Vrienden zijn gepassioneerde cultuurliefhebbers met een zwak voor het Concertgebouw.
Je geeft
€ 85
Je voordelen
- Voorrang bij het boeken van tickets
- Gratis tickets voor een van de Vriendenvoorstellingen met drink
- Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
- Een unieke inkijk in het Concertgebouwprogramma (seizoenslancering, repetities, try-outs ...)
Je steunt
De Makers van het Concertgebouw
Lees meer op concertgebouw.be/vrienden
Word lid van The Keys
The Keys vormen een groep enthousiaste kunst– en muziekliefhebbers die helpen bouwen aan de toekomst van het Concertgebouw als succesvol internationaal podiumkunstenhuis.
Je geeft
€ 660* per seizoen voor 1 persoon of € 825* per seizoen voor 2 personen
*excl. btw
Je voordelen
- Voorrang bij het boeken van tickets
- Gratis tickets voor 3 voorstellingen naar keuze waarvan 1 feestevent met uitgebreide receptie
- Interessante netwerkgelegenheden
- Een jaar lang gratis Concertgebouw Circuit
- 20% korting bij de huur van Forum 6 of 7 voor jouw feest of event
Je steunt
- Jonge artiesten
- Een internationaal programma
- De kwaliteitsgarantie van de Concertgebouwpiano’s
Lees meer op the-keys.be
Uitvoerders & programma
COPRODUCTIE
19.15 Inleidend gesprek met Aïda Gabriëls door Albert Edelman
Marlou Breuls / House of Rubber: uitvoering rubbersculptuur
Ruth Sarens: productie
met dank aan Laura de Geest, Liesa Van der Aa, Needcompany & Britney Spears
Ricardo da Rocha & Nicolas Lenz: stagiairs
productie: oester
coproductie: B-Classic, Concertgebouw
Brugge, B’Rock Orchestra, Muziektheater
Transparant & PerPodium
Deze productie kwam tot stand met de steun van de Vlaamse Gemeenschap en de Tax Shelter-maatregel van de Belgische Federale Overheid
Nog een hap? Eat Me, over verlangen zonder rem
In Eat Me gaat regisseur Aïda Gabriëls aan de slag met de vraag wanneer nooit genoeg te veel wordt. Spoiler: een antwoord blijft uit. Zoals wel vaker draait het niet om de uitkomst, maar om de weg ernaartoe. Verwacht een trip langs een muzikaal banket dat laveert tussen barok en techno, en het publiek mee het bad in trekt. Want willen we niet allemaal stiekem meer?
Een chef-kok, een performance-artieste, een criticus en een gastvrouw (en voormalig operazangeres) cirkelen rond een tafel. Het klinkt als het begin van een grap, maar de pointe blijft uit. Wat valt er nog te lachen wanneer het eten niet komt? Eat Me is een zoektocht naar wat het betekent om te blijven hunkeren naar meer. Stopt het ooit, of is verlangen per definitie onverzadigbaar? Het startpunt voor Eat Me was de cultfilm La Grande Bouffe, waarin vier mannen zich in een landhuis vast besluiten dood te eten als ultiem protest tegen de consumptiecultuur. ‘Ik wilde onderzoeken waar we vandaag staan’, zegt Aïda Gabriëls. ‘We blijven produceren, ook in de kunsten. Dat is nu eenmaal hoe het werkt, maar de vraag is hoe we ons tot dat systeem moeten verhouden.’ De referentie blijft hangen in de coulissen, maar hier geen eindpunt, geen fatale verzadiging. Geen dood door overvloed. Hier blijkt allang niets meer te consumeren, en toch blijft het lichaam functioneren. We blijven zitten. We blijven kijken. We blijven ja zeggen. Zonder oordeel, maar ook zonder ontsnapping trekt Eat Me een cirkel waarbinnen niemand de dans ontspringt.
Samen met schrijver en dichter Dominique De Groen brengt Gabriëls een tableau van vier figuren bijeen die eerder functies zijn dan personages. Het libretto vormt een open partituur waarin de performers hun posities aftasten en verschuiven. Blandine bewaakt als gastvrouw de vorm: haar beleefdheid is geen rustpunt maar een motor die organiseert,
– Eat Me is een zoektocht naar wat het betekent om te blijven hunkeren naar meer met de cultfilm La Grande Bouffe als vertrekpunt.
