Youth Orchestra Flanders &
Biografieën
Youth Orchestra Flanders (BE) biedt, met steun van de Vlaamse overheid, een podium aan jong muzikaal talent en debuteerde in 2019 met concerten in Flagey en Concertgebouw Brugge. Onder de vleugels van Brussels Philharmonic, Antwerp Symphony Orchestra en het Symfonisch Orkest van Opera Ballet Vlaanderen creëert Youth Orchestra Flanders voor de aanstormende generatie ruimte om orkestervaring op te bouwen en door te groeien tot de professionele musici van morgen. Het orkest deelde de voorbije jaren reeds het podium met Stéphane Denève, Edwin Outwater, Camille Thomas, Lorenzo Gatto en Liebrecht Vanbeckevoort.
Dirigent Ilan Volkov (IS) staat internationaal bekend als hoeder van de hedendaagse muziek en oprichter van het baanbrekende Tectonics Festival. Hij heeft zijn missie gevonden in het verspreiden van onderbelichte componisten, al is hij net zozeer thuis in het grote klassieke en romantische repertoire, waarmee hij als dirigent wereldwijd concertzalen en operahuizen vult. Volkov is momenteel vaste gastdirigent bij het Brussels Philharmonic en gastdirigent bij een brede waaier aan ensembles. Zijn veelzijdigheid wordt weerspiegeld in zijn discografie en zijn uitgebreid oeuvre, van opera en ballet
Uitvoerders & programma
tot folk en jazz. Met Brussels Philharmonic verdiept hij het traject rond hedendaagse muziek, met een duidelijke focus op zowel uitvoering als onderzoek.
Violist Joshua Brown (US) studeert bij Donald Weilerstein aan het New England Conservatory. Hij behaalde de Eerste Prijs en meerdere speciale prijzen op het Leopold Mozart Violinwettbewerb in Augsburg. Hij was ook finalist op de Violin Competition of Indianapolis en sleepte onlangs de gouden medaille in de wacht op de eerste China International Music Competition. In 2024 won hij de tweede prijs van de Koningin Elisabethwedstrijd. Joshua Brown deelde het podium met toonaangevende orkesten, waaronder het Cleveland Orchestra, het Münchner Rundfunkorchester, het MDR-Sinfonieorchester en het Indianapolis Symphony Orchestra. Hij trad al op in concertzalen over de hele wereld, zoals het Kennedy Center in Washington, Carnegie Hall en Merkin Hall in New York, Severance Hall in Cleveland, het Symphony Center in Chicago, het National Centre for the Performing Arts in Beijing en de Stiftung Mozarteum in Salzburg.
19.15 inleiding door Mark Delaere
Youth Orchestra Flanders: orkest
Ilan Volkov: dirigent
Joshua Brown: viool
Luc Brewaeys (1959-2015)
..., e poi c’era... (Symfonie nr. 1) (1985)
Dmitry Shostakovich (1906-1975)
Vioolconcerto nr. 1 (1947-1948)
– Nocturne
– Scherzo
– Passacaglia
– Burlesque
pauze
Igor Stravinsky (1882-1971) De Vuurvogel (1910)
– Introduction
– Premier tableau
1. Le Jardin enchanté de Kachtcheï
2. Apparition de l’oiseau de feu, poursuivi par Ivan Tsarévitch
3. Danse de l’oiseau de feu
4. Capture de l’oiseau de feu par Ivan Tsarévitch
5. Supplications de l’oiseau de feu
6. Apparition des treize princesses enchantées
7. Jeu des princesses avec les pommes d’or
8. Brusque apparition d’Ivan Tsarévitch
9. Khorovode (Ronde) des princesses
10. Lever du jour
11. Carillon féerique, apparition des monstresgardiens de Kachtcheï et capture d’Ivan Tsarévitch
12. Arrivée de Kachtcheï l’Immortel
13. Apparition de l’oiseau de feu
14. Danse de la suite de Kachtcheï, enchantée par l’oiseau de feu
15. Danse infernale de tous les sujets de Kachtcheï
16. Berceuse (L’oiseau de feu)
17. Mort de Kachtcheï
– Second tableau
1. Disparition du palais et des sortilèges de Kachtcheï
MUZIEK
Muzikale verwantschappen
Als er grote affiniteit is tussen uitvoerder en programma, verwacht je meestal een tikkeltje meer van een concert. Die verwachting kan berusten op een repertoire dat door de musicus in kwestie levenslang liefdevol gekoesterd, bestudeerd en uitgevoerd wordt. Denk aan Mitsuko Uchida en pianomuziek van Mozart of Schönberg, of aan het Arditti-kwartet en hedendaagse strijkkwartetten.
