodstraf of tot verbetering van de wetgeving.

Schrijf-ze-Vrijdag

In de beginjaren richtte Amnesty zich vooral op gewetensgevangenen en slachtoffers van verdwijningen en politieke moorden. Vanaf de jaren negentig van de vorige eeuw ging meer aandacht naar mensenrechtenschendingen in de privésfeer, zoals huiselijk geweld. Ook sociale, economische en culturele rechten (zoals recht op arbeid, sociale zekerheid, een aanvaardbare levensstandaard, huisvesting, gezondheid, onderwijs) en seksuele rechten kwamen sindsdien meer aan bod.

Deelnemers aan de schrijfmarathon van vorig jaar in het zaaltje van Oud Hoogstraeten. Amnesty Hoogstraten is koploper met het aantal brieven en kaartjes in gans Vlaanderen. Er wordt zelfs in de gevangenissen van Hoogstraten, Wortel en Merksplas geschreven.

Negen jaar geleden sloot de schrijfmarathon van Amnesty Hoogstraten af op een record van 580 brieven. Op dat moment een nieuw record maar sindsdien is het steeds in stijgende lijn gegaan en klopte men de actie vorig jaar af met 1636 brieven en kaartjes.

Dagelijks worden duizenden brieven geschreven door activisten over de hele wereld voor mensen die onterecht in de gevangenis zitten, mensen die geen eerlijk proces kregen, leefgemeenschappen die bedreigd worden door het inpalmen van hun leefomgeving voor commerciële doeleinden, enz. Het kappen van het tropisch regenwoud, de ontginning van grote mijnen ten koste van het voortbestaan van de inheemse bevolking zijn daar treffende voorbeelden van. Deze inzet wordt gezien en gewaardeerd. In 1977 kreeg de organisatie in Oslo de Nobelprijs voor de Vrede.

In 1990 ontstond vanuit een aantal vrijwilligers het initiatief om jongeren mee te betrekken en bewust te maken van mensenrechten en de schendingen hiervan. Dit kreeg een vast vorm in een speciale actiedag waarop leerlingen van de lagere scholen en het middelbaar onderwijs massaal aan het schrijven gingen. De ‘Schrijf-ze-Vrijdag’ was geboren. Op vrijdag 2 februari 2025 namen 160.000 leerlingen uit Vlaamse en Brusselse scholen deel aan deze actiedag. Dit schooljaar vindt deze schrijfdag plaats op vrijdag 6 februari 2026.

Amnesty Hoogstraten

Op 11 mei 1995 werd ook in Hoogstraten een afdeling van Amnesty Vlaanderen opgericht. Café De Gelmel bij Wil en May werd de place to be voor de maandelijkse briefschrijfacties. Al dertig jaar komt de groep maandelijks bij elkaar om telkens tientallen brieven te schrijven.

Intussen is het momenteel elke derde vrijdagnamiddag van de maand verzamelen geblazen in het zaaltje van Oud Hoogstraeten. Met een tien- a vijftiental mensen wordt er enkele uren flink geschreven, daarnaast worden er ook heel wat brieven thuis afgewerkt. Dit alles resulteert in een 50 à 70 brieven per maand.

Schrijfmarathon

Eenmaal per jaar wordt er wereldwijd in de maand december een grote briefschrijfactie gevoerd. Deze ‘schrijfmarathon’ van Amnesty International wordt beschouwd als ’s werelds grootste mensenrechtencampagne. Heel deze maand kunnen mensen over de hele wereld brieven schrijven voor 10 personen wier rechten geschonden werden. De Amnes -

ty groep uit Hoogstraten is in Vlaanderen koploper wat het aantal brieven en kaartjes betreft: elk jaar worden er in die periode meer dan 1.500 brieven en kaartjes geschreven.

Deze marathon werd meestal in de zaal Pax gehouden waarbij telkens ook een muzikale begeleiding voorzien werd. Maar ook thuis kan er verder geschreven worden in de maand december. Vooral de Wereldwinkel en de bibliotheek leveren steeds een mooie bijdrage in de verspreiding van de schrijfpakketten.

Dit jaar gaat deze briefschrijfactie door in Oud Hoogstraeten op vrijdag 12 december van 11 tot 17 uur. Iedereen is van harte welkom. Voor wie liever rustig thuis schrijft is er ook een mogelijkheid om vanaf 1 december een schrijfpakketje op te halen in de bibliotheek, de wereldwinkel, bij Staf Coertjens of bij Els Jacobs.

Succes

Dat deze actie wel degelijk succes kan hebben toont het voorbeeld van Bernardo Caal uit Guatemala. Als onderwijzer in afgelegen dorpjes in Alta Verapaz werd hij door de dorpsgemeenschappen gevraagd om hun woordvoerder te zijn in hun verzet tegen de bouw van enkele grote stuwmeren voor elektriciteitswinning. De plaatselijke bevolking werd hierover immers niet geraadpleegd wat wettelijk verplicht is, er zou illegaal bos gekapt worden en er zou onwettig gebouwd worden op gemeenschapsgronden. Het vreedzaam protest bracht geen soelaas, en woordvoerder Bernardo werd valselijk beschuldigd en veroordeeld tot 7 jaar gevangenis. Een typische vorm van criminalisering van indiaanse leiders die opkomen voor de rechten van hun gemeenschappen.

SCHRIJFMARATHON

Naast tal van nationale en internationale organisaties nam ook Amnesty dit dossier ter harte en startte er een massale briefschrijfactie om Bernardo vrij te krijgen. Ook in Hoogstraten werd er hiervoor flink geschreven. De band van Hoogstraten met Guatemala is immers sterk door de persoon van Fons Huet die al meer dan 45 jaar werkt in de Maya-gemeenschappen in dit land. Hij kent ook zeer goed de concrete situatie en de persoon van Bernardo Caal.

Dank

Fons Huet schrijft hierover: “Uiteindelijk, na 4 jaar en 2 maanden in de gevangenis, werd hij op 24 maar 2022 wegens goed gedrag vrijgelaten. Zonder enige twijfel speelde de nationale maar ook internationale druk een grote rol daarin. In de lokale, alternatieve pers in Guatemala was zijn ‘geval’ uiteindelijk erg bekend geworden en werd de sociale druk om een eerlijk proces ter krijgen, alsmaar sterker.

Doe mee aan de schrijfmarathon

SOLIDARITEIT Deelnemen aan de Schrijfmarathon kan de hele maand december. Je vraagt de voorbeeldbrieven en - kaartjes aan en de organisatoren bezorgen die per mail of fysiek bij jou thuis, samen met de nodige informatie. Ook in de Wereldwinkel en de Bibliotheek vind je al de nodige praktische informatie, voorbeeldbrieven en solidariteitskaartjes. Amnesty Hoogstraten bezorgt begin januari alle brieven en solidariteitskaartjes aan het kantoor van Amnesty International, de briefschrijvers hoeven dus geen portkosten te betalen.

Meer weten? Contacteer Staf Coertjens (staf.coertjens@telenet.be of 0496 27 92 96) of Els Jacobs (meyvis.jacobs@scarlet.be of 0485 37 21 48). (red)

Maar de doorbraak kwam van de grote internationale steun en ruchtbaarheid, o.a. door de schrijfacties van Amnesty International, die zelfs de voorpagina van de Washington Post haalden.”

Bernardo Caal hield er aan om de aanwezigen op de familiedag nogmaals hartelijk te danken voor hun inzet en de steun. Mede dank zij de vele brieven uit Hoogstraten en België is hij eindelijk terug vrij. Maar zijn geloof in de rechtvaardige strijd van de indiaanse gemeenschappen is hij zeker niet verloren. (jh)

TOPAANBIEDINGEN

Autobanden René Van Hasselt an Hassel Langenberg 15 2323 Wortel

Tel. 03 314 57 32

GSM 0477 30 71 22 www.autobandenvanhasselt.be

Kippenwinkeltje

Pluimvee.sto els@skynet.be www.kippenwinkeltjesto els.be

Erkend hersteller I Verhuur I eigen takeldienst

+75 jaar GARAGE GEUDENS nieuwe en 2e handswagens ERKENDE CARROSSERIE alle merken

BEDANKT voor uw vertrouwen!

GEUDENS.BE I sales@geudens.be I +32 3 315 71 76

Van Hemelen bv Industrieweg 4 2330 Merksplas Tel. 014 26 60 72

Voort 2 - 2328 MEERLE - Tel. 03 315 70 16

Verwarming / Sanitair / Elektriciteit Warmtepompen / Zonnepanelen

Drie Koningenzingen en een benefiet voor een goed doel

SOLIDARITEIT

Op zaterdag 3 januari trekken de Koninginnen (Marleen de Vrij, haar zussen en haar dochters), met de Koningen in hun kielzog, door het centrum van Hoogstraten en naar de handelszaken in de deeldorpen. Op dinsdag 6 januari bezoeken ze de resterende handelszaken en de bedrijven in Groot Hoogstraten. Wie het zingende gezelschap wil zien langskomen in het bedrijf of een handelszaak, stuurt een mailtje naar Marc Van Aperen marcus.vanaperen@ gmail.com of belt hem op 0473 777 366.

Goede doel

De opbrengst gaat dit jaar naar de Contactgroep Parkinson Hoogstraten die het hele jaar door activiteiten organiseert die zich richten op informatie, beweging en ontmoeting voor mensen met Parkinson en voor hun mantelzorgers. Naast infomomenten zijn er o.m. om de 14 dagen wandelingen van 2 km of 4 km.

Met de opbrengst worden “start to”-activiteiten ingericht voor bijv. boksen, golf, petanque, bewegen op muziek, … Bedoeling is dat contactgroep een flink stuk van het deelnamegeld betaalt, zodat de kost

geen rem vormt voor de persoon met Parkinson om deel te nemen. Het geld zal verder aangewend worden om sprekers en lesgevers te vergoeden, een ontspannend en informatief optreden te organiseren, lokalen te huren, enz.

Benefietavond

Sinds enkele jaren is er ook een benefietavond. Die heeft plaats in Club Le Cirq op zaterdag 10 januari. Er zijn twee formules om deel te nemen.

In formule 1 ‘Koning/Koningin’ neem je deel aan de volledige benefietavond. Dat omvat de ontvangst om 18 uur met een aperitief; daarna een menu met vijf gerechtjes en drank tot 21 uur (later te bestellen aan de toog), gevolgd met een varia van dessertjes. Aansluitend is er een dansfeest met DJ Broekie, een optreden van ‘Peter en z’n Botsottos’ en bovendien nog een leuk verrassingsoptreden.

Deelname aan deze formule kost 79,50 euro per persoon. Telefonisch te reserveren bij Herman Jacobs (0470 50 06 22), het verschuldigde bedrag overschrijven op rekeningnummer BE26 9735 1589

4029 (VZW 3 Koningen en Ene Koningin) met vermelding van je naam en het aantal personen.

Bij formule 2 ‘Prins/Prinses’ kan je vanaf 21 uur deelnemen aan het avondfeest met de optredens zoals hierboven vermeld. De inkom bedraagt 15 euro, de toegangskaart kan je vooraf bestellen of op de avond zelf aankopen.

Tijdens de avond is er een tombola met mooie prijzen, geschonken door de Hoogstraatse handelaars en bedrijven.

Een steunkaart

Wie er niet bij kan zijn maar wel wil steunen, kan een steunkaart van 15 euro kopen. En mocht je die avond zelf je tóch nog bedenken, dan kan je met de steunkaart alsnog toegang krijgen tot de benefiet.

De avond is mogelijk dankzij de hoofdsponsors Vandersmissen Feestservice, Club Le Cirq en De Hoaghste Tyd. Wie ook graag wil sponsoren, kan Marleen De Vrij (0488 560 188) of Herman Jacobs (0470 500 622) contacteren. (fh)

DEZE MAAND

Kerstfeest voor mensen in armoede

SOLIDARITEIT Sinds 2010 organiseren Welzijnsschakel ’t Ver-Zet-je, Buurtwerk Hoogstraten, De Toevlucht en VTI Spijker met de hulp van ruim 75 vrijwilligers op kerstavond of enkele dagen vooraf een gezellig samenzijn voor mensen die eenzaam zijn en/of minder financiële mogelijkheden hebben. Dankzij giften kan aan de genodigden gratis een heerlijke viergangenmaaltijd aangeboden worden.

Eén kerstmaaltijd kost 12 euro. Je kan mooie initiatief ondersteunen door dit bedrag of een veelvoud ervan te storten op bankrekeningnr. van de Koning

Euregio

Boudewijnstichting BE10 0000 0000 0404 met de gestructureerde mededeling +++623/3810/80070+++. Voor giften vanaf € 40 ontvang je in het voorjaar 2026 een fiscaal attest.

Zonder meer van harte aanbevolen! (rob)

brengt het Nieuwjaarsconcert ‘Crossing Roads’

CONCERT Voor de dertiende keer organiseert vzw LA:CH een feestelijk Nieuwjaarsconcert in Hoogstraten. Op de affiche staat het Euregio Jeugdorkest onder leiding van dirigent Hans Casteleyn, met het jubileumprogramma ‘Crossing Roads’, een muzikaal kruispunt waar verleden, heden en toekomst elkaar ontmoeten.

Het orkest viert haar 40ste verjaardag. De ruim vijfentachtig jonge talenten uit Vlaanderen en Nederland tonen andermaal waarom het dit jaar de Eerste Prijs op het Summa Cum Laude Festival in Wenen won en zich een jaar lang het bes -

te jeugdsymfonieorkest ter wereld mag noemen.

Op het programma: de Willem Tell-ouverture van Rossini, de Piet Hein Rapsodie van Van Anrooy, werken van Holst en Stravinsky, met als afsluiter filmmuziek van John Williams uit Indiana Jones. De jonge pianiste Akari Bastiaens, winnares van het Prinses Christina Concours 2025, schittert bovendien in Ravels Pianoconcerto in G.

Na het concert overnachten de muzikanten in gastgezinnen in de regio. Wie een logeerbed of matras wil aanbieden voor één nacht kan zich aanmelden via or-

kestmanager@euregiojeugdorkest.com. Gastgezinnen ontvangen een mooie ticketkorting voor het Nieuwjaarsconcert.

Praktisch: Nieuwjaarsconcert Crossing Roads door het Euregio Jeugdorkest, dirigent Hans Casteleyn en soliste Akari Bastiaens, productie van vzw LA:CH en vzw EJO. Opvoering op zaterdag 10 januari om 19.30 uur in GC Hoogstraten, Rabboenizaal, Antoon de Lalaingstraat 3a. Tickets en info: https://vzw-lach.be/ of bij Visit Hoogstraten, € 24in voorverkoop, € 28aan de kassa, € 12voor jongeren (- 18 jaar). De ticketprijs is inclusief een pauzedrankje. (red)

Stefan Laenen stelt “De Kille Kempen” voor

BOEK Journalist Stefan Laenen verdiept zich al langer in moordzaken in de Kempen. Recent verscheen zijn true crime-boek “De Kille Kempen”. Op 4 december van 19 tot 20 uur stelt hij dit voor in het zaaltje van de Rijkswacht (Vrijheid 137). Daarbij geeft hij een inkijk in enkele markante dossiers uit onze regio, waaronder enkele opmerkelijke moorden uit Hoogstraten en omgeving.

Hoeveel moorden krijgt de Kempense onderzoeksrechter jaarlijks op haar

bureau? Wat was de meest sadistische moord op Kempense bodem? Wie is de beruchtste seriemoordenaar uit onze streek? En hoe bereidde ’s lands meest gevreesde gangster zijn bloederige raids voor in de Kempen? Het zijn enkele van de vragen die Laenen in zijn boek aan bod brengt.