– Samen met schrijver en dichter Dominique De Groen brengt Aïda Gabriëls een tableau van vier figuren bijeen die eerder functies zijn dan personages.
– De muziek is barokmuziek – aansluitend bij het thema van de overdaad – maar met een hedendaagse draai van theatercomponist Jonathan Bonny.
versnelt en alles gaande houdt. De voormalige operazangeres spreekt in echo’s, verteerd door haar eigen rollen tot alleen citaten, gebaren en poses resteren. Gaspard, chef-kok, jaagt een onbereikbare perfectie na en verengt de wereld tot één eindeloze handeling die hem uitput. Cindy, performancekunstenaar, kantelt de blik, legt bloot wat liever glad blijft, maar blijft tegelijk meedraaien in wat ze ontregelt. Claus zoekt houvast in analyse en verstrikt zich in een eindeloze stroom vragen die vooral zijn eigen positie bevestigen. En onder dit alles: een vijfde naamloze gestalte, een hand zonder eigenaar die accenten verschuift.
Doomscrollen
De queeste neemt de vorm aan van een muzikaal banket waarbij ook het publiek mee aanschuift. Die ingreep is intussen vintage Aïda Gabriëls: in haar werk is vaak een rol weggelegd voor de toeschouwer. ‘Er zijn anonieme tribunes, maar aan de tafel is ook plaats voor veertig gasten. We maken allemaal deel uit van het systeem. Niemand is onschuldig, en iedereen voelt wel eens de behoefte om eruit te stappen.’ Toch is het niet
‘De wereld staat in brand. Welke rol blijft er dan over voor kunst?’
de bedoeling om het publiek bezwaard naar huis te sturen, nuanceert Linde Carrijn, die de performancekunstenares vertolkt.
‘Theater is niet de plek om met de vinger te wijzen. We willen mensen laten ervaren hoe ze zich tot dit vraagstuk verhouden. De wereld staat in brand. Welke rol blijft er dan over voor kunst?’ Voor Carrijn is het antwoord dubbel. ‘Ook ik consumeer vrolijk mee, of betrap me erop dat ik zit te doomscrollen. Tegelijk denk ik na over wat ik eet, en wat ik zelf kan veranderen.’ Maar of dat voldoende is? ‘Het clichébeeld van de geprivilegieerde kunstenaar als subsidieslurper ligt voor de hand. Ik verdedig wat ik doe, maar velen begrijpen het niet. Dat spanningsveld neem ik mee in de voorstelling.’
Eat Me betekent voor Carrijn ook een stap richting onontgonnen terrein. Als actrice combineert ze al langer muziek en theater, maar performance in een museale context is nieuw. ‘Aïda creëert voorstellingen als installaties. De opstelling dwingt ons om ‘360 graden’ te spelen, wat complexer is dan frontaal spelen. Bovendien zijn onze rollen niet volledig uitgeschreven. Via improvisatie zoeken we samen naar beelden. Dat is een hele uitdaging.’
De ‘drop’ van de barok
En de muziek? Dat het barok zou worden, lag voor de hand. ‘Het is de kunst van de overdaad,’ zegt Gabriëls, ‘maar ik wilde er een hedendaagse draai aan geven, en er een muzikale reis tussen twee extremen van maken.’ Een vijfkoppig B’Rock Orchestra speelt repertoire met klavecimbel, waarvan de basso continuo verrassend dicht bij elektronische structuren ligt. Zo kwam Gabriëls uit bij theatercomponist Jonathan Bonny. Die ontdekte dat barok en techno meer gemeen hebben dan gedacht. ‘De barok is altijd mijn favoriete periode geweest, maar pas nu besef ik hoeveel ze gemeen heeft met elektronische muziek: dezelfde harmonische eenvoud,
dezelfde voorspelbaarheid. De ‘drop’ in techno verschilt niet van de spanning van de dominant die oplost in het tonica-akkoord.’
De combinatie werkt, vindt Bonny. ‘Ze creëert nog meer overdaad. Het publiek zal zich misschien overweldigd voelen, maar dat is ook de inzet van een banket. Thematisch klopt het ook: Eat Me gaat over de vraag wanneer nooit genoeg te veel wordt. Voor mij is het zoeken hoe ver ik kan gaan, en hoe hard ik techno door barok kan laten pompen.’
