20.00 Concertzaal
Antwerp Symphony Orchestra
Berlioz. Roméo et Juliette
Word Vriend
Vrienden zijn gepassioneerde cultuurliefhebbers met een zwak voor het Concertgebouw.
Je geeft € 85
Je voordelen
– Voorrang bij het boeken van tickets
– Gratis tickets voor een van de Vriendenvoorstellingen met drink
– Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
– Een unieke inkijk in het Concertgebouwprogramma (seizoenslancering, repetities, try-outs ...)
Je steunt
De Makers van het Concertgebouw
Lees meer op concertgebouw.be/vrienden
Word lid van The Keys
The Keys vormen een groep enthousiaste kunst– en muziekliefhebbers die helpen bouwen aan de toekomst van het Concertgebouw als succesvol internationaal podiumkunstenhuis.
Je geeft
€ 660* per seizoen voor 1 persoon of € 825* per seizoen voor 2 personen
*excl. btw
Je voordelen
– Voorrang bij het boeken van tickets
– Gratis tickets voor 3 voorstellingen naar keuze waarvan 1 feestevent met uitgebreide receptie
– Interessante netwerkgelegenheden
– Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
– 20% korting bij de huur van Forum 6 of 7 voor jouw feest of event
Je steunt
– Jonge artiesten
– Een internationaal programma
– De kwaliteitsgarantie van de Concertgebouwpiano’s
– Lees meer op the-keys.be
Uitvoerders & programma
19.15 inleiding door Pieter Mannaerts
Antwerp Symphony Orchestra: orkest
Cornelius Meister: dirigent
Laurens Collegium: koor
Wiecher Mandemaker: koorleider
Octopus Symfonisch Koor: koor
Bart Van Reyn: koorleider
Kai Rüütel-Pajula: mezzosopraan
Bryan Register: tenor
Nahuel Di Pierro: bas
Aïda Gabriëls: mise-en-espace
Anne Van Es: lichtontwerp
Ferenc Balcaen: artistiek medewerker
Eva Van Daele: dramaturgie
Ricardo da Rocha: regie-assistent
Jakob Rosseel: video editing
Maarten Van Mulken i.s.m. Claire Nicolas: styling
Dominique De Groen: tekst
TIJDLOOS BEELDRIJK
Hector Berlioz (1803-1869)
Roméo et Juliette, opus 17
– Introduction – Combats – Tumulte –Intervention du Prince
– Prologue
– Roméo seul – Tristesse – Bruits lointains de concert et de bal – Grande fête chez Capulet
– Scène d’amour
– Scherzetto: La reine Mab, ou la fée des songes
– Convoi funèbre de Juliette – Roméo au tombeau des Capulets – Invocation – Réveil de Juliette – Joie délirante, désespoir, dernières angoisses et mort des deux amants
– Finale: La foule accourt au cimetière –Querelle des Capulets et des Montagus – Récit du frère Laurent – Serment de réconciliation
In samenwerking met Muziektheater Transparant
MUZIEK
Shakespeare op zijn Frans: Berlioz’ Roméo et Juliette
William Shakespeares The Tragedy of Romeo and Juliet verscheen voor het eerst in druk in 1597. Het stuk zou het model voor de liefdestragedie bij uitstek worden, het soort drama dat de romantische verbeelding wel moest aanspreken. Het is dan ook geen toeval dat een componist als Hector Berlioz zich door de tragedie liet inspireren tot zijn Roméo et Juliette (1839): geen opera, wel een ‘symphonie dramatique’ voor de concertzaal. Shakespeares bekende verhaal speelt zich af in Verona, tijdens de strijd tussen Montagues en Capulets. De protagonisten zijn twee tieners: Romeo in het kamp van de Montagues, Juliet in dat van de Capulets. Na heel wat intriges neemt Juliet een middel in waardoor ze gedurende een tijd schijndood is. Romeo vindt haar in deze toestand en neemt, in de veronderstelling dat ze echt dood is, vergif in. Korte tijd later ontwaakt Juliet, stelt vast wat er is gebeurd en pleegt op haar beurt zelfmoord.