Culturele verwantschap
Er bestaat daarnaast ook zoiets als culturele muzikale verwantschap. Als het Budapest Festival Orchestra de Hongaarse Dansen van Brahms of de Wonderbaarlijke Mandarijn van Bartók uitvoert, zitten we op het puntje van onze stoel. De verwachting hierbij is niet enkel dat ze dat repertoire al vaak hebben uitgevoerd, maar vooral dat ze deze muzikale taal met de paplepel hebben binnengekregen. Het gaat dan over verwantschap met de volksmuziek, maar ook over interpretatietradities en klankvorming. Er bestaat bijvoorbeeld zoiets als een typisch Slavische strijkersklank.
De eerste keer
Bestaat er ook zoiets als muzikale verwantschap tussen een jeugdorkest en de eerste pennenvruchten van een componist? Het programma van vanavond laat toe dit te beoordelen. Igor Stravinsky had wel al enkele jeugd- en studiewerken op zijn actief toen hij op 26-jarige leeftijd De Vuurvogel (1909) componeerde. Maar deze vuurvogel nam direct een hoge vlucht: geschreven als eerste van de drie grote Russische balletten in opdracht van Sergey Diaghilev en gecreëerd in Parijs, maakte Stravinsky’s internationale carrière hiermee een blitse start. Met ..., e poi c’era... (1985) schreef Luc Brewaeys op dezelfde 26-jarige leeftijd zijn eerste van een lange reeks symfonieën. Natuurlijk verschilt de leefwereld van de jonge muzikanten uit het huidige Youth Orchestra Flanders enorm van de leefwereld van jonge
– Shostakovich’s Eerste vioolconcerto is diep doorvoelde muziek, die daarom pas na de dood van Stalin het daglicht mocht zien.
– De Vuurvogel van Stravinsky is een sprookjesachtig ballet vol exotische klanken.
– De subtiele klanken in Brewaeys’ ..., e poi c’era... zijn letterlijk ‘ongehoord’.
componisten uit 1909 en zelfs 1985. De muzikale verwantschap berust daarom vooral op het gedeelde opwindend besef aan het begin van een muzikaal avontuur te staan. De toekomst is onzeker maar heeft veel in petto, en dat maakt het des te spannender.
En dan gebeurde het …
Want plots was daar ..., e poi c’era... (1985), de eerste symfonie van Luc Brewaeys met deze aankondiging als Italiaanse titel. Deze symfonie gelijkt in niets op haar voorgangers: hier geen thema’s of motieven die gepresenteerd, ontwikkeld en herhaald worden, geen meerdelige opbouw of (post-)romantische expressie. In de plaats daarvan horen we een doorlopend geheel van uiterst zachte klanken die meer geruis dan toonhoogte bevatten. In de partituur geeft de componist daarom de volgende instructie aan de dirigent: ‘The delicacy and the refinement of the sounds should be the main concern’. De klanktijd glijdt zachtjes voort, slechts hier en daar onderbroken door korte en zeer krachtige accenten. Precies op de gulden snede begint een contrasterend gedeelte dat uit een machtige klankexplosie bestaat, waarna de donkere, uiterst zachte klanken van het begin het werk afsluiten. Dit is precies wat jonge (moedige) componisten doen: tradities in vraag stellen en onverschrokken nieuwe muzikale mogelijkheden verkennen.
‘De muzikale verwantschap berust vooral op het gedeelde opwindend besef aan het begin van een muzikaal avontuur te staan. De toekomst is onzeker maar heeft veel in petto, en dat maakt het des te spannender.’