Lynchiaanse afloop
Voor de scenografie werkte Gabriëls samen met het Brusselse duo :mentalKLINIK, dat de iconische monobloc-tuinstoel, geboren uit 20e-eeuwse massaproductie en symbool van vakantie en klein genot voor de werkende klasse, opvoert tot design. Eat Me werkt niet toe naar een catharsis. De vraag of we het systeem kunnen doorbreken, en of het ooit echt genoeg is, blijft open. ‘Dat is een risico’, zegt Gabriëls, ‘maar ik eindig liever zoals in een Lynchiaanse wereld: zonder sluiting. De honger blijft, honger zal er altijd zijn, zelfs voorbij de indigestie.’
De nasleep van een feest. De gasten zijn te vroeg of misschien net te laat. Terwijl de ruimte zich poogt te herstellen naar wat ooit is geweest, is de vraag hoe dit samenzijn zou kunnen eindigen. De stoelen staan nog steeds scheef en er zijn sporen van hetgeen al geconsumeerd werd. Toch wordt alles opnieuw herschikt: de tafels en de stoelen die uitgeput, maar koppig overeind blijven staan. Er is niets meer, behalve elkaar. Misschien ligt daar geen tekort, maar een andere maat.
Nous vous remercions de choisir, choisir, choisir, choisir, choisir, choisir, choisir, choisir.
Sue Somers
Biografieën
B’Rock Orchestra (BE) ademt en leeft barok. Met een grensverleggende kijk op de traditionele uitvoeringspraktijk gaat het orkest actieve samenwerkingen aan met gelijkgestemde artiesten. Uit deze ontmoetingen groeien intrigerende ervaringen voor en met een breed publiek. B’Rock Orchestra heeft zijn basiskamp in Gent, is een Associated Artist van De Singel en vaste gast bij Opera Ballet Vlaanderen, KASK Conservatorium Gent en Muziektheater Transparant. Het staat ook vaak op internationale podia. Het repertoire van B’Rock Orchestra bestrijkt vijf eeuwen, van barokke meesterwerken tot hedendaagse composities. Het Vocal Consort en zijn gelijkgestemde zangers maakt een nog breder repertoire mogelijk.
Aïda Gabriëls (BE) is niet voor één gat te vangen. In haar werk verweeft ze hedendaagse en klassieke muziek naadloos met beeldende kunsten, beweging, literatuur en mode. Opvallend zijn haar aandacht voor een diverse cast, onvoorspelbare interacties tussen beeld en geluid en een zintuiglijke manier om verschillende disciplines te versmelten. Met haar duo oester tast ze de grenzen af van opera en muziektheater als transdisciplinair speelveld, en onderzoekt ze hun relevantie vandaag. Aïda Gabriëls is sinds 2024-2025 voor twee seizoenen Maker van Concertgebouw Brugge. Kom meer te weten over Aïda Gabriëls en de andere Makers van het Concertgebouw op concertgebouw.be/demakers
:mentalKLINIK (TR) is een in Brussel gevestigd kunstenaarsduo uit Istanboel, bestaande uit Yasemin Baydar & Birol Demir, die in 1998 met hun samenwerking begonnen. Kenmerkend is de sprankelende en gezaghebbende beeldtaal van de media en de nachtelijke sferen in een klimaat van zintuiglijke hyperstimulatie, voortgebracht door talloze neonlichten, slogans, lichtstralen, spiegelbollen en confetti, daarnaast speelt het duo ook met onze unanieme aantrekkingskracht tot glinsterende en verleidelijke objecten. De installaties laveren tussen kunstmatig en oppervlakkig, alsof alles een geval van vervalsing is. De experimentele aanpak van :mentalKLINIK werd al geprezen op talrijke internationale tentoonstellingen.
Jonathan Bonny (BE) is componist en multiinstrumentalist en volgde een opleiding als klassiek slagwerker. Vandaag voelt die zich vooral thuis in de interdisciplinaire podiumkunsten waar ook diens liefde voor pop en elektronische (club)muziek de ruimte krijgt. Als componist werkt Jonathan vanuit (queer) activisme aan composities met invloeden van de klassieke muziektraditie, pop en elektronische muziek. Onder de pseudoniem JÓRMA werkt Jonathan aan interdisciplinaire safe spaces. Naast diens werk als componist en performer, doceert Jonathan sinds 2023 compositie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.