De inkom bedraagt €10, vooraf inschrijven tel. +32 471 50 69 41 of https://forms. gle/qtezd14W9i1gpoZd8 of via mail klaas. verhoeven@eventsbyklaas.be. (rob)

Feestmaand leesmaand

BIBLIOTHEEK Ook in feestmaand december kan er naar hartenlust gelezen worden. Je kan evenwel niet terecht in de bibliotheek op de sluitingsdagen rond de feestdagen: de bibdeuren blijven gesloten van woensdag 24 tot en met vrijdag 26 december, en van woensdag 31 december tot en met vrijdag 2 januari.

Digitaal lezen

De Bib heeft biedt heel wat digitale leesalternatieven. Zo vind je via cloudLibrary een uitgebreide collectie e-boeken, zowel voor jeugd als voor volwassenen. Nadat je je met je Mijn Bibliotheekprofiel aangemeld hebt, kan je twee boeken tegelijk lenen voor een periode van zes weken. Om ze op je pc te lezen hoef je niets extra te doen. Als je ze van je pc naar je e-reader wil overzetten, installeer je eerst het programma Adobe Digital Edi -

tions. Op je tablet of smartphone heb je de app van cloudLibrary nodig. Meer uitleg over de werkwijze lees je op https:// hoogstraten.bibliotheek.be/e-boeken .

Voor kleine kinderen zijn er digitale prentenboeken. Met je bibpas leen en lees je jaarlijks 52 van deze fundels gratis via de app op je tablet of smartphone. Aanvullend kan je tekenen, kleuren, spelletjes spelen en zelf filmpjes maken met de figuren en achtergronden uit het boek.

Boekenverkoop

Het is ondertussen een vertrouwd gegeven: de najaarsverkoop van de BiB omvat een ruim aanbod. In de hoofdbib ligt de nadruk op informatieve boeken en jeugdboeken, in de uitleenposten vind

je een divers aanbod aan boeken. Voor de meeste materialen betaal je 1 euro. In de hoofdbib Lindendreef kan je terecht van zaterdag 13 tot en met zaterdag 20 december tijdens de Koffiekrant- en openingsuren. In de uitleenposten is er permanente verkoop tijdens de openingsuren. In Meer en Meerle kan je ook tijdens de openingsuren van het LDC terecht.

Spelletjes

Ook de spelletjesavond voor volwassenen is een klassieker. Goed voor gratis spelplezier, vrijwilligers geven zo nodig uitleg over de spelregels. Dit keer kan dat op dinsdag 9 december van 18.30 tot 22.30 uur. Je hoeft niet vooraf in te schrijven. (red)

DEZE MAAND

Fracolta uit de startblokken

MUSEUM Met theatermaker Geert Dehertefelt werkt vzw LA:CH aan Fracolta, het levend en reizend aardbeimuseum. Sinds hij in Hoogstraten woont, merkte Geert hoe sterk de aardbei verweven is met het leven in de streek. Achter die vrucht schuilt een rijk verhaal over generaties, arbeid, migratie en innovatie. “Welke aardbei smaakt het meest naar thuis?” vraagt Geert zich af. Die vraag vormt het vertrekpunt van Fracolta.

De eerste halte is Studio Aardbei, een samenwerking met KU Leuven en AR-TUR. Vijftien masterstudenten architectuur onderzochten hoe de aardbei ons landschap en onze dorpen heeft gevormd. Hun maquettes en tekeningen werden op 14 november voorgesteld bij Coöperatie Hoogstraten en vormen het officiele startpunt van Fracolta.

Na het ”Groot Circus voor Klein Verdriet”, ”1814, De Vergeten Veldslag” en ”Gelmel” kiest de vereniging dus opnieuw voor vernieuwing. Fracolta wordt dus allerminst een klassiek museum, maar een groeiend netwerk van verhalen, kunstprojecten en ontmoetingen. Met Atelier Fracolta trekt Geert de komende jaren rond door Hoogstraten en de Kempen, en later naar andere Europese aard -

Studenten, professoren en juryleden in de aardbeiloods van Coöperatie Hoogstraten tijdens het jurymoment van Studio Aardbei.

beenstreken. Onderweg ontstaan tentoonstellingen, artistieke projecten en nieuwe vormen van samenwerking tussen inwoners, telers en kunstenaars. Elk initiatief bouwt verder op wat eerder werd verzameld en ontdekt.

Het project groeit de komende jaren verder en bereikt een eerste hoogtepunt in 2028, met een tentoonstelling in de

Stilstaan op het ritme van de seizoenen…

NATUURBEHOUD De schijnbare rust van de winter is geen reden om niet de deur uit te gaan en van de natuur te genieten. Dat kan ruimschoots met het de -

cemberaanbod van Natuurpunt Markvallei, met o.m. een wandeling op de Bleeke Heide, een foto-excursie aan het kanaal in Turnhout, een midwinterwan -

De heidewulp is een van de wintergasten op de Bleeke Heide.

marge van het International Strawberry Congress in Hoogstraten. Die tentoonstelling wordt een moment van terugblik: een overzicht van wat onderweg is verzameld, de mensen die werden ontmoet en de verhalen die tot leven kwamen. Meer informatie op www.fracolta. eu en op sociale media via #fracolta (al)

deling in de Kolonie en twee reisvoordrachten.

Laura meets Uganda

Laat je inspireren door verhalen over de rijke natuur, de kleurrijke cultuur en het dagelijkse leven in een land dat barst van biodiversiteit. Van de berggorilla’s in Bwindi tot de savannes rond Murchison Falls. Dat kan op vrijdag 5 december bij de lezing van Laura Brosens in het Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske. Laura liep zes maanden stage in het Afrikaanse Oeganda “dat inmiddels mijn tweede thuis is. Het was een periode vol nieuwe indrukken, bijzondere ontmoetingen, waardevolle ervaringen en prachtige inzichten die ik graag met jullie deel.” De gratis voordracht begint om 20 uur, de deuren openen om 19.30 uur.

Wintergasten

Op zaterdag 7 december keert Natuurpunt Markvallei 45 jaar terug in de tijd.

Net als toen trekken ze eropuit naar de Bleeke Heide in Chaam, een uitgestrekt en open natuurgebied dat in de winter tal van vogelsoorten aantrekt. Dit gebied met plassen en weilanden is immers een geliefde overwinteringsplaats voor talloze ganzen en eenden.

Als deelnemer zorg je best voor warme, winddichte kledij en stevig schoeisel, want het kan er behoorlijk guur zijn. Een verrekijker of telescoop is een aanrader. Verzamelen om 14 uur aan de parking bij het vogelscherm Bleeke Heide (Oude Bredaseweg, Chaam). Het einde van de excursie is voorzien rond 16 uur.

Blauw blauw blauw!

De fotowerkgroep van Natuurpunt Markvallei organiseert op zaterdag 14 december een creatieve foto-uitstap langs het Turnhoutse kanaal. Het thema van de

dag: de kleur blauw. Om 15 uur verzamelen de deelnemers aan de Nieuwe Kaai (Klaverenhof, Turnhout). Onder begeleiding van Wim Geyskens gaan ze op zoek naar blauwe tinten in het landschap. Van de weerspiegeling van de winterlucht in het kanaal tot subtiele blauwe details in de natuur en architectuur. Deze foto-uitstappen zijn een kans om te fotograferen en tegelijk ideeën en ervaringen uit te wisselen met andere natuurliefhebbers en fotografen. Iedereen is welkom, ongeacht ervaring of materiaal.

Scandinavië

Ingrid Brosens en Wim Verschraegen delen op vrijdag 19 december hun ervaringen van een tocht door Denemarken en Zuid-Zweden. Je ontdekt samen met hen de charmante landschappen van Denemarken, met zijn kustlijnen, fjorden en pittoreske dorpjes, en wordt

meegetroond naar het zuiden van Zweden, waar uitgestrekte bossen en historische steden elkaar afwisselen. De gratis voordracht met inspirerende verhalen en prachtige beelden begint om 20 uur. De Klapekster opent de deuren om 19.30 uur.

Midwinter

Op zondag 21 december is er om 10 uur een midwinterwandeling in en rond het Bezoekerscentrum in Wortel-Kolonie. Midwinter markeert het moment waarop de dagen het kortst zijn en de nachten het langst. Onder de rust van de natuur schuilt de belofte van nieuw leven. Tijdens deze wandeling staan we stil bij dat ritme van de seizoenen. Warme kledij en stevig schoeisel aangeraden.

Meer info over alle activiteiten op www. natuurpuntmarkvallei.be. (ao)

Uw adviseur voor kredieten & verzekeringen zowel voor particulieren als KMO’s

Geniet binnen twee weken van jouw droombadkamer

Als maatwerk, kwaliteit en professionaliteit elkaar ontmoeten, creëer je prachtige totaalprojecten.

“Alles werd volgens planning geleverd en zeer goed afgewerkt door ervaren medewerkers. We zijn zeer tevreden ” - Arno

Meerseweg 183 - Hoogstraten

Tel: 03 315 75 31 - info@vdberg.be - www.vdberg.be

Dat is waar we bij installatiebedrijf van den Berg voor gaan.

Na de start van de werken geniet jij binnen twee weken al van je nieuwe badkamer. Daarnaast zorgen wij ook voor verwarming, airco en zonne-energie volledig op maat van jouw woning.

Installatiebedrijf VAN DEN BERG

www.demaand.be

REDACTIE

Jan Fret

+32 (0)472 97 12 87 redactie@demaand.be

DORPSNIEUWS

� HOOGSTRATEN

Patrick Melis

+32 (0)497 41 40 29 hoogstraten@demaand.be

� MEER

Marcel Adriaensen

tel. 03 315 90 40 meer@demaand.be

� MEERLE

Jan Fret

+32 (0)472 97 12 87 meerle@demaand.be

� MEERSEL-DREEF

Jef Jacobs

tel. 03 315 73 64 meersel-dreef@demaand.be

� MINDERHOUT minderhout@demaand.be

� WORTEL wortel@demaand.be

SPORTNIEUWS

Rob Brosens

+32 (0)478 59 58 18 sport@demaand.be

Niet alle beeldmateriaal wordt ons met auteursgegevens overgemaakt. Neem contact op met de redactie voor eventuele rechten.

ADVERTENTIES

Jan Croes

+32 (0)477 66 11 60 advertenties@demaand be

ABONNEMENTEN

Nico Robbemont

+32 (0)476 54 88 54 abonnementen@demaand.be

ADMINISTRATIE

administratie@demaand.be

Verantwoordelijke uitgever: F. Brosens, Begijnhof 27 2320 Hoogstraten

Overnamegolf op de Vrijheid

WINKEL In de Vrijheid waait een frisse wind, want verschillende bekende handelszaken krijgen nieuwe eigenaars. Niet alleen het Chocoladehuis (zie onderstaand artikel hierover) heeft een overnemer gevonden, ook frituur Den Hoet en kledingzaak Bruurs maken een nieuwe start.

Bruurs wordt overgenomen door Carolien Wouters, die velen al kennen van MC Fashion, even verderop in de straat. MC Fashion blijft gewoon bestaan. Carolien breidt haar activiteiten dus uit met een tweede winkel.

Aan de overkant krijgt ook Bruurs Men’s Fashion een nieuwe invulling. De zaak wordt overgenomen door Christophe Bruyneel Uitvaartzorg uit Ekeren-Mariaburg. Het familiebedrijf, dat ook actief is in Kapellen en Hoevenen, staat bekend om zijn moderne en warme aanpak bij uitvaarten.

Verderop aan Delhaize supermarkt opent Bjornies een ambachtelijke ijszaak met meerdere vestigingen in de provin -

cie. Het assortiment is uitgebreid en gevarieerd van klassieke smaken tot lactosevrije, vegan en suikerarme opties.

De Vrijheid als winkelcentrum blijft zo volop in beweging: nieuwe gezichten, nieuwe plannen en frisse ideeën. (pm)

Wissel van de wacht in Het Chocoladehuis

WINKEL Na 32 heerlijke jaren geven chocolatier Steve Goetschalckx en zijn vrouw Gerda met een gerust hart de

sleutels van Het Chocoladehuis door aan Jens Cools en Stef Aernouts uit Brecht. Vanaf 1 januari 2026 neemt Jens Cools,

HOOGSTRATEN

zelf een gedreven chocolatier, de zaak verder over, met dezelfde passie voor kwaliteit en vakmanschap die het huis sinds 1993 heeft getekend.

Steve blikt met trots terug op een rijk gevuld parcours. “We zijn begonnen op 18 september 1993 en konden, ondanks moeilijke jaren, altijd blijven groeien. Na een tijd werken bij bakker Matthysen en op de Kolonie heb ik bewust gekozen om voltijds chocolatier te worden – en dat heb ik nooit betreurd. Mijn enige raad aan Jens: blijf inzetten op kwaliteit. Mensen herkennen dat.”

Zijn advies klinkt doorleefd: wie dertig winters lang aan de vooravond van Sinterklaas en Kerst zeven dagen per week in de weer is met chocolade, kent zijn stiel door en door. “Klanten kwamen soms van ver – zelfs tot uit Amsterdam en Dordrecht. Die trouw krijg je alleen door open te blijven, letterlijk en figuurlijk,” zegt hij glimlachend.

Opvolger

Dat Jens de juiste opvolger is, staat voor Steve buiten kijf. Als ervaren chocolatier bij de gerenommeerde zaak Manus in Brasschaat kent hij de stiel door en door. “Toen ik begin dit jaar langs de beenhouwerij van zijn ouders in Loenhout passeerde, vroeg ik halfgrappend of Jens

mijn zaak niet wou overnemen. En zie, het moest zo zijn,” vertelt Steve.

Samen met zijn vrouw Gerda kijkt hij nu uit naar een iets rustiger leven. “Na het plotse overlijden van mijn broer besef je dat het tijd wordt om wat gas terug te nemen. We hebben alles gegeven, maar het is mooi om te zien dat Het Chocoladehuis voortleeft met iemand die er net zoveel hart voor heeft als wij.”

Jens kijkt met enthousiasme naar de toekomst. “Ik ben blij dat ik terug in Hoogstraten kan werken, op de plek waar mijn opleiding begon. Ellen en Daisy, de vaste medewerkers, blijven gewoon aan boord, zo blijft de vertrouwde sfeer behouden.”

Of, zoals Steve besluit: “We zijn 32 jaar blijven groeien, maar dat komt alleen door hard werk. Ik weet zeker dat Jens dat verder wil zetten.” (pm)

Je kunt het echt niet zien (maar wel steunen!)

ONDERWERP De leerlingen van het Klein Seminarie zetten zich in voor De Warmste Week. Op 28 november is er vanaf 19 uur een filmvertoning van een theatervoorstelling ‘Zenuwslopend’ (over leven met een niet zichtbare ziekte) van leerkracht Ilse Oostvogels, waarbij leerlingen een randprogramma verzorgen. Bezoekers kiezen zelf welk bedrag ze willen betalen voor hun inkomticket. De opbrengst van de avond gaat integraal naar De Warmste Week.

Niet alle ziektes zijn zichtbaar aan de buitenkant. Vanuit dat gegeven werken leerlingen van het eerste tot het zesde middelbaar aan een project dat het onzichtbare zichtbaar wil maken. Ze zoeken creatieve, artistieke manieren om gevoelens, ervaringen en verhalen die vaak verborgen blijven een stem en een plaats te geven.

Voor en na de vertoning zorgen de leerlingen voor een klein, sfeervol randprogramma in de gang en het auditorium.

