Veeteeltvlees november 2025

Net wat anders: bizons houden in Frankrijk

Ernst van den Ende over de kracht van kennis

Nagenieten van de NVM in woord en beeld

Azghan des Volees

(Caustique de la Hesbaye x Opaque de Fooz)

Op 73 mnd.: 1425 kg en 153 cm (+8)

Vrouwelijk gesekst beschikbaar

Gewicht en kwaliteit

Ki-code: 945122

⊲ Moeder: 100 punten voor gestalte

⊲ Geeft zeer brede ruggen

⊲ Vrouwelijke karkasindex 121

Wilt u sperma van Azghan of andere stieren bestellen, bezoek dan onze webshop op shop.crv4all.nl of shop.crv4all.be

RUBRIEKEN

5 Van de redactie

6 Fokkerijnieuws

27 CRV-coöperatienieuws

30 Managementnieuws

32 Marktinfo voer

33 Marktinfo vee

34 Agenda

35 CRV-bedrijfsnieuws

REPORTAGE

8 Franse veehouders houden Amerikaanse bizons met Belgisch bloed NVM

11 Intro

12 Blonde d’Aquitaine

14 Belgisch witblauw

16 Verbeterd roodbont

18 Charolais

19 Limousin

20 Piemontese

MANAGEMENT

22 Voerwijzer: het voeren van aardappelen

28 Serie Gezondheid: leptospirose

INTERVIEW

24 Ernst van den Ende, directeur van Animal Sciences Group WUR, over het belang van kennis in de agrofoodsector

BIJ DE COVER

De negenjarige David volledig geconcentreerd op het voorbrengen van zijn jonge stier uit Stal de Veluwe (foto: Eric Elbers)

Matthieu Peron:

‘De Franse consument heeft het liefst vers vlees, geen diepvriesvlees’

Ernst van den Ende: ‘Onze kracht is innoveren en vooroplopen, maar dat staat nu onder druk’

speciaal ontwikkeld voor Witblauw kalveren!

Benut het groeipotentieel van uw lammeren maximaal met:

LAMMERENKORREL GROEI

Ga voor een gezonde opfok

Starmilk Elvor HP BWB

• Voor goede spierontwikkeling van uw lammeren; een hoge maar veilige groei zonder vervetten.

• Tot 250 g/d extra dagelijkse groei

• Volledig dekken van de Energie- en Eiwitbehoeftes = Meer weerstand

• Met alle toegevoegde mineralen en sporenelementen zoals kobalt.

• Optimaal en vroeger spenen

• Voeradvies na spenen 150 -250g per dag gericht op een groei van 2kg per week.

BEZOEK ONS OP DE AGRIBEX-BEURS -

Informeer naar onze dealeradressen, vraag naar VOERWAARTS bij uw dealer of bestel via HOBBYFARMING.NL (vanaf 250kg totaal) of 123voer.nl (per zak)

VOERWAARTS.N L Tel. 0315 23 00 83 • info@voerwaarts.nl

Een gezonde veestapel, een waakzame sector

In dit nummer brengen we een terugblik op de Nationale Vleesvee Manifestatie, een hoogtepunt voor veel vleesveehouders en een toonbeeld van de kunde van de Nederlandse vleesveefokkerij. Een evenement met meer dan driehonderd dieren en een kleine honderd inzenders is geen eenvoudige opdracht. Al zeker met de sanitaire druk komt er heel wat bij kijken. Nochtans staan dit soort evenementen meer dan ooit onder druk. Niet zozeer vanuit een gebrek aan interesse van deelnemers of publiek of een beperktere, foktechnische relevantie. De angel zit hem momenteel vooral in de sanitaire risico’s, zoals met ibr in Vlaanderen. Recent kondigden de organisatoren van een mooie witblauwkeuring al twee maanden voor de prijskamp de annulering van hun keuring aan. Een wijs en terecht besluit, al zeker omdat het veehouders op die manier behoedt voor onnodige kosten. Het geeft ook aan dat veehouders die aan het roer staan van zulke prijskampen, zich goed bewust zijn van de risico’s heden ten dage. Alleen kan ik me, en veel veehouders met mij, niet van de indruk ontdoen dat niet iedereen zich van

WIM VEULEMANS HOOFDREDACTEUR

de urgentie bewust is. De oproep vanuit Dierengezondheidszorg Vlaanderen (DGZ) mag dan ook meer zijn dan een uitgeschreven tekst, elk onderdeel van het ibr-actieplan van DGZ moet op korte termijn invulling krijgen. Er is immers geen alternatief. Daar wees ook het wetenschappelijk comité van het FAVV op in zijn advies over de toekomstige strategie voor vaccinatie tegen ibr. Het advies van het comité is helder en scherp. Van een vaccinatiestop kan momenteel geen sprake zijn, gezien de epidemiologische situatie. Wel wordt gewezen op het verplicht traceren van dierbewegingen in de handel alsook het scheiden van handels- en afmestactiviteiten.

Daarmee raken deze wetenschappers een van de achillespezen van het huidige ibr-beleid. Maar ook voor veehouders is het advies scherp met een duidelijke verwijzing naar quarantaine en testen van aangekochte dieren.

Alleen door samen te werken blijft onze sector sterk en gezond. Waakzaamheid vandaag bepaalt immers de toekomst van onze veestapel.

Horstinge Polled Hereford succesvol op nationale keuring

De 25-jarige jubileumkeuring van de Dutch Hereford Society is succesvol verlopen voor Henk Kuipers en Sonja Oost. De fokkers uit Achterste Erm, met hun stalnaam Horstinge Polled Hereford, wonnen zowel het algemeen kampioenschap mannelijk en vrouwelijk als het kampioenschap bij de zoogstellen.

Bij het algemeen kampioenschap bij de stieren behaalden ze een dubbelslag: de uit Denemarken afkomstige Nordbeak Endure S 295 P (v. Endure R 196) won de finale titel, terwijl de reservetitel voor de jongere Horstinge Glenmore (v. Winston T273 P) was.

Endure had zich bij de volwassen stieren al de meerdere getoond van Larry Colby P (v. Daffy D1 P) van de familie Steijsiger uit Markelo. Glenmore op zijn beurt bleef bij de jonge stieren voor Scoutmaster

Horstinge Glenrose, een Winston T272 P-dochter, werd dagkampioene bij de vrouwelijke dieren

Heaven (v. Elvis P) van maatschap Vullings-Hopman uit Evertsoord. Bij de jeugdkampioenschappen vrouwelijk was het opnieuw dubbel prijs voor Horstinge. De titel was voor Horstinge Glenrose, stalgenote Horstinge Hazel werd reservekampioene. Beide zijn dochters van Nordbaek Winston T273 P.

Bij de oudere vrouwelijke dieren zegevierde De Schietbaan Chloe P (v. Mustang P) van de familie Hegeman uit Wierden. De reservekampioene kwam uit de stal van de familie Mussche uit Rouveen en luisterde naar de naam Bisschopsslag Benthe P (v. Nelson P). Glenrose werd uiteindelijk gekroond tot dagkampioene bij de vrouwelijke dieren. Bij de zoogstellen won uiteindelijk het koppel Horstinge Flinders met haar zoon Horstinge Highbury.

De uit Denemarken afkomstige Nordbeak Endure S 295 P (v. Endure R 196) won de titel bij de volwassen stieren

Nederland schakelt door naar 12-cijferig levensnummer

De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) gaat per 1 januari 2026 levensnummers voor runderen uitgeven met 12 cijfers in plaats van de huidige 9.

De reden voor deze omschakeling is dat de 9-cijferige levensnummers ‘opraken’. RVO heeft oormerkleveranciers en beheerders van managementsystemen ruim een jaar geleden al over deze aanpassing geïnformeerd. Bedrijven hebben zich dan ook kunnen voorbereiden. Overigens wordt op elektronische oormerken al langer met levensnummers van 12 cijfers gewerkt.

‘De I&R-database van de overheid en de IRISdatabase van CRV zijn dan ook al op langere levensnummers ingericht’, meldt Kees van Laar. Hij is bij CRV verantwoordelijk voor de aanpassingen die nodig zijn voor de invoering van levensnummers van 12 cijfers. ‘Ook onze applicaties CRV Dier en CRV Bedrijf kunnen al werken met 12-cijferige levensnummers’, vertelt hij.

Ook de firma Hut Metal and Plastic Supplies, producent en leverancier van oormerken, is op de aanpassing voorbereid. ‘Al langere tijd lukte het ons vaak niet meer om veehouders bij bestellingen van nieuwe oormerken een

opvolgende serie te leveren’, vertelt Louwerine van Liere van de firma Hut. ‘Klanten bellen ons regelmatig met vragen hierover’, meldt ze.

Met de invoering van de nieuwe levensnummers wordt het voor oormerkleveranciers weer mogelijk om opvolgende series levensnummers te leveren. Verder zal er voor veehouders weinig veranderen, verwacht Van Liere. ‘De nieuwe oormerken blijven er, op het langere levensnummer na, hetzelfde uitzien. Daarbij houdt een dier natuurlijk zijn hele leven hetzelfde nummer. Als veehouders een verloren oormerk bijbestellen voor een dier dat vóór 1 januari 2026 geboren is, krijgen ze gewoon een oormerk met een levensnummer van 9 cijfers.’

Ook de 12-cijferige levensnummers hebben een werknummer van vier cijfers dat groter op het oormerk wordt afgedrukt. Het gaat in dit geval om de cijfers op de posities acht tot en met elf.

Christophe Hansen, EU-commissaris landbouw:

‘Een van de grootste uitdagingen voor Vlaanderen en de EU zal zijn een goed evenwicht vinden tussen concurrentievermogen en ecologische voetafdruk’

Uit: Boer&Tuinder, 16 oktober 2025

Onderzoekers zoeken opnieuw

Belgisch witblauwen met schurftsymptomen

Ook de komende maanden doen onderzoekers een beroep op vleesveehouders met Belgisch witblauwe runderen voor verder onderzoek naar schurftgevoeligheid. Het vroegere Bomange-project, dat de erfelijke vatbaarheid voor schurft bij runderen onderzocht, kreeg vorig jaar een vervolg onder de naam Genobreed. Drie universiteiten, KU Leuven, UGent en ULiège, zetten het werk voort. Binnen dit nieuwe project coördineert Inne Patteet (van KU Leuven) het onderzoek. De studie wordt ondersteund door het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (FWO). Het doel van Genobreed is de gevoeligheid van Belgisch witblauwen voor schurft te verminderen via genetische selectie. Het project bouwt voort op eerder onderzoek, waarin al enkele genetische merkers werden gevon-

den die verband houden met een verhoogde kans op schurft.

Voor het komende winterseizoen zoeken de onderzoekers Belgisch witblauwe runderen van het vleestype die zichtbare schurftsymptomen vertonen. Tijdens de staalname wordt de schurftsoort microscopisch bepaald, wat nuttige informatie kan opleveren voor een gerichte behandeling. Daarnaast nemen de onderzoekers een DNA-staal af voor genetische analyse. Om betrouwbare resultaten te bekomen, mogen de dieren vooraf niet behandeld zijn tegen schurft.

Vleesveehouders die willen meewerken aan het onderzoek kunnen contact opnemen met: Wim Veulemans (CRV), tel.: +32 477 70 04 32 of Inne Patteet (KU Leuven), tel.: +32 16 71 02 54, e-mail: Inne.Patteet@kuleuven.be

Onderzoekers zijn opnieuw op zoek naar dieren met schurft

Blondes kennen drie nieuwe excellenten

Op de recente nationale keuring voor blonde d’Aquitaine tijdens de NVM in Mariënheem kreeg Fromantdochter Orchidée de stamboekstatus excellent toebedeeld. De zeven jaar oude koe van Henk Visscher uit Dalfsen plaatst zich zo in een rijtje van Nederlandse topblondes.

Enkele maanden daarvoor kregen nog twee andere blondes meer dan 90 punten voor hun algemeen voorkomen. Daarbij stond ook de vijf jaar oude Mastroianidochter Renate. Midden augustus kreeg deze koe van Aalt Blaauw uit Doornspijk de excellentstatus. Een maand later volgde Rhodée, een dochter van Horfe, haar spoor. Deze koe is net als Renate ruim vijf jaar en eigen aan Nico Brummelhuis uit Haaksbergen.

Orchidée (v. Fromant), nieuwste excellente

Amerikaanse bizons in Frankrijk met Belgisch bloed

Samen wilden Matthieu en Christel Peron een uniek verhaal schrijven, met aandacht voor kwaliteit en maximale controle op de afzet. Bizons werden hun dagelijks werk, maar wel een met een uitdaging.

TEKST WIM VEULEMANS

In het hartje van de Auvergne, in het Franse Centraal Massief, houdt Matthieu Peron samen met zijn vrouw Christel bizons. Beiden hadden geen achtergrond in de veehouderij, maar wel een droom. ‘Ik had een opleiding als landbouwingenieur en startte mijn carrière als marketeer voor landbouwmachines’, vertelt Peron. ‘Maar altijd hadden we samen de ambitie om een eigen verhaal te schrijven, waarbij we ons eigen product konden promoten en verkopen.’

Het koppel wilde geen al te klassiek verhaal hebben. De bizons leken daarom destijds de juiste keuze en dat gevoel hebben ze nog steeds. Ze zagen die bizons immers als een uniek product. Het aantal bedrijven met bizons was in Frankrijk nog maar beperkt tot een vijftien producenten, goed voor zo’n 300 geslachte dieren per jaar. Bizonvlees is ook in Frankrijk eerder een nicheproduct. Ongeveer 90 procent van het vlees wordt geïmporteerd. Ze besloten de stap te wagen en te verhuizen vanuit de Parijse

regio. Samen met twee investeerders kochten ze dertien jaar geleden een boerderij van 230 hectare. De kudde van Bisons d’Auvergne telt momenteel 400 dieren met ongeveer 100 moederdieren. Het gaat om Amerikaanse bizons. Naast het Amerikaanse type bestaat ook de Europese bizon. ‘Maar die is beschermd door het Cites-verdrag of Verdrag van Washington’, vertelt Mathieu Peron. ‘Dat verdrag beschermt bepaalde bedreigde diersoorten. Je mag ze dus niet houden voor het vlees.’