Russisch exotisme
Op de tippen van zijn tenen
Dmitri Shostakovich was al 40 jaar oud toen hij zijn Eerste vioolconcerto (1947) componeerde; daarom identificeren de jonge muzikanten van het jeugdorkest zich misschien eerder met Joshua Brown, de 27-jarige solist in dit concerto? Hoe dan ook waren het ook voor de componist spannende tijden. De Sovjetideologie verlangde zorgeloze, triomfalistische muziek die de superioriteit van het communisme zou weerspiegelen. Er was geen ruimte voor twijfel, donkere dramatiek of persoonlijke gevoelsexpressie, en precies daaraan had Shostakovich behoefte tijdens het schrijven van dit concerto. Toen hij het werk voltooid had, besefte hij dat een uitvoering zijn leven in gevaar kon brengen. Daarom verdween de partituur in de kast tot na de dood van Stalin: pas in 1955 zou David Oistrakh – voor wie het concerto geschreven was – het werk creëren. Het openingsdeel ‘Notturno’ zet de toon: geen spetterend begin van een virtuoos concerto, maar beschouwende nachtmuziek vol diepzinnige, langgerekte melodieën. Ook het derde deel ‘Passacaglia’ heeft hetzelfde karakter, ditmaal gebaseerd op een donker thema in de lage strijkers. Ook de even delen spiegelen elkaar: ‘Scherzo’ en ‘Burleske’ zijn onverbloemd virtuoos, maar laten respectievelijk een ongeveinsde en gechargeerde vorm van vrolijkheid horen.
Stravinsky maakte drie concertsuites van De Vuurvogel, maar vanavond horen we de volledige balletversie uit 1910. Die duurt ongeveer dubbel zo lang als de concertsuites en verplaatst ons nog beter in de Russische sprookjeswereld. Een jonge prins vangt een vuurvogel, maar bevrijdt hem in ruil voor een veder. Hij verdwaalt in de magische tuin van een reus en wordt verliefd op een van de prinsessen die daar gevangen gehouden worden. De reus ontdekt en bedreigt hem, maar de prins overwint hem dankzij de magische veder van de vuurvogel. Stravinsky bedacht een muzikaal equivalent voor deze tegenoverstelling van goed en kwaad: eenvoudige diatonische melodieën die dicht aanleunen bij de Russische volksmuziek, tegenover chromatiek die onopgeloste spanning oproept.
Waarschijnlijker nam Stravinsky de associatie van het natuurlijke met diatoniek en het bovennatuurlijke met chromatiek over uit De gouden haan (1909), de al even exotische laatste opera van Nikolaj Rimsky-Korsakov. De Vuurvogel leunt inderdaad nog dicht aan bij de laatromantische taal en orkestrale kleurenpracht van zijn leermeester, al zijn hier en daar ook enkele impressionistische toetsen te horen. Pas met Petrouchka (1911) en nog meer met Le sacre du printemps (1913) zou Stravinsky die muzikale voorbeelden van zich afschudden en de muziekwereld op zijn grondvesten doen daveren.
Mark Delaere
Hoor hoe Stravinsky de climax opbouwt in de Finale van De Vuurvogel, van de hoorn solo tot een machtig orkestraal tutti. Eind goed, al goed: zo eindigt een muzikaal sprookje.
