zo 31 mei 2026 / a nocte temporis, Choeur de Chambre de Namur & Reinoud Van Mechelen
a nocte temporis, Choeur de Chambre de Namur & Reinoud
Van Mechelen Rameau. Les Boréades
Personages
Alphise, koningin van Bactrië
Sémire, vertrouwelinge van Alphise Borée, god van de noorderwinden Calisis en Borilée, zonen van Borée Abaris, geliefde van Alphise Adamas, hogepriester van Apollo Apollo, god van het licht Een nimf
L’Amour
Polymnie, de muze van de mimische kunst
Samenvatting libretto
Eerste bedrijf. Koningin Alphise, koningin van het land Bactrië, moet als echtgenoot een van de Boreaden kiezen, de twee zonen (Calisis en Borilée) van Borée, de god van de noorderwinden. Dankzij hun afkomst kunnen zij de troon pretenderen. Maar in het geheim bemint ze Abaris, de beschermeling van Adamas, de hogepriester van Apollo. De afkomst van Abaris is mysterieus. De twee zonen van Borée dringen er op aan dat de koningin haar keuze maakt.
Tweede bedrijf. Abaris vertrouwt Adamas toe dat hij Alphise bemint, maar dat hij geen hoop heeft. Adamas overtuigt hem te volharden. In de tempel van Apollo bekent Alphise aan Abaris dat zij in een droom de god Borée heeft gezien die haar rijk vernietigt. De emotie die Abaris hierbij toont, verraadt zijn gevoelens tegenover de koningin, die op haar beurt haar liefde bekent. De zonen van Borée verklaren opnieuw hun liefde voor Alphise. L’Amour verschijnt en geeft aan Alphise een betoverde
pijl die elk onheil kan bestrijden. De god van de liefde kondigt aan dat Alphise mag kiezen, maar dat zij alleen een nakomeling van Borée mag huwen.
Derde bedrijf. Alphise en Abaris twijfelen aan de goede afloop van hun liefdesrelatie. Het volk is ongeduldig om de naam van de nieuwe koning te kennen, maar Alphise besluit om af te zien van de troon om te kunnen huwen met wie zij echt bemint. Calisis en Borilée roepen de woede van Borée op, die een razende wind ontketent. Tijdens een geweldige storm wordt Alphise door de Boreaden ontvoerd.
Vierde bedrijf. Abaris is wanhopig, maar Adamas spoort hem aan wraak te nemen of afstand te doen van zijn geliefde. Abaris besluit het rijk van Borée te veroveren.
Vijfde bedrijf. Alphise verblijft in het onderaardse rijk van Borée, die haar opdraagt te kiezen tussen een van zijn zonen of gevangenschap. Calisis en Borilée dringen aan, maar de koningin verkiest foltering boven toegeving. Dankzij de betoverde pijl slaagt Abaris erin de razende winden te kalmeren.
Apollo verschijnt en openbaart dat hij de vader is van Abaris, die hij heeft verwekt bij een nimf die een nakomelinge was van Borée. Niets staat nog de vereniging van Alphise en Abaris in de weg.
Uitvoerders & programma
pauze
Act III
14.15 inleiding door Ignace Bossuyt
a nocte temporis: orkest
Choeur de Chambre de Namur: koor
Reinoud Van Mechelen: tenor & artistieke leiding
Gwendoline Blondeel: Alphise
Reinoud Van Mechelen: Abaris
Lisandro Abadie: Borée
Tomáš Král: Adamas / Apollon
Robert Getchell: Calisis
Philippe Estèphe: Borilée
Lore Binon: Sémire / Une nymphe / L’Amour / Polymnie
Jean-Philippe Rameau (1683-1764)
Les Boréades, RCT31 (1763) Proloog
Act I
– Scène I (Alphise, Sémire)
– Scène II (Borilée)
– Scène III (Calisis, Alphise)
– Scène IV (Calisis, Sémire, koor)
Les Boréades
Act II
– Scène I (Abaris)
– Scène II (Adamas, Abaris)
– Scène III (Adamas, Abaris)
– Scène IV (Alphise, Adamas, Abaris)
– Scène V (Alphise, Abaris)
– Scène VI (Alphise, Abaris, Calisis, Borilée, gevolg van Alphise, priesters)
– Scène I (Alphise)
– Scène II (Abaris, Alphise)
– Scène III (het volk, Calisis, Borilée, Abaris, Alphise)
– Scène IV (Adamas en de voorgaande)
Act IV
– Scène I (Borilée, koor)
– Scène II (Abaris)
– Scène III (Adamas, Abaris)
– Scène IV (Abaris, Polymnie, de Muzen, de Zephirs, de Seizoenen, de Uren en de Kunsten)
Act V
– Scène I (Borée en koor van ondergrondse winden)
– Scène II (Alphise, Borée, Borilée, Calisis)
– Scène III (Borée en zijn gevolg, Alphise)
– Scène IV (Abaris en de voorgaande)
– Scène V (Apollon en de voorgaande)
coproductie: Perpodium
Edition published by Sylvie Bouissou (Opera omnia Rameau)
Dit concert wordt opgenomen door Klara en uitgezonden op vrijdag 4 september 2026. Bedankt voor het vermijden van storende geluiden.