Van Hector naar Roméo
Hector Berlioz (1803-1869) kwam niet uit een artistieke familie, maar werd geboren in een provinciestadje. Zijn vader was arts en op diens aandringen ging Berlioz in Parijs medicijnen studeren. Al gauw gaf hij zijn studie op, bracht al zijn tijd door in de conservatoriumbibliotheek en begon te componeren. Geleidelijk groeiden zijn kennis en kunde en na niet minder dan vier pogingen won hij de begeerde Prix de Rome. Tijdens zijn verblijf in Rome maakte hij kennis met Mendelssohn. Mogelijks inspireerde deze ontmoeting hem al tot nieuwe perspectieven op het genre van de symfonie – Mendelssohn werkte op dat moment aan zijn Italiaanse symfonie. In Rome woonde hij in 1831 ook een uitvoering van Vincenzo Bellini’s opera I Capuleti e i Montecchi bij, waarover hij een uitvoerige recensie pleegde.
– Hector Berlioz vatte in 1827 een levenslange liefde op voor het werk van William Shakespeare na uitvoeringen van diens Hamlet en Romeo and Juliet, met Harriet Smithson in de rollen van respectievelijk Ophelia en Juliet.
– De componist noemde zijn Roméo et Juliette uit 1839 een ‘symphonie dramatique’: een programmatisch orkestwerk dat in drie van de zeven delen ook vocale middelen (solisten en koor) inzet.
– De rol van de protagonisten Romeo en Julia wordt vertolkt door het orkest zelf; de solisten vertolken nevenpersonages.
Maar de kiem van Berlioz’ symfonie ligt al enkele jaren eerder, in 1827. In het Parijse Odéon woonde hij een voorstelling bij van Shakespeares Romeo and Juliet, met de Ierse actrice Harriet Smithson in de cast. Deze productie zou voor Berlioz twee belangrijke gevolgen hebben. Een eerste was Berlioz’ levenslange passie voor het werk van Shakespeare. Later baseerde hij op de komedie Much ado about nothing zijn opera Béatrice et Bénédict
Kort na de voorstelling in 1827 maakte Berlioz samen met Émile Deschamps (1791-1871) al plannen voor een bewerking. Deschamps runde samen met Victor Hugo La Muse Française. Dit tijdschrift was slechts een kort leven beschoren (1823-24), maar Deschamps zou de eeuwigheid ingaan als librettist. Hij schreef niet enkel het libretto voor Roméo et Juliette, maar ook dat van Meyerbeers Les Huguenots (met Eugène Scribe) en hij werkte mee aan het libretto voor diens opera Le Prophète.
‘Wagner getuigde na de première van Roméo et Juliette dat hij zich naast Berlioz als een schooljongen voelde.’
zijn repetitiewijze: hij repeteerde vooral met de afzonderlijke orkestsecties en pas daarna waren er twee algemene repetities met het hele orkest. Niemand minder dan Richard Wagner zat in het publiek van de première; Wagner getuigde na afloop dat hij zich naast Berlioz als een schooljongen voelde. Toen het werk in 1847 werd gepubliceerd als opus 17, maakte Berlioz een omstandige revisie van de partituur; hetzelfde deed hij voor de tweede editie uit 1857, die vandaag de referentie is geworden.
Wijs en ongewoon
Van Harriet naar Juliet (dankzij Niccolò)
Het tweede gevolg van de bewuste theateravond in 1827 was dat Berlioz als een blok viel voor Harriet Smithson, al sprak hij geen woord Engels en zij geen woord Frans. Zeven jaar later zou hij haar huwen. Als deel van zijn veroveringsstrategie schreef Berlioz in 1830 zijn Symphonie fantastique. In 1834 volgde het symfonische werk Harold en Italië met een belangrijke rol voor de altviool solo; het werk is een hybride tussen symfonie en concerto die volledig losstaat van de klassieke concertante symfonie.