Blandine Coulon (BE) ontdekte haar passie voor zang in het kinderkoor van De Munt. Op twaalfjarige leeftijd zong ze er haar eerste rol en sindsdien keert ze er geregeld terug als soliste. Na een master aan IMEP specialiseerde ze zich in het barokrepertoire. Sinds 2023 werkt ze met het gezelschap Théâtre d’un Jour aan de productie RECLAIM, waarin ze circusen acrobatische kunsten combineert met zang. Dit seizoen is ze te horen in L’Enfant et les Sortilèges in Bozar en in Bovary in het Teatre Nacional de Catalunya, en gaat ze op tournee met RECLAIM.
Casper Clausen (DK), frontman van de illustere band Efterklang en het aanverwante project Liima, zingt een breed repertoire, van experimentele pop en elektronische composities tot opera en grootschalige uitvoeringen met orkesten, koren en beeldende kunstenaars. Zijn carrière weerspiegelt een voortdurende zoektocht naar nieuwe vormen van expressie. Naast het werk met zijn band markeerde zijn solodebuutalbum Better Way (2021) een persoonlijker hoofdstuk, terwijl releases op labels als 4AD en City Slang de breedte en evolutie van zijn artistieke pad onderstrepen.
Linde Carrijn (BE) begon op vierjarige leeftijd met vioolspelen en studeerde in 2014 af aan KASK Gent als Master in Dramatische Kunsten. Sindsdien probeert ze steeds een manier te vinden om muziek en theater te combineren. Zo speelde ze als actrice in verscheidene voorstellingen maar ook als muzikant en componist werkte ze mee aan verschillende theaterprojecten. In haar werk streeft Linde altijd naar een mix tussen muzikaliteit en theatraliteit.
Romain Dayez (BE) vertolkte al vijftig rollen, voornamelijk in opera’s, onder leiding van dirigenten als Marc Minkowski, David Reiland, Paul Daniel en Hervé Niquet. Sinds 2015 ontwikkelde hij geleidelijk een passie voor muziektheater en operette. In alles samen een 30-tal wereldpremières werkte hij samen met componisten als Philippe Boesmans, Kaija Saariaho, Guillaume Connesson, John Rutter en Graciane Finzi, en was hij te horen in de Opera van Parijs, het Louvre, het Palais de Tokyo, de Biënnale van Venetië en op Radio France met het Orchestre National de Jazz. Hij is artistiek directeur van Rapt Invisible, een gezelschap dat sacrale zang en elektronische muziek combineert.
Maak kennis met Maria Farré
Huisartiest van
B’Rock
Maria Farré (Barcelona, 1993) is een illustrator en grafisch kunstenaar die momenteel in Gent woont. Ze denkt graag na over haar omgeving via haar werk. Met een directe stijl verkent ze de ambiguïteit van de mens, onopgeloste mysteries en humor. Misschien is het onder invloed van het Belgische klimaat dat ze haar tekeningen wel ‘zwaar’ noemt, vol zwarte inkt die vervaagt tot grijstinten. Kleuren worden meestal later toegevoegd. Haar werk is te zien in verschillende boeken, kranten en tijdschriften, maar ook op posters en muziekalbums. Je vindt haar werk voor en na de voorstelling op de Foyer parterre.
Getipt
do 07 mei 2026
20.00 Concertzaal
À la carte
Ioannis Mandafounis / Dresden Frankfurt Dance Company
De performers van Dresden Frankfurt Dance Company nemen je vanaf het eerste moment mee op sleeptouw in hun enthousiasme. À la carte bestaat uit een reeks scènes met livemuziek, waarvan de volgorde en invulling elke avond opnieuw ontstaan. De ontmoeting met het publiek loopt als een speelse rode draad doorheen de avond.
vr 08 mei 2026
20.00 Concertzaal
Vox Luminis Purcell. Birthday Odes
In zijn korte leven wist Henry Purcell hoog op te klimmen en belangrijke relaties aan te knopen, tot aan het Engelse hof toe. Bas en dirigent Lionel Meunier en zijn veelgeprezen ensemble
Vox Luminis laten je horen hoe Purcell in zijn Birthday Odes zijn jarige vorstin Queen Mary wist te plezieren en verrassen met feestelijk klinkende verjaardagswensen. Trompetten, heerlijk koorwerk en een uitbundige oproep aan het volk om mee te feesten, meer is er niet nodig om een royale party te garanderen.
Laat weten wat je van de voorstelling vond met #concertgebouwbrugge