Daar worden enkele kunstwerken van leerlingen getoond. Alles staat in het teken van het thema onzichtbaar ziek zijn en nodigt de bezoekers uit om even stil te staan bij wat vaak niet te zien is, maar wel diep gevoeld wordt. Na de kerstvakantie krijgt het project een vervolg.

Steun

De actie is geregistreerd als ‘Je kunt het echt niet zien, hè? (Klein Seminarie)’ op de website van De Warmste Week (en voor

De Warmste Schoolbus). Bezoekers kunnen online een ticket kopen voor de actie, het geld komt dan rechtstreeks op de juiste plek. Daarnaast kan je ook ter plaatse betalen. En wie er die avond niet bij kan zijn maar wel graag steunt, kan via de website acties.dewarmsteweek. be een donatie doen, ga naar nl-NL/project/je-kunt-het-echt-niet-zien-he-kleinseminarie.

Meer informatie en updates over de Warmste Avond op vrijdag 28 november zijn te vinden via de website en sociale media van het Klein Seminarie. (red)

De sterke verhalen van de Hoogstraatse 65-jarigen

Op de bovenste rij: Diane Verstraeten, Tessy Lauryssen, Gust Laurijssen, Els van Bergen en Marc Wouters. De rij daaronder: Dirk Jansen, Anita Verholen, Tin Lanslots, Anita Goossens, Jee van Loock, Rit Oostvogels, Martine Aerts, Anita Mertens, Suzanne Viskens, Lief van Bergen, Rita van Gils en Ria Fockaert. Op de onderste rij: Wim Hendrickx, Freddy Hapers, Herman Coertjens, Sylvain van den Bogerd en Rik Joosen.

REÜNIE In het zaaltje van de Rijkswacht werd op zaterdag 18 oktober gelachen, geklonken en herinnerd tijdens de viering van de Hoogstraatse 65-jarigen. Bij het afscheid klonk het bijna in koor: “Tot binnen vijf jaar, dan worden we 70 – want feesten, dat gaan we blijven doen!”

“Vijf jaar geleden moesten we onze bijeenkomst afzeggen door corona,” vertelt Diane Verstraeten. “Daarom halen we het vandaag dubbel en dik in.” En dat lieten ze zich geen twee keer zeggen.

Marc Wouters schetst hoe de groep vroeger uit allerlei scholen kwam: de lagere meisjesschool van ’t Spijker, de gemeentelijke meisjes- en jongensschool, de staatsschool en, vanaf het vierde leerjaar, het Klein Seminarie. Al snel barstte een golf van herinneringen los: de grijze overgooier met het donkerblauw polotruitje, leraars die in de klas rookten en tegelijk tijd vonden om aan je oren te trekken, het accordeonspel van zuster Veronique, het inzamelen van zilverpapier van Jacques-chocolade voor “de kindjes in Congo”, en natuurlijk het snoepwinkeltje Gudrun in de Lindendreef, waar twee kauwgommen één frank kostten.

Er kwamen veel verhalen boven, te veel om allemaal te vertellen. Maar over één ding was iedereen het roerend eens: sommige leraars zouden vandaag geen schijn van kans meer maken met hun opvoedstijl. Toen de frietwagon arriveerde en de eerste pintjes werden getapt, was het tijd om aan tafel te gaan voor een heerlijke, lange avond vol smakelijke frieten, mooie

herinneringen en nog véél meer sterke verhalen. (pm)

Dag van de jeugdbewegingen

JEUGDBEWEGING Deze foto kwam net te laat om nog onze vorige editie te halen. Enkele leden van KSA Hoogstraten scharen zich hier onomwonden achter de boodschap die de jeugdbewegingen wilden uitdragen op 17 oktober. En ze waren weer met vele Chirojongens en -meisjes, KLJ-ers, KSA-ers en Plussers op den Dijk, vooraleer ze op de dag van de jeugdbewegingen richting school trokken. De burgemeester en de politie waren erbij om deze ontradende boodschap kracht bij te zetten. (red)

Halloweenconcert met een poëtische toets

FANFARE Op zaterdag 8 november bracht de Koninklijke Fanfare Sint-Catharina haar herfstconcert in de Rabboenizaal in Hoogstraten. Op het programma nummers in de Halloweensfeer, zoals ‘Ghostbusters’, ‘Thriller’, ‘The phantom of the opera’, ‘The Addams Family’ en ‘The Gremlins’.

Tussen de muziek door bracht woordkunstenaar Zjos Finks van theater ‘Pas Geverfd’ spannende Hoogstraatse verhalen over een fanfare in de mist die door Wortel-Kolonie trok, een smokkelaar die boter vervoert in een doodskist en nog veel meer griezelige toestanden waar het talrijke publiek vooral smakelijk mee kon lachen.

Zjos schreef voor deze gelegenheid een gedicht waarin hij zich out als ‘fan fan fan van de fanfare’. Daarin luidt het ondermeer:

wanneer fanfare

Sint Katharina de Vrijheid bespeelt vallen ogen open de sprakeloze verwarring melodieën als zingende engelen je herkent ze wel stapsgewijs de noten bepalen het tempo navenant terwijl de Heilig Bloed bezoeker geniet en bewondert vaneigens gedempt uiteraard relikwieën reizen immers mee weg van de kerk en terug… …het spookt soms op de repetitie partituur alweer vermist dan maar uit node improvisatie drama musica tot in de kist

Op 2 mei staat de fanfare opnieuw in de Rabboenizaal, dit keer in samenwerking met de dansgroep van ’t Spagaatje voor “Dansen Geblazen”. Alvast een datum om in de agenda te zetten, toch?! (jaf)

Eerste elektrische vrachtwagen in land- en tuinbouwsector

DUURZAAMHEID Tomeco, het samenwerkingsverband van tomatentelers binnen Coperatie Hoogstraten, introduceert de eerste elektrische vrachtwagen in de Belgische landbouwsector. De Mercedes E-Actros vervoert dagelijks ongeveer 18 ton tomaten en paprika’s emissievrij tussen Deinze en Hoogstraten, waarbij hij gebruikmaakt van een zelfvoorzienend batterijensysteem. Deze stap past bin -

nen de duurzame strategie van de coöperatie en toont dat ecologische keuzes economisch haalbaar zijn, met de ambitie om het elektrisch wagenpark verder uit te breiden. De gebruikte vrachtwagen werd bovendien bekroond als International Truck of the Year 2025, wat de innovatieve en toekomstgerichte keuze van Tomeco onderstreept. (pm)

Wat vliegt daar door de lucht?

SCHOOL Wat vliegt daar door de lucht?

Het is een complete dakkapel voor het Klein Seminarie, waar de art deco voorbouw in volle restauratie is. Beetje bij beetje vorderen de werkzaamheden. En

met zo een hele dakkapel in één stuk gaat het allicht vooruit daarboven. Een pienter omstaander merkte het op en stuurde ons deze foto, waarvoor redactionele dank! (jaf)

Nieuwe huisartsenpraktijk in Meer

ZORG Is er een tekort aan huisartsen in Meer? Sinds het einde van het medisch centrum aan de Terbeeksestraat is het voor vele patiënten uitwijken naar elders. Maar er is beterschap in zicht, twee uit Meer afkomstige jonge dokters vestigen hun “Huisartsenpraktijk Meer” (momenteel nog in Minderhout) binnenkort in de John Lijsenstraat 12B.

Sinds 13 oktober openden Bjorn Dekkers en Emma Van Leuven samen hun nieuwe Huisartsenpraktijk Meer aan de Lage Weg

Carrefour biedt lokaal afhaalpunt voor cash

WINKEL Tot voor kort had ons dorp nog een geldautomaat in het AXA bankkantoor dat jarenlang als enige bank in Meer actief was. Toen Crelan het kantoor overnam, was er al snel het nieuws dat de kantoren in Hoogstraten zouden fusioneren. Daarmee was het lot van de geldautomaat in Meer bezegeld. Niet handig… Gelukkig kan er in Meer nog cash geld afgehaald worden. Achter in de winkel van Carrefour Meer vinden we een cash-terminal, die precies hetzelfde werkt als alle andere bank terminals. Het enige waaraan de mensen zullen moeten wennen, is dat je gebonden bent aan de winkeltijden. Rond de klok geld afhalen is dus niet meer mogelijk. (ma)

17B in Minderhout. Ze bieden er eerstelijnszorg aan patiënten uit de regio Hoogstraten. De naam verwijst al naar de toekomstige vaste locatie in John Lijsenstraat in Meer. Het nieuwe praktijkgebouw daar is nog niet af.

Het duo speelt zo in op de steeds grotere vraag naar huisartsen in de regio. Wie op zoek is naar een huisarts in de buurt kan alvast meer vinden over hun visie en werking, of kan een afspraak maken op hun website: www.huisartsenpraktijkmeer.be. (ma)

Wapenstilstand herdacht

HERDENKING Ook in Meer werd de wapenstilstand van 2018 herdacht. Bij het herdenkingsmoment in de kerk ging pastoor Bart Rombouts voor in de dienst. Aan het monument op het kerkhof volgde een muzikaal moment en een toespraak van schepen Ann Fockaert, waarna er twee kransen werden gelegd. De oudstrijdersbond nodigde de aanwezigen uit op een kop koffie in zaal Victoria. Woensdagochtend was er ook nog in de Meerpaal een kort herdenkingsmoment met de oud-Strijdersbond. (ma)

Maria en Wim vierden hun 50-jarig huwelijk

JUBILEUM Op 24 oktober vierden Maria Aernouts (74) en Wim Stoffels (77) hun gouden bruiloft, een bijzondere mijlpaal in hun leven samen. Jarenlang waren ze als landbouwers actief op de oude Meerleseweg in Meer, waar Wim nog steeds woont. Maria verblijft sinds een jaar in het woonzorgcentrum in Hoogstraten, maar de band tussen beiden blijft even hecht. Elke namiddag fietst Wim vanuit Meer naar Maria. “Ik hoop dat ik dat nog vele jaren mag blijven doen,” zegt hij met een glimlach.

Hun gouden dag ging niet onopgemerkt voorbij: de woonkamer is gevuld met bloemen, kaartjes en warme felicitaties — tastbare bewijzen van een leven vol liefde en mooie herinneringen. Samen hebben Maria en Wim een dochter, Wendy, en twee kleinkinderen, Amber en Ronny, op wie ze bijzonder trots zijn. (pm)

Samana viert 75-jarige bestaan in zaal Victoria

VERENIGING De jaarlijkse parochiale ziekendag van Samana Meer stond op vrijdag 17 oktober in het teken van het 75-jarige bestaan. Zaal Victoria was voor de gelegenheid mooi versierd. De vereniging wil meebouwen aan een warme samenleving waarin iedereen in de gemeenschap telt, waar mensen naar elkaar omzien en er zijn voor wie het nodig heeft. Voor chronische zieken, mensen met lichamelijke beperkingen en voor ouderen maakt dit vrijwilligerswerk een wereld van verschil… Heel wat aanwezigen dus op deze bijzondere Samanadag. Er stond onder meer een quiz op het programma, in goede banen geleid door Jos Brosens, Jos Sterkens en May Rijvers. De aanwezigen werden daartoe in groepjes verdeeld en deden enthousiast mee. Voor de winnaars was er een lekkere traktatie. Verder stonden er pannenkoeken op het menu en was er volop tijd om na te buurten met de tafelgenoten. (ma)

De kerstlichtjes in de Vredesboom

EINDEJAAR De dorpsraad zal, met toestemming van Sinterklaas, de kerstverlichting in de Vredesboom officieel ontsteken op 4 december om 20 uur. De Chiroleiding zal daar een handje bij toesteken. Een vertegenwoordiging van het stadsbestuur is alvast uitgenodigd, alle Merenaren zijn meer dan welkom, en na de festiviteit nodigt de dorpsraad de aanwezigen uit voor een drankje in ’t Fortuin. Zo kan er nog gezellig nagebuurt worden om de start van een gezellige eindejaarperiode in te leiden.

Uit respect voor Sinterklaas zal de kerstverlichting maar effectief branden nadat het kinderfeest zijn beslag heeft gekregen. De dorpsraad wil immers de aandacht voor de goedheilig man niet afleiden. Er kwam dus enig voorafgaandelijk overleg aan te pas, maar 4 december bleek OK voor de Sint, die als bijkomend voordeel opmerkte dat “mijn pieten zo ook beter de weg op de daken in en rondom Meerdorp vinden, want dat is best een kluwen en een beetje extra licht kunnen we dus wel gebruiken….” (ma)

Het is wat zoeken op een zwart-witfoto, maar de kerstverlichting hangt wel degelijk al te wachten in de Vredesboom…

Nora zorgt voor een viergeslacht in Meer…

VIERGESLACHT Op 8 juni 2025 werd Nora De Gruyter geboren. Daarmee zorgde ze voor een viergeslacht in de familie. Nora is het dochtertje van Silke Vermeiren (30 maart 1998) (en Rik de Gruyter) wonend te Meer. Silke is de dochter van Wendy Van den Bogerd (23 oktober 1970) die in Minderhout woont. En Wendy Van den Bogerd is de dochter van Maria Vervoort (21 juli 1936) uit Hoogstraten. Vaneigens wensen we Nora en de drie moeders alle levensgeluk toe! (jaf)

…en Tobe zorgt voor nog meer Meerse vreugde

VIERGESLACHT Op 8 september werd Tobe Tilburgs geboren, zoontje van Bram Tilburgs (opgegroeid in Meer, nu wonend in Borgerhout) en Elien van Baelen. Tobe is de kleinzoon van Frank Tilburgs (Meer) en achterkleinzoon van Gust Tilburgs (opgegroeid in Meerle, later wonend in Minderhout en nu verblijvend in het WZC Mariënhove Malle. Iedereen in de familie is trots op dit viergeslacht met Meerse roots! (jaf)

Avondzotten 20 jaar geleden Winterbar van Raak

EINDEJAAR Zijn de tijden veranderd? Oordeel zelf maar… 20 jaar geleden maakte onze toenmalige fotograaf Marcel Onincx op de hoek van de Driehoekstraat deze eindejaarsfoto van een vrolijke bende. Avondzotten was toen een must, en ook heel plezant. Wie herkent zichzelf en de andere leden van het gezelschap nog? Laat het gerust weten. (ma)

EINDEJAAR Raak, alias KWB Meer, organiseert ter gelegenheid van het eindejaar haar winterbar op de koer bij het klooster. We weten uit ervaring dat dit een goede gelegenheid is om de eindejaarssfeer op te snuiven en mensen gezellig te ontmoeten. Iedereen is welkom aan het klooster op 13 december vanaf 20 uur. (ma)

Fijn weerzien voor de 40-jarigen

REÜNIE Op 18 oktober organiseerden de 40-jarigen uit Meer een reünie. Het was een fijn weerzien, want voor sommigen was het jaren geleden dat ze elkaar voor het laatst zagen. Het ´zwelgen´ uit hun tienerjaren heeft met het ouder worden wel plaats gemaakt voor meer gematigdheid, wat er toe leidde dat het ´potje´ dat ze samen vooraf legden niet helemaal leeg geraakte. Samen beslisten ze dan om daar nog een kleine bijdrage aan toe te voegen. Zo konden ze een mooi bedrag van ruim 200 euro schenken aan De Kleine Strijders, een lokaal goed doel dat ze een warm hart toedragen. Zonder meer een mooi initiatief… (ao)

In de fleur van hun leven!