Enkel houden mits toelating

Matthieu en Christel Peron kwamen voor hun aankoop terecht bij een Belgische veehouder, Jean-François d’Hoffschmidt in het Waalse Recogne. ‘Hij moest toen inkrimpen, waarbij hij twee derde van zijn ruimte verloor. D’Hoffschmidt zocht een partner om zijn dieren weg te zetten.’

Een koppel van twintig dieren verhuisde van de Belgische Ardennen naar de Auvergne, een streek gekend om zijn uitge-

breide natuur, rijke weidelanden en charolais. Op de boerderij liepen toen nog andere runderen, die met de jaren diende plaats te ruimen voor de toenemende bizonstapel.

‘Het zoeken naar een geschikte locatie bleek niet meteen heel eenvoudig’, verduidelijkt Peron. ‘Niet alleen heb je voor een koppel van 400 dieren genoeg ruimte nodig. Die ruimte moet ook aaneengesloten zijn, dus zonder wegen ertussen. Je kunt deze dieren immers niet over de weg laten lopen.’

Het houden van bizons wordt in Frankrijk gelijkgesteld met het houden van rundvee. Daarbij moeten dezelfde sanitaire regels worden gevolgd, zoals identificatie en een jaarlijkse gezondheidsscreening via bloedafname.

‘Alleen worden bizons wel gekwalificeerd als gevaarlijke dieren’, gaat de veehouder verder. ‘Dat betekent dat je als veehouder gecertificeerd moet zijn om ze te mogen houden. Daarvoor moesten we een opleiding volgen en aansluitend een bekwaamheidscertificaat voorleggen.’

De Franse wetgeving stelt ook dat de weides voor de dieren omheind moeten zijn met een afsluiting van minstens 1,8 meter hoog. Twee keer per jaar worden de dieren ontwormd, de kalveren gemerkt met een oornummer en komt de dierenarts bloed afnemen en vaccineren.

‘Werken met bizons is nogal een aparte ervaring’, lacht

BEDRIJFSPROFIEL

naam bedrijf Bisons d’Auvergne eigenaren Matthieu (47) en Christel (44)

Peron

veestapel 400 bizons, 100 moederdieren grondgebruik 230 ha activiteiten eigen vleesafzet en slachthuis in aanbouw

Frankrijk

Matthieu. Zo mogen bezoekers nooit in de weiden. ‘We gaan er zelf enkel in met een voertuig, met een paard lukt dat niet. Bizons halen snelheden van 60 kilometer per uur, wat een paard niet haalt.’ De veehouder drijft de dieren vanaf een ruime afstand, ook uit veiligheidsoverwegingen. Diep in de weidelanden hebben ze dan ook een ruime trechter gebouwd om zo veilig met de dieren te kunnen werken. Met regelmaat drijven ze de dieren door die installatie, zodat de bizons het niet als iets negatiefs zien. De veehouder geeft ook aan dat een bizon die ziek is, dat nooit laat zien. Tot het te laat is.

Enkel eigen afzet

Naast de unieke positie in de Franse vleesmarkt trokken ook de kwaliteiten van het vlees de veehouders aan. Het vlees is eerder vetarm, rijk aan eiwit, ijzer en omega 3.

Het vlees van bizons wordt onder meer in een eigen winkel verkocht

‘Het vlees is wat donkerder van kleur dan het klassieke rundvlees, het neigt iets meer naar wild’, vertelt Matthieu Peron. ‘Maar het is nog steeds mals van beet.’

Elk jaar slacht het bedrijf een 80 bizons. ‘We slachten het jaar rond, maar de voornaamste afzet ligt toch rond de kerst, goed voor een derde van onze afzet. De Franse consument is nog niet echt vertrouwd met de kwaliteiten van het vlees, daar hebben we nog werk aan.’ De focus ligt vooral op vers vlees, maar het bedrijf maakt ook verschillende smeerbare rillettes, een typisch Frans product. ‘De Franse consument heeft toch het liefst vers vlees, diepvriesvlees is amper gewenst.’

Het vlees is ook het enige dat vermarktbaar is van de dieren, aldus Perron. Voor hoeven, horens of het typische haarkleed is amper afzet. ‘We zetten al onze bizons af via de eigen kanalen’, gaat Peron verder. ‘Ongeveer 90 procent van de afzet is via consumenten, restaurants zijn goed voor 10 procent van onze afzet.’

De prijs is ongeveer het dubbele van wat andere Franse vleesveehouders voor hun dieren krijgen. Daarbij verkoopt Bisons d’Auvergne het vlees voor een prijs die rond de 50 à 60 euro per kilo ligt, afhankelijk van het stuk. ‘Het was altijd ons doel om volledige controle te hebben over de prijs waarmee we ons product in de markt zetten’, vertelt de veehouder. ‘Dat is ons met de bizons gelukt.’

Slachtlijn in aanbouw

Momenteel bouwt het bedrijf een eigen slachthuis op de boerderij, dat in de loop van volgend jaar in gebruik wordt genomen. Het doel is om hier jaarlijks de 80 bizons te slachten. ‘Het grote probleem voor ons bedrijf was altijd om een geschikt slachthuis te vinden. In een regio van 60 kilometer rond onze bedrijf zijn vier slachthuizen, maar geen enkel bleek onze dieren te willen.

Vaak verwezen ze dan naar de veiligheid.’

Tot op heden werden de dieren geslacht in een slachthuis op ruim 250 km in Bourg-en-Bresse in Bourgondië. De jongste dieren die worden geslacht, zijn ruim tweeënhalf jaar oud en zijn goed voor een levend gewicht van circa 500 kilo of circa 300 kilo karkas. ‘Het zijn echt traag groeiende dieren’, vertelt Perron. ‘De kalfjes wegen bij geboorte een 15 tot 20 kilo en zogen dan gedurende een maand of negen. Op de leeftijd van zes maand wegen ze rond de 200 kilo. Bizons zijn ook pas volwassen, dus uitgegroeid, op een leeftijd van acht jaar.’ In zijn koppel lopen dieren van ruim tien, twaalf jaar oud. Alle dieren op het bedrijf in het Franse Allier-departe

Slechts kort vruchtbaar

Bizons zijn rundachtigen, maar geen runderen. Ze behoren tot dezelfde biologische familie (Bovidae), maar tot een ander geslacht (Bison i.p.v. Bos). Een van de grootste verschilpunten met het klassieke rund is de vruchtbaarheid. De draagtijd is met

283 dagen nog gelijk, maar bizons zijn normaal gesproken seizoensgebonden poly-oestrus zoals paarden en schapen. Ze zijn dus maar een beperkte periode van het jaar vruchtbaar, meestal van eind juli tot oktober. Hun cyclus is ook 21 dagen.

ment lopen jaarrond buiten. Weidegras is dan ook het voornaamste voer. Ze eten per dag een 25 kilo gras. ‘Enkel in de droge zomers en in de winter krijgen de dieren extra kuilgras bijgevoerd. In de winter teren de dieren vooral op hun eigen reserves. De jonge kalveren krijgen wel wat eigen granen als extra.’ Mais wordt er niet verstrekt, omdat het volgens Perron een smaakje geeft.

Een bewuste stierenstrijd

De dieren kalven in de maanden mei en juni. Augustus en september zijn dan ook de maanden dat de dieren in bronst komen. ‘Per koppel hebben we steeds twee bizonstieren lopen’, vertelt Perron. ‘Dat is bewust. We willen immers dat ze gaan strijden met elkaar. Want als je dat niet doet, kiest de enige stier er twee of drie favoriete dames uit en laat hij de andere links liggen’, lacht Matthieu Peron. Zo werkt het bedrijf met zeven koppels, met in totaal zes stieren. Steeds lopen de stieren bij twee groepen. Een eerste kalf krijgen de dieren op de leeftijd van vier jaar, daarna kalft het dier elk jaar.

Peron selecteert zijn bizons vooral op grootte van de koe en het karakter van het dier. Dieren die niet in deze lijn passen, worden eerder afgevoerd. Jaarlijks zijn dat er 15 tot 20. Ze wegen dan circa 600 kilo, waarbij ze goed zijn voor een 180 kilo vermarktbaar vlees. Daarbij duikt ook meteen de grootste bottleneck op voor de bedrijfsvoering met bizons: de genetische diversiteit of het gebrek daaraan. ‘Het vinden van een stier is al lastig’, verduidelijkt hij. ‘Momenteel lukt het nog om met collega’s in Europa stieren te vinden. Invoer vanuit de Verenigde Staten is echter niet mogelijk wegens het verschil in brucellosestatus.’

Sperma van bizons om te insemineren is weliswaar beschikbaar, maar niet meteen werkbaar, aldus Perron. ‘Je ziet amper de tocht en vooral kom je er niet bij om ze te insemineren.’ l

Ook in droge periodes krijgen de dieren grashooi bijgevoerd

De Nederlandse vleesveefokkerij kan terugblikken op een meer dan succesvolle editie van de Nationale Vleesvee Manifestatie (NVM). Zeven rassen met een keuring, 368 dieren in de catalogus en twee demonstratiegroepen zorgden voor een mooie opkomst van publiek. Dit alles maakte dat de organisatie een plus in de opkomst kende vergeleken met de vorige editie.

Blonde d’Aquitaine Belgisch witblauw Verbeterd roodbont

Op de website van VeeteeltVlees zijn nog veel meer foto’s en video’s te vinden.

Foto’s en films op veeteeltvlees.nl Kampioenen in beeld

Valexia en Udo Malo in de hoofdrol

Lovende woorden van de Franse jury waren er voor de goed gevulde rubrieken met blonde d’aquitainedieren. Dieren met fraai rastype, de juiste kleur en een breed bekken kregen de voorkeur in Mariënheem. Dat de prijzen mooi werden verdeeld, gaf aan dat de top van de Nederlandse blondefokkerij gedragen wordt door een brede groep topfokkers.

TEKST JAAP VAN DER KNAAP

Traditiegetrouw was de tribune voor de ringen van de blonde d’Aquitaines druk bezet en stond het publiek rijendik achter de dranghekken. Het zorgde voor een gemoedelijke sfeer tijdens de Nationale Vleesvee Manifestatie in Mariënheem, waar ook de andere stamboeken op

veel belangstelling konden rekenen bij hun nationale keuringen. Het enthousiasme was bij de blondes ook te merken aan de tweekoppige Franse jury. ‘Kijk naar haar rastype, haar aansprekende kop, goede bekken en sterke stap. Wat een fantastisch kopnummer’, zo roemde Pascal

Arsicaud de pink Valexia van de Woeste Hoeve toen hij haar op kop plaatste van haar rubriek. Samen met Bertrand Milon zette hij de dieren op volgorde. Voor wie hun aanstekelijke commentaar in het Frans niet kon volgen, volgde een prettige vertaling van Floris Arnauts.

Moeder-dochterkoppel

Dat Valexia (v. Structure) hoge ogen zou gooien tijdens het kampioenschap, werd al snel duidelijk toen ze door een vierkoppige, internationale jury uitgeroepen werd tot Miss Future. Valexia, gefokt door Johan Schilder, maar inmiddels eigen aan Martijn van den Berkmortel uit Sint-Oedenrode, was dan ook een complete pink met fraaitypische raseigenschappen en volop bespiering over de rug en in de achterhand. Ze won overtuigend het kampioenschap vrouwelijk van één tot twee jaar, waarbij ze de meeste tegenstand kreeg van Vega Malo (v. Largo) van Marcel Gerritsen uit Maurik.

Bij de vrouwelijke dieren tot een jaar was de winst voor Amalfie van de Woeste Hoeve van Schilder uit Hoogwoud. De Spare-Ribdochter was met haar fijne type en vooral meer ontwikkeling te sterk voor Vienna van de Menningweer, een Stewballdochter van de familie Roelofsen uit Grootschermer. Bij de oudere koeien eiste Orange de zege op. De Hilariodochter prolongeerde daarmee haar titel van drie jaar geleden. Lang leek het erop dat eigenaren Ed en Marjan Neerincx uit Elst (Gld.) met Oranges moeder Libertée (v. Herve) een serieuze tweede titelkandidate hadden meegenomen naar Mariënheem. Maar de reservetitel bleek voor de nog altijd klokgave en tien jaar oude Libertée een trede te hoog. Het reservekampioenschap was voor Orchidée van Erve Wiecherdink uit Dalfsen. Orchidée werd geroemd om haar fokeigenschappen, omdat ze met haar kalf Amarylis (v. Stewball) wel een heel fraai koppel vormde.

Dubbelslag Bolk bij de stieren

Udo Malo won het algemeen kampioenschap bij de stieren. De door Gerritsen gefokte Magiczoon loopt in de stal van de familie Brink uit Klarenbeek en was bij

De winnende bedrijfsgroep van Marcel Gerritsen

de stieren van één tot twee jaar al te sterk gebleken voor Umberto (v. Peijo) van Roelofsen.

Bij de jonge stieren had Roelofsen meer succes. De sterk gebeende A-Star van de Menningweer (v. Ruben) verwees de fijner

gebouwde Amiro Malo (v. Naruto) van Gerritsen naar de reserveplaats.