Berlioz’ leven leest vaak als een ketting van gebeurtenissen, waar de ene tot de andere leidt. Harold en Italie leverde hem de bewondering op van vioolvirtuoos Niccolò Paganini. Volgens Berlioz’ autobiografie kwam Paganini hem publiekelijk eer betuigen, gevolgd door een cheque van maar liefst 20.000 francs. Hiermee kon Berlioz zijn schulden aflossen en hield hij voldoende over om ongestoord zijn ‘symphonie dramatique’ Roméo et Juliette te kunnen componeren. Het werd een substantieel zevendelig programmatisch werk voor orkest, alt-, tenor- en bassolo en koor. Berlioz voltooide de partituur op 8 september 1839 en droeg het werk op aan Paganini. Tot Berlioz’ spijt zou deze nooit de partituur lezen of een uitvoering van het werk horen.
Première met schooljongen
De première vond plaats in het Parijse conservatorium, op 24 november 1839. Op het podium een orkest van 100 musici en een ensemble van 101 zangers. De première was een succes, volgens Berlioz was dat te danken aan
Berlioz’ ‘symphonie dramatique’ is een werk voor de concertzaal dat qua vorm en programma bijzonder origineel voor de dag komt. Wanneer je de ‘keten’ Symphonie fantastique – Harold en Italie – Roméo et Juliette volgt, wordt duidelijk dat Berlioz zich met elk werk verder van het symfonische model van Beethoven verwijdert. Roméo et Juliette baseert zich op een aantal scènes uit het theaterstuk, maar plaatst het orkest steeds op de voorgrond. Slechts in drie van de zeven delen komen solisten en koor aan bod en de componist geeft geen enkele regieaanwijzing. De hoofdpersonages zijn in de partituur als dusdanig niet terug te vinden: Romeo en Julia worden door het orkest vertolkt en de solisten vertolken nevenpersonages. Zodoende is het werk noch een traditionele symfonie, noch een opera. Berlioz vond dat prima: hij achtte het ‘wijs en ongewoon’ om voor deze compositie ‘iets anders te doen’ – en daar is hij op geniale wijze in geslaagd.
Pieter Mannaerts
Luistertip
Berlioz’ Roméo et Juliette opent niet met een rustige inleiding. Integendeel, de componist dompelt de luisteraar meteen volop onder in de actie: een nerveus fugato met de titel Combats – Tumulte maakt de spanningen tussen de twee clans vanaf de eerste noot voelbaar voor de luisteraar.
#deeplistening
Antwerp Symphony Orchestra
eerste viool
Zsolt-Tihamér Visontay (concertmeester)
Maria Kouznetsova
Giannis Antonopoulos
Hui Cao
Filipe Costa Raposo
Nana Hiraide
Laie Lee
Mara Mikelsone
Roberto Quartararo
Natalia Tessak
Minori Yamato
Anna Buevich
Maite Mancisidor Vergara
Ana Margarida Alves
Zhazira Ukeyeva
tweede viool
Orsolya Horvath
Herlinde Verjans
Liesbeth Kindt
Ilse Pasmans
Marjolijn Van der Jeught
Maartje van Eggelen
Frederic Van Hille
Ciska Vandelanotte
Hanneke Verbueken
Pierre Vopat
Russalina Arnaoudova
Luce Caron
Cristina Dimitrova
Rubén Fernández Manzanas
Jeroen Vernimmen
altviool
Ayako Ochi
Rajmund Główczynski
Wu Di
Dino Dragovic
Marija Krumes
Lisbeth Lannie
Iris Roggeman
Célia Roser
Saray Ruiz Pulido
Korneel Taeckens
cello
Raphael Bell
Olivier Robe
Dieter Schützhoff
Mar Bonet Silvestre
Volodymyr Fedorov
Diego Liberati
Maria Mudrova
Wytske Holtrop
Anna Litvinenko
Fernando Romaguera
Karen Schudde
contrabas
Vlad Raţiu
Carlos Navarro Herrero
Julita Fasseva
Alberto Monge Mansilla
Miguel Moreno Traba
Nadav Vaknin