REÜNIE De 50-jarigen van Meer zagen na 10 jaar mekaar nog eens terug in De Lokalen. Een beetje nostalgie, voor de meesten onder hen is dit immers een terugkeer naar de plek waar ze begin jaren ‘80 enkele jaren school hebben gelopen (de koer bij het

Klooster was de speelplaats van de vroegere meisjesschool). Bij een lekkere BBQ en een drankje werd er volop bijgepraat, waarna ze nog afzakten naar Het Fortuin in het dorp. (ma)

Herdenking Wapenstilstand

HERDENKING Zoals overal te lande gedenken we op 11 november Wapenstilstand, het einde van de vijandelijkheden van de Groote Oorlog van 19141918. Zo ook dit jaar weer in Meerle met een geijkt programma, sober maar mooi. Telkens trekt de herdenking heel wat mensen die er aan houden om de gevallenen en de oudstrijders te herdenken, in het besef dat zij hebben bijgedragen aan de vrijheid die wij vandaag genieten.

Helaas kletteren deze tijd op vele plekken in de wereld de wapens als nooit tevoren: Oekraïne, Palestina, Soedan, Oost-Congo, Myanmar, … en tal van ‘vergeten’ conflicten die het dagelijkse nieuws niet halen maar wel degelijk talloze slachtoffers maken. En hoewel in de toespraken steeds herhaald wordt dat we moeten leren uit het verleden, lijkt dat niet te lukken. Je kan het de mensen die naar de herdenking komen niet ten kwade duiden, zij doen hun best en staan helaas machteloos! Dus goed dat ze het blijven doen.

Voor de gelegenheid wil ik hier graag een zeer toepasselijk gedicht delen van de hand van mijn kozijn Luc Apers:

Kerstmarkt in De Klimtoren

EINDEJAAR SCHOOL Beginnen met het opsnuiven van de kerst- en eindejaarssfeer kan je in De Klimtoren. Op zaterdag 13 december is iedereen vanaf 17 uur welkom op de traditionele kerstmarkt georganiseerd met de hulp van de oudervereniging. De kinderen maken allerlei knutselwerkjes die daar verkocht worden. De avond wordt opgefleurd door de ‘Brommende trommen’, het gelegenheidskoor van schoolkinderen.

Voor ieder wat wils, plezier gegarandeerd in een gezellige sfeer, met bovendien allerlei lekkers om de buikjes te vullen rond de vuurkorven op de speelplaats van de lagere school. Tot dan! (jaf)

En dan is er warme soep, geserveerd door de KLJ in hun lokaal.

Ter elfder uur (honderd en zeven jaren later) het is ons reeds lang te moede dat de geschiedenis zich herhaalt dat vele naties zijn gebouwd op slachtpartijen of een genocide van overwinnaars en verliezers de universele soldaat vecht niet voor een land toch voor zijn makkers of zijn broeders ontelbare identieke zerkjes zuchten waarom ons niet verenigen zonder geweld ? en waar en wanneer bloeien de klaprozen in november ?

Een vraag waarop wij allemaal het antwoord schuldig moeten blijven… (jaf)

Op de kerstmarkt kan je door de schoolkinderen gemaakte kerstversiering kopen.

Veel Meerlenaars keken terug naar 1989-2013

Uw dienaar, schrijver van deze rubriek, had het voorrecht de tentoonstelling te mogen openen

TENTOONSTELLING Best veel Meerlenaars bezochten op 24 en 25 oktober in het Raadhuis de fototentoonstelling georganiseerd door Halte Merlet en De Hoogstraatse Maand. De foto’s brachten bij de bezoekers uiteraard herinne -

Het was een heel werk, met veel meten en passen, om de foto’s een goed plekje te geven. Maar veel handen maakten het werk licht.

ringen aan die jaren boven, wat tot heel wat interactie leidde: wie staat daar ook weer op, welke gelegenheid was dat ook alweer, hoe jong waren we toen nog, dat was wel plezant toen, ach ja, die zijn er al een tijdje niet meer…

Discussiëren over wie of wat er op die foto nu wel te zien was, het was een constante heel de tijd.

Foto’s behoren naast muziek, tot de beste triggers van het geheugen. Blij dat onze fotoselectie hier een weekendlang het beste bewijs voor kon leveren! (jaf)

Even wegdromen bij een herinnering aan vroeger…

BRILJANT IN MEERLE

Liefde, geduld en een beetje selectief gehoor…

JUBILEUM Jaak Sprangers en Maria Laurijssen uit Meerle vierden op 18 oktober hun briljanten bruiloft, ofwel 65 jaar huwelijksleven. Zij hebben dit op hun trouwdag gevierd met familie, vrienden en buren. Er werden hen natuurlijk nog vele mooie jaren toegewenst. De jubileumboog voor het huis vermeldde dan ook: “65 jaar, liefde, geduld, en een beetje selectief gehoor, ga zo nog maar mening jaren door! Dikke proficiat!” (JJ)

Winterbar aan de Posthoorn

EINDEJAAR In samenwerking met de Posthoorn organiseert het Kernteam van onze parochie net als vorig jaar in de kerst- en eindejaar periode een Winterbar. De Meerlese verenigingen kunnen een avond het terras van de Posthoorn uitbaten door bv. chocomelk, wafels of dergelijke te verkopen. Eventueel een muziekje erbij, iedereen naar godsvrucht en vermogen! De vereniging kan er een mooi centje mee verdienen, via een laagdrempelige en gemakkelijke formule. Op die manier wil het kernteam van de parochie een gezellige kerstsfeer maken in Meerle.

Raak bijt de spits af om de Kerstvakantie in te zetten. Op zaterdag 20 december vanaf 19 uur houdt Raak Meerle de

Maxi Lego- en DuploBlokjesfestival

VERENIGING Wil je tijdens de feestdagen er eens even tussenuit voor een gezinsvriendelijke activiteit niet ver van huis? Je bent welkom op het Lego- en Duplo-Blokjesfestival van Raak Meerle. Dit Blokjesfestival vindt plaats op maandag 29 december vanaf 13.30 tot ca. 17 uur in het lokaal van de Sint-Jorisgilde, Sint-Jorispad 3 te Meerle (naast basisschool De Klimtoren).

Met het Lego-pakket kunnen jong en oud samen aan de slag om de meest kleurrijke, gewaagde en creatieve constructies te bouwen. Je mag zelf kiezen wat je bouwt; een kasteel, een kerstboom, een vliegtuig of een dinosaurus … laat je fantasie maar gaan. Kleinere bouwhelden kunnen zich uitleven met Duplo. Met meer dan 100 kilo Lego-blokjes, basisplaten, bouwplannen en 25 kilo Duplo-blokjes is er genoeg keuze.

Vooraf inschrijven is niet nodig. De inkom bedraagt 5 euro per gezin (gratis voor Raak-leden en huisgenoten). De bar is open, je hoeft er geen dorst te lijden. Meer info vind je op de website www.raakmeerle.be. (jaf)

Winterbar open. Er zijn diverse jenevers, glühwein, warme chocomelk en hotdogs te koop aan zachte prijzen. DJ Jan Venus zorgt voor de nodige ambiance met muziek voor jong en oud van 19.30 tot 22.30 uur.

Op zaterdag 27 december is het de beurt aan Ferm. Zij hebben dat vorig jaar, net al Raak trouwens, voortreffelijk gedaan. Vanaf 15 uur serveren ze winterse drankjes zoals chocomelk, glühwein en jenevertjes. En je kan snoepen van wafels met of zonder slagroom.

Het Comité van de Burgerfeesten heeft intussen zaterdag 3 januari al gereserveerd.

De vereniging die ook een avond het terras wil uitbaten, kan contact opnemen met Diederik Sterkens van de Posthoorn of met het Kernteam van de parochie: Stan Boudewijns +32 474 49 70 05 Email: stanboudewijns@telenet.be. (jaf)

PARTICIPATIE Met het nieuwe werkjaar 2025 zet de Dorpsraad van MeerselDreef, de officiële adviesraad, opnieuw sterk in op samenwerking, betrokkenheid en vooruitgang. Een enthousiaste en veelzijdige ploeg van 17 leden werkt aan de toekomst van de Dreefse gemeenschap met kennis, inzet en hart voor het dorp.

Als adviesraad wordt er ingezet om de belangrijkste verbeterpunten voor het

dorp helder in kaart te brengen en constructief te bespreken met de stad Hoogstraten. Thema’s zoals leefbaarheid, verkeersveiligheid, mobiliteit, groenbeheer, voorzieningen en sociale samenhang staan hoog op onze agenda. Het doel: meedenken, adviseren en samen oplossingen zoeken die écht het verschil maken.

Toegankelijkheid voor bewoners is essentieel. Inwoners kunnen de dorpsraad vlot bereiken met vragen, bezorgdhe -

den, ideeën of meldingen via Facebook “Dorpsraad Meersel-Dreef” en/of email dorpsraadmeerseldreef@hoogstraten. be .

De leden willen hun rol als adviesraad versterken, de dialoog met alle inwoners open houden en tegelijk blijven bouwen aan een warm, veilig en leefbaar dorp voor iedereen. (Dorpsraad/JJ)

St Luciaviering op 13 december

VIERING Naar jaarlijkse gewoonte wordt de St Luciaviering gehouden in de St Luciakapel te Meersel. Dit jaar zal dit plaats hebben op zaterdagavond 13 december om 18 uur. Ook de schooljeugd wordt hier bij betrokken, zij arriveren een ietsje later, op het moment dat de andere genodigden reeds aanwezig zijn. Voor de

Soep op de stoep

SOLIDARITEIT Dit jaar wordt de actie

‘Soep op de stoep’ gehouden op zondag 21 december van 11 tot 14 uur op het kerkplein. De verse soep wordt verkocht per beker voor onmiddellijke consumptie of per liter om mee naar huis te ne -

jeugd is er dan ook speciaal aandacht. Na de H. Mis is er, zoals dit vroeger op zondagmiddag het geval was, de mogelijkheid om een glühwein, chocomelk of fris te drinken tijdens een informeel samenzijn. Iedereen is van harte welkom. (JJ)

men. Er zal keuze zijn uit verschillende soorten soep, voor elk wat wils. Dit is een actie van Welzijnszorg, om wie het minder goed heeft dan wij, ook een warme kerst te kunnen bezorgen. (JJ)

Een steuntje voor de fanfare

FANFARE Gelukkig zijn er nog vrienden in het leven… Dat geldt ook voor fanfare Voor Eer en Deugd. Nu het nieuwe verenigingsjaar er alweer aankomt, is het tijd voor de jaarlijkse bijdrage van 30 euro van de vrienden van de Fanfare 2026. Dit bedrag kan je overmaken op rekening-

Lang verwacht en nooit gedacht

VERKEER Op het kruispunt Strijbeek, Strijbeekseweg en Klein Eyssel, alsook op het kruispunt Strijbeek en Markweg staan sinds kort nieuwe plaatsnaamborden richting Meersel-Dreef. En dit keer zijn het de correcte borden, namelijk blauwe achtergrond met witte letters, met bovendien het verbindingsstreepje want dat ontbrak soms ook wel eens. Waarom het nu ineens wel kan, is nog een raadsel, maar dat doet er nu niet meer toe. Lang verwacht en nooit gedacht, maar uiteindelijk toch gebracht. (JJ)

nummer van KBC BE20 7333 2604 8756 met vermelding van naam en adres, en omschrijving ‘bijdrage 2026’. Het bestuur is dankbaar voor de trouwe steun. Dankzij deze bijdragen konden er het afgelopen jaar weer vele mooie activiteiten worden georganiseerd om de

muzikale doelen waar te maken. Zo kan er geïnvesteerd worden in nieuwe initiatieven. (JJ)

Bijpraten over

heden en verleden

REÜNIE Na het missen van het jubileumfeest in 2020 wegens covid, zijn de borelingen van Meersel-Dreef van 1960 op zaterdag 25 oktober weer eens een keer samengekomen om bij te praten over het heden én over het verleden. Jammer genoeg konden enkelen niet wegens andere verplichtingen.

Maar eerst een gezonde wandeling gemaakt op het fietspad langs de Mark, gecombineerd met een bezoek aan het Maria -

park waar kaarsjes werden aangestoken voor alles wat goed is of was.

In de plaatselijke horecazaak werd een lekkere koffietafel aangeboden door de organisatie, aangevuld met enkele drankjes. Afspraken werden gemaakt voor de toekomst om elkaars nog eens weer te zien, want de tijd snelt voort, een reden te meer om zoveel van het leven te genieten en met het leven te doen als maar mogelijk is. Zoals een nieuwe reüniebijeenkomst, toch? (JJ)

Winterconcert met Anne Van Opstal

CONCERT Een winterconcert met als speciale gast de in Hoogstraten opgegroeide musicalactrice en zangeres, Anne Van Opstal. Zij brengt in de kerk van de Paters Kapucijnen op zaterdag 20 december om 20 uur o.m. enkele kerstnummers, met begeleiding van het fanfareorkest. Fanfare Voor Eer en Deugd zorgt zo voor een muzikale avond met een snuifje winter en een vleugje Kerst…

Kaartjes kan je bestellen via de website www.vooreerendeugd.be of via bijgaande QR code. Ook aan de inkom zijn er kaarten te koop. De toegangsprijs bedraagt 10 euro, inclusief een consumptie aangeboden na het concert. (NdG/JJ)

Ferm viert 55-jarig bestaan

VERENIGING Ferm Meersel-Dreef vierde op woensdag 22 oktober haar 55-jarig bestaan. Een prima reden om een feestje te houden. Een opeenvolging van aperi -

tief-fotoreportage-optreden van ‘Sœur Sourire’-BBQ maakte dat het een fantastische avond werd, met dank aan het bestuur en aan alle leden voor het mee vie -

ren. Zoals zij zelf schreven: laat de (ferm-) trein maar weer verder rijden voor vele jaren… (JJ)

Natuurherstel aan de Elsakker Kruispunt Dreef-Kapelweg

NATUURBEHOUD In een privaat bos op Strijbeek, grenzend aan het domein Elsakker, worden werken uitgevoerd voor het herstel van droge heide en bossen. Dit maakt deel uit van de realisatie van de Europese Natura 2000 doelstellingen, zoals voorzien in het natuurbeheerplan. In dit geval gaat het om een samenwerking tussen een private boseigenaar en Bosgroep Kempen Noord.

Maar als passant krijg je toch altijd wel gemengde gevoelens bij zoveel houtkap. Meer info kan je krijgen bij Thomas Van de Peer van Bosgroep Kempen Noord, 0476 96 57 92, email thomas.vandepeer@provincieantwerpen.be. (JJ)

VERKEERSVEILIGHEID

Het heraangelegde kruispunt aan de school ’t Dreefke is nog niet honderd procent in orde. Op de hoek werden ondertussen schuine betonblokken ingemetseld om de tuin van de aangelande eigenaars te beveiligen en te beschermen, met evenwel als gevolg dat de uitrijmogelijkheden voor tractoren en vrachtwagens er daar niet eenvoudiger op worden.

Daarnaast is er de tegenstelling van het ‘voorrang van rechts’ verkeersbord in de Kapelweg met de ‘haaientanden’ van de wachtgrens zoals bij het einde van een voorrangsweg. Ook is het nog niet duidelijk waar de fietsers vanuit de Kapelweg in de schoolomgeving moeten gaan rijden.