Bij de oudere stieren waren het stalgenoten BAC Jacco du Moulin (v. Arlequin) en GG Sastre Pp (v. Ignis) die de prijzen pakten. De in Denemarken gefokte hoornloze Sastre was

Tabel 1 – Rubriekswinnaars blonde d’Aquitaine NVM 2025 (kampioenen vetgedrukt)

rubriek naam dier vader eigenaar, woonplaats mannelijk 6-8 mnd. A-Star v.d. Menningweer Ruben De Menningweer, Grootschermer mannelijk 8-10 mnd. Amiro Malo Naruto M. Gerritsen, Maurik mannelijk 10-12 mnd. Poliste’s Vegas Phya B. Poliste Dierenhouderij, Markelo mannelijk 12-18 mnd. Valverde v.d. Menningweer Louis De Menningweer, Grootschermer mannelijk 18-24 mnd. Umberto

Peijo De Menningweer, Grootschermer mannelijk 2-3 jaar Udo Malo Magic A. Brink, Klarenbeek mannelijk > 3 jaar GG Saster Pp Ignis J. Bolk, Aerdt kampioen oudere stieren BAC Jacco du Moulin Arlequin J. Bolk, Aerdt vrouwelijk 6-8 mnd. Amalfi v.d. Woeste Hoeve Spare-Rib JGS Beheer, Hoogwoud vrouwelijk 8-10 mnd. Alexia v.d. Menningweer Nougat De Menningweer, Grootschermer vrouwelijk 10-12 mnd. Victory Ronaldo Erve Wiecherdink, Dalfsen vrouwelijk 12-18 mnd. Vacha Malo Louis M. Gerritsen, Maurik vrouwelijk 12-18 mnd. Valexia v.d. Woeste Hoeve Structure Berkhout Blondes, St.-Oedenrode vrouwelijk 18-24 mnd. Vedette

Sjoerd B. Poliste Dierenhouderij, Markelo vrouwelijk 18-24 mnd. Unattached v.d. Menningweer Igor De Menningweer, Grootschermer vrouwelijk 2-3 jaar Ultime v.d. Woeste Hoeve Horfe JGS Beheer, Hoogwoud vrouwelijk 3-4 jaar Toscane v.d. Menningweer Ragazzo De Menningweer, Grootschermer vrouwelijk > 4 jaar Orange Hilario E. en M. Neerincx, Elst (Gld.) zoogstellen Orchidée en Amarylis Fromant Erve Wiecherdink, Dalfsen bedrijfsgroepen M. Gerritsen, Maurik

A-Star v.d. Menningweer (v. Ruben), kamp. <

BAC Jacco du Moulin (v Arlequin), kamp. > 3 jaar minder groot en minder gerekt, maar bezat beter beenwerk dan de 11,5 jaar oude Jacco. Beide stieren zijn in eigendom van Jos Bolk uit Aerdt. Leeftijd en rastype van Jacco gaven uiteindelijk de doorslag voor Jacco, voor Sastre restte het zilver.

Talentvolle bedrijfsgroepen

De ring met bedrijfsgroepen was wel eens gevulder tijdens het nationaal kampioenschap. Toch bleef het lang spannend en won uiteindelijk de meer volwassen groep van Gerritsen de eindzege. De jury gaf hem wel een waarschuwing mee: de jonge groep van de familie Roelofsen was erg beloftevol en kon het hem bij een volgende ontmoeting wel eens erg lastig gaan maken. Beide eigenaren konden erom lachen en dat gaf de sfeer van de dag prima weer: de mooie verdeling van de prijzen zorgden voor een hoge gunfactor onder alle inzenders. De verkiezing van de dagzeges leek een formaliteit. Amiro Malo won bij de stieren, terwijl de veelvuldig geprezen Valexia bij de vrouwelijke dieren de titel ontving. l

Witblauwkampioenen met rasuitstraling

Dolphin van de Grote

Voort en Glorieuse de Halma imponeerden het meest tijdens de nationale keuring voor witblauw. Beide wonnen de hoogste titel.

TEKST WIM VEULEMANS

Zowel Eric van de Pol als Hans Vermote, beiden jurylid op de NVM in Mariënheem, bewierookte de kampioenen. De twee jaar oude Glorieuse de Halma, een dochter van Darko en eigen aan Bart Hoogeveen, toonde zich in de showpiste als een complete en foutloze vaars met een prachtige bespiering. Naast het algemeen kampioenschap won ze ook het kampioenschap bij de vaarzen van 20 tot 32 maanden. Haar secondante in de rubriek werd ook meteen reservekampioene in deze leeftijdsgroep. Johanna 107 van de Grotewaard (v. Brillant) van maatschap Vonk deed dit met veel breedte en een diepe, brede voorhand. Met Susan 72 en Marieke 18 van de Grotewaard

wist Vonk twee rubriekswinnaars ook tot winst in het kampioenschap te brengen. Marieke 18, een dochter van Maradona, deed dit in de rubriek vaarzen van 12 tot 20 maanden. Marieke showde vooral met een gewichtige ontwikkeling en een breed gevulde achterhand. In haar rubriek had ze wel haar handen vol aan Discrete van Oudrenswoude, een Darkodochter van Mees van Laar. Ondanks haar fijne bespiering en ronde achterhand moest ze net haar meerdere kennen in Marieke. Discrete werd wel reservekampioene.

Ook Medio Hagenhoek Davina van John Hagenhoek won in deze leeftijdsgroep haar rubriek. Deze dochter van Oulare stond dan

wel misschien iets te rijp, ze toonde veel breedte in de achterhand en een mooie ronde ribwelving.

Vonk in herhaling

Courtoisdochter Susan 72 van de Grotewaard werd dan weer kampioene bij de vaarzen van 6 tot 12 maanden. De jury koos haar om haar evenwichtige fenotype en breedte. In haar vel is ze net wat minder fijn. Henk Witte won met zijn brede en ruim ontwikkelde Alize van de Molen (v. Darko) het reservekampioenschap. Haar iets te ruime conditie weerhield haar van de ultieme winst. Vonk had met Auke 5 van de Grotewaard nog een andere rubriekswinnaar in dit kampioenschap. Vermote prees de Ronaldodochter als een vaars met een enorme finesse, fijn beenwerk en toch voldoende breedte en kracht. In zijn betoog verwees het jurylid explicit naar de nummers vijf en zes in deze rubriek, Viefke vhh (v. Avicii) van Oomen-van Velthoven en Medio Hagenhoek Maud (v. Eclaireur) van Hagenhoek als vaarzen met een enorme economische ontwikkeling maar net te weinig vleesexpressie. De jongste kampioene bij de vaarzen (0-6 maanden) op de NVM was de bijzonder fijnbevleesde en elegante Futédochter Luna van Jeroen van den Beucken en Ruud Maljaars. Het vier maanden oude vaarskalf liet ook nog eens een enorme voorhand zien. Reservekampioene in deze groep werd een andere rubriekswinnaar, opnieuw van Henk Witte. Zijn Darkodochter Jeanet van de Molen overtuigde Vermote en Van de Pol met haar ruime ontwikkeling en breedte in het bekken.

Peach 3 van Stelt, een dochter van Eclaireur, was de jongste rubriekswinnaar. De elegante en fijn belijnde vaars van René Steltenpool heeft die kwaliteiten niet van een vreemde. De zwarte parel is immers een dochter van Peach 2, nationaal kampioen twee jaar terug in Hoornaar.

Mannelijke kracht en elegantie

De mannelijke evenknie van Glorieuse, Dolphin van de Grote Voort, werd algemeen kampioen bij de stieren nadat deze Dauphinzoon van Henk Strijbos eerder het kampioenschap bij de stieren ouder dan

Marieke 18 van de Grotewaard (v. Maradona), kampioen vrouwelijk 12-20 maanden

Kanasai aan de Wolfsboom (v. Jet-Set), kampioen koeien

Dolphin van de Grote Voort (v. Dauphin), algemeen kampioen mannelijk

Vds Pelle (v. Darko), kampioen mannelijk 0-8 maanden

Stal de Veluwe Diesel (v. Heraklion),

twaalf maanden won. De vijftien maanden oude stier met Vlaamse origine – zijn moeder is Ordochter Kalinka van den Hondelee – toonde onder meer breedte in de voorhand en een prachtige ronde achterhand. Onder meer de breedte in de voorhand bracht Obelix van de Voshof (v. Olympien) van De Herder de reservetitel.

Stal de Veluwe Diesel, een jonge zoon van Heraklion van Jan Dijkhuizen, werd met zijn rastypische uitstraling en kracht in zijn nog jonge bouw kampioen bij de jonge stieren van 6 tot 12 maanden. Medio Hagenhoek Scar, een zoon van Maradona, pakte de reservetitel voor John Hagenhoek.

Tabel 1 – Rubriekswinnaars Belgisch witblauw NVM 2025 (kampioenen vetgedrukt)

rubriek naam vader eigenaar, woonplaats mannelijk 0-8 mnd. Vds Pelle Darko G. Reurink, Oldebroek mannelijk 8-12 mnd. Stal de Veluwe Diesel Heraklion J. Dijkhuizen, Doornspijk mannelijk +12 mnd. Dolphin v.d. Grote Voort Dauphin H. Strijbos, Hilvarenbeek vrouwelijk 0-6 mnd. Peach 3 van Stelt Eclaireur R. Steltenpool, Obdam vrouwelijk 0-6 mnd. Luna Futé Van den Beucken en Maljaars, Kessel vrouwelijk 0-6 mnd. Jaenet van de Molen Darko H. Witte, Borssele vrouwelijk 0-6 mnd. Alize van de Molen Darko H. Witte, Borssele vrouwelijk 6-12 mnd. Auke 5 van de Grotewaard Ronaldo mts. Vonk, Noordeloos vrouwelijk 6-12 mnd. Susan 72 v.d. Grotewaard Courtois mts. Vonk, Noordeloos vrouwelijk 12-20 mnd. Medio Hagenhoek Davina Oularé J. Hagenhoek, Middelie vrouwelijk 12-20 mnd. Marieke 18 v.d. Grotewaard Maradona mts. Vonk, Noordeloos vrouwelijk 20-32 mnd. Glorieuse de Halma Darko B. Hoogeveen, Ochten vrouwelijk +32 mnd. Sientje van Boszicht

Hazard E. van Mierlo, Someren vrouwelijk +32 mnd. Kanasai aan de Wolfsboom Jet-Set Slagerij Kluytmans, Swalmen zoogstellen Preuve de Saile Baigneur B. Hoogeveen, Ochten Davina van het Waterland Feston bedrijfsgroep mts. Vonk, Noordeloos

Luna (v. Futé), kampioen vrouwelijk 0-6 maanden

Susan 72 van de Grotewaard (v. Courtois), kampioen vrouwelijk 6-12 maanden

De jongste kampioensstier in Mariënheem staat voortaan in de stal van Gerrit Reurink. Vermote omschreef de ruim drie maanden oude Darkozoon Vds Pelle als een correct kalf met een fijne bespiering en een mooie voorhand. Dragonzoon Cairo van Ronald Wolters was zijn reservekampioen.

Sterk ontwikkelde kampioenskoe

De prachtige vleespartijen van Kanasai aan de Wolfsboom van slagerij Kluytmans imponeerden een jaar na haar nationale winst in Staphorst nog meer de jury. Deze Jet-Setdochter van ruim zeven jaar demonstreerde zich als een enorm ontwikkeld dier met breedte en diepe belijning. De iets zwaardere benen weerhielden haar van de winst in het algemeen kampioenschap. Bijzonder om te vermelden is de tweede plek voor Qwen ut de Groe in de rubriek koeien. Deze Hazarddochter, gefokt door Marc Versprille en nu eigen aan de familie Zweers, heeft immers de gezegende leeftijd van bijna tien jaar.

Reservekampioene bij de koeien werd Preuve de Saile een fijnbespierde dochter van Baigneur uit de stal van Hoogeveen. Opvallend was dat zij het eerder die dag nog op plek twee eindigde in haar rubriek. Zij diende toen de enorm ontwikkelde, massale en sterke Sientje van Boszicht (v. Hazard) van Edwin van Mierlo voor zich te laten. In het kampioenschap kozen beide juryleden echter toch voor de finesse van Preuve. Preuve won samen met haar Festonkalf ook de rubriek zoogstellen. l

Daisy Duke en Tuur op kop bij verbeterd roodbont

Tijdens de Nederlandse Vleesvee Manifestatie in Mariënheem zijn Knedo Daisy Duke en Tuur van Zeeland uitgeroepen tot dagkampioenen bij verbeterd roodbont. En er waren nog meer toppers.

TEKST JUSTINE POPPE

Jury Corné van der Ven en Evert Rozendaal waren op de NVM in hun nopjes met de meest rastypische dieren van het verbeterdroodbontras. De dagtitel bij de vrouwelijke dieren ging naar Knedo Daisy Duke (v. Remco) van KnedoStables van Marnix Knetemann uit Wijdewormer. De twee juryleden waren unaniem over haar kwaliteiten. Daisy Duke combineerde volgens hen een fraaie, magere conditie met luxe fijnheid, jeugdige vorm en een sterke overgang in de spiermassa. Met die kwaliteiten won ze de rubriek vrouwelijke dieren ouder dan 2 jaar.

In dezelfde klasse werd Kouwhoeve Noor (v. Norbert) van Marc Kouwenberg uit Wintelre reservekampioen. Haar brede skelet en correcte bouw leverden haar de tweede plaats op.

Dubbele titel De Schermer Dyke

Ook De Schermer Dyke uit Grootschermer kende succes bij de vrouwelijke dieren van 1 tot 2 jaar. Zij leverden zowel de kampioen als de reservekampioen. Kampioen Anouk (v. Tuur van Zeeland) maakte indruk met haar moderne type en jeugdige bespiering. Jurylid Corné van der Ven noemde haar ‘een modern, vrouwelijk dier met jeugdige bespiering en fijnheid’. De jury kroonde haar bovendien tot Miss Toekomst.

De tweede plaats was voor stalgenote Amelie (v. Jacob), die vooral uitblonk door haar fraaie bovenbouw en sterke verhoudingen. Beide dieren toonden volgens de jury het fokniveau dat De Schermer Dyke consequent weet neer te zetten.