Antía Balboa
Daniel Carias
Benjamin Heymans
fluit
Edith Van Dyck
Peter Verhoyen
Apolline Degoutte
hobo
Eric Speller
Dimitri Mestdag
klarinet
Benoît Viratelle
fagot
Oliver Engels
Graziano Moretto
Tobias Knobloch
Juan Ruiz Bandoux
hoorn
Joost van der Elst
Jean-Baptiste Humbert
Koen Thijs
Ana María Muñoz Koniarska
trompet
Serge Rigaumont
Johannes Mauer
Luc Van Gorp
Steven Verhaert
trombone
Lucas Tiefenthaler
Roel Avonds
Adrián Castro Capuz
tuba
Bernd Van Echelpoel
pauken
Pieterjan Vranckx
slagwerk
Cristiano Menegazzo
Elias Blanco
Matías Munín Giadáns
Enric Albiol
Adrià Fort
Vicente Simão
Adriaan Feyaerts
harp
Samia Bousbaïne
Roberta Brambilla
alt
Wies de Greef
Stella Kattevilder
Luise Kimm
Natascha Morsink
Edurne Ruiz
Eva Trimaille
Octopus Symfonisch Koor Laurens Collegium
sopraan
Amy De Sloovere
Annabel Demeyere
Annelies Heyvaert
Berit Lagaet
Britt Van Alsenoy
Daniela Kirschbauer
Daniëlle Van de Vloet
Ellen Neyens
Emilie Mercken
Ilse De Rydt
Inge Devos
Karlijn Van Damme
Katarina Velghe
Katia Tielemans
Katleen Gillis
Leen De Wispelaere
Leen Vandecruys
Lies Tousseyn
Maaike Delbaere
Merel De Coorde
Muriel Arnould
Muriel Gazin
Naomi Hoornaert
Nathalie Gilly
Pascale Lauwereys
Pascale van Gossum
Reinhilde Smits
Sophie Geraerts
Tineke Van Nieuwenhuyse
tenor
Guido Groenland
Francis Ng
Diederik Rooker
Daan Verlaan
Bas Volkers
Gijsbert Westland bas
Andreas Goetze
Angus van Grevenbroek
Douwe Klinkenberg
Peter Scheele
Hessel Vredeveldt
Samuel Wong
Tinne Helsen
Yentl Driesen
alt
An-Sofie Nedee
Ann Bogaert
Ann-Sophie De Praitere
Anneliese Geerts
Brigitte Bruyndonckx
Edith Drissen
Emma Godemont
Françoise Driesens
Greet Voet
Hermien Heres
Kathleen Boeckx
Kirsten Buermans
Leen Suetens
Leen Vandeputte
Lies De Wilde
Lies’l De Meyer
Lieve D’Haese
Marjolein Lenders
Nathalie Villanueva
Sien Wils
Veerle Janssens
tenor
Bert Bortier
Bieke Lebbe
Door Van Bergen
Edgar Jasko
Gilbert De Roy
Jasper Teunen
Klara Binon
Leen Pièret
Luc Dierick
Pieter Valcke
Ronny Demetsenaere
Stefaan Vleeschouwers
Thomas Meert
Thomas Sear
Ton Van Boxtel bas
Branimir Mrak
Félix Leyman
Guy De Vleeschauwer
Herwig Ganseman
Jelmer Lokman
Kobe Lefebvre
Laurent Willemet
Peter Hoedemakers
Philip Dijckmans
Pierre Van Hecke
Robin Van Limbergen
Servaas Lateur
Toon Meynen
Werner Van Hoof
Wim Van Genechten
Biografieën
Het Antwerp Symphony Orchestra (BE) is het symfonisch orkest van Vlaanderen en België, met de vermaarde Koningin Elisabethzaal in Antwerpen als thuisbasis. Onder de baton van eredirigent Philippe Herreweghe, dirigent emeritus Jaap van Zweden, en geroemde gastdirigenten brengt het orkest concerten op de grootste podia in binnen- en buitenland. Vanaf seizoen 2026-2027 neemt Marc Albrecht de rol van chef-dirigent van het orkest op; in 2025-2026 was hij al verschillende keren te gast als toekomstige chef-dirigent. Dankzij eigen concertreeksen in Concertgebouw Brugge, Muziekcentrum De Bijloke (Gent) en BOZAR (Brussel) bekleedt het orkest een unieke positie in Vlaanderen. In het buitenland wordt het Antwerp Symphony Orchestra uitgenodigd door de belangrijkste concertzalen en internationale concertreizen door Europa en Azië vormen een constante in de kalender. Het Antwerp Symphony Orchestra maakt geregeld opnames van het grote symfonische orkestrepertoire, Belgische muziek en hedendaags klassiek.