Met de steun van Elisabeth Bernard, Catherine Ferrant & Stéphane Peard
MAKER
Les Boréades
Of de overwinning van de
liefde,
het meesterlijke slotakkoord van Rameaus theatercarrière
1672 is het geboortejaar van de Franse opera. Het centrum was het hof van Lodewijk XIV, het monopolie was in handen van zijn beschermeling, de componist Jean-Baptiste Lully. In Frankijk benoemde men het gezongen toneel echter niet ‘opéra’, maar ‘tragédie lyrique’ of ‘tragédie en musique’. Men beschouwde het genre opera als een soort verlengstuk van de gesproken tragedie, met als modellen Pierre Corneille en Jean Racine. Daaruit volgde een onvoorwaardelijk respect voor de tekst, gebaseerd op een declamatorische voordracht, wars van virtuoos vertoon, in sterk contrast met de Italiaanse opera. Centraal staat dan ook het récit (het recitatief), dat qua ritmische voordracht perfect geënt was op de taal, maar melodisch zeer rijk uitgewerkt. De air was het equivalent van de Italiaanse aria, maar die was niet bedoeld om de zanger te laten schitteren met vocaal vuurwerk. Ook hier blijft de tekst primeren. Terwijl men in Italië het koor geleidelijk uit de opera bant, blijft het in Frankrijk een centrale rol spelen. Ook het aandeel van het orkest is van uitzonderlijk belang, vooral in de balletten die in elk van de vijf bedrijven voorkomen. Een Franse opera zonder een ruim aandeel aan dansen is overigens ondenkbaar! Bijzonder geliefd waren ook de descriptieve delen, zoals het oproepen van natuurverschijnselen, met een voorkeur voor stormen.
Lully’s model bleef lang nazinderen, al ontsnapte men na verloop van tijd niet aan de Italiaanse invloed, wat voor heel wat controverse een bitse polemieken zorgde. Wie ervan kon meespreken was Jean-Philippe Rameau, die met vijf tragédies lyriques het
– Oorspronkelijk hield Rameau zich vooral bezig met muziektheorie en een beperkt aantal composities, pas na zijn 50e waagde hij zich aan opera. – Zang, dans en orkestratiekunst vormen een perfecte synthese in Rameaus laatste meesterwerk Les Boréades. – Na twee repetities werd in 1764 de uitvoering geannuleerd en de partituur opgeborgen.
genre nieuw leven inblies. Tot in zijn vijftigste levensjaar liet hij het theater echter links liggen: tot dan toe had hij zich als componist beperkt tot werken voor klavecimbel en enkele motetten en cantates. Zijn naam bleef aanvankelijk vooral verbonden met een baanbrekend theoretisch traktaat over de harmonie uit 1722. Met zijn eerste opera Hippolyte et Aricie werd hij in 1733 wel op slag een beroemdheid, vooral doordat hij in het eerbiedwaardige genre à la Lully een aantal vernieuwingen invoerde die zo ingrijpend waren dat er een hevige strijd losbarstte tussen de aanhangers van Lully (de Lullistes) en de verdedigers van Rameau (de Ramistes). Zijn tegenstanders verweten hem vooral het ‘teveel aan muziek’ ten nadele van de aandacht voor de tekst: het orkest kwam te prominent aan bod en de vele airs brachten het récit in het gedrang. Bovendien vond men zijn muziek te geleerd, te veel gestoeld op zijn theoretische concepten, met complexe harmonieën en vaak gekruid met agressieve en bizarre dissonanten.