Kyona sterk bij de jaarlingen

Bij de vrouwelijke dieren van 4 tot 12 maanden won Kyona van Vredenburgh (v. Marcel) van de familie Te Riele uit Vaassen. Met

nog elf dagen te gaan tot haar eerste verjaardag was zij de oudste van de rubriek, maar volgens de jury ook de meest complete. Haar lengte, correcte staartinplant en goed gevormde bekken gaven de doorslag. Antje 1 (v. Boy) van Vleesveefokkerij Verstappen uit Dedemsvaart werd tweede. ‘Antje heeft alles wat we bij verbeterd roodbont graag zien. Wat een prachtig rastype,’ aldus Van der Ven. Ook Kouwhoeve Janne (v. Latorro) van opnieuw Kouwenberg viel in deze klasse op met haar vrouwelijke uitstraling, fraaie rondingen en brede schoft.

Tuur maakt verwachtingen waar

In de jongste rubriek, vrouwelijke dieren tot 4 maanden, ging de winst naar Bertha 57 van ’t Oosteinde (v. Boef) van Gerard Polinder uit Nunspeet. De jury prees haar extreme fijnheid en jeugdige voorkomen. ‘Een kalf met veel toekomst,’ luidde het oordeel. Bij de mannelijke dieren eiste Tuur van Zeeland (v. Jorgen) van Evert Rozendaal uit

Beilen de dagtitel op. De stier won eerst de rubriek stieren ouder dan 2 jaar en mocht daarna ook de dagtitel in ontvangst nemen. ‘We hebben hem op eerdere prijskampen al geprezen,’ vertelde de jury. ‘Toen zeiden we dat we hem graag terug wilden zien, omdat we veel potentie zagen. En kijk nu hoe goed hij is uitgezwaard. Wat een rijzige stier met keiharde bespiering. Deze is nog lang niet klaar met groeien.’

De reservekampioen in deze rubriek was Boef van de Jacobushoeve (v. Norbert) van Bert van Abeelen uit Dorst, een complete en rastypische stier die volgens de jury uitstekend in het rasbeeld past.

Jonge stieren laten zich zien

In de rubriek stieren van 1 tot 2 jaar werd Pedro (v. Zennard) van Donkersteeg Agrarische Dienstverlening uit Harskamp kampioen. De jury prees hem om zijn harde bespiering en krachtige stap. Pedro werd gevolgd door Louis van de Loevensteinhof (v. Daniel) van De Schermer Dyke uit Grootschermer, met een luxetype dat veel rasuitstraling toonde.

De familie Te Riele uit Vaassen behaalde later opnieuw succes met Laurens van Vredenburgh (v. Bobby 2), die kampioen werd bij de stieren van 4 tot 12 maanden en tevens de titel Mister Toekomst ontving. ‘Kijk naar die fijnheid, jeugd en keiharde spieren. Ik heb grote verwachtingen voor dit dier,’ aldus Van der Ven. Reservekampioen in

Tabel 1 – Rubriekswinnaars verbeterd roodbont NVM 2025 (kampioenen vetgedrukt)

rubriek naam vader eigenaar mannel. mini 0-4 maand Artuur Tuur De Schermer Dyke, Grootschermer

4-8 maand naamloos Govert E. A. de Zeeuw, Elspeet

4-8 maand Laurens Bobby 2 mts. Te Riele, Vaassen

8-12 maand Kelso van Vredenburgh Constantijn mts. Te Riele, Vaassen kampioen 1-2 jaar Pedro Zenard E. A. Donkersteeg Agr. Dienstv., Harskamp kampioen > 2 jaar Tuur van Zeeland Jorgen Evert Rozendaal, Beilen vrouwel. 0-4 maand

Bertha 57 v. ’t Oosteinde Boef Gerard Polinder, Nunspeet

4-6 maand Antje 1 Boy Vleesvee Fokkerij Verstappen, Dedemsvaart

6-8 maand Kouwhoeve Janne Latorro J. M. F. C. Kouwenberg, Wintelre 8-12 maand Kyona van Vredenburgh Marcel mts. Te Riele, Vaassen kampioen 1-2 jaar Anouk

Tuur De Schermer Dyke, Grootschermer kampioen >2 jaar Knedo Daisy Duke Bunthoeve KnedoStables Marnix Knetemann, Wijdewormer zoogstellen Alexia

Jacob De Schermer Dyke, Grootschermer Artuur Tuur bedrijfsgroep Gerard Polinder, Nunspeet

Tuur van Zeeland (v. Jorgen), dagkampioen en kampioen stieren > 2 jaar

deze klasse werd Indy van Halfweg (v. Tuur) van Theo Veerman uit Zuidoostbeemster, een stier die opviel door zijn opvallende breedte. De lange, goed ontwikkelde Kelso van Vredenburgh (v. Constantijn) van de familie Te Riele en de moderne, naamloze nummer 15 (v. Govert) van de familie De Zeeuw uit Elspeet werden door de jury genoemd als geduchte concurrenten.

Artuur pakt jongste titel

De jongste stierenrubriek, van 0 tot 4 maanden, werd gewonnen door Artuur (v. Tuur) van De Schermer Dyke. ‘Een superfijn en correct dier,’ oordeelde Van der Ven.

Daisy Duke (v. Remco), dagkampioen en kampioen

Reservekampioen werd Knedo Indiana Jones (v. Turbo) van KnedoStables. ‘Deze toont

Sem Dijkhuizen (4) uit

iets minder fijnheid, maar valt op door zijn diepe onderbil,’ besloot de jury. l

Dijkshoorn wint kinderkeuring

Tijdens de Nationale Vleesvee Manifestatie in Mariënheem stelen niet alleen de dieren maar ook jonge kinderen de show. Met de kinderkeuring wil de organisatie de jeugd warm maken voor het vak en laten proeven van de sfeer in de fokkerij. De jury keek vooral naar hoe rustig en zeker de kinderen hun dier begeleidden. Deze keer mocht Sem Dijkuizen (4) de winnaarsbeker in ontvangst nemen.

Sem groeide op in een familie met een passie voor fokkerij. Zijn vader Jan Dijkhuizen houdt 50 koeien in Dijkshoorn en neemt actief deel aan vleesveekeuringen. Zijn dieren staan bekend met de herkomstnaam Stal de Veluwe.

Bij afloop van de keuring kreeg ieder kind dat deelnam, een CRV-beker in handen. Zo ging elk kind naar huis met een prijs.

Debutant wint beide titels bij charolais

Hij debuteerde en ging met de koe Puccini en de stier Strauss direct met twee algemeen kampioenen naar huis. Voor Hans Kranenburg zat er muziek in zijn eerste Nationale Vleesvee Manifestatie.

TEKST

WICHERT KOOPMAN

Jury Robert Allmanssberger, charolaisfokker in de Duitse deelstaat Beieren, kondigde het voor de keuring al aan: hij zou zijn plaatsing laten bepalen door economische kenmerken. Zo kroonde hij de rondom correcte Puccini (v. Invictus) van Hans Kranenburg niet alleen tot winnares bij de zoogstellen, maar ook tot kampioene volwassen koeien en algemeen kampioene. Ze dankte al deze prijzen mede aan het best ontwikkelde kalf dat met haar door de ring stapte. ‘Als een kalf zo hard groeit, moet de koe wel over goede moedereigenschappen beschikken’, zei Allmansberger. Reservekampioen volwassen koeien werd de functionele, vlot stappende Soof (v. Orlando van de Helenahoeve) van maatschap Van Schie, die eerder op de dag de rubriek jonge koeien had gewonnen.

Jeugd Van Nieuwenhuizen wint

De dieren van Kranenburg toonden individueel veel klasse, maar als bedrijfsgroep moesten ze het in uniformiteit afleggen tegen de drie andere inzenders. Winnaar werd de jeugdige en uniforme groep van de familie Van Nieuwenhuizen, met in de gelederen onder andere Veronica van de Helenahoeve (v. Perceval), de winnares bij de pinken. ‘Ze toont de toekomst van het charolaisras’, zo sprak Allmansberger lovende woorden over de harmonieus gebouwde Percevaldochter, die hij ook koos als kampioen jonge vrouwelijke dieren.

Veronica versloeg in de kampioenskeuring Ossekop Una (v. Artiste) van Jan Denneboom, de winnares bij de vaarzen tot twee jaar. Ook bij de drachtige vaarzen was de winst voor de fokker uit Deventer met Ossekop Tilda (v. Meloman). Bij de jongste vrouwe lijke dieren won de rastypische pink Viki (v. Rocco) van maatschap Van Schie. Bij de volwassen koeien maakte de elfjarige J Lo van de Helenahoeve (v. Utrillo) indruk. Ze was de oudste koe van de keuring, maar nog altijd in goede conditie en sterk in beenwerk. ‘Dit zijn economische koeien’, zo loofde de jury haar kwaliteiten.

Ontwikkeling geeft doorslag

Bij het algemeen kampioenschap bij de stieren voltrok zich een titanenstrijd tussen de stalgenoten Virgil (v. Magicien), de kampioen van de jonge stieren en de drie jaar oudere Strauss (v. Ocean). Dat de kampioens stier ook goed fokt, bewees hij direct in de rubriek stierkalveren tot 1 jaar, waar zijn rondom correcte zoon Amadeus de 1a-positie pakte. Later op de dag werd hij reservekampioen bij de jonge stieren, achter de fijngebouwde Virgil (v. Magicien), eveneens uit stal Kranenburg. De enige die de hegemonie van Kranenburg bij de stieren wist te doorbreken, was Jan Denneboom, die met Ossekop Valiant (v. Meloman) de rubriek stieren tot 14 maanden won. Terug naar de ontknoping van de dag. Virgil was fijngebouwd en rondom correct.

Tabel 1 – Kampioenen charolais NVM 2025 (algemeen kampioenen vetgedrukt)

categorie naam dier vader eigenaar, woonplaats jeugd vrouwelijk Veronica v.d. Helenahoeve Perceval vof Helenahoeve, St. Philipsland volwassen vrouwelijk Puccini

Invictus J. H. Kranenburg, De Groeve jeugd mannelijk Virgil

Magicien J. H. Kranenburg, De Groeve volwassen mannelijk Strauss

Ocean J. H. Kranenburg, De Groeve beste bedrijfsgroep vof Helenahoeve, St. Philipsland

Strauss was compleet in zijn vleestype, maar niet onberispelijk in het gebruik van de benen. Maar hij bracht met zijn gewicht van 1600 kg een surplus aan ontwikkeling in de strijd. En dat laatste gaf voor Allmansberger de doorslag. Tenslotte bepalen groei en bevleesdheid het economisch rendement van de charolaisfokkerij. l

Koeien van ’t Hoogeveld op kop bij limousin

De vaarzen en koeien van ’t Hoogeveld wonnen in hun rubrieken alle titels op de nationale limousinkeuring tijdens de NVM. Bij de stieren waren de prijzen meer verdeeld over de inzenders.

TEKST WICHERT KOOPMAN

Op de NVM van 2022 maakte Mercure MN van Martien Vromans indruk. Deze editie deed hij als vader van zich spreken. Zijn gerekte dochter Qred Viki won als jongste dier van de keuring het kampioenschap bij de kalveren. Ook de beste pink kwam uit stal Vromans. Qred Uza (v. Radieux) kon in gewicht niet op tegen Lievenoogen Ully Pp (v. Julius Vom Elderland) van de familie Van Lievenoogen. Maar ze overtuigde de jury met haar luxe en fijnheid van bot.

Fijnheid en goed beenwerk waren ook het handelsmerk van Ureltsje van ’t Hoogeveld (v. Hurricane P) van Sytze van der Goot, die in het kampioenschap van de vaarzen stalgenote Uyssee van ’t Hoogeveld (v. Mp Juri) naar het tweede plan verwees.

Rubriek zoogkoeien klapstuk

Ook het kampioenschap bij de koeien was voor een dochter van Mp Juri uit de stal van Van der Goot. Juryleden Manfred Popkes uit Duitsland en Tiemen Korvemaker uit Nederland plaatsten de correcte Silke van ’t Hoogeveld vóór twee koeien van Teus Dekker uit Alblasserdam. Die werden daarmee afgestraft voor hun ruime conditie, veroorzaakt door het feit ze geen kalf zoogden. Het klapstuk van de limousinkeuring was de rubriek zoogstellen, waar onder andere de inmiddels negenjarige Mairose P van ’t

Hoogeveld (v. Hurricane P) van Van der Goot aantrad. Zij was drie jaar geleden nog de seniorkampioene op de NVM en maakte opnieuw indruk met haar ruimte in het skelet, sterke beenwerk en duurzaamheid. Ze bewees bovendien haar fokkracht en moedereigenschappen met haar kalf. Maar ze moest het deze editie afleggen tegen stalgenote Palma P van ’t Hoogeveld (v. Housard). Zij toonde volgens de jury met haar perfecte ruglijn en goed gevormde bekken ‘bijna het ideaaltype’ voor het limousinras. Palma P en Mairose P werden later op de middag aangewezen als nationaal kampioensduo bij de koeien, waarbij Palma P ook algemeen dagkampioene vrouwelijk werd. Met deze kampioenes in de gelederen kon Van der Goot de winst bij de bedrijfsgroepen eigenlijk niet ontgaan. De collectie uit Eelde verwees het viertal van de familie Van Lievenoogen naar de tweede plek en het kwartet van Teus Dekker naar de derde plek.