Octopus (BE) is een veelzijdig ensemble dat naar buiten treedt in wisselende bezettingen van 24 tot 80 zangers als het Octopus Kamerkoor en het Octopus Symfonisch Koor. Het werkt sinds de oprichting door dirigent Bart Van Reyn op projectbasis. Het ensemble bestaat uit een mix van gedreven (semi-) professionele zangers, en biedt conservatoriumstudenten een brug naar een professionele carrière. Hun repertoire gaat van laat-barok tot de 21e eeuw. Het koor werkte samen met de grote orkesten in eigen land maar ook met onder meer Musica Viva Moskou en Bochumer Symphoniker. Het koor werkte naast Bart Van Reyn met dirigenten als Christian Arming, Michel Tabachnik, Edo De Waart, Martyn Brabbins, James MacMillan, Laurence Equilbey, Richard Egarr, Ottavio Dantone en Philippe Herreweghe.
Laurens Collegium (NL) is het beroepskoor van Rotterdam en maakt deel uit van Laurens Vocaal. Het kamerkoor bestaat uit jonge professionele zangers en staat onder leiding van Wiecher Mandemaker. Het repertoire omvat koorliteratuur uit alle stijlperiodes van de westerse muziekgeschiedenis.
Het Laurens Collegium realiseert eigen producties en werkte samen met onder andere het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Orkest van de Achttiende Eeuw, Het Gelders Orkest en het Residentie Orkest Den Haag. Het koor kijkt terug op succesvolle projecten onder leiding van dirigenten als Frans Brüggen, Jaap van Zweden en Marcus Creed.
Aïda Gabriëls (BE) is niet voor één gat te vangen. In haar werk verweeft ze hedendaagse en klassieke muziek naadloos met beeldende kunsten, beweging, literatuur en mode. Opvallend zijn haar aandacht voor een diverse cast, onvoorspelbare interacties tussen beeld en geluid en een zintuiglijke manier om verschillende disciplines te versmelten. Met haar duo oester tast ze de grenzen af van opera en muziektheater als transdisciplinair speelveld, en onderzoekt ze hun relevantie vandaag. Aïda Gabriëls is sinds 2024/25 voor twee seizoenen Maker van Concertgebouw Brugge.
Kom meer te weten over Aïda Gabriëls en de andere Makers van het Concertgebouw op concertgebouw.be/demakers.
De Estse mezzosopraan
Cornelius Meister (DU) is sinds 2018 Generalmusikdirektor van de Staatsoper en het Staatsorchester Stuttgart. Hij dirigeert internationaal toonaangevende orkesten en operahuizen en ontving vele grote muziekprijzen, zoals een Gramophone Award, een International Classical Music Award en een Diapason d’Or. Zijn repertoire omvat meer dan tweehonderdvijftig componisten, gaande van Beethoven en Brahms tot eigentijdse componisten.
Daarnaast zet hij zich intensief in voor educatie en brede publiekswerking.
Kai Rüütel-Pajula (EE) is een vaste gast bij toonaangevende operahuizen zoals de Royal Ballet and Opera (Covent Garden), de Dutch National Opera en Opera Vlaanderen. Haar veelzijdigheid komt tot uiting in rollen variërend van Carmen en Suzuki (Madama Butterfly) tot Wagnervertolkingen als Fricka en Waltraute. In het seizoen 2025/26 keert ze terug naar het Grand Théâtre de Genève en maakt haar debuut bij de Opéra National du Rhin. Naast haar operacarrière werkte ze samen met dirigenten als Vladimir Jurowski en Vasily Petrenko voor concertant repertoire van Mahler, Beethoven en Elgar. Het bracht haar van de Dallas Opera tot het Teatro Real in Madrid.