Rameau zette echter door en uiteindelijk won hij het pleit. Tussen 1737 en 1749 volgden nog drie opera’s. Daarna ging zijn aandacht vooral weer naar andere vormen van muziektheater en naar theoretische geschriften, tot hij in 1763 als tachtigjarige de Franse muziekwereld verraste met zijn vijfde tragédie lyrique: Abaris ou les Boréades (vaak afgekort tot Les Boréades), ‘Abaris of de Zonen van Borée’, de god van de noorderwinden. De winden waaiden echter uit de verkeerde richting, want na twee repetities eind april 1764 werd de uitvoering om nog onduidelijke redenen geannuleerd en de partituur definitief opgeborgen. Mogelijk had de censuur problemen met enkele provocerende verzen, ‘C’est la liberté qu’il faut que l’on aime, le bien suprême c’est la liberté’, of de muziek zelf vond men wellicht (alweer) problematisch: te complex, onuitvoerbaar ... Het verhaal, gecentreerd rond het thema van de blijkbaar onmogelijke vereniging van twee geliefden, verwijst zijdelings naar de antieke mythe van Boreas, de noorderwind, die zijn geliefde ontvoert die hem een tweeling baart (zie ook de samenvatting van het libretto).
In zijn laatste opera demonstreert Rameau op fenomenale wijze zijn ongeëvenaarde orkestratiekunst: hij is een ware tovenaar van het orkestraal coloriet, dat wemelt van de verrassende vondsten. Dit is al duidelijk vanaf de sprankelende ouverture, die een jachtpartij oproept, uiteraard met hoorns. De bezetting omvat verder strijkers, dubbele blazers (hobo, traverso, fagot), slagwerk en basso continuo.
De opera bulkt van de instrumentale pareltjes, ook in de begeleiding van de zangpartijen. Meer dan ooit zijn de dansen alomtegenwoordig, niet minder dan veertig in totaal, in een bewonderenswaardige verscheidenheid aan types en expressieve nuances. Ronduit spectaculair zijn de Orage, tonnerre et tremblement de terre en de Suite des vents wanneer op het einde van het derde bedrijf Alphise wordt ontvoerd! In de recitatieven, aria’s en koren valt de melodische rijkdom op, met uiteraard een uiterst respect voor de correcte declamatie. Italiaanse invloed is wel duidelijk merkbaar in enkele uitgebreide airs, zogenaamde ariettes, waarin Rameau zelfs de virtuositeit niet schuwt (Un horizon serein, Que l’amour embellit la vie en Mon pouvoir doit servir au bonheur).
Met Les Boréades zette Rameau een briljant eindpunt aan een theatercarrière van dertig jaar. In de muziekgeschiedenis blijft hij onomstreden een eersterangscomponist van muziek voor het Franse theater, evenwaardig aan wat Händel betekent voor de Italiaanse opera en het Engelse oratorium en Bach voor de Duitse cantate en passie.
Ignace Bossuyt
‘In 1763 verraste Rameau als tachtigjarige de Franse muziekwereld met zijn vijfde tragédie lyrique: Abaris ou les Boréades.’