Vittel de Mossee wint bij stieren

Bij het mannelijk vee werden de prijzen verdeeld tussen de inzenders. Zo kwam de kampioen jonge stieren met Lievenoogen Alexander P (v. Olli Vom Schauedamm) van de familie Van Lievenoogen. Moeilijker had de jury het met de rubriek oudere stieren. De rondom correcte, passend bespierde

Tabel 1 – Kampioenen limousin NVM 2025 (algemeen kampioenen vetgedrukt)

categorie naam dier vader eigenaar, woonplaats kampioen kalveren Qred Viki Mercure Mn Kwekerij Vromans, Tilburg kampioen pinken Qred Uza Radieux Kwekerij Vromans, Tilburg kampioen vaarzen Ureltsje van ’t Hoogeveld Hurricane P Hoogeveld, Eelde kampioen koeien Palma P van ’t Hoogeveld Housard Hoogeveld, Eelde kamp. jonge stieren Lievenoogen Alexander P Olli Van Lievenoogen, Soerendonk kamp. volw. stieren Vittel de Mossee Spiderman Kwekerij Vromans, Tilburg beste bedrijfsgroep Hoogeveld, Eelde

Ureltsje van ’t Hoogeveld (v. Hurricane P), kampioen vaarzen

P van

Lievenoogen Alexander P (v. Olli Vom Schauedamm), kampioen jonge stieren

Vittel de Mossee (v. Spiderman), algmeen kampioen stieren

Vittel de Mossee (v. Spiderman) van Martien Vromans kreeg uiteindelijk de voorkeur vanwege de correcte beenstand. Hij werd later op de middag ook aangewezen als algemeen kampioen mannelijk. l

Wederom winst voor Natasja 58

Na winst op de keuring in Enter eerder dit jaar wist

Natasja 58, de bijna vier jaar oude dochter van Uforobot, ook de titel op de NVM binnen te halen.

TEKST WIM VEULEMANS

De Italiaan Luca Schiera, een piemontesefokker uit Lombardije, werd op de NVM in zijn jurywerk bijgestaan door Peter Mabesoone en Giorgia Manassero voor de vertaling. ‘Zend haar naar Italië en ze doet er vlotjes mee’, zo omschreef Schiera Natasja 58, de Uforobotdochter van Henk Hengsteboer uit Nieuwleusen. Hij koos haar als algemeen kampioene om haar sterke beenwerk, ontwikkeling en superieure bespiering in de achterhand. Ze werd ook kampioene bij de piemonteses van 2 tot 5 jaar oud. De titel van reservekampioen, zowel algemeen als in de leeftijdsgroep vrouwelijk van 2 tot 5 jaar, was voor Wanda van Jan Dekker uit Veeningen, een enorm ontwikkelde dochter van Bonito 110. Jan Dekker won met zijn Larissa wel het kampioenschap vrouwelijk van 1 tot 2 jaar . Ook zij is een dochter van Bonito 110. Mabesoone prees deze vaars als een zeer ontwikkelde piemontese met sterk beenwerk. Schiera gaf ook voor Larissa aan dat ze best mee kan in de top van Italië. De reservetitel was hier voor Natasja 63 (v. Dumper) van Hengsteboer. De oudste kampioene, die boven de vijf jaar, was de statige Rosa (v. Zaffiro) van Harrie Boomkamp uit Enter. Claus Boer kon met Calluna Hoeve’s Elsa (v. Arias) het kampioenschap bij vrouwelijk van 8 tot 12 maanden binnenhalen. Schiera loofde de dochter van Arias om haar mooi

Natasja 58 (v. Uforobot), algemeen kampioen vrouwelijk

ronde bespiering en strakke bovenbouw. Boer won ook de rubriek bedrijfsgroepen, met onder meer Elsa in het lot. Griota 44 (v. Eric) van Henk Hengsteboer werd reservekampioene. Zij is een vaars met fijn beenwerk, een correcte bovenbouw en goede bespiering.

Beloftevolle fokkerijdieren

De jongste kampioenstitel, vaarzen onder de acht maanden, was voor Edita P15, een dochter van Eric. De jonge vaars van Piet Pijpker uit Marum showde zich correct en met een goed kruis, fijn beenwerk en goede bovenbouw. Reeksgenote Abbey (v. Corallo) uit de stal van vof Van de Sande-van Dijk uit Haaren werd als reservekampioene aangeduid.

De bijna acht maanden oude Karst (v. Asu) won voor zijn fokker Roel de Boer het alge meen kampioenschap bij de stieren. Het waren vooral zijn ontwikkeling, finesse en kracht in de bovenbouw die hem de titel brachten. Reservekampioen – zowel in de leeftijdsgroep onder de acht maanden als in het algemeen kampioenschap – werd Fortwijk 364 (v. Bonito 115) van Jan Dekker, een jonge stier met veel fokkerij-uitstraling. Wessel, een zoon van Dumper, werd kampioen bij de stier van 8 tot 12 maanden. Deze stier is gefokt door vof Van de Sande-van Dijk en presenteerde zich als een correcte

Tabel 1 – Kampioenen piemontese NVM 2025 (algemeen kampioenen vetgedrukt)

Karst (v. Asu), algemeen kampioen mannelijk

(v. Bonito 110), kampioen vrouwelijk 1-2 jaar

rubriek naam vader eigenaar, woonplaats mannelijk 0-8 mnd. Karst Asu R. de Boer, Nieuwleusen mannelijk 8-12 mnd. Wessel Dumper Van de Sande-van Dijk vof, Haaren vrouwelijk 0-8 mnd. Edita P15 Eric P. A. Pijpker, Marum vrouwelijk 8-12 mnd. Calluna Hoeve’s Elsa Arias C. Boer, Papenvoort vrouwelijk 1-2 jaar Larissa Bonito 110 J. H. Dekker, Veeningen vrouwelijk 2-5 jaar Natasja 58 Uforobot H. Hengsteboer, Nieuwleusen vrouwelijk +5 jaar Rosa Zaffiro H. H. M. Boomkamp, Enter bedrijfsgroep C. Boer, Papenvoort nakomelingen van een stier Molenzicht Benito L. Bonestroo, Nunspeet

Winnende bedrijfsgroep van Claus Boer, Papenvoort

en mooi bespierde stier. Tot slot was er winst voor de familie Bonestroo uit Nunspeet met haar lot nakomelingen van Molenzicht Benito. l

Toro v’t Goed

Ter Wallen

(Debarde de Fooz x Imperial de L’Ecluse)

Op 21mnd:

910 kg en 139 cm (+10)

De belofte van morgen

Ki-code: 945269

⊲ Zeer sterke eigenprestatie

⊲ Uitzonderlijk moederlijn

⊲ Eerste kalveren bevestigen

Wilt u sperma van Toro of andere stieren bestellen, bezoek dan onze webshop op shop.crv4all.nl of shop.crv4all.be

Aan de hand van praktijkcases schrijven verschillende voeradviseurs van Aveve (B.) en Agrifirm (Nl.) over rantsoenberekeningen in de vleesveehouderij. Deze editie beschrijft

Anne Vandelannoote van Aveve Veevoeding de opties met het voeren van aardappelen.

Aardappelen opportuniteit in het rantsoen?

M

et de huidige beschikbaarheid van aardappelen zien we ze steeds vaker opduiken in vleesveerantsoenen. Aardappelen zijn immers een interessante zetmeelbron. Ze leveren veel vevi (energie voor vleesvee) dankzij het hoge zetmeelgehalte en kunnen zelfs een deel van het krachtvoer vervangen. Door het lage eiwitgehalte zijn ze evenwel eerder een energieleverancier dan een eiwitbron. Een goede balans in het rantsoen is dus nodig. Wanneer voeraardappelen ruim beschikbaar zijn, kun je ze vermalen en vervoederen aan jonge dieren vanaf tien maanden, zoogkoeien en aan stieren en koeien in de afmestfase. Aardappelen leveren zowel pensenergie als bestendig zetmeel.

Ze bevatten weinig structuur en zijn snel verteerbaar. Aardappelen worden ook zeer graag gegeten.

Voldoende structuur

Voor een goede verteringssnelheid van het rantsoen moeten er voldoende vezelrijke componenten in het rantsoen zitten. Deze stimuleren de herkauwactiviteit en speekselproductie, zodat de pens-pH stabiel blijft. Zo voorkom je pensverzuring en ondersteun je een gezonde penswerking. Voor een vlotte integratie begin je met kleine hoeveelheden die je geleidelijk kunt verhogen.

Bij de keuze om aardappelen te voederen kan het nodig zijn

voedermiddel

maiskuil

graskuil

aardappelen

kg vers kg ds

12 3,7

1,5 0,8

8 0,7

125/200 Dura Turbomix Finish 7,5 6,6 totaal 29 12,9

rantsoenkenmerken

drogestofgehalte (%) 44

vevi/kg ds 1.152

rv (g/kg ds) 50

re (g/kg ds) 164

dve (g/kg ds) 101

oeb (g/kg ds) 0

rc (g/kg ds) 131

zetmeel (g/kg ds) 300

Tabel 1 – Voorbeeld van afmestrantsoen voor koeien met aardappelen

Kenmerk pens-PH

Het kenmerk pens-pH verwijst naar de zuurgraad in de pens van herkauwers. Het is een cruciale parameter voor een gezond verteringsproces. De pH-waarde in de pens geeft aan hoe zuur het milieu in de pens is. Bij een goed uitgebalanceerd rantsoen bedraagt de pens-pH meestal tussen de 6,0 en 6,2. De pens bevat bacteriën, protozoa en schimmels die vezels en zetmeel afbreken. Hun activiteit is sterk afhankelijk van de pH. Bij een te lage pH (< 5,8) vertraagt de afbraak van vezels en neemt het risico op pensverzuring toe. Een te hoge zetmeelopname of snelle fermentatie verlaagt de pens-pH. De opname van voldoende ruwvoer en een langzamere fermentatie zorgt voor een stabielere pens-pH.

Bij het voeren van aardappelen is voldoende structuur belangrijk

om een andere zetmeelbron, zoals maiskuil, ccm, maiskolvenschroot of geplette granen, te verlagen om vervetting bij bijvoorbeeld zoogkoeien en vaarzen te vermijden of om verteringsproblemen of pensverzuring te voorkomen. Deze voedermiddelen hebben impact op de totale zetmeelhoeveelheid en de hoeveelheid snel afbreekbaar en bestendig zetmeel. Voeraardappelen kunnen onafgedekt enkele weken worden bewaard. Duurt het opvoeren langer, dan kun je bekijken of inkuilen met ruwvoer of een bijproduct mogelijk is. Om verrotting of vorstschade tegen te gaan leg je de aardappelen het best op een droge plaats. Afhankelijk van diergroep en gewicht varieert de hoeveelheid

aardappelen die gevoerd kan worden, van 1 à 2 kg per dag bij jonge dieren tot 8 à 10 kg per dag bij de zware dieren in de afmest. In de afmestfase kunnen meer aardappelen ingezet worden, omdat het dier dan een hogere energiebehoefte heeft en beter om kan gaan met zetmeelrijke rantsoenen. In een goed rantsoen combineert men het best de aardappelen met een passend afmestvoer. Daarbij is er dan aandacht voor hoge energiedichtheid, extra eiwitaanvulling, veilige vertering en uitgebalanceerde mineralenvoorziening. Door aardappelen slim te combineren met een afmestvoer haal je het maximale uit het voeren van aardappelen zonder verteringsproblemen en leveren ze een bijdrage aan een efficiënt afmestrantsoen.

leeftijd 62

opleiding plantenziektekunde aan WUR

huidige functie algemeen directeur van de Animal Sciences Group bij WUR sinds 2022, lid van Wageningen management board

vorige functie algemeen directeur van de Plant Sciences Group bij WUR van 2009 tot 2022

‘We delen kennis en laten zien wat de gevolgen zijn van elke richting, maar bepalen niet het beleid’

‘Juist in een transitie is kennis nodig’

De

sector krimpt, terwijl die in andere delen van de wereld een vlucht neemt. Onderzoek staat onder

druk en wordt niet altijd meer als de waarheid gezien.

Is er nog toekomst voor wetenschappelijk onderzoek naar dierlijke productie in Nederland?

TEKST QUINTEN DEN HERTOG

De helft van de tijd geeft Ernst van den Ende leiding aan het departement Dierwetenschappen van Wageningen Universiteit. De andere helft stuurt hij als algemeen directeur drie grote onderzoeksinstituten van WUR aan: Bioveterinary Research, Livestock Research en Marine Research. Opvallend genoeg begon Van den Ende zijn loopbaan niet bij de dieren, maar bij de planten. ‘Bij planten is het mondiale gesprek helder: hoe verduurzamen we de productie? Bij dieren ligt het ingewikkelder. Terwijl wereldwijd de vraag naar dierlijke eiwitten toeneemt, worstelen wij hier in Nederland met de vraag hoe de veehouderij kan blijven bestaan.’

Er speelt veel. Wat is de rol van onderzoek in de toekomst van de Nederlandse veehouderij?

‘Er is veel behoefte aan kennis op het gebied van dierwetenschappen. De veehouderij gaat niet weg uit Nederland, maar zal er anders uitzien. Door maatschappelijke en politieke druk ontstaat een grote diversiteit aan bedrijven: kleinschalige, kringloopgerichte of natuurinclusieve bedrijven aan de ene kant en technologisch intensieve bedrijven aan de andere kant. Die diversiteit vraagt om nieuwe kennis. Sommigen denken dat extensiever boeren vanzelf gaat, maar dat is niet zo. Bepaalde emissiestromen zijn in dat type bedrijven minder makkelijk te beheersen. Daar is andere kennis voor nodig.’

Waarom bent u overtuigd dat de veehouderij in Nederland blijft bestaan? ‘Door klimaatverandering komt er een

steeds grotere druk op Zuid-Europa. Ons klimaat is ideaal voor veehouderij. Ik verwacht daarom dat de Noord- en West-Europese landen belangrijke landbouwlanden binnen de EU blijven. Daarnaast vervult de rundveehouderij een belangrijke rol in het Nederlandse landschap. Rundvee houdt het landschap open. Toen in de omgeving van Ede-Wageningen twee melkveehouders stopten en er boomkwekerijen voor in de plaats kwamen, kwamen bewoners in opstand: hun uitzicht verdween. Dat betekent niet dat alles bij het oude moet blijven, maar we moeten wel oppassen dat we niet de sector afbreken, waar we later spijt van krijgen. Het is zaak dat we kennis blijven leveren om op een goede manier voldoende voedsel te produceren, met zo min mogelijk milieu-impact.’