Tenor Bryan Register (US) bouwde een reputatie op met iconische rollen zoals Tristan (Tristan und Isolde), een rol die hij onder meer in Brussel, Kopenhagen en Tokio vertolkte, evenals Siegmund (Die Walküre), Lohengrin en Florestan (Fidelio). Register voltooide zijn opleiding aan de Manhattan School of Music. Hij schakelt moeiteloos tussen het grote Wagner-repertoire en rollen bij de Semperoper Dresden, de English National Opera en verschillende internationale festivals. Naast zijn operawerk is hij ook een gevierd concertzanger, met hoogtepunten zoals Beethovens Negende symfonie bij het Royal Liverpool Philharmonic Orchestra.
De Argentijnse bas Nahuel Di Pierro (AR), werd gevormd aan het Artistiek Instituut van het Teatro Colón en verfijnde zijn talent bij de Paris Opera Studio en het Young Singers Project in Salzburg. Zijn repertoire reikt van Rameau en Charpentier tot Mozart en Rossini. Hij is een gevierd vertolker van rollen als Don Giovanni, Leporello, Figaro en Osmin, en is een regelmatige gast op prestigieuze podia zoals de Opéra de Paris, de Royal Opera House in Londen en het Opernhaus Zürich. Als concert- en recitalzanger zong hij al voor dirigenten als Riccardo Muti, Sir Simon Rattle en Emmanuelle Haïm.
seizoen 2026/27
wijzertijd
Boek je tickets voor een wijs nieuw seizoen
Met onder meer Rotterdams
Philharmonisch Orkest, Budapest Festival Orchestra, Olga Pashchenko, Collegium Vocale Gent, Rosas, Gürzenich-Orchester Köln, Vox Luminis, Ivo Pogorelich, London Philharmonic Orchestra en Opera Ballet Vlaanderen & FC Bergman
concertgebouw.be
Ga voor magistraal orkestraal
Beleef de kracht van een symfonisch orkest
curated for the curious concertgebouw.be/orkestraal
this place I call home whispers fragments of secrets to me
Expo Cince Johnston za 07 mrt – zo 30 aug 2026
In this place I call home whispers fragments of secrets to me legt Cince Johnston haar vijf kinderen vast op beeld vanuit een verlangen om de tijd zachtjes te wiegen, een noodzaak om liefdevol te vertragen voordat alles verandert. Ze documenteert haar kroost tegen de setting van haar voorouderlijk huis op Île d’Orléans (Québec), als een kroongetuige van hun levens die zich ontvouwen. In een reeks portretten genomen tijdens de covid-lockdown vangt ze de diepe verbondenheid, stille spanning, eenzaamheid en uitbundigheid in hun dagelijkse bestaan.
Bezoek de expo tijdens de openingsuren van Concertgebouw Circuit of voor of na een voorstelling.
Getipt
za 06 juni 2026
20.00 Concertzaal
Antwerp Symphony Orchestra
Laureaten 4, 5 & 6 van de Koningin
Elisabethwedstrijd
Wie de finale haalt van een muziekwedstrijd, behoort tot de happy few – zeker als het om onze internationaal gewaardeerde Koningin Elisabethwedstrijd gaat. Tientallen cellisten moesten zich bewijzen. De allerbesten worden door een gespecialiseerde jury beloond met een ereplaats. Volgde je het op radio of televisie? Beleef het dan nu in het echt! De muzikaliteit, creativiteit en virtuositeit van deze jonge leeuwen is ontroerend, meeslepend en opwindend.
za 20, zo 21, di 23, do 25 & vr 26 jun 2026 / 19.30 Concertzaal zo 28 jun 2026 / 15.00 Concertzaal
Carmen Opera Ballet Vlaanderen
De vrijgevochten Carmen hunkert naar liefde en de obsessieve soldaat Don José raakt volledig in haar ban. Wanneer Carmen hem verlaat voor de charismatische Escamillo, drijft de onhoudbare spanning hen tot het uiterste. Regisseur en choreograaf Wim Vandekeybus waagt zich aan een van de grootste producties die Opera Ballet Vlaanderen ooit op de planken bracht.
Laat weten wat je van de voorstelling vond met #concertgebouwbrugge
Info & tickets +32 (0)78 15 20 20 — In&Uit: ‘t Zand 34, Brugge concertgebouw.be