In het belang van elke weggebruiker kunnen er beter zo snel als mogelijk de nodige aanpassingen gebeuren. (JJ)

Dodenherdenking 1914-1918

HERDENKING De gesneuvelden van de eerste wereldoorlog werden ook dit jaar op 11 november gepast herdacht met een bloemenkrans bij het H. Hart beeld in het Mariapark van de Paters Kapucijnen. Nooit meer oorlog, het zal wel altijd een utopie blijven, een ideale wereld die niet bereikt kan worden... (JJ)

Uitslag Quiz ’Dreef Weet’

DREEF WEET De winnaars van de tweede dorpsquiz ’Dreef Weet’ zijn Jonas Brosens, Rover van de Ven, Janne Roelen, Iris Van Alphen, Daan Smeekens en Ward Jacobs, onder de naam ”De volle sok”. De jeugd wint het van de gevestigde waarden. (JJ)

Gezegende hubkes

ALLERHEILIGEN In de vroege ochtend van 31 oktober kwam Pater Jo (ofwel Joseph Joyson Palliparambil) traditiegetrouw de hubkes, oftewel Hubertusbrood, zegenen bij bakkerij ‘Oud huis van den Broek’. (JJ)

Kerst- en jeneverwandeling

VOORSTELLING Op woensdag 17 en vrijdag 12 en 19 december, telkens om 19 uur, herneemt Zjosfinks van theater Pas Geverfd de voorstelling ‘Den engel en den ezel’. Deze kersten jeneverwandeling, zoals hij dat zelf noemt, gaat over een afstand van 2 km en vertrekt aan de kapel ‘Onze-Lieve-Vrouw van den Akker’ in de Kapeldreef te Minderhout. Bij slecht weer wordt de voorstelling in de kapel gespeeld.

Over de inhoud vertelt Zjos het volgende: “Lowie is niet meer. Maar zijn laatste bezittingen zijn er nog wel. Gij loopt door de grote stad en daar, ergens in een koude kerk, botst ge op een paar bizarre figuren. Zo wordt gij op pad gestuurd naar de Kempen, met de opdracht om de laatste bezittingen van Lowie terug aan de familie te bezorgen.”

Deelname kost 12 euro, inclusief een consumptie. Vooraf inschrijven is noodzakelijk via: zjosfinks@gmail.com. (fh)

Opleiding

SolidWorks

Locati e Avond- of dagopleidingen op maat , in onze kantoren in Hoogstraten of op locati e

Januari 2026

Start Basistraining SolidWorks op maandag 19 januari

Start Vervolgtraining SolidWorks op dinsdag 20 januari

Inschrijven via info@a-CAD-emy be Meer info op www.a-CAD-emy.be/opleidingen

a-CAD-emy maakt deel uit van

‘A Christmas Circus’

EINDEJAAR Kerstmarkt Hoogstraten is terug en klaar om je onder te dompelen in de magie van Kerst, verpakt in een circusjasje. Met onder andere een Foute Kerstparty, een optreden van het Piuskoor en van ’t Verzet en met Jürgen Taeymans als ringmeester. Dat alles in de verwarmde feesttent aan Meerseweg 80B in Minderhout.

Laat je verleiden door de geur van vers gebrande magie op vrijdag 19, zaterdag 20 en zondag 21 december. Van de partij zijn lokale handelaars met hun producten, ideaal om nog wat kerstshopping te doen én natuurlijk de kerstman. Die heeft cadeautjes mee voor de kinderen op vrijdag 19/12 tussen 19 en 21 uur, op zaterdag 20/12 en zondag 21/12 tussen 14 en 16 uur (met kinderdisco van 14 tot 16.30 uur).

Naast foodtrucks, dranken van Taeymans Coffee Roasters en de verschillende kerstkraampjes staat er ook muziek op het programma. Op zaterdag 20/12 is er van 19.30 tot 00.30 uur een Foute kerstparty met Harmony DJ-team. Op zondag 21/12 van 17 tot 18.30 uur een optreden van het Pius Koor en daarna van 20.30 tot 22.30 uur ’t Verzet.

Praktisch: Deze Kerstmarkt vindt plaats in een verwarmde tent, al blijft een warme (kerst)trui misschien wel een goed idee. Er is een aparte fietsenparking, er zijn voldoende parkeerplekken voor wagens (weide).

Openingsuren: vrijdag 19 december van 18 tot 23 uur, zaterdag 20 en zondag 21 december van 13 tot 01 uur. Zie hoger voor de uren van de verschillende activiteiten. Ook de Taeymans-showroom is die dagen open.

Wie wil deelnemen als standhouder kan zich inschrijven via www.kerstmarkthoogstraten.be. Het aantal plaatsen is beperkt.

Volledige info over deze Kerstmarkt Hoogstraten op www.kerstmarkthoogstraten.be. (jaf)

Billenkletsen met toneelgroep ‘Willen is Kunnen’

TONEEL De Wortelse toneelgroep ‘Willen is Kunnen’ speelt begin 2026 acht voorstellingen met de wel zeer vreemde titel “Viagrager II Versus Cellulite Zero”. Maar wees gerust, ook dit jaar wordt het billenkletsen bij een heerlijk avondje volks amusement.

Omwille van de vreemde titel kregen we van de auteur een woordje uitleg “vanuit ons mannelijke en vrouwelijke ruimteschip uit het jaar 2508. De tijden zijn lichtjes veranderd: zonnepanelen en terugdraaiende elektriciteitsmeters zijn niet meer onze grootste problemen! Auto’s op waterstof bleken ook geen goed idee… Trouwens, een AI-robot werd bij wet verboden en de politiekers maakten er een ware puinhoop van. Kortom de planeet aarde is niet meer. We hebben onszelf nog net op tijd kunnen voorzien van 2 ruimteschepen: een mannelijk en een vrouwelijk ruimteschip. We staan op het punt om de schepen én de bewoners met elkaar te koppelen om zo een nieuw leven te beginnen op een nieuwe planeet.”

Wie wil weten hoe deze komische ruimtereis afloopt, kan in Zaal Trefpunt terecht op een van de volgende speeldata: donderdag 29, vrijdag 30, zaterdag 31 januari, zondag 1 februari, woensdag 4,

donderdag 5 , vrijdag 6 , zaterdag 7 februari. Tickets kan je aankopen via https://toneelwortel.be vanaf 10 december. Wacht niet te lang, want ook nu zullen ze de deur uitvliegen. (fh)

Een foto uit de oude doos: in 2019 speelden deze Wortelaars de pannen van het dak. enieuwd wie van hen nog aan boord is in een van de ruimteschepen in 2508…?

Kersttijd in Wortel

EINDEJAAR

Op zaterdag 6 december om 18 uur wordt de kerststal plechtig ingehuldigd. Die is gerenoveerd door de kerststalbouwers samen met de dorpsraad en met steun van cera-vennoten. De Wortelaren worden uitgenodigd om tijdens een receptie te komen kijken naar de nieuwe beelden en de gerenoveerde kerststal.

Een week later is er op zaterdag 13 december de jaarlijkse kerstmarkt in De Boomkes, met een twintigtal standjes van onze verenigingen. En natuurlijk met de nodige hapjes en drankjes die bij zo’n kerstmarkt horen. Iedereen is welkom tussen 16 en 20 uur in de mooi verlichte Boomkes. De inkom is gratis. (fh)

Wandelen van stalleke naar stalleke

EINDEJAAR

Opnieuw slaan verschillende organisatoren de handen in elkaar voor de eindejaarswandeling tussen vier kerststallen in de regio. Tussen 13 december en 4 januari is iedereen welkom voor een hapje en drankje in de vier ‘stallekes’ in Merksplas, Castelré en Wortel-Kolonie. Verschillende bepijlde routes passeren onderweg de mooiste plekjes. Voor wie liever niet wandelt, is opnieuw de mogelijkheid voorzien om de verschillende plaatsen per huifkar te bezoeken. En voor de kleinsten is er opnieuw een Kabouterwandeling.

De exacte openingsuren van de stallen en de mogelijkheden voor de huifkar vind je op de FB-pagina ’Van Stalleke tot Stalleke’, of ter plekke bij Café In Holland (Castelré), Belevingshuis De Landloper (hoek voormalige landlopersboerderij Wortel) en Het Vaneleke in Heikant thv

Vorig jaar publiceerden we deze wandelroute die langs de kersstallen voert; de stal aan de strafinrichting maakt er niet langer deel van uit.

de Witte Kei Weg. Tot vorig jaar was er nog een vijfde kerststal, in het voormalige bus-/tramhokje aan het kruispunt aan

de strafinrichting Wortel. Deze zal niet opengaan. (sk)

Bouwen en verbouwen in het hart van Wortel

WONEN Wortel is wellicht het meest dorpse deeldorp van Hoogstraten. Dat blijkt ook uit de door de overheid ‘Vastgestelde lijst van bouwkundig erfgoed’ met de beeldbepalende woningen waarvan men het karakter en het volume bij een verbouwing of na het slopen moet respecteren. Een eventuele uitbreiding aan de achterzijde kan wel en wat het interieur betreft zijn er geen beperkingen.

Op die lijst staan 20 gebouwen van Wortel, waarvan 13 woningen van een bouwlaag onder het dak, vooral boerderijen en enkele burgerwoningen. Bij De Boom -

kens staan – of stonden - drie van deze voor het dorp beeldbepalende woningen.

Worteldorp 28

De boerderij van de familie Aerts is al meer dan vijftig jaar het onderdak voor jeugdhuis t’ Slot. Het gebouw werd door de stad aangekocht en gerenoveerd, en werd in september vorig jaar in gebruik genomen door ’t Slot en de KLJ. Het volume en de voorgevel werden behouden, achteraan is er een uitbouw, het interieur is volledig vernieuwd om te voldoen

aan de veiligheidseisen voor een publiek toegankelijk gebouw.

Worteldorp 30 – 32

In Wortel gekend als de boerderij van de familie Vermeiren, met langs de Rooimans een grote schuur. Dit gebouw dateert uit het begin van vorige eeuw en was jarenlang een combinatie van café ‘De Kruisboog’ en een boerderij. De meer dan 60 meter lange schietstand van de kruisboogschutters lag toen wellicht evenwijdig langs de Rooimans. Na de sluiting van het café werd het grote

geheel opgedeeld in twee eigendommen. Een kleiner deel langs de grote baan, het grote deel met de schuur langs de Rooimans en de langgevelhoeve bij De Boomkens. In de jaren ’60 werd de gevel aan de zijde van De Boomkens op een eerder ongelukkige manier ‘vernieuwd’.

Het geheel stond lang te koop. De schuur en de hoeve langs De Boomkens, inclusief één raam langs de grote baan worden nu gerenoveerd door Tom en Nele, een jong stel met drie kinderen. De schuur is al helemaal hersteld, nu komt het gebouw langs de Boomkens aan de beurt. Bij het ontwerp hebben Tom en Nele zich gebaseerd op de vroegere toestand en het gebouw van ’t Slot en de KLJ. De nieuwe gevel wordt opgetrokken in rood-bruine steen en de ramen worden gedeeltelijk in hout en enkele in aluminium uitgevoerd. De dakpannen blijven dezelfde. Net zoals met ’t Slot wordt hier het dorpse uitzicht behouden, zelfs nog versterkt.

Worteldorp 17

Op het perceel met wildernis stond ooit een mooi gebouw, een combinatie van winkel en café. Onze oudere lezers herinneren zich wellicht de winkel bij ‘Jeanne van Ivo’s’ nog, zonder haar achternaam te kennen. Op de deur van het café stond “Sie van Ivo’s”, genoemd naar schoenmaker Ivo De Clerck.

Toen het gebouw eigendom werd van Jef ‘de garde’ Sprangers, werden de gevels bepleisterd en verloor het gebouw zijn charme. Op 17 januari 2019 leverde het stadsbestuur een sloopvergunning met voorwaarden af. Er staat duidelijk vermeld: het nieuwe gebouw ‘dient van identieke schaal en functie te zijn als het afgebroken gebouw’. In de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening wordt het begrip schaal gelijk gesteld met het ruimtegebruik en de bouwdichtheid. Hetzelfde volume dus.

Worteldorp 30, een van de beeldbepalende gebouwen van Wortel, wordt gerenoveerd.

De nieuwe voorgevel herinnert aan de vroegere toestand en is geinspireerd op het ’t Slot.

De huidige eigenaar heeft al tweemaal een bouwaanvraag ingediend, die door het bestuur telkens geweigerd werd omdat het nieuwe volume met appartementen te groot is. De architect merkt dan wel op dat het huidige gebouw geen erfgoedwaarde meer heeft, wat normaal is als er geen gebouw meer is. Maar ook hier zal de eigenaar zich bij een derde bouwaanvraag moeten houden aan de regelgeving. (fh)

Een cheque voor een dak…

JOGGING De opbrengst van de Landlopersjogging, die eind augustus gelopen werd, ging dit jaar naar KVNA Wortel. De organisatoren overhandigden een mooie cheque van 4.650 euro aan een afvaardiging van de voetbalclub, die dit zal gebruiken voor de vernieuwing van het dak van de kantine.

Met maar liefst 521 deelnemers was de 23ste editie van de jogging ook dit jaar een groot succes. De Landlopersjogging is ondertussen een gevestigde waarde met deelnemers van heinde en verre – tot Heverlee, Etterbeek en het Nederlandse Etten-Leur toe. (fh/sk)

Sportnieuws:

Frank Belmans verlengt contract bij HVV

DHM: 9 jaar bij dezelfde club is in het huidige voetbal haast ongebruikelijk. Je voelt je duidelijk goed bij Hoogstraten VV en de club is erg tevreden met jou. Heb je zelf een verklaring waarom het zo goed klikt?

Frank Belmans : De verklaring is waarschijnlijk heel eenvoudig, de trainer voelt zich goed bij de familiale club Hoogstraten en de beleidsmensen hebben respect en waardering voor het werk dat de trainer de voorbije jaren heeft geleverd, zodat de beide partijen het ‘plezant’ vinden om de samenwerking te verlengen. Helpt uiteraard dat ik als coach absoluut geen clubhopper ben en de club niet het gevoel heeft dat er sleet zit op de samenwerking.

Uiteraard besef ik ook wel dat in het rare voetbalwereldje, en zeker op het niveau waarop Hoogstraten acteert, de bestuurslui doorgaans redelijk snel hun paraplu opentrekken en van trainer wisselen als het wat minder gaat. Of ze denken dat de houdbaarheidsdatum van een trainer maximum 2-3 jaar is.

In het voetbal komt langetermijndenken nog maar zelden voor, maar in ons geval hebben de club en de trainer er voor gekozen om een succesvolle samenwerking verder te zetten. Groot voordeel is

VOETBAL Frank Belmans staat inmiddels voor het zesde

seizoen aan het sportieve roer van Hoogstraten VV en bewijst seizoen na seizoen dat hij het beste uit de spelersgroep kan halen. De club en de trainer hebben dan ook samen besloten om de succesvolle samenwerking met drie jaar te verlengen. Belmans zal hiermee in totaal negen seizoenen verbonden zijn aan HVV.

Sportief gezien gaat het dit jaar opnieuw prima. Na 11 wedstrijden telt HVV al een mooie score van 18 punten en staat het op de 5de plaats in de rangschikking. De enige spijtige noot is dat de meeste punten dit seizoen buitenshuis worden behaald, thuis lijkt er nog werk aan de winkel te zijn om de fans echt te verwennen…

dat zowel club als trainer na 6 jaar weten wat ze aan elkaar hebben en wat ze van elkaar mogen verwachten. Zo kan men verder bouwen op het fundament dat reeds gelegd is.

DHM: HVV heeft het thuis moeilijk, de wedstrijden tegen Thes Sport en KVK Tienen brachten slechts 1 puntje op. Zat er meer in?