Hoe levert WUR deze kennis?

‘WUR is geen gewone universiteit. We combineren fundamenteel onderzoek met toegepast contractonderzoek onder één management. Daardoor kunnen we wetenschappelijke kennis direct toepassen in de praktijk. We zijn meer en meer geïnteresseerd in een systeemaanpak. Als we echt impact willen maken, komen we er niet mee weg om alleen verstand te hebben van een stal. Daarom zoeken we in onze opleidingen studenten met een T-discipline: ze zijn in één discipline goed geschoold, maar ook breder geïnteresseerd in andere disciplines. We gaan voor een integrale aanpak.’

Wat houdt die integrale aanpak in?

‘Binnen de dierwetenschappen onderscheiden we drie grote toepassingsgebieden:

sustainable food systems, gericht op een duurzame en dierwaardige veehouderij, bioveterinary, gericht op mens-dierinteracties en zoönosen, en biodiversity and ecosystems, gericht op de rol van dieren in hun natuurlijke omgeving. Die drie toepassingsgebieden vullen elkaar aan. Een goed voorbeeld is het wolvendossier. Dat raakt zowel de natuur als de veehouderij. Zulke vraagstukken vragen om samenwerking tussen onderzoekers met verschillende achtergronden.’

‘Daarnaast maken we binnen dierwetenschappen de verbinding met andere sciencegroepen. De stikstofproblematiek kun je niet alleen vanuit het oogpunt van emissiebeperking zien, maar moet ook bestudeerd worden in een breder economisch belang. Dierenwelzijn is een ander voorbeeld. De ethici zitten in Wageningen bij sociale wetenschappen. Die betrekken wij er natuurlijk ook bij.’

Hoe zorgt WUR ervoor dat onderzoek onafhankelijk blijft?

‘Wij delen kennis, maar bepalen niet het beleid. We zeggen niet: je moet linksaf of je moet rechtsaf, maar laten zien wat de gevolgen zijn van elke richting. Daarmee helpen we onder andere veehouders, beleidsmakers en maatschappelijke organisaties om keuzes te maken op basis van wetenschappelijke feiten. Dat we kritiek krijgen van beide kanten – van milieuorganisaties en van boerenactiegroepen – zie ik als iets positiefs. Dat betekent dat we midden in de discussie staan.’

Onderzoek ligt steeds vaker onder vuur. Hoe gaat u daarmee om?

‘We zijn onderdeel van een maatschappij die erg aan het veranderen is. Er is een gedeelte dat zich luid uitspreekt en beweert dat onderzoek maar een mening is. Daar hebben wij last van en hierdoor komt onderzoek onder druk te staan.’

‘Ik verbaas me erover hoe sommige mensen goedgelovig achter social media aanrennen. Bijvoorbeeld tijdens covid en bij het stikstofdossier zie je dat onderzoek in twijfel wordt getrokken. Iedereen heeft recht op een eigen mening, niet op eigen

‘Innoveren en vooroplopen is onze kracht, maar dat staat nu in de agrofoodsector behoorlijk onder druk’

feiten. Iemand mag een mening vormen op basis van feiten, niet andersom.’

‘Tegelijkertijd zijn er gelukkig heel veel studenten die geïnteresseerd zijn in dierwetenschappen. Animal Sciences is een van de sterkst groeiende opleidingen en behoort tot een van de grote opleidingen van WUR.’

Waar ligt de focus in jullie onderzoeken nu op?

‘We zijn op allerlei vlakken bezig. Hoe kunnen we ons voorbereiden op een volgende pandemie? Want die gaat er komen. We leveren onze expertise en werken samen met academische ziekenhuizen om de risico’s te verkleinen. Ook is er een heel team bezig met immuunresponsen, dat onderzoekt hoe de weerbaarheid van vee op een hoger niveau kan komen. En op de Dairy Campus wordt veel onderzoek gedaan naar sensoren. We produceren daar meer data dan melk.’

‘Daarnaast werken we veel samen met EUlanden als Frankrijk en Denemarken. Nederland is een speldenknopje en we kunnen

nog zoveel leren van andere landen. Internationaal opereren is nog altijd ten gunste van de thuismarkt.’

Nederland staat bekend als een kennisland, maar in delen van de wereld neemt de rundveehouderij een enorme vlucht. Kunnen we die reputatie blijven behouden?

‘Daar maak ik me zorgen over. Innovatie in Nederland staat onder druk, vooral doordat de overheid al jaren geen duidelijke keuzes maakt. Voor boeren is het ontzettend moeilijk om te investeren en te vernieuwen. Innoveren en vooroplopen is onze kracht, maar dat staat nu in de agrofoodsector behoorlijk onder druk.’

‘Afgelopen maand hebben we heel hard gewerkt aan een uitvraag van Economische Zaken om te zoeken naar versteviging van belangrijke sectoren in Nederland. Er is een plan neergelegd waarin we vragen om investeringen die nodig zijn om de concurrentiepositie van de Nederlandse land- en tuinbouw te behouden. Dat is nodig als we als sector in de pas willen blijven lopen

met het buitenland, anders lopen we alleen maar steeds verder achter en dat is voor de agrarische sector echt funest.’

Is Nederlands onderzoek nog wel relevant voor andere landen?

‘Ja, de druk op de discussie hoe je balanceert in een voedselsysteem tussen plantaardig en dierlijk zonder de wereld te gronde te richten, wordt internationaal ook steeds belangrijker.’

‘Als Nederland kunnen we daar een grote rol in spelen. De onweersbui waar we nu in Nederland mee te maken hebben rondom stikstof, treft ons uiteindelijk allemaal. Ik merk al dat dit in andere landen gaat spelen. In Nieuw-Zeeland hebben ze bijvoorbeeld ook een enorm stikstofprobleem.

Zij kijken hoe wij daarmee omgaan, want het verleden laat zien dat als Nederland een crisis heeft, het er als land weer goed en vaak zelfs beter uitkomt. Daar ben ik trots op. Helaas geldt dit niet voor iedereen individueel, dat is het pijnlijke. Maar als sector kunnen we er best sterker uitkomen. Never waste a good crisis.’ l

Afscheid van Marinus de Vries

In september heeft de ledenraad afscheid genomen van Marinus de Vries uit Garrelsweer. Hij is ruim twaalf jaar bestuurlijk actief geweest voor CRV en was lange tijd voorzitter van het district Noordoost-Nederland.

De laatste jaren zat hij het bestuur van de regio Noord voor. In deze functie wordt Marinus opgevolgd door Auke Spijkerman uit Wapserveen. CRV bedankt Marinus van harte voor zijn inzet voor de coöperatie.

4 februari Agrarische Jongerendag Fokdoeldiscussie in

Volgend jaar organiseren de jongeren van een groot aantal agrarische coöperaties weer een Agrarische Jongerendag. Natuurlijk

is ook Young CRV hierbij betrokken. De Agrarische Jongerendag 2026 vindt plaats op 4 februari in Barneveld.

volgende fase

De vijfjaarlijks fokdoeldiscussie is in volle gang. De afgelopen weken zijn de leden van Coöperatie CRV uitgenodigd om deel te nemen aan een enquête over het fokdoel. Hierin hebben ze kunnen aangeven op welke kenmerken ze in de fokkerij meer nadruk zouden willen leggen en welke kenmerken wat veehouders betreft minder aandacht zouden mogen krijgen.

De enquête werd bijna 2.000 keer ingevuld en is inmiddels gesloten. De uitkomsten worden nu geanalyseerd en ondertussen vinden ook gesprekken plaats met sectorpartijen en maatschappelijke organisaties. Over de uitkomsten van deze gesprekken en de antwoorden uit de ledenenquête leest u meer in het decembernummer van VeeteeltVlees.

Sabrina, nieuwe Belgisch witblauwe sterkoe

Net voor de leeftijd van drie jaar kalfde Mustangdochter Sabrina van de Wilgendreef voor de tweede keer op het bedrijf van Kurt Lips uit

Beernem. Sabrina kalfde voor het eerst op de leeftijd van 22 maanden, een tweede keer volgde op de leeftijd van net geen 36 maanden. Daarmee voldeed ze alvast aan een belangrijke voorwaarde voor het bekomen van het predicaat Sterkoe Belgisch witblauw (twee kalvingen voor 37 maanden).

Met een inteeltcoëfficiënt van slechts 0,2% (moet kleiner zijn dan 3,25) volgt ook een tweede voorwaarde. Deze koe van 90,4 punten eindbeoordeling doet dat onder meer met 100 punten voor hoogtemaat en 90 punten voor beenwerk. Beide moeten hoger zijn dan 85 punten om in aanmerking te komen als sterkoe. Naast de eindbeoordeling moet ook de bespiering hoger liggen dan 89 punten. Sabrina kreeg een score van 90,3 op bespiering. Tot slot is de koe ook vrij van alle erfelijke gebreken.

Denkt u zelf een sterkoe in uw koppel te hebben, dan kunt u voor meer informatie terecht bij de afdeling registratie op de CRV-klantenservice.

Sabrina van de Wilgendreef kalfde twee keer voor haar derde jaar

Elke rundveehouder kan ermee te maken krijgen: ziekten in de veestapel. Maar hoe herken je ze op tijd? Hoe behandel en voorkom je ze? In deze serie duiken we in veelvoorkomende ziekten bij runderen. Praktische inzichten voor een gezonde veestapel.

onderwerp 1. salmonella

2. bvd 3. ibr

4. mycoplasma

5. leptospirose

6. mannheimia

7. para-tbc

8. neospora

Runderen aanvoeren?

Voer geen leptospirose mee aan

Dankzij jarenlange bestrijding bij runderen komt leptospirose nog maar zelden voor in Nederland, maar opletten blijft belangrijk. Er duiken nog altijd nieuwe besmettingen op. Insleep heeft grote gevolgen, maar is te voorkomen.

TEKST QUINTEN DEN HERTOG

Leptospirose bij het rund is een ziekte die in Nederland grotendeels onder controle is, maar nog steeds aandacht vraagt. Het is een zoönose, een ziekte die van dier op mens kan overgaan. Voornamelijk melkers liepen vroeger risico, maar dankzij het gezamenlijke werk van rundveehouders komt leptospirose in Nederland weinig voor. Toch duiken er af en toe nieuwe gevallen op bij zowel melk- als vleesvee. Sinds 2019 is er een stijging in het aantal uitbraken, vooral door meer aanvoer van vee vanaf bedrijven die niet leptospirosevrij zijn of uit het buitenland.

Ander type dan bij ratten

Leptospirose wordt veroorzaakt door de bacterie Leptospira spp., waarvan meer dan 200 varianten bestaan. Bij runderen gaat het vooral om Leptospira hardjo. ‘Dat is niet dezelfde bacterie als die de ziekte van Weil veroorzaakt’, benadrukt Royal GD-dierenarts Katrien van den Brink. ‘Daar is vaak verwarring over. Die kan worden overgedragen via besmette ratten, maar leptospirose bij runderen is een ander type.’

Leptospirose verspreidt zich vooral van rund naar rund en soms naar mensen. De besmetting gebeurt direct via besmette urine, vruchtwater of sperma of indirect via besmet water en voer. Plast een besmette koe op de roosters, dan kan de besmette urine opspatten en zo in de slijmvliezen van oog, neus of mond van een ander rund of een mens terechtkomen. Hier dringt de bacterie actief door in het lichaam en nestelt zich vervolgens in de

nieren of voortplantingsorganen. Maar ook als besmette urine in een drinkbak terechtkomt, kan een rund dat daaruit drinkt, besmet raken.

Leptospirose kan zorgen voor een verminderde vruchtbaarheid, onvruchtbaarheid, verwerpen, mastitis, een plotselinge daling van de melkgift en een verhoogd celgetal. ‘Niet alle runderen worden ziek en krijgen symptomen, maar eenmaal besmet, kan een rund de bacterie langdurig uitscheiden. Het lichaam ruimt de bacterie niet vanzelf op, waardoor de bacterie jarenlang tot levenslang aanwezig kan blijven’, legt de dierenarts uit.

Hoewel de term ‘melkerskoorts’ misschien anders doet vermoeden, verspreidt de bacterie zich in principe niet via melk. ‘In de melkput is het warm, er is een hoge luchtvochtigheid, koeien plassen en de bacterie komt terecht in aerosolen, kleine vloeistofdeeltjes die in de lucht zweven. Een melker ademt de aerosolen in en kan zo besmet raken’, licht Van den Brink toe. ‘Het is echt een ziekte die vooral bij melkers voorkwam, omdat ze zo direct in aanraking kwamen met urine. Ze kregen last van hoofdpijn, spierpijn, hoge koorts tot longproblemen en nierfalen. Daarom de naam melkerskoorts.’ Maar niet alleen melkers, ook slachthuismedewerkers – vooral in Australië en Nieuw-Zeeland – zijn een bekende risicogroep. Evenals degenen die helpen bij de verlossing van een besmette koe.

In de jaren tachtig kwam leptospirose op rundveebedrijven veel voor. Uit een prevalentiestudie uit 1989 bleek dat in Noord-Nederland wel 60 tot 100 procent van de bedrijven positief was. ‘Er waren toen veel veehouders die zelf ziek werden en zelfs op de ic-afdeling van het ziekenhuis belandden’, blikt de dierenarts terug.