Dompel je vanaf de eerste maat onder in de verrassende kleurenrijkdom van Rameaus orkestratie! #deeplistening
a nocte temporis
concertmeester
Rodolfo Richter
eerste viool
Izana Soria
Madoka Nakamaru
Maria Florencia
Romero Zurro
tweede viool
Elise Dupont
Marrie Mooij
Dirk Vandaele
Marieke Vos
altviool
Ingrid Bourgeois
Manuela Bucher
cello
Ronan Kernoa
Mathilde Wolfs
Edouard Catalan
Julien Hainsworth
Clémence Schiltz
contrabas
Elise Christiaens
traverso
Anna Besson
Sien Huybrechts
hobo
Shunsuke Kawai
Rodrigo Lopez Paz
fagot
Niels Coppalle
Lisa Goldberg
Isabel Favilla
hoorn
Anneke Scott
Bart Cypers
klavecimbel
Philippe Grisvard
slagwerk
Sylvain Fabre
seizoen 2026/27
Wijzertijd
Boek je tickets voor een wijs nieuw seizoen
concertgebouw.be
Choeur de chambre de Namur
sopraan
Camille Hubert
Elke Janssens
Astrid Patay
Aurélie Moreels
Estelle Defalque
Aline Ferber
Eléonore Marmoret
Zoé Pireaux
haute-contre
Camillo Angarita
Daniel Brant
Brice Claviez-Homberg
Branislav Rakic
tenor
Nicolas Bauchau
Éric François
Amaury Lacaille
Nicolas Maire
bas
Lucas Bedecarrax
Etienne Debaisieux
Christophe Gautier
Jean-Marie Marchal
Samuel Namotte
Tom Van Bogaer
this place I call home whispers fragments of secrets to me
Expo Cince Johnston za 07 mrt – zo 30 aug 2026
In this place I call home whispers fragments of secrets to me legt Cince Johnston haar vijf kinderen vast op beeld vanuit een verlangen om de tijd zachtjes te wiegen, een noodzaak om liefdevol te vertragen voordat alles verandert. Ze documenteert haar kroost tegen de setting van haar voorouderlijk huis op Île d’Orléans (Québec), als een kroongetuige van hun levens die zich ontvouwen. In een reeks portretten genomen tijdens de covid-lockdown vangt ze de diepe verbondenheid, stille spanning, eenzaamheid en uitbundigheid in hun dagelijkse bestaan.
Bezoek de expo tijdens de openingsuren van Concertgebouw Circuit of voor of na een voorstelling.
Biografieën
a nocte temporis (BE) werd opgericht in 2016 door Reinoud Van Mechelen en Anna Besson. De naam is de Latijnse vertaling van het Franse ‘depuis la nuit des temps’ (sinds mensenheugenis) – een knipoog naar het verleden, naar wat verandert, maar vooral ook naar wat onveranderd is gebleven. Het ensemble brengt historisch geïnformeerde muziek om een zo groot mogelijk publiek emotioneel te raken. In zijn relatief korte bestaan speelde a nocte temporis al op prestigieuze plaatsen en festivals als Opéra de Lille, MA Festival, Bozar, DE SINGEL, AMUZ, Salle Gaveau en Wigmore Hall (Londen), en ging het op tournee in China. Vanaf 2018 evolueerde a nocte temporis van een kamermuziekensemble naar een barokorkest. De tandem met Alpha Classics leverde telkens prijswinnende opnames op, zoals de recente afgeronde trilogie rond de haute-contre (Lully, Rameau en Gluck). Met Opéra Versailles Spectacles verzorgde a nocte temporis de wereldpremière van de cd-opname van de eerste Franse barokopera van een vrouwelijke componiste: Céphale et Procris van Elisabeth Jacquet de La Guerre. Ook deze opname viel in de prijzen.
Sinds 1987 zet het Choeur de Chambre de Namur (BE) zich in voor het muzikaal erfgoed van zijn regio (Lassus, Arcadelt, Rogier, Du Mont, Gossec, Grétry …), met een repertoire van de middeleeuwen tot vandaag. Het koor wordt uitgenodigd op gerenommeerde festivals in Europa en werkt onder dirigenten zoals Peter Phillips en René Jacobs. Hun opnames hebben meerdere prijzen gewonnen, waaronder de Octave de la Musique in 2007 en 2012. Sinds Leonardo García Alarcón in 2010 de artistieke leiding overnam, excelleert het koor in opera, oratoria en passies. Van 2020 tot 2024 verkent het koor de grote werken van Händel. Het Choeur de Chambre de Namur geniet de steun van de Fédération Wallonie-Bruxelles (service de la musique et de la danse), van de Nationale Loterij en van de Stad Namen.