We halen inderdaad op verplaatsing de punten en konden thuis maar 1 keer zegevieren. Het rare is dat die uitoverwinningen meestal zeer gevleid zijn en we thuis met onze ‘betere’ matchen (tegen

Lyra Lierse en Thes) tevreden moeten zijn met een gelijkspel. Zo verdienden we absoluut meer tegen Thes dan de 00 maar we vergaten onszelf te belonen. Tegen Tienen stonden we na 45 seconden via een owngoal 0 - 1 achter en slaagden we er niet meer in om hun ‘blok’ te ontwrichten, met een 0 - 1 nederlaag tot gevolg.

DHM: Op bezoek bij Merelbeke lukte het wel. Het werd een mooie overwinning: 0 - 2.

Die zege deed enorm veel deugd. Na een zeer zwakke eerste helft konden we via

een ingeoefende standaardsituatie de 0 - 1 scoren, tegen het einde volgde de verlossende 0 - 2 via een tegenaanval uit het boekje. Leuk was ook dat we met zijn allen verdedigend nog eens een clean sheet behaalden, wat onze verdedigers en doelman altijd een boost kan geven.

DHM: Tegen Zelzate thuis werd het opnieuw geen zege. Hoe verliep de wedstrijd?

We hadden tegen dit Zelzate, dat wel wat volk moest missen, altijd de zege over de streep moeten trekken. Maar weer besliste een owngoal 2 minuten voor tijd daar jammer genoeg anders over. En na Lyra Lierse, dat in blessuretijd 2 - 2 maakte, moesten we ook nu tevreden zijn met een 2 - 2 gelijkspel. Weer geen thuiszege en dat was jammer.

DHM: Nog 4 wedstrijden in de heenronde en HVV zit al aan 18 punten. Het wordt weer een mooi seizoen voor onze Rooikens.

Met die 18 punten mogen we op dit moment zeker niet klagen, maar verslappen is absoluut niet aan de orde. We moeten realistisch blijven en heel hard met zijn allen blijven werken, elke week knokken voor de punten. Hopelijk kunnen we de komende maand nog enkele punten aan ons totaal toevoegen zodat de riem er even af kan tijdens de eindejaarsperiode om met een goed gevoel 2026 aan te vatten. Komaan Rooikens!

Uitslagen

Hoogstraten VV - Thes Sport 0 - 0

Na een uitgebreide studieronde kwam het eerste gevaar van de thuisploeg met twee gevaarlijke hoekschoppen. Na 45 minuten voetballen was het terecht nog 0 - 0. De tweede helft begon rustig, na een kwartier belandde een schot van Hoogstraten VV op de deklat. Ook daarna was de thuisploeg dreigend met een bal tegen de paal. Nadien werden beide doelmannen nog onder vuur genomen, maar een doelpunt bleef uit.

Hoogstraten VV - KVK Tienen 0 - 1

Na 47 seconden al ging de bal via het been van een Hoogstraatse verdediger tegen de netten. HVV moest achtervolgen, maar in de eerste helft kwamen er weinig kansen. Hoogstraten ging na de pauze op het gaspedaal staan. Met een hoog tempo volgde de ene aanval na de andere, maar de bal viel geen enkele keer goed om de gelijkmaker te kunnen scoren.

KFC Merelbeke - Hoogstraten VV 0 - 2 De openingskans was voor Regouin, maar hij trapte het leer hoog over. Daarna nam Merelbeke de wedstrijd in handen en creëerde verschillende kansen, maar stuitte telkens op een uitstekende doelman De Schutter. Hoogstraten VV mocht van geluk spreken dat het met een 0 - 0 stand de rust in kon gaan. Na de pauze werkte Hoogstraten zich steeds

Kalender

Zondag 30 november 15 uur

SK Roeselare - Hoogstraten VV

Zaterdag 6 december 20 uur

Hoogstraten VV - R Knokke FC

Zaterdag 13 december 20 uur

Hoogstraten VV - KFC Dessel Sport

Zondag 11 januari 15 uur

OH Leuven B - Hoogstraten VV

beter in de wedstrijd. Bij een vrije trap veerde Augustynen het hoogst en verlengde de bal knap in de verste hoek, wat de 0 - 1 opleverde. Toen Cassaert in de 88ste minuut alleen voor doel kwam en de 0 - 2 binnenschoof, was de buit definitief binnen.

Hoogstraten VV - KVV Zelzate 2 - 2 Timo Reqouin strafte een aarzeling in de bezoekende defensie af en bracht HVV op voorsprong. De thuisploeg bleef het gevaarlijkst maar liet na om de score op te drijven. In de tweede helft kwam Zelzate op gelijke hoogte na een magistrale vrije trap. De Rooikens kwamen opnieuw op voorsprong met een even mooi doelpunt. De hoekschop van Voca werd op bijzondere wijze door Havermans in doel verwerkt. In de voorlaatste minuut kwam Zelzate opnieuw langszij via een owngoal. Opnieuw net geen thuisoverwinning. (rob)

Spanning troef voor onze provinciale ploegen

VOETBAL In 2de provinciale hebben zowel Minderhout A als Meer dit seizoen al even op de laatste plaats gestaan. Dit is echter nog niet direct verontrustend, het puntenaantal onderaan de ranglijst ligt immers zeer dicht bij elkaar. Ook Wortel (3de) bengelt momenteel aan het staartje van het klassement met een trainerswissel als gevolg. In 4de provinciale blijft Meerle knap bovenin meedraaien en Minderhout B behaalde recent twee overwinningen, waaronder een verrassende zege tegen Meerle.

Het zit Minderhout VV niet mee

Het openingsdoelpunt scoren in de voorlaatste minuut en toch nog verliezen. Minderhout had weinig geluk in deze periode. De mentaliteit en de sfeer zit goed en coach Donckers gelooft dan ook dat het tij snel zal keren.

DHM: De derby tegen Meer bracht geen winnaar. Hoe heb je deze wedstrijd beleefd?

Jo Donckers : We wisten vooraf dat dit een intense wedstrijd ging worden met heel wat spanning. Dat voel je al gedurende gans de week in de club, maar ook daarbuiten. Er was zeer veel volk komen opdagen en er hing een geladen sfeer. We begonnen goed aan de wedstrijd en konden snel de 1 - 0 maken via Jorgen Hereijgers. Hierna hadden we enigszins controle, maar te slap verdedigen in de eigen 16 m bracht onnodig de 1 - 1 op het scorebord. Daarna ging het over en weer zonder grote doelkansen. De 2de helft speelden we

vooral op de helft van Meer zonder weliswaar veel kansen te creëren. De grootste kans was zelfs voor Meer in de omschakeling en deze werd, gelukkig voor ons, onbegrijpelijk gemist. Na wat tumult bij de Meerse aanhang en een korte break door de scheidsrechter eindigde de wedstrijd in een gelijkspel. Na de wedstrijd was het aangenaam nakaarten met de Meerse jongens, wat ook belangrijk is na een derby.

DHM: Ook in de laatste 3 wedstrijden werd slechts 1 puntje behaald. Zat er meer in?

Wederom ja. Na Meer trokken we naar

Balen. Op een zeer zwaar en zompig veld gaven onze jongens alles en scoorden we een goede goal via Jolan Goossens. Vrij snel kwam Balen langszij waarna er kansen over en weer waren. We dachten uiteindelijk toch het laken naar ons toe te trekken met ballen op paal, lat en een onbegrijpelijke misser op 2 meter voor doel. Maar een kwartier voor tijd kreeg Stef Wuyts een 2de gele kaart en moesten we met 10 verder. Uiteindelijk viel in de 90ste minuut uit een corner de 2 - 1 voor Balen en dat was voor ons vanzelfsprekend zwaar ’balen’.

Daarna volgde de derby tegen Loenhout waarin we opnieuw 1 - 0 voorkwamen, nu via een knap schot van Yentel Brants. We speelden een goede 1ste helft, de 2de helft brachten we echter veel te weinig. Loenhout kwam met het mes tussen de tanden uit de kleedkamer en te veel van onze jongens waren in rust-modus gebleven. We mochten blij zijn met een punt.

Nadien volgde een verdere verplaatsing naar titelkandidaat Wezel B, een zeer ervaren ploeg waartegen we vorig seizoen 2 maal kansloos waren. Het uitgewerkte plan werd door de spelers uitstekend uitgevoerd en hoe verder de wedstrijd liep, hoe beter het bij ons ging en hoe minder bij hen. We kregen de betere mogelijkheden en konden uiteindelijk scoren via Dries Janssens in minuut 89. Dan denk je dat de buit zo goed als binnen is, maar toch incasseerden we hierna nog 2 doelpunten. Vanzelfsprekend komen die tegengoals in de laatste minuten zwaar aan, dit is zeker iets waarin we moeten verbeteren.

DHM: Na 11 wedstrijden staat Minderhout VV op de laatste plaats, maar met een driepunter kan je direct een grote sprong maken in de rangschikking. Hoe zie je de competitie evolueren? Dat klopt en daar hebben de jongens de afgelopen weken ook steeds voor geknokt, maar telkens valt het voor ons anders uit met alsnog een verliespartij of slechts een punt. Op zich hoeven we niet veel te veranderen: we spelen goed, de groepssfeer zit absoluut goed, we werken voor elkaar, maar het zou moeten uitmonden in puntengewin. Voor de winterstop moeten er punten gepakt worden. We hebben hierin de ervaring van vorig seizoen, toen we in dezelfde situatie zaten zoals nu. Deze moeten we meepakken, iedereen is zich hier (ondertussen) ook van bewust. We beseffen ook goed hoe dicht we telkens bij een driepunter komen en dat we tegen niemand zijn weggespeeld. De ploegen zitten qua niveau dicht op elkaar, dat zie

je ook in het klassement waar veel teams op een zakdoek staan van elkaar. Zaak is om de details te laten kloppen 95’ lang, veldspel om te zetten in doelpunten en zo die overwinning(en) binnen te halen. Dan kan je snel opschuiven in het klassement, maar momenteel moeten wij het match per match bekijken en vooral de focus houden. Het tij kan dan zeer snel keren. Ik geloof alvast zeer sterk in deze spelersgroep die alle kwaliteiten heeft om die omslag te maken.

KFC Meer boekt

4 op 6 in derby’s tegen MVV en Loenhout

KFC Meer presteerde sterk in de derby’s tegen Minderhout en Loenhout. Met respectievelijk een gelijkspel en een overwinning sleepte de ploeg 4 belangrijke punten binnen. Helaas bleef KFC Meer in de overige wedstrijden op zijn honger zitten. Na het afronden van de eerste periode is één ding klaar en duidelijk: de competitie belooft dit seizoen nog extreem spannend te worden.

DHM: Op 19 oktober was er een clash met Minderhout. Het werd een gelijkspel. Hoe heb je de derby beleefd?

Roy Muesen: Zo’n matchen leven in de week ook al vrij hard in de groep en in het dorp algemeen. Ook nu was dat niet anders. Er was heel veel volk, dus dat zijn de matchen om naar uit te kijken. Gezien de rangschikking was het ook een belangrijke voor beide ploegen om aansluiting te kunnen maken met de middenmoot. Ik denk dat de eerste helft qua spel iets meer voor ons was, terwijl Minderhout in de 2de helft de bal opeiste. Qua spel was het in evenwicht, maar achteraf heerste er toch teleurstelling in de groep omdat we een ongelooflijk grote kans onbenut lieten een kwartiertje voor tijd. Al bij al waren we content dat we een eerste puntje buitenshuis konden pakken dit seizoen.

DHM: Daarna volgden 2 nederlagen met 1 doelpuntje verschil, thuis tegen Lentezon en op Noordstar. Zat er meer in?

Met Lentezon kregen we de leider over de vloer. We spraken met de groep een plan af en de spelers voerden dat bijzonder goed uit. We waren baas en drongen Lentezon gedurende de eerste helft te -

rug. We dwongen een aantal hele mooie kansen af. Met een verdiende 1 - 0 voorsprong trokken we dan ook de rust in. De 2de helft werd Lentezon dominanter en moesten we iets lager gaan spelen, hoewel we weinig weg gaven en er zelf geregeld goed uitkwamen. Helaas slikten we 2 vermijdbare doelpunten en kwamen we ook nog met 10 te staan. In het slot gingen we dan met een man minder alles of niets spelen en troffen nog de paal. Bijzonder frustrerend om na zo’n match met lege handen achter te blijven.

Op Noordstar wilden we heel graag verder bouwen op de goeie prestatie tegen Lentezon. Het eerste half uur was goed met een drietal grote kansen waar we er eentje van konden verzilveren. Op slag van rust pakten we dan toch nog een tegendoelpunt op een bijzonder vervelend moment. De tweede helft klommen we opnieuw op voorsprong na een mooie collectieve aanval. Maar daarna zijn we enorm hard weg gezakt en gingen we als groep zwaar door de ondergrens. We speelden het zwakste half uur in lange tijd en gingen weer met 0 punten naar huis.

DHM: De derby in Loenhout werd gewonnen. 1 doelpunt besliste de wedstrijd. Was het een terechte driepunter?

We hebben in de week bewust gekozen om plezier voorop te zetten en niet te veel en te lang door te drammen op die dramatische tweede helft op Noordstar, of de vaststelling dat we de laatste in de stand waren. Wat dat betreft hebben we gewoon een hele goeie groep en slagen we erin om telkens weer de knop om te draaien. Op Loenhout lieten we de eerste helft bewust de bal aan Loenhout , we wisten dat het fysieke aspect bij hen na een uur zou beginnen meespelen. De jongens hebben enorm veel ’vuile’ meters gemaakt voor mekaar en dat heeft uiteindelijk geloond. De tweede helft hebben we de match in handen genomen en konden we de 0 - 1 maken, een ferme goal. Op het einde was het nog even pompen bij enkele stilstaande fasen maar die leverden eigenlijk geen doelgevaar meer op. Een eerste driepunter op verplaatsing was dan ook een feit.

DHM: Het wordt een bijzonder spannende competitie, de ploegen onderin hebben allemaal ongeveer evenveel punten. De volgende tegenstrevers staan allemaal hoger gerangschikt. Wat verwacht je ervan?

Het is een reeks waar heel veel ploegen aan mekaar gewaagd zijn. Dat wordt elke week weer bevestigd als je de resul -

taten bekijkt. Zo staan ploegen 8 en 16 op 3 punten van mekaar. Het is dan ook belangrijk om volledig naar jezelf te kijken en elke week opnieuw strijdvaardig te zijn. Dan maakt het ons niet zo veel uit of het nu ploegen uit de top 5 zijn of niet. Thuis kunnen we vaak iets extra en dus willen we ook graag punten pakken tegen Ezaart en Lille. We gaan er in elk geval vol voor om een reeksje neer te zetten.

Trainerswissel bij KVNA Wortel

Coach Glenn Verhoeven heeft besloten een stap terug te doen, maar blijft wel verbonden aan de club. Zijn taken zijn tijdelijk overgenomen door Maarten Verhoeven, die een inkijk geeft in hoe de laatste intense weken met het team zijn verlopen.

DHM: Maarten. Je bent tijdelijk de T1 van KVNA Wortel. Hoe heb je deze trainerswissel ervaren?

Maarten Verhoeven: Na de verloren thuiswedstrijd tegen Berendrecht besliste het bestuur om niet langer door te gaan met Glenn Verhoeven als T1. Een zeer moeilijke beslissing, zeker omdat Glenn een echte clubman is en hij heel verdienstelijk werk heeft geleverd. Maar sinds vorig seizoen lijken we in een negatieve spiraal beland en voor Glenn werd het steeds moeilijker om dit om te keren. Hij had enkele weken geleden zelf ook aangegeven dat hij twijfelde om verder te gaan. We zijn wel blij dat Glenn nog betrokken blijft bij de club, meer bepaald bij de jeugdwerking en in de toekomst allicht ook nog in een andere rol.