Unieke positie met bestrijdingsprogramma

Eind jaren tachtig werd daarom een landelijk bestrijdingsprogramma opgezet. Veel melkveehouders deden daaraan mee. In 2005 werden melkleverende bedrijven vanuit de zuivelfabrieken verplicht om een vrije status te hebben en deel te nemen aan het programma. Dat beleid wierp vruchten af: in de jaren negentig daalde het aantal besmettingen sterk en vandaag de dag komt leptospirose bij runderen in Nederland nog maar af en toe voor. Van den Brink: ‘In Europa hebben we een unieke

positie met het leptospirosevrij-programma in de Nederlandse rundveesector. Wel zien we sinds 2019 een opflakkering van het aantal besmettingen bij melkvee, doordat melkveehouders meer vee zijn gaan aanvoeren. Zo zijn er nu zo’n vijf tot tien uitbraken per jaar, terwijl het er in de jaren daarvoor slechts één of hooguit twee per jaar waren.’

Niet-melkleverende bedrijven hoeven niet verplicht mee te doen met het bestrijdingsprogramma, maar een deel van de vleesveehouders sluit vrijwillig aan. Ongeveer 25 tot 30 procent van de niet-melkleverende bedrijven neemt deel. Volgens de dierenarts lift de vleesveepopulatie sowieso mee op het succes van het verplichte melkveeprogramma, waardoor ook bij deze diercategorie het aantal uitbraken met leptospirose daalde. In 2013 had 0,8 procent van de niet-melkleverende bedrijven in Nederland een aanwijzing voor een besmetting met leptospirose, blijkt uit cijfers van GD.

Actieve infectie is een grote klap

Controle op leptospirose gebeurt vanuit het programma via drie keer per jaar tankmelkonderzoek bij melkvee en bloedtappen van runderen aan de slachtlijn bij vleesvee. Controle vindt ook plaats bij de aanvoer van runderen van niet-vrije bedrijven en via bloedonderzoek bij verwerpers. Wordt er een actieve infectie gevonden, dan worden niet enkel de koeien met een positieve uitslag behandeld, maar alle runderen op het bedrijf.

‘Pas vier weken na infectie met de bacterie kun je antistoffen aantonen in het bloed van de koe. Behandel je alleen de positief geteste koeien, dan loop je achter de feiten aan’, legt Van den Brink uit. Er is een koppelbehandeling met een heel hoge dosering antibioticum nodig om de bacterie een halt toe te roepen. Het gevolg daarvan is een wettelijke wachttijd voor de levering van melk. Ook moet het hele bedrijf grondig worden schoongemaakt. Een drinkbak moet geen reservoir voor de bacterie blijven. ‘Het is dus heel heftig: onderzoekskosten, behandelkosten, het afvoeren van de melk, het schoonmaken van het bedrijf. Het is echt een grote klap’, stelt de dierenarts.

Aanvoer risico nummer één

Voorkomen is beter dan genezen. Aanvoer is risico nummer één. ‘Zorg dat je weet wat je binnenhaalt. Er zijn in Nederland veel vrije bedrijven, dus voer bij voorkeur daarvan aan’, adviseert Van den Brink. Wil je toch aanvoeren van een bedrijf met een niet-vrije status of uit het buitenland? Dan is het volgens de dierenarts belangrijk om de dieren vooraf te screenen. ‘Vraag aan de handelaar om de dieren te testen. Vraag wel specifiek om de Elisa-test. In het buitenland worden nog weleens andere testen gebruikt dan in Nederland. Die testen tonen soms tot maar zes maanden na de infectie antistoffen aan, terwijl een koe veel langer tot zelfs levenslang geïnfecteerd kan zijn. Een dier lijkt dan vrij, maar is dat niet’, geeft ze mee.

Screenen is een goede eerste zet, maar 100 procent risico uitsluiten bestaat niet. De dieren kunnen ook een infectie oplopen tijdens het transport. Van den Brink pleit dan ook voor het in quarantaine plaatsen van nieuwe dieren. ‘Plaats ze afgezonderd van de rest van de dieren,

Dierenarts Katrien van den Brink:

‘Aanvoer vanaf niet-vrije bedrijven geeft het grootste risico op insleep’

het liefst in een aparte stal en tap bloed bij aankomst. Houd ze hier vier weken apart en test ze nog een keer, want dan pak je ook een eventuele besmetting tijdens het transport mee. Antistoffen tegen leptospira kunnen echt pas na vier weken worden aangetoond.’ Doordat de bacterie vrij instabiel is, is de kans op verspreiding via kleding en materialen klein, maar om ook het risico op de verspreiding van andere infectieziekten te voorkomen, raadt de dierenarts aan om algemene hygiënemaatregelen te nemen. ‘Door alert te zijn en maatregelen te nemen bewaak je niet alleen de afwezigheid van een zoönotische ziekte, maar voorkom je ook veel schade aan je dieren en aan jezelf. Het lage aantal besmettingen hebben veehouders echt te danken aan hun eigen inspanningen. Laten we dat zo houden’, aldus Van den Brink. l

Beperk het risico bij aanvoer

Voor transport

– Beperk de aanvoer van runderen, vooral van runderen van meerdere herkomstbedrijven.

– Stel duidelijke eisen aan de aangevoerde dieren.

– Vergelijk diergezondheidsstatussen of vraag een certificaat op.

– Informeer naar de gezondheids- en vaccinatiegeschiedenis, individuele en bedrijfsdiagnostiek.

– Bezoek het herkomstbedrijf en beoordeel de gezondheid, klauwen en algemene indruk.

– Laat de runderen testen op infectieziekten zoals bvd, ibr en leptospirose.

Tijdens transport

– Vervoer de runderen rechtstreeks in een schone, ontsmette veewagen.

Na aanvoer

– Plaats de aangevoerde runderen minimaal vier weken in quarantaine.

– Test ze bij aankomst en na de quarantaine opnieuw op infectieziekten.

Grasland levert Nederland bijna 2,5 miljard euro per jaar op

GEZONDHEID – Het areaal grasland in Nederland levert op jaarbasis bijna 2,5 miljard euro op. In dit bedrag is de waarde van de voederproductie meegenomen, maar ook de waarde van grasland als leverancier van ‘diensten’, zoals het vastleggen van koolstof en een bijdrage aan natuur en recreatie. De waarde van grasland komt naar voren uit de Natuurlijk kapitaalrekeningen van het CBS, het Centraal Bureau voor de Statistiek. Het CBS maakt deze berekeningen om de waarde van de natuur uit te drukken in geld. Grasland levert op veel verschillende manieren een bijdrage aan de Nederlandse economie. Zo werd door grasland volgens het CBS in 2023 zo’n 191.000 ton koolstof vastgelegd. Daarmee is grasland na bos de op een na belangrijkste koolstofvastlegger. Gras is verantwoordelijk voor bijna een kwart van de totale koolstofvastlegging in Nederland. Deze koolstofvastlegging heeft volgens het CBS een financiële waarde van 44 miljoen euro. Groter nog is de waarde van grasland voor bestuiving (151 miljoen euro per jaar). Daarnaast filtert gras de lucht, wat in 2023 voor de

Grasland legde in 2023 zo’n 191.000 ton koolstof vast

Nederlandse samenleving zo’n 25 miljoen euro waard was. De waarde van de voederproductie door grasland is door het CBS over 2023 becijferd op 437 miljoen euro.

De waarde van gras voor natuur en recreatie is volgens het CBS groot. Zo levert grasland bijna 1,2 miljard euro op aan natuurtoerisme en bijna 400 miljoen euro aan natuurrecre-

atie, zoals wandelen. En ook de groene leefomgeving waaraan grasland voor de Nederlandse burger een bijdrage levert, is geld waard: 245 miljoen euro in 2023. In een educatief filmpje op de website van het CBS legt CBS-hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen uit hoe het opstellen van de Natuurlijk kapitaalrekeningen werkt.

Rabobank verwacht eerste jaren nog goede marges voor de rundvleesproductie

ECONOMIE – Marktanalisten van de Rabobank verwachten dat de internationale vraag naar rundvlees de komende vijf jaar zal blijven groeien. De eerste jaren voorzien de onderzoekers nog een dip in de productie met hogere prijzen voor vleesveehouders tot gevolg. Daarna zal de productie herstellen, onder andere door meer en beter vleesvee uit de gebruikskruising met melkvee. De groeiende vraag wordt vooral veroorzaakt door de stijgende consumptie van rundvlees in landen in Azië als China, Vietnam, Maleisië en de Filippijnen. De vraag naar rundvlees stijgt in deze landen veel

sneller dan de productie, waardoor meer vlees geïmporteerd zal moeten worden. Rundvleesexporterende Zuid-Amerikaanse landen, zoals Brazilië, zullen van deze toenemende vraag profiteren en de productie van rundvlees opvoeren, onder andere via betere genetica. Tussen 2019 en 2024 groeide de internationale rundvleeshandel met 14 procent, ondanks uitbraken van dierziekten, handelsbeperkingen en geopolitieke spanningen. Alleen al Brazilië voerde de export in deze periode op van 2,3 miljoen ton naar 3,6 miljoen ton. Ruim 40 procent van de Braziliaanse export gaat naar China. Ook Argentinië en Paraguay voerden hun rundvleesexport flink op.

De wereldwijde rundvleesproductie nam in de afgelopen vijf jaar toe met 5,5 procent. De onderzoekers van Rabobank verwachten voor de komende jaren echter een dip in de productie, met name in de Verenigde Staten, maar ook in Brazilië, Europa en in mindere mate in China. Dit zal leiden tot stijgende rundvleesprijzen en betere marges voor vleesveehouders.

De dip in de productie is volgens de marktanalisten echter tijdelijk. Richting het einde van dit decennium zal de productie van rundvlees zich weer herstellen, zelfs als het aantal vleesrunderen achterblijft, onder andere door zwaardere karkassen. Daarnaast voorziet Rabobank een groeiende bijdrage van de melkveehouderij aan de vleesproductie door het aanbod van meer dieren met een betere genetische aanleg voor vleesproductie uit gebruikskruisingen.

Door meer en beter aanbod van vleesvee uit gebruikskruisingen zal de vleesproductie weer toenemen

Zes procent minder koeien in België

ECONOMIE – De omvang van de Belgische rundveestapel is tussen mei 2024 en mei 2025 gedaald van 2,24 miljoen dieren naar 2,12 miljoen dieren. In Wallonië daalde de rundveestapel met 6,9 procent het hardst. Dat blijkt uit de voorlopige resultaten van Statbel, het Belgische statistiekbureau. Vlaanderen blijft met 1,16 miljoen runderen de grootste rundveestapel houden van België. De rundveestapel daalt in Wallonië tot onder de miljoen. De daling komt volgens Statbel voort uit onder andere het blauwtongvirus en beleidsmaatregelen zoals de reductie van stikstofuitstoot.

De grootste daling is te zien bij het aantal stuks jongvee tot één jaar. Die categorie daalde in heel België met 10,7 procent – in Vlaanderen met 7,8 procent, in Wallonië met 15,3 procent.

Ook is in de cijfers te zien dat het aantal zoogkoeien sneller afneemt dan het aantal melkkoeien: –6,8 procent tegenover –3,8 procent in heel België. De enige categorieën die toenemen, zijn de vaarzen voor de vleesproductie en de fokvaarzen. Deze categorieën stijgen in heel België met 6,2 en 5,3 procent.

DGZ luidt alarmbel over ibr

GEZONDHEID – Vanwege de verslechterende ibr-situatie in Vlaanderen roept diergezondheidsorganisatie DGZ de hele rundveesector op om gezamenlijk actie te ondernemen. Volgens DGZ werden er dit jaar al 42 nieuwe inslepen en haarden vastgesteld. Om gezamenlijke actie door de hele rundveesector in gang te zetten deelt de organisatie een stappenplan om verdere verspreiding te voorkomen. De maatregelen in het plan zijn adviserend en niet bindend. Onder onmiddellijke maatregelen stelt DGZ voor om samen met het FOD, FAVV en Arsia een gemandateerd ibr-crisisteam op te richten. Dit team zou moeten bestaan uit een groep experts die risicogebieden afbakenen, tijdelijk dierverkeer stilleggen en systematisch testen uitvoeren tot de situatie onder controle is.

Daarnaast raadt DGZ aan om in risicoregio’s tijdelijk de handel stil te leggen en verplicht testen op te starten. Runderen zouden voor-

DGZ raadt systematisch testen aan tot de situatie onder controle is

lopig niet op prijskampen of jaarmarkten mogen verschijnen. FAVV moet strenger toezien op handelsstallen en bij overtredingen volledige blokkeringen opleggen.

Onder aanpak van besmettingsbronnen stellen ze dat afmestbedrijven met een verhoogd risico (I2-8) onmiddellijk moeten worden opgespoord en volledig getest. Alleen een bedrijf dat gunstig scoort, kan doorgroeien naar een veiliger statuut. Transport van besmette dieren mag enkel verzegeld en onder toezicht van FAVV plaatsvinden.

DGZ herinnert veehouders en dierenartsen aan hun meldingsplicht bij verdachte symptomen of sterfte. Om herbesmetting door handel te voorkomen stelt DGZ voor enkel nog rechtstreeks één-op-één transport toe te staan. Bij onvermijdelijke tussenstops moet realtime tracering aantonen dat dieren niet in contact zijn gekomen met risicobedrijven. Geïmporteerde runderen moeten in quarantaine tot een negatief testresultaat beschikbaar is.

Daarnaast vraagt DGZ strengere handhaving van de verplichte digitale registratie van runderbewegingen. Handelaars die correct werken, moeten beloond worden en kopers moeten altijd de volledige historie van elk dier kunnen raadplegen. Ook zou het FAVV volgens DGZ extra moeten toezien op gemengde inrichtingen en bedrijven met meerdere activiteiten (zoals handel en veeteelt). Contact tussen beslagen met een verschillend gezondheidsstatuut moet vermeden worden. DGZ benadrukt tevens het belang van het correct reinigen en ontsmetten van transportmiddelen, gecontroleerd door het FAVV. Ook vervoerders moeten strikte bioveiligheidsmaatregelen naleven.