Tenor Reinoud Van Mechelen (BE) ontving in 2017 de Caecilia Prijs als Jonge Musicus van het Jaar. In een mum van tijd bouwde hij een internationale carrière uit. Hij treedt op met vooraanstaande barokensembles zoals Collegium Vocale Gent, Les Arts Florissants, Le Concert Spirituel en Les Talens Lyriques. Hij richtte zelf het ensemble a nocte temporis op. Als operazanger staat Van Mechelen op de planken in prestigieuze huizen als Opéra de Paris (Jason, Castor), Staatsoper Unter den Linden in Berlijn (Hippolyte, Jason), Opéra Comique, De Munt (Tamino), Opera Ballet Vlaanderen (Ferrando) en in datzelfde huis vorige maand nog als Pylade in Iphigénie en Tauride van Gluck. In 2025 was Van Mechelen te horen als Castor in Castor et Pollux van Rameau in de Opéra de Paris. In 2027 zal hij de rol van Evangelist in Bachs Mattheuspassie hernemen met het Freiburger Barockorchester, onder leiding van Sir Simon Rattle.
Sopraan Gwendoline Blondeel (BE) zong zichzelf zich in de kijker als winnaar van de Eerste Prijs van het Concours de Chant Baroque te Froville in 2019. De zuiverheid en opmerkelijke precisie van haar stem maken haar een zeer gewilde vertolkster van muziek uit de 17e en 18e eeuw. Ook haar discografie illustreert dit met onder meer Monteverdi’s Orfeo (Les Epopées), Céphale et Procris (a nocte temporis), La Jérusalem Délivrée van Philippe d’Orleans door Cappella Mediterranea … De voorbije jaren tekende ze voor intense samenwerkingen met de meest vooraanstaande oude-muziekensembles, zoals Les Talens Lyriques, Vox Luminis & Freiburger Barockorchester, Ensemble Correspondances, Les Accents en a nocte temporis. Afgelopen seizoen was ze artist in residence bij de Festivals de Wallonie.
Sopraan Lore Binon (BE) behaalde haar masterdiploma viool aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. Gaandeweg nam haar passie voor de stem de bovenhand en aansluitend aan haar bachelor zang voltooide ze haar master aan de Escola Superior de Música de Catalunya in Barcelona en het Conservatorium van Amsterdam. Intussen is ze als veelzijdige zangeres actief op concertpodia, in liedrecitals, muziektheater en opera. Ze is stichtend lid van ensemble Revue Blanche, een ongewone combinatie van sopraan, fluit, altviool en harp. Bij Opera Ballet Vlaanderen vertolkte ze de hoofdrol in de wereldcreatie van Wim Henderickx’ De bekeerlinge (2022).
Bariton Philippe Estèphe (FR) heeft als veelgevraagde operazanger een voorkeur voor het Franse (opera)repertoire. Hij was te gast in de operahuizen van Bordeaux, Lyon, Genève en Parijs. Ook voor oude muziek heeft hij een zwak. Zo is hij te horen in verschillende Lully-opnames met Les Talens Lyriques en werkt hij geregeld samen met Le Concert Spirituel en Les Surprises. Onder zijn vele opnames zijn het Requiem van Fauré onder leiding van Hervé Niquet (Alpha), Debussy’s La Chute de la maison Usher (Warner), en verschillende originele projecten uitgegeven door Palazetto Bru-Zane (La Vie Parisienne van Offenbach, Les P’tites Michu van Messager, Ariane van Massenet …).
Lisandro Abadie (AR), geboren in Buenos Aires, won in 2006 de Edwin Fischer-prijs. Hij zong onder leiding van onder meer William Christie, Laurence Cummings, Václav Luks, Julio Caballero, Tōnu Kaljuste, Rubén Dubrovsky, Andreas Reize, Matthew Halls, Jordi Savall, Paul Agnew en Geoffroy Jourdain. Abadie treedt op met Les Arts Florissants, Collegium 1704, Orchestra of the Age of Enlightenment en a nocte temporis. Recente podiumproducties zijn onder meer Charpentiers Médée in de Opéra de Paris en het Teatro Real in Madrid, Rameaus Les Fêtes d’Hébé in de Opéra Comique in Parijs en Monteverdi’s L’Orfeo in Vevey.
Hij werkt aan een boek over ‘vibrato vanaf de 16e eeuw’.