DHM: Wordt er effectief gezocht naar een nieuwe T1 of is er kans dat je zelf aan boord blijft? Het bestuur vroeg me om tijdelijk over te nemen omdat ik de club en de spelers goed ken door mijn verleden als T2 en mijn huidige rol in de sportieve cel. Dit uiteraard in samenwerking met hulptrainers Staf Van Dyck en Pieter Brees die voor de continuïteit zorgen. Het was nooit de intentie om de rest van het seizoen aan te blijven als T1. Intussen hebben we ook een nieuwe hoofdtrainer gevonden in de persoon van Christian Vissers. Christian heeft ervaring als T1 bij Meerle en de voorbije 3 seizoenen bij Minderhout en uit de gesprekken met hem bleek hij voor ons de geschikte man was om Wortel er terug boven op te helpen.

DHM: Wortel behaalde 0 punten in zijn laatste 4 wedstrijden. Wat loopt er volgens jou mis of wat kan er beter? Vorig seizoen zijn we afgezakt naar derde en we kunnen niet ontkennen dat we in een negatieve flow zijn geraakt die we momenteel moeilijk kunnen ombuigen. De spelers lopen niet over van vertrouwen en we komen moeilijk tot scoren. Tegen Turk Sport en Berendrecht waren we zeker niet minder dan de tegenstander maar toch slaagden we er niet in om punten te pakken. Op Wuustwezel stootten we in de eerste helft op een zeer sterke thuisploeg en in de tweede helft zat ook nog eens alles tegen met een gemiste penalty, een rode kaart en een onterechte penalty. Ook in de thuismatch tegen Gooreind lukte het niet om de kentering in te zetten. Zo strandde de gelijkmaker op de paal en werd het uiteindelijk nog 02. We hopen dat een nieuwe trainer voor de ommekeer kan zorgen en het behoud in derde provinciale kan realiseren, maar uiteindelijk zullen de spelers op het veld het moeten doen.

K Meerle FC blijft bovenin meedraaien

Ondanks enkele tegenvallende resultaten, zoals de recente thuisnederlaag tegen Minderhout, blijft K Meerle FC volop meedraaien in de top van het klassement. Die thuisnederlaag is inmiddels verteerd en coach Piet Van Bavel kijkt hoopvol vooruit. Na een derde van de competitie is de spanning ongekend: de 7 topploegen staan binnen 2 punten van elkaar, met Meerle als geduchte concurrent. De strijd om de topplaatsen belooft nog lang te duren.

DHM: Met een vlotte winst tegen Zandhoven en een gelijkspel op ’s Gravenwezel kon je tevreden zijn?

Piet Van Bavel: Met een scoreloos gelijkspel op ‘s Gravenwezel mochten we eigenlijk niet tevreden zijn. Mede dankzij een sterke thuisdoelman faalden we in de afwerking en moesten vrede nemen met 1 punt. Dit voelde aan als een nederlaag. Anderzijds moet je ook tevreden kunnen zijn met een punt op verplaatsing.

DHM: De derby tegen Minderhout B werd thuis verloren met 0 - 1. Werd de tegenstrever onderschat? Wij hadden Minderhout zeker niet on -

derschat. Minderhout A speelde al op zaterdagavond wat maakte dat de B-ploeg kon worden aangevuld met spelers uit de A-kern. Het is een format dat maakt dat een B-ploeg er elke week anders kan uitzien. De ene week zullen ze over betere spelers beschikken dan de andere. We hadden pech met de kalenderindeling en waren dus op onze hoede.

Het werd een echte streekderby en je voelde dat 1 doelpunt zou beslissen over winst of verlies. Helaas voor ons viel de goal aan de verkeerde kant. Een wedstrijd om zo snel als mogelijk te vergeten op alle vlakken.

DHM: Ook tegen Halle thuis werd het een gelijkspel.

Halle is een sterke, ervaren en sluwe tegenstander. Maar we wilden echt iets rechtzetten. In een sterke 1ste helft vergaten we goed voetbal te belonen met een doelpunt. En zoals vaak in die omstandigheden werden we koud gepakt op de tegenaanval en gingen we met een achterstand de rust in. De 2de helft trokken we onze lijn door maar het doelpunt wilde niet vallen. 10 minuten voor tijd viel dan toch de meer dan verdiende gelijkmaker. Het belangrijkste voor mij was, dat we na 2 mindere weken, terug een vuist konden maken als team. We voetbalden wanneer het kon, maar toonden ook mentaliteit en vechtlust wanneer het nodig was.

DHM: 5 punten in 4 wedstrijden is te weinig om bovenaan de rangschikking mee te blijven doen. Gelukkig laten ook andere topploegen steken vallen. Het lijkt nog een heel spannende competitie te worden...

Als je naar de top van het klassement kijkt kan je inderdaad niet anders dan vaststellen dat het spannend beloofd te worden, maar dat is allemaal nog veel te vroeg. We leven van week tot week en proberen altijd het beste van onszelf te geven. De belangrijkste opsteker voor mij persoonlijk is de manier waarop er elke keer opnieuw getraind wordt. Altijd op het scherp van de snede en met heel veel enthousiasme. Als we zo blijven werken zal de rest volgen.

Opnieuw een goede periode voor Minderhout VV B

Onder: Giel Bastiaansen, Sem Druyts, Robbe Aerts, Nick Van Asch, Matthijs Jansens, Glen Vorsselmans, Milan Donckers, Daan Snoeijs, Jorgen Hereijgers, Wouter Van Den Bogaert.

Een overwinning op Meerle, dat kan tellen. En ook voorafgaand aan deze wedstrijd was er een overwinning. Allemaal redenen om tevreden terug te blikken op deze periode.

DHM: Een wedstrijd winnen tegen en in Meerle in het 1ste seizoen van MVV B. Dat werd vast gevierd. Rik Aerts : Elke zege wordt gevierd en een zege op Meerle smaakt extra fijn. Een bijkomend pluspunt was dat we hier één van onze betere wedstrijden speelden. Na een sterke eerste helft met heel wat kansen, begon in de 2de helft de vermoeidheid op te spelen. Toen de partij op 0 - 0 leek af te stevenen, scoorden we alsnog.

DHM: Vooraf was er een overwinning op Ranst en een thuisnederlaag tegen Oelegem. Was je tevreden met de 3 op 6?

De resultaten bewijzen dat we tegen de ploegen onderaan vaak verliezen, dus er

is geen reden om driepunters in te calculeren. Vaak startten we zwak in deze wedstrijden. Of het dan gaat over scherpte of kwaliteit is moeilijk te zeggen. Dezelfde mentaliteit, focus en energie aan de dag leggen bij dergelijke wedstrijden is cruciaal om hier ook punten te halen. Hopelijk groeien we hierin doorheen het seizoen. Op Ranst kwamen we achter, maar vochten ons alsnog naar een verdiende zege. Zonder goed te spelen was het bibberen tot het einde. We misten grote kansen, maar hielden stand.

Thuis tegen Oelegem stonden we na een kwartier al 0 - 3 in het krijt. Dit was ook de ruststand, omdat we ook enkele kansen misten. Na de rust moesten we al snel verder met 10 man en werd het 0 - 4. Toch probeerden de spelers er het beste van te maken, en kwamen we via enkele combinaties nog tot heel wat kansen. De einduitslag werd nog 2 - 4.

DHM: Leider Pulderbos was te sterk? Pulderbos was inderdaad te sterk. Zij toonden veel kwaliteit en beweging aan de bal en hebben enkele ervaren topspe -

lers lopen. We kwamen snel 0 - 1 achter en zetten nadien wel onze voet naast hen. De 0 - 2 viel omdat we misschien wat overmoedig waren. In de teleurstelling nadien werd het ook nog 0 - 3. Ondanks de teleurstelling bij rust, toonde de groep weer veel weerbaarheid en werd de bal vol vertrouwen terug opgeëist en rondgespeeld. In de 2de helft scoorden beide ploegen nog 1 keer.

DHM: Meerle, Zwarte Leeuw B, Sint Jozef - allemaal mooie derby’s. De volgende wedstrijd is tegen Sint Lenaarts B. Heeft deze wedstrijd dezelfde uitstraling?

Sommige spelers hebben waarschijnlijk kennissen of maten bij deze ploeg. Voor mezelf en veel anderen is hun trainer Vissers erg bekend. Sowieso is deze match interessant om te kijken naar onze prestatie tegen een ploeg met weinig punten. Bovendien steken er steeds meer youngsters hun neus aan het venster. Tegen Pulderbos maakten 3 spelers hun debuut in 4de provinciale. Ik kijk alleszins erg positief terug op de vorige weken. (rob)

Uitslagen

18 en 19 oktober

K Minderhout VV A - KFC Meer 1 - 1

FC Turk Sport - KVNA Wortel 2 - 1

K Meerle FC - Zandhoven SK B 6 - 1

KFC Ranst B- Minderhout VV B 1 - 2

25 en 26 oktober

Verbr. Balen - K Minderhout VV A 2 - 1

KFC Meer - KFC Lentezon Beerse 1 - 2

KVNA Wortel - KFC Berendr. Sp. 1 - 3

’s Gravenwezel B - K Meerle FC 0 - 0

Minderhout VV B - KSK Oelegem 2 - 4

1 en 2 november

K Minderh. VV A - K Loenhout SK 1 - 1

Noordstar VV - KFC Meer 3 - 2

K Wuustwezel FC - KVNA Wortel 6 - 1

K Meerle FC - Minderhout VV B 0 - 1

8 en 9 november

FC Wezel Sp. B - K Minderh. VV 2 - 1

K Loenhout SK - KFC Meer 0 - 1

KVNA Wortel - K Gooreind VV 0 - 2

K Meerle FC - KFC ST Mart. Halle 1 - 1 Minderhout VV B - KFCH Pulderb. 1 - 4

Uitslagen

Zaterdag 29 november 19.30

K Minderhout VV A - KFC Broechem

Zondag 30 november 14.30

K Vosselaar VV - KFC Meer

Verbr. Zwijndrecht - KVNA Wortel

K Meerle FC - KFC Antonia

KFC Zoersel B - Minderhout VV B

Zaterdag 6 december 19.30

KFC Meer - KFC Herselt

KFC Minderh. VV B - K Zandhov. SK B

Zondag 7 december 14.30

KVNA Wortel - KFC Wechelderzande

K Noordstar VV - K Minderhout VV A

KVK Westmalle - K Meerle FC

Zaterdag 13 december 19.30

K Minderhout VV A - KSK Weelde

Verbr Balen - KFC Meer

Zondag 14 december 14.30

K Tubantia Borgerhout - KVNA Wortel

Alberta FC Schilde - K Minderh. VV B

K Meerle FC: Vrij

Dames A schitteren tegen Olvoc Olen

VOLLEYBAL Coach Werner Cornelis is dolblij met de prestaties van zijn team tegen Huyzen Olvoc Olen. Olen had nog geen enkele set verloren. Met 3 - 2 werd deze topploeg terug naar huis gestuurd. Nadien bleek leider Dessel toch nog van een ander kaliber. Elke week het niveau behalen als tegen Olen, daar hoopt Werner op. Hij schreef alvast een brief aan Sinterklaas…

DHM: 2 wedstrijden in deze periode. Een logische nederlaag tegen de leider in de competitie en een verrassende overwinning tegen de 2de in de rangschikking. Hoe verliep de wedstrijd?

Werner Cornelis : Dat de dames A van Hoogstraten echt wel een behoorlijk niveau kunnen halen, bewezen ze in hun thuiswedstrijd tegen Olvoc Olen. De tegenstanders hadden tot dan toe nog geen enkele set moeten prijsgeven in de nog wel jonge competitie. De start van onze dames was veelbelovend, maar aanvankelijk konden we heel weinig inbrengen tegen het zware geweld van de Olense formatie. Hoewel de eigen verdediging en aanval het normale niveau oversteeg, bleek dat toch niet voldoende om de eerste twee sets winnend te kunnen afsluiten. In tegenstelling tot vorig seizoen, hebben we nu wel de mogelijkheid om wat tactische wissels door te voeren.

In de derde en vierde herneming stelden we verder ons tactisch plan bij, waardoor vooral de belangrijkste aanvalster aan de overzijde van het net regelmatig blokkerend kon afgestopt worden. Omdat de wisselmogelijkheden aan de overzijde zeer beperkt waren, had Olen weinig oplossingen om nog een antwoord te bieden aan het tactische plan. We konden dan ook set 3 en 4 winnend afsluiten.

Alhoewel we ons aan een spannende belle verwachtten, leken de oplossingen en de spirit bij de tegenstrever helemaal uitgeput. We beëindigden de wedstrijd dan ook met een straffe 15-7 en smeerden Olen zo niet alleen hun eerste setverlies, maar ook hun eerste nederlaag aan.

Dat dit een ferme opsteker is voor de dames A is zelfs een understatement. We deden in elke competitiewedstrijd al mee tot aan het einde; in geen enkele set scoorden we tot hiertoe minder dan 20 punten. Maar wedstrijden winnend afsluiten, blijkt ook dit seizoen weer o

zo moeilijk. Met deze overwinning tegen Olen hopen we gelanceerd te zijn voor meer…

DHM: De dames van Dessel waren te sterk?

Drie weken geleden, na de kleine stunt, volgde dan de ontnuchtering. Al moet gezegd dat de tegenstander wel van een heel ander niveau was dan Olen. Het was in de eerste set al snel duidelijk dat we in zowat alle spelonderdelen onder lagen. Bovendien beschikt Dessel over een erg gestalterijke ploeg, wat ons aan het net zowel aanvallend als blokkerend de nodige problemen bezorgde. We hebben Dessel enkel héél af en toe pijn kunnen doen met een aantal moeilijkere opslagen, maar dat duurde nooit lang en was niet structureel. Kortom: we ondergingen heel simpel de wet van de sterkste en kregen voor het eerst dit seizoen stevige setstanden te verwerken in de competitie. Wat mij betreft, speelden we afgelopen weekeinde tegen de kampioen van promo 2A.

DHM: Er volgen in november nog 3 wedstrijden tegen mogelijk ‘haalbare’ tegenstrevers. De kans om een plaatsje te stijgen in de rangschikking? Nadat we tegen Olen drie weken stil lagen in de competitie, werken we nu tot aan Kerstmis elk weekeinde nog een wedstrijd af. Volgens mij zijn alle nog resterende tegenstanders van de heenronde een haalbare kaart. Maar net zoals zo vaak, zullen we de komende week meer problemen hebben met onszelf dan met de tegenstrever. Als we het niveau van tegen Olen de komende zes weken kunnen benaderen, durf ik beweren dat we in 2025 niet veel wedstrijden meer gaan verliezen. Maar als 2de jaars-trainer bij de Hoogstraatse dames A zal ik in mijn brief aan Sinterklaas toch vooral vragen naar minder wisselvalligheid bij mijn damesploeg... (rob)

Uitslagen

Gelmers A - Huyz. Olvoc Olen B 3 - 2 (19/25, 22/25, 25/17, 25/21, 15/7)

Gelmers A - N Spinley Dessel B 0 - 3 (19/25, 14/25, 16/25)

Kalender

Zaterdag 29 november 18 uur

Volley Westerlo A - De Gelmers A Zaterdag 6 december 17 uur

HVVV Lille B - De Gelmers A

Zaterdag 13 december 20.30

De Gelmers A - VC Kasterlee A

Noord Tennis Padel van vriendenclub tot Vlaams kampioen

TENNIS Ze tennissen al jaren samen, maar de band tussen de verschillende tennissers reikt verder dan de tennisbaan. Lucass Pauwels, Mats Pauwels en Mathias Spelters getuigen er met veel enthousiasme over. In de loop van ons gesprek kwamen er zelfs nog meer leden van de vriendengroep bij om hun gezamenlijke plannen voor een ski-reis naar Oostenrijk te concretiseren… Maar de aanleiding voor onze ontmoeting was een sportieve verrassing: hoewel ze al vele jaren samen interclub spelen, schreven ze zich nu in voor het nieuwe format van de Heren dubbel. Prompt werden ze dit seizoen Vlaams kampioen!