Tot slot vraagt DGZ om solidariteit binnen de sector.

Graslandprijs daalt naar 80.600 euro

GRAS – Een hectare grasland kostte in Nederland in het derde kwartaal van 2025 gemiddeld 80.600 euro. Dat is 3,4 procent minder dan in het tweede kwartaal, maar nog wel 2,3 procent boven de gemiddelde prijs in 2024. De prijs van bouwland nam daarentegen wel toe en steeg met 8,1 procent naar 106.500 euro per hectare. Snijmaisland kostte in het derde kwartaal van dit jaar gemiddeld 95.600 euro per hectare, een stijging van 5,1 procent ten opzichte van het tweede kwartaal. Dat blijkt uit het kwartaalbericht over de agrarische grondmarkt van Wageningen Social & Economic Research en het Kadaster. De gemiddelde agrarische grondprijs voor kwartaal drie komt daarmee uit op 92.900 euro per hectare, een stijging van 4,0 procent ten opzichte van het tweede kwartaal. De gemiddelde agrarische grondprijzen liepen dit kwartaal uiteen van 64.100 euro per hectare in Friesland tot 182.100 euro in Flevoland. Dit komt onder meer door het type grondgebruik. Bouwland is duurder dan grasland, omdat daarop gewassen worden geteeld die een hoger saldo hebben. Ook zijn percelen op kleigrond vaak duurder dan die op zand- of veengrond.

Het Kadaster meldt dat de prijs van landbouwgrond soms binnen een paar kilometer met wel 15.000 euro per hectare kan verschillen. Vooral in Groningen en Noord-Holland verschilt de grondprijs veel.

Markt kent opwaartse trend

– De huidige voederwaardeprijzen zijn berekend door Wageningen Universiteit (WUR) op 14 oktober 2025. De waarde van 1000 vem (kvem-prijs) stijgt naar 21,2 eurocent, terwijl de waarde van eiwit behoorlijk daalt naar 61,6 eurocent per kg dve.

– In de onderstaande tabel met de voederwaardeprijzen staan verschillende producten opgesomd met bijhorende voederwaarde. De voederwaarde van het product wordt berekend aan de hand van de cijfers die WUR publiceert. Er wordt daarbij een vergelijking gemaakt tussen de marktwaarde en voederwaarde. Belangrijk om te weten is dat men enkel producten mag vergelijken die vergelijkbaar zijn. Bij een voederwaardeprijs onder de 100 is het voedermiddel prijstechnisch interessant. Evalueer ook eerst welke producten in het rantsoen passen en kies binnen deze producten de goedkoopste optie.

– De eiwitprijzen zijn de afgelopen weken opnieuw behoorlijk opgelopen, met name na de berekening van de eiwitprijs op 14 oktober. In de week erna heeft de EUDR-wetgeving, de Europese ontbossingswetgeving, de prijs weer opgedreven. Dat deed ook het handelsakkoord tussen China en de VS. Ook de raapprijzen zijn gestegen, raap volgt immers de sojaprijzen, zowel op dagprijs als op termijn. Tot slot is ook DDGS opnieuw wat gestegen. Het aanbod van eiwit is voor nu meer dan prima.

– De graanprijzen stijgen mee met het eiwit. Ook de graanprijzen stijgen vanwege de handelsdeal tussen China en de VS. China koopt 120.000 ton tarwe in de VS, wat in december voor verscheping zal worden aangeboden. De maisoogst in de VS loopt op zijn einde, de totale opbrengst is nog onduidelijk. Dit zal met het komende USDA-rapport duidelijk moeten worden.

– De vulmiddelen zijn over het algemeen relatief aan de prijs. De sojahullen blijven in prijs gelijk, weliswaar aan de hoge kant door een krap aanbod. Ook palmpitschilfers zijn in prijs gestegen door de handelsdeal tussen de VS en China. Dit heeft enkel te maken met meer vraag naar verscheping, waardoor de transportkosten stijgen. Beide producten zijn wel correct geprijsd.

– Bijproducten zijn behoorlijk in prijs, ze zijn de afgelopen weken verder opgelopen.

VOEDERWAARDEPRIJZEN

(bron: Liba)

november 2025

ENERGIE- EN EIWITPRIJZEN VOER

in eurocenten, excl. btw (bron: Wageningen Livestock Research)

november 2025 m/m y/y

fokvee kvem 21,20 kg dve 61,60 mestvee kvevi

m/m = vergelijking t.o.v. vorige maand y/y = vergelijking t.o.v. dezelfde maand vorig jaar

Zoek, vervang en bespaar

Voederwaardeprijzen geven de verhouding weer van de voederwaarde van mengvoer, grondstoffen en bijproducten in relatie tot de marktprijs. Bij een voederwaardeprijs onder de 100 procent is het voedermiddel prijstechnisch interessant.

voederwaardeprijs (€/ton)vevi

marktprijst.o.v.voederwaardeprijs(%)

Bron: BVK

Bron: veemarkt

NUCHTERE KALVEREN

NUCHTERE KALVEREN

BROUTARDS LIMOUSIN

bron: Veemarkt Les Hérolles (Fr.)

Bron: veemarkt Les Hérolles (Fr.)

KOEIEN BELGISCH WITBLAUW BROUTARDS BLONDE D’AQUITAINE

KOEIEN BELGISCH WITBLAUW BROUTARDS

Bron: Veemarkten België

STIEREN BELGISCH WITBLAUW

STIEREN BELGISCH WITBLAUW

Bron: veemarkten België Bron: veemarkten

KARKASPRIJZEN

KARKASPRIJZEN WERELDWIJD

land waarde september 2025 trend (m/m**)

Groot-Brittannië 745,33

Bron: European Market Observatories

Bron: European Observatories

Uruguay 457,38

Europa 669,52

Australië 431,73

Verenigde Staten 727,54

Nieuw-Zeeland 423,19

Argentinië 399,25

Brazilië 310,34

*euro/100 kg geslacht gewicht stieren =

**m/m = vergelijking t.o.v. vorige maand

AGENDA

KEURINGEN EN PRIJSKAMPEN

VEILINGEN

14-15 januari Veiling limousin, Boisseuil (Frankrijk)

11-12 maart Veiling limousin, Boisseuil (Frankrijk)

28 maart BAC-stierenveiling, Laren

VOORUITBLIK

BEURZEN, STUDIEVERGADERINGEN, DEMODAGEN

3-7 december Agribex, Brussel

20-22 februari Agridagen, Ravels

Raadpleeg de website veeteeltvlees.be of veeteeltvlees.nl voor een actuele en uitgebreide stand van zaken.

COLOFON

VeeteeltVlees is een uitgave van CRV BV in opdracht van Coöperatie CRV ua. De leden van de Coöperatie CRV ontvangen VeeteeltVlees gratis, als onderdeel van het lidmaatschap. VeeteeltVlees verschijnt maandelijks.

redactie

hoofdredacteur Wim Veulemans redactie Inge van Drie, Jaap van der Knaap, Wichert Koopman, Grietje de Vries, Quinten den Hertog, Justine Poppe foto- en beeldbewerking Rogier van der Weiden vormgeving René Horsman, Esther Onida eindredactie Lieke van den Broek hoofd CRV-magazines Jaap van der Knaap

redactie-adres

Nederland: postbus 454, 6800 AL Arnhem telefoon 026 38 98 800

Vlaanderen: Buchtenstraat 7, 9051 Sint-Denijs-Westrem telefoon 078 15 44 44 fax 09 363 92 06 e-mail veeteelt@crv4all.com

abonnementsprijs/jaar

Nederland en België € 104,00, overige landen € 168,00. In combinatie met abonnement op vakblad Veeteelt bedraagt een abonnement € 173,00 per jaar, overige landen € 299,00 per jaar. Prijzen excl. btw. Abonnementen zijn gebaseerd op kalenderjaar en worden jaarlijks in februari gefactureerd. Opzegging is mogelijk per kwartaal. Bel voor opgave van een abonnement: België: CRV Klantenservice (078 15 44 44) e-mail klantenservice.be@crv4all.com

Nederland: CRV Klantenservice (088 00 24 440) e-mail klantenservice.nl@crv4all.com

advertentie-afdeling

Karen Dammer en Froukje Visser

postbus 454, 6800 AL Arnhem telefoon (+31)(0)6 53 16 85 29 e-mail advertenties@crv4all.com

illustraties/foto’s

De foto’s zijn van de eigen fotodienst van VeeteeltVlees. Uitzonderingen zijn de foto’s van Eric Elbers (6, 35), Harrie van Leeuwen (7, 11-20), KULeuven (7), Theo Janssen (12-13),

DECEMBER KERST

In de kerstspecial brengen we dit jaar een kijkje op veehouderijbedrijven op een unieke of speciale locatie. Zowel in beeld als in woord brengen we hun verhaal.

Verder is kerst ook het moment om terug te blikken op het voorbije jaar. De kerstquiz met een aantal leuke prijzen is daarvoor de ideale methode.

Verder is er een analyse van de recente fokwaardepublicatie voor Belgisch witblauw. Welke stieren debuteren met nieuwe fokwaarden, zijn er stieren die het beter doen of welke trends vallen op?

Eveline van Elk (24-26), Koen Nijs (22-23), Mark Pasveer (31), MacGregor Photography (35) en BBG (35).

Overname van artikelen is alleen toegestaan na toestemming van de redactie. Hoewel aan de samenstelling van de inhoud de meeste zorg is besteed, kan door de redactie geen aansprakelijkheid worden aanvaard voor mogelijke onjuistheden of onvolledigheden. Alle auteursrechten en overige intellectuele eigendomsrechten ten aanzien van (de inhoud van) deze uitgave worden uitdrukkelijk voorbehouden. Deze rechten berusten bij CRV BV c.q. de betre ende auteur. Artikelen uit VeeteeltVlees mogen uitsluitend verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden na schriftelijke toestemming van CRV.

Druk: Senefelder Misset, Doetinchem ISSN 01.68-7565

Lisa Basteyns is nieuwe fokkerijspecialist vleesvee

De 24-jarige Lisa Basteyns is de nieuwe fokkerijspecialist voor vleesvee in de provincies Antwerpen, Vlaams-Brabant en Limburg Ze is de opvolger van Frank Steukers. Lisa volgde een landbouwopleiding aan de Hogeschool in Geel en werkt in haar vrije tijd mee op het vleesveebedrijf met Belgisch witblauwen van haar vader in Sint-Truiden. Naast haar werk als fokkerijspecialist werkt Lisa ook nog als inseminator.

‘Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de fokkerij’, vertelt ze. ‘Deze baan is voor mij een droomjob. Ik zie veel en ik leer veel. En ik vind het mooi om samen met veehouders hun fokdoel te achterhalen en mee te denken over hoe dit fokdoel gerealiseerd kan worden.’

Lisa Basteyns

Nieuwe stier van het ras maine anjou Welkom op de RMV Gorinchem

Via de webshop van CRV is sinds kort sperma beschikbaar van Jason, een stier van het ras maine anjou. Dit Franse vleesras, dat ook wel rouge des prés wordt genoemd, staat bekend om zijn snelle groei en hoge eindgewichten. Volwassen koeien wegen vaak meer dan 1.000 kg en volwassen stieren halen gewichten van meer dan 1.500 kg. Sperma van Jason (Gascon x Adonyx) is uit voorraad te bestellen voor 20 euro per dosis.

Jason

Van dinsdag 25 tot en met donderdag 27 november vindt de jaarlijkse beurs Rundvee en Mechanisatie Vakdagen in het Nederlandse Gorinchem plaats. U bent van harte welkom bij CRV op stand C24. Gratis toegangskaarten voor de beurs zijn online te bestellen. Scan hiervoor de QR-code

Bwb-proefstier Artist van ter Bos ki-code 945267

GENOOMFOKWAARDE

karkasgewicht mannelijk karkasgewicht vrouwelijk karkas rendement mannelijk karkas rendement vrouwelijk dochtervruchtbaarheid 124 110 126 104 119

geboren: 10-06-2022

schofthoogte: 40 mnd, 143 cm (=) gewicht: 1100 kg

verkoper: Geert Demasure, Avelgem fokker: Geert Demasure, Avelgem haarkleur: zwart en wit

Schofthoogte Besp. Type Beenwerk Alg. voorkomen Eindbeoordeling 75,00 88,20 84,40 82,00 80,00 86,60

DIGITAL D’EMBISE

OASIS DE LA FERME DES CROIX

78 / 88 / 81 / 94 / 80 / 87

NAJADE VAN TER BOS

IPHIGÉNIE DE CRAS AVERNAS

JET-SET VAN DEN HONDELEE

KRIS VAN TER BOS

Artist werd geboren en gekocht bij Geert en Veerle Demasure in het Vlaamse Avelgem. Op 40 maanden woog hij 1.100 kg en mat hij 1,43 meter (=). Artist behaalde op de provinciale prijskamp in Wulpen een eerste prijs. In zijn pedigree komt de gekende Wichita van de IJzer nog terug. De eerste kalveren van Artist zijn reeds geboren en namen een vlotte start.

VIDAL DE ST FONTAINE

BRAGA D’EMBISE

ORIGAN DE FOOZ

ÉMERAUDE DE CRAS AVERNAS

IMPÉRIAL DE L’ÉCLUSE

SUPER STAR DE CENTFONTAINE

FRIPON DU BUISSON MAROT

ELEKTRA VD IJZER

Meer controle met SenseHub® Cow Calf:

Koemonitoringssysteem voor vleesvee

Bepaal het meest optimale moment van K.I.

Verhoog uw drachtigheidspercentage Optimaliseer de tussenkalftijd

Krijg inzicht in de gezondheid van elke koe

Verbeter de voerefficiëntie

Grijp in bij hittestress