Drie is teveel

1 Langzaam werd Cass Mandeville wakker. Toen ze haar arm uitstrekte, raakte ze een warme, blote huid aan. Ze tikte er zacht op. De bezitter van de warme, blote huid ging iets verliggen en mompelde: ‘Oké, oké.’ Steunend op een elleboog, duwde Cass haar neus in de nek van haar man en kuste hem. ‘Eenenveertig, eenenveertig,’ zong ze zacht. ‘Wie is er eenenveertig?’ Jack ging op zijn rug liggen en porde haar tussen haar ribben. ‘Ik ben veertig.’ ‘Dat weet ik, maar dat klinkt niet zo melodieus.’ Ze gaf hem ook een por. ‘En het is al erg genoeg dat je veertig bent. Waarom ligt een ouwe vent als jij eigenlijk nog naakt in bed? Zou je je niet fijner voelen in een gestreepte pyjama met een hemd eronder?’ Hij kneep in het zachte vlees van haar dij. ‘Een heel goed idee. En dan kun jij een nachthemd met ruches aandoen, met een elastiek in de zoom, zodat vieze ouwe mannetjes als ik geen misbruik kunnen maken van zo’n lekker jong ding als jij. Cass, ik vraag niet veel, maar aangezien ik jarig ben, zouden een kus van mijn lieve vrouw en een kop thee op bed wel heel lekker zijn,’ zei hij op vleiende toon. Ze giechelde toen hij een spoor van kusjes over haar arm trok. ‘Meer niet?’ ‘Nou ja, toast met jam zou ook lekker zijn.’ De kussen waren bij haar elleboog aangekomen. ‘En daarna misschien een paar boterhammen met champignons en bacon. En voor de gezelligheid ook nog wat kranten.’ ‘Ben ik soms niet gezellig genoeg?’ De kussen, inmiddels aanbeland bij haar schouder, hielden abrupt op. Jack keek haar spijtig aan. ‘Jij hebt het te druk met die boterhammen met champignons en bacon maken. Bovendien, wat moet ik nou met een vrouw van negenendertig? Wij, oude mannen, geven de voorkeur aan groene blaadjes die geen dag ouder zijn dan drieëntwintig en die ons steeds vertellen dat we zo fantastisch zijn.’ ‘Zo grijs, bedoel je.’ Vrolijk streelde ze zijn slapen, waar de eer7