“Wij spelen al zeker 15 jaar samen tennis. Wij, dat zijn Mats, Lucass, Cédric en Rick (Mertens). Rick kon dit seizoen helaas niet meespelen vanwege een blessure. Met de rest van de groep spelen we ook al samen sinds de fusie van de twee Hoogstraatse tennisclubs, De Vrijheid en

HTC, dus nu al zeker vijf jaar. Kortom: we zijn een echte vriendengroep en maken veel plezier.”

Grote groep

Tennis Vlaanderen biedt naast het traditionele format ‘4 enkels en 2 dubbels’ sinds enige tijd ook een dubbelformat met 4 dubbelwedstrijden op vrijdagavond. “Omdat we een grote groep hebben en om iedereen zo veel mogelijk aan bod te laten komen, hebben we dit seizoen ingeschreven voor beide formats. Het was de eerste keer dat we dit deden en het is ons wonderwel meegevallen!”

Mathias kreeg de rol van coach. “Mathias heeft de meeste punten en die hebben we ook hard nodig, vooral voor de wedstrijden op zondag. Bij de dubbelspelen op vrijdag komen we vaak uit tegen ploegen met een kleiner puntentotaal. Mathias kon wegens een blessure

De Vlaamse kampioenen in de reeks Dubbel heren 3 (140 punten) komen allemaal uit Hoogstraten of Minderhout: Mathias Spelters (30 jaar, bestuurslid), Lucass Pauwels (29), Mats Pauwels (27), Sven Pauwels (27), Cédric Van Den Bogerd (31), Lense Swaenen (37), Jess Daas (32), David Cloots (34), Raymond Van Lier en Bart De Roover zijn de oldies in het gezelschap.

niet deelnemen aan deze wedstrijden, hij nam daarbij zijn taak als coach dan ook zeer serieus.”

“Wij zijn zeker competitief ingesteld, maar voor ons staat plezier maken voorop. We komen dan ook zelden teams tegen die op dezelfde manier met elkaar omgaan en die dus duidelijk minder plezier hebben dan wij.”

Tegenstanders

Voor dit dubbelformat wordt Vlaanderen opgedeeld in twee regio’s. “Wij speelden in de regio met tegenstanders uit Antwerpen, Limburg en Brabant. De andere regio omvat Oost- en West-Vlaanderen. Van de 28 matchen die we speelden, hebben we er slechts één verloren. Dit sterke resultaat leverde ons de winst in onze poule op, waarna de twee beste ploegen doorgingen.

Eerst wonnen we het regionaal kampioenschap in en tegen Ravels. De winnaar van onze regio mocht vervolgens spelen tegen de nummer twee van de andere regio in de halve finale. Dat werd het team van Koksijde, dat we in Hoogstraten klopten. Zo belandden we in de finale, best spannend, onze tegenstrever was de Vlaams kampioen van vorig jaar: TC Runxter uit Hasselt. Maar ondanks de spanning wonnen we met duidelijke 4-0 cijfers.”

Noord Tennis Padel

Mathias Spelters zit in het bestuur van de fusieclub. Hoe gaat het daar eigenlijk mee? “Met padel gaat het zeer goed. Er zijn 3 velden waar vooral recreatief wordt gespeeld, weinig wedstrijden tegen andere clubs dus. De sport is nog nieuw en er zijn nog weinig interclubteams. Op de indoor gaat het zoals elk seizoen, maar elk jaar kan er het laatste zijn. De terreinen in de Achtelsestraat zullen immers plaats moeten maken voor nieuwbouw. Wij hebben er een vast uur per week. Outdoor zijn er 3 velden en dat is te weinig. Je moet heel lang op voorhand reserveren om op een weekavond te kunnen spelen.”

“Het is dus druk in de Katelijnestraat, waar het heel gezellig is op weekavonden. In het weekend gaan de velden dikwijls naar de interclubontmoetingen.” (rob)

LRV Wortel blikt terug op geslaagd zomerseizoen

PAARDENSPORT Het winterseizoen is inmiddels begonnen, LRV Wortel kan nog met trots terugblikken op een bijzonder succesvol zomerseizoen met onder meer een nationale titel en ander eremetaal. De pony’s behaalden mooie resultaten op provinciaal en nationaal niveau. Na het geslaagde ponykamp begin juli zat de sfeer er goed in bij De Paardenvriendjes. Dat werd tijdens de verschillende tornooien in juli en augustus duidelijk bevestigd. Op het provinciaal Ponytornooi in Zoersel behaalden Marie Vandeweyer met Jumpy en Aline Brokken met Juleke zilver bij de ponyspelen. Bij de dressuur waren er 5de plaatsen voor Julie Mertens (met Dina) en Alissa Mertens (met Janet).

Twee weken later stond het nationaal ponytornooi in Arendonk op de agenda. Hier veroverde het 4-tal midden de gouden medaille. Voor de groepsdressuur rijdt LRV Wortel samen met het gewest Hoogstraten. Dit 4-tal bestond uit Renske Buiks, Rune Buiks, Bram Godrie en Lore Christiaenen. Daarnaast sprong Rune Buiks met Casje naar een 5de plaats in de springklasse beginnelingen bij de D-pony’s.

Ook de amazones van De Paardenvrienden brachten provinciale en nationale medailles naar huis. Op 21 september trokken ze naar het provinciaal kampioenschap in Arendonk. Namasté-Tosha, gereden door Tinne Vanhoof, nam het zilver mee naar huis in de dresuurklasse M2 en Annelies Geerts behaalde er een

bronzen medaille met Cassandra in de klasse L2.

Op het Nationaal kampioenschap Landelijke Ruiters in Ruiselede sprong Marijke Bax met Joberlina naar een 3de plaats in de jumpingklasse licht. In de hoogste jumpingklasse, zwaar, eindigde Merel Braspenning met Pomme-Lynn na twee foutloze rondes op een knappe 9de plaats in de barrage. In dressuur kwam Marijke Bax aan de start met haar paard Navarro en behaalde een 6de plaats in de klasse Z1

Na het succesvolle zomerseizoen was het tijd voor de jaarlijkse Castel Kermis in oktober. Op de zondag stonden mennen en jumping op het programma. Bij de pony’s pakte Aline Brokken goud met Juleke, en bij de paarden ging ook Denise Bruynen met Quarileine aan de haal met de titel. (rob)

BLOEDAFNAMES 2025

_____ MEER

Refter school De Meerpaal, Terbeeksestraat 6 17.30 - 20.30 uur 3/12

_____ MEERLE

Parchiezaal Ons Thuis, Gemeenteplein 2 17.30-20.30 uur 8/12

Afspraak maken via donorportaal.rodekruis.be of gratis telefoonnummer 0800 777 00

Prijzen van de zomercompetitie uitgereikt

KRUISBOOG Met een feestbuffet eind oktober werd er een punt gezet achter de zomercompetitie met de grote kruisboog op een afstand van 60 meter. Nadat het gemiddeld aantal deelnemende schutters per wedstrijd in 30 jaar tijd daalde van 230 naar 119 vorig jaar, steeg het dit jaar opnieuw naar 132 deelnemers. Het heeft zeker te maken met de inspanningen van alle gildes om actief op zoek te gaan nieuwe schutters, hoofdzakelijk van middelbare leeftijd. En dat is nodig, want enkele van de 9 gilden van Het Verbond komen wat het aantal schutters betreft in de gevarenzone om nog als volwaardige gilde te functioneren.

Een tweede vaststelling is dat de Sint-Jorisgilde van Meer weer het best presteerde. Meer won de ploegenrangschikking met 1.618 punten voor Loenhout (1.588), Sprundel (1.567), Minderhout (1.556), Castelré (1.540), Meerle (1.523), Rijsbergen (1.523), Wortel (1.457) en Hoogstraten (1.230). Dat wordt een vast gegeven, net zoals de vaststelling dat Meer er net zoals vorige jaren er evenwel ook dit jaar niet in slaagde om een kampioen te leveren in één van de drie reeksen. Bij de verdeling van goud, zilver en brons, kon enkel Glen Brosens de Meerse eer redden met een tweede plaats in de Ere-reeks.

Algemeen kampioen en winnaar in de Ere-reeks was Kjell Roelen van Loenhout met 275 punten of een gemiddelde van 34,37. Tweede was Glenn Brosens

van Meer met 1 punt minder en derde Jefferey Segeren van Sprundel met 272 punten.

Josephine Embrechts was de beste in de A-reeks met 260 punten of een gemiddelde van 32,37. Matthias Pellegrin van Hoogstraten werd er tweede met 259 en Pieter Aarts van Sprundel derde met 253 punten.

In de B-reeks mag Joep Brosens van Loenhout zich de beste noemen met

Golf en gezelligheid op De Turfvaert

GOLF De jaarlijkse editie van ’Hoogstraten Golft’ haalde op vrijdag 26 september zo’n 40 enthousiaste deelnemers naar Golfpark De Turfvaert. Goed voor een stevige portie sport, ontspanning en gezellig samenzijn. “De weergoden waren ons goedgezind, en de sfeer zat er van bij de start meteen in”, vertelt Koen Buts, “zowel beginnende als ervaren golfers genoten van een goed georganiseerde wedstrijd, waarbij plezier minstens even belangrijk was als de prestatie.” Maar waar een wedstrijd is, zijn er ook overwinnaars. Na een spannende middag op de green ging de zege bij de dames naar Linda Rombouts, bij de heren naar Kurt Delcourt.

Na het sportieve luik werden de deelnemers royaal verwend. De organisatie zorgde voor goodybags, een aperitief met borrelgarnituur en sloot de dag in stijl af met een driegangenmenu in het clubrestaurant. Traditiegetrouw mocht bij het dessert een stukje Hoogstraatse trots niet ontbreken en dus kregen de aanwezigen een bakje van aardbeien mee naar huis.

Koen Buts kijkt met trots terug op deze editie, “met dank aan de deelnemers, organisatoren en sponsors die dit evenement tot een waar succes maakten. En… tot volgend jaar op de green!” (rob)

243 punten, gemiddeld 30,37 dus. Hanne Van Dijck, ook van Loenhout behaalde 240 punten en Michiel Rombouts van Wortel eindigde derde met 236 punten Sint-Joris Loenhout behaalde 14 rozenprijzen, Meer 11, Sprundel 7, Castelré, Minderhout en Meerle elk 5, Wortel 2.

Vermelden we nog dat Meer het zestal ‘Ereprijs Van den Bossche’ en het zestal te Meer won. Loenhout won het zestal van het Landjuweel in eigen huis en Rijsbergen won de ‘Beker Dupret’. (fh)

Verantwoordelijke

Tijdschrift: HOOGSTRAATSE MAAND

Periodiciteit: maandelijks - DECEMBER

Erkenningsnummer: P 004183

Afgiftekantoor: Hyper Masspost Antwerpen

JAARGANG 41 - Uitgeverij De Hoogstraatse Pers BV, Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten - www.demaand.be

NOODNUMMER 112

Ongeval / Brand / Ziekenwagen

Administratie Brandweer 03 314 32 11

THUISVERPLEGING

WIT-GELE KRUIS, 24 op 24 uur. Voor Hoogstraten en deelgemeenten: 014 61 48 02

DE VOORZORG, 24/24 uur: 014 40 92 44

WACHTDIENST

Zelfstandige Thuisverpleegkundige Noorderkempen, 24/24 uur: 014 40 50 13

Zelfstandige verpleegkundigen

Adams Lieve 0479 43 53 89

Adams Ilse 0474 45 60 35

Adriaensen Lies 0485 81 52 45

Aernouts Anke 0479 34 68 03

Bartholomeeusen Liesbeth 0474 38 25 23

Bastijns Tine 0472 73 16 05

Bevers Lena 0493 15 16 65

Braspenning Wendy 0485 81 52 45

Christianen Anke 0472 57 07 81

Christianen Sofie 0472 37 83 85

De Busser Edith 0477 17 58 06

de Jong Pascalle 0473 31 15 79

Dirks Els 0474 36 08 84

Geerts Inge 0478 64 81 61

Geerts Lia 0498 64 53 80

Horemans Joni 0472 55 78 97

Jansen Ilse 0479 77 31 11

Jansen Laura 0474 60 89 06

Koyen Els 0476 43 07 55

Krols Anja 0495 23 02 43

Lambregts Linda 0476 94 31 15

Leys Nele 0499 29 77 86

Machielsen Kim 0477 81 27 61

Roefs Binaca 0493 02 04 19

Rombouts Kristel 0474 26 14 41

Rombouts Kristien 0477 04 41 40

Segers Nele 0494 92 32 27

Sempels Sabrina 0499 16 92 56

Spannenburg Anke 0478 38 96 94

Tomby Hella 0478 42 08 13

van Bavel Bowy 0497 15 92 09

Van Dun Nick 0477 66 76 58

Van Dyck Silke 0492 06 60 69

Van Gastel Katrien 0468 12 64 26

Van Leuven Leen 0479 50 98 05

Van Loon Hanne 0476 24 98 66

Van Otten Heidi 0486 37 45 27

Verheyen Kathleen 0474 29 33 09

Zelfstandige vroedvrouwen

Christiaensen Nathalie 0494 86 93 84

Lambrechts Katrien 0476 72 50 62

POLITIE 101

Noorderkempen 03 340 88 00 Wijkpost MEER 03 315 71 66

ADVERTENTIES

0477 66 11 60 advertenties@demaand.be

ABONNEMENTEN 03 314 51 03 abonnementen@demaand.be

REDACTIE

Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten 0472 97 12 87 redactie@demaand.be

DORPSNIEUWS

Zie blz. 53

SPORTNIEUWS

0478 59 58 18 sport@demaand.be

De volgende uitgave van de DE HOOGSTRAATSE MAAND verschijnt op woensdag 31 december

Voor volgende editie alle KOPIJ ten laatste op DINSDAG 16 DECEMBER

redactie@demaand.be

De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden teksten in te korten.

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende.

HUISARTSEN

vanaf 18 uur tot 8 uur ’s morgens én tijdens het weekend 014 410 410

TANDARTSEN

zaterdagen, zondagen en feestdagen 090 33 99 69

090 39 90 00 (€ 1,50 per minuut) www.apotheek.be

INHOUD DECEMBER

Gust Hermans, brouwmeester in het Nest 3

Vanuit het stadhuis 11

Wandelknooppunten verdwijnen 15

Kerkstraat Meerle, straat in de maand 16

Hoe zou het zijn met Walid en Tina 21

Woord van de maand 24

Veerle Beernaert, voorzitter Davidsfonds 25

De molens in Hoogstraten (deel 2) 28

Langdurig werklozen in Hoogstraten 30 Skype met Stien Vanderhallen 32

Praatpunt al 15 jaar present

Leen Huet schrijft ’Weerbots’ 37 Guy Rigouts schrijft ’Strategie met ondernemers’

Amnesty Hoogstraten koploper