Sinds 2019 geeft hij les aan de Schola Cantorum Basiliensis, en sinds 2024 is hij hoogleraar barokzang aan het Mozarteum (Salzburg).
Bariton Tomáš Král (CZ) trad al op met veel van de bekendste Europese ensembles, waaronder Collegium 1704, Collegium Marianum, La Venexiana, Il Gardellino, Holland Baroque, B’Rock Orchestra, Wrocław Baroque Orchestra, Les Muffatti, Dunedin Consort en Ensemble Pygmalion.
Hij was te horen op het Praagse Lentefestival, de Dresdner en Salzburger Festspiele, de festivals van La Chaise-Dieu, Ambronay, Sablé, het MA Festival en het Festival Oude Muziek Utrecht, in het Weens Konzerthaus, het Wiener Musikverein, de Wigmore Hall, BOZAR, de Elbphilharmonie, de Chapelle Royale in Versailles en de Philharmonie de Paris.
De Amerikaanse Robert Getchell (US) vervolledigde zijn studies aan het Centre de Musique Baroque in Versailles en aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Hij treedt op als solist met gerenommeerde ensembles zoals Les Talens Lyriques, Le Concert des Nations, Collegium Vocale Gent en de Akademie für Alte Musik Berlin. Getchell is geregeld te gast op Europese festivals (Versailles, Utrecht, Ambronay …). Zijn focus ligt op de Franse barok en het oude-muziekrepertoire, maar hij is ook vertrouwd met classicisme en romantiek.
Word Vriend
Vrienden zijn gepassioneerde cultuurliefhebbers met een zwak voor het Concertgebouw.
Je geeft
€ 85
Je voordelen
– Voorrang bij het boeken van tickets
– Gratis tickets voor een van de Vriendenvoorstellingen met drink
– Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
– Een unieke inkijk in het Concertgebouwprogramma (seizoenslancering, repetities, try-outs ...)
Je steunt
De Makers van het Concertgebouw Lees meer op concertgebouw.be/vrienden
Word lid van The Keys
The Keys vormen een groep enthousiaste kunst– en muziekliefhebbers die helpen bouwen aan de toekomst van het Concertgebouw als succesvol internationaal podiumkunstenhuis.
Je geeft
€ 660* per seizoen voor 1 persoon of € 825* per seizoen voor 2 personen
*excl. btw
Je voordelen
– Voorrang bij het boeken van tickets
– Gratis tickets voor 3 voorstellingen naar keuze waarvan 1 feestevent met uitgebreide receptie
– Interessante netwerkgelegenheden
– Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
– 20% korting bij de huur van Forum 6 of 7 voor jouw feest of event
Je steunt
– Jonge artiesten
– Een internationaal programma
– De kwaliteitsgarantie van de Concertgebouwpiano’s
– Lees meer op the-keys.be
Getipt
za 06 juni 2026
20.00 Concertzaal
Antwerp Symphony Orchestra
Laureaten 4, 5 & 6 van de Koningin
Elisabethwedstrijd
Wie de finale haalt van een muziekwedstrijd, behoort tot de happy few – zeker als het om onze internationaal gewaardeerde Koningin Elisabethwedstrijd gaat. Tientallen cellisten moesten zich bewijzen. De allerbesten worden door een gespecialiseerde jury beloond met een ereplaats. Volgde je het op radio of televisie? Beleef het dan nu in het echt! De muzikaliteit, creativiteit en virtuositeit van deze jonge leeuwen is ontroerend, meeslepend en opwindend.
za 20, zo 21, di 23, do 25 & vr 26 jun 2026 / 19.30 Concertzaal zo 28 jun 2026 / 15.00 Concertzaal
Carmen Opera Ballet Vlaanderen
De vrijgevochten Carmen hunkert naar liefde en de obsessieve soldaat Don José raakt volledig in haar ban. Wanneer Carmen hem verlaat voor de charismatische Escamillo, drijft de onhoudbare spanning hen tot het uiterste. Regisseur en choreograaf Wim Vandekeybus waagt zich aan een van de grootste producties die Opera Ballet Vlaanderen ooit op de planken bracht.
Laat weten wat je van de voorstelling vond met #concertgebouwbrugge