#deeplistening
Youth Orchestra Flanders
concertmeester
Lisa De Prins
eerste viool
Pavels Noskovs
Guillaume Paci
Merel De Coorde
Paulina Parol
Marta Tur de Carlos
Eline Vanderpijpen
Sana Boutaleb
Tim Sanah Ullah
Merel Strynck
Anggraini Tumino
Juliette Janssen
Lingyi Zhao NN
tweede viool
Wannes D’haese
Rodrigo Esteban Cardona
Cabrera
Olivia Cortese Vallvé
Belén Bravo Meseguer
Mercedes Meyers
Lucia Hernandez Moreno
Yullia Horbulinska
Raphaël Grandpierre
Linde Neyens
Tulien van Renterghem
Félicien Rahier
Julian Bartoli
altviool
Kamil Boels
Carmen De la Torre Jiménez
Minghui Yu
Alek De Cock
Kato Ploegaerts
Hanne Cleymans
Ionut Barjovanu
Matias Torres
Louise Smout
NN
cello
Nicolás Vicente Antolín
Mónica Martins
Hélène Trottier
Aïnhoa Leguy
Nel Franssen
Emma Verstraeten
Valentine Oster NN
contrabas
Matthieu Garnavault
Lucas Schepens
Clara Muylle
Robin Troquet
Gretel Phyfferoen
Doran De Gersem
fluit
Inmaculada Mora Reyes
Irene Mata Tejero
Amanda Lozada
piccolo / altfluit
María Varela Grandío
hobo
Lucía Falcón García
Maria Cristina Zapata
Joke Vekemans
Engelse hoorn
Anouk Vandenbussche
klarinet
Ainhoa Rollán
Miguel Contreras Melguizo
Ana Bueno Sanchez
basklarinet
Dafni Mengou
fagot
Pieter Opsteyn
Marie Es-Salmmi
contrafagot
Inés Gonzalo de Lózar
Diedelinde Buffel
hoorn
Dorian Scheck
Jasper Asselman
Marie De Leenheer
Kato van Echelpoel
Fien Smets
trompet
Wannes De Locht
Enric Falco
Matthias Debrabandere
trombone
Pepijn Bessemans
Mirsini Dimopoulou
bastrombone
Marnik van Helden
tuba
Fons Dobbelaere
pauken
Mathijs Lanckriet
percussie
Grim Ongena
Staf Wijckmans
Luis Ramos Güemes
Lou Nickels
Iván López Domínguez
harp
Marlies de Lange
Olga Madrennes
Rita Macedopsilva
piano / celesta
Andreas Knops
Word Vriend
Vrienden zijn gepassioneerde cultuurliefhebbers met een zwak voor het Concertgebouw.
Je geeft
€ 85
Je voordelen
- Voorrang bij het boeken van tickets
- Gratis tickets voor een van de Vriendenvoorstellingen met drink
- Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
- Een unieke inkijk in het Concertgebouwprogramma (seizoenslancering, repetities, try-outs ...)
Je steunt
De Makers van het Concertgebouw
Lees meer op concertgebouw.be/vrienden
Word lid van The Keys
The Keys vormen een groep enthousiaste kunst– en muziekliefhebbers die helpen bouwen aan de toekomst van het Concertgebouw als succesvol internationaal podiumkunstenhuis.
Je geeft
€ 660* per seizoen voor 1 persoon of € 825* per seizoen voor 2 personen
*excl. btw
Je voordelen
- Voorrang bij het boeken van tickets
- Gratis tickets voor 3 voorstellingen naar keuze waarvan 1 feestevent met uitgebreide receptie
- Interessante netwerkgelegenheden
- Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
- 20% korting bij de huur van Forum 6 of 7 voor jouw feest of event
Je steunt
- Jonge artiesten
- Een internationaal programma
- De kwaliteitsgarantie van de Concertgebouwpiano’s
Lees meer op the-keys.be
Getipt
wo 15, do 16, vr 17 & zo 18 april 2026 / 19.00 & 21.00 zo 19 april 2026 / 15.00 & 17.00 Concertzaal scène
Brussels Philharmonic CLUB Surround
Normaal gaat het zo: je zit in de zaal te luisteren naar het orkest op het podium. Dat op zich is al prachtig. Maar in CLUB Surround gaat het een beetje anders. Je zit op het podium, middenin het orkest. Je lichaam gaat meetrillen, je ervaart ritme en melodie zoals nooit tevoren en volgt de aanwijzingen van de dirigent van op enkele meters. Je voelt de muziek kortom van binnenuit, een volstrekt unieke ervaring!
za 09 mei 2026 19.30 Concertzaal
Rotterdams Philharmonisch
Orkest & Nicolas Altstaedt
Shostakovich & Prokofiev
Vanaf de eerste trompettonen van zijn Eerste symfonie krijgen we een volbloed Dmitry Shostakovich te horen: ongrijpbaar, zelfzeker en vol ironie. Ook Prokofiev komt humoristisch uit de hoek in zijn satirische opera L’amour des trois oranges. Zijn Sinfonia Concertante voor cello en orkest schreef hij voor de jonge Mstislav Rostropovich; het werk zou Shostakovich enkele jaren later inspireren tot zijn Eerste celloconcerto.
Laat weten wat je van de voorstelling vond met #concertgebouwbrugge
Info & tickets +32 (0)78 15 20 20 — In&Uit: ‘t Zand 34, Brugge concertgebouw.be
© Marco Borggreve
© Tim Theo Deceuninck