IK GEEF JE MIJN RAAM editie #31
I can’t breathe Carina Diepens 09-03 t/m 19-04-2026
editie #31 | Carina Diepens I can’t breathe 09-03 t/m 19-04-2026 ‘I can’t breathe’ verbeeldt de fysieke en mentale ruimte van het ademen en het spreken. Mond en raam functioneren als metafoor voor de verbinding tussen wereld en lichaam, tussen binnen- en buitenruimte. ‘I can’t breathe’ is een slogan van de Black Lives Matter-beweging in de VS. De uitdrukking is afkomstig van de laatste woorden van Eric Garner, die in 2014 door een wurggreep van een witte politieman om het leven kwam. Die laatste woorden werden ook uitgeschreeuwd door George Floyd in 2020 toen hij stierf onder de druk van een nekklem door de knie van wederom een witte politieman. Deze laatste moord heeft diepe sporen achter gelaten en de kreet I can’t breathe horen we opnieuw bij de schrikbarende recente ontwikkelingen en gebeurtenissen in de VS. Ze is de soundtrack van het verzet geworden. Niet alleen binnen de beweging van Black Lives Matter, maar ook binnen de onrechtvaardige en ondemocratische ontwikkelingen van vandaag de dag op veel plekken in de wereld. Ze verwoordt de roep om een einde te maken aan racisme, onrechtvaardigheid, raciale ongelijkheid en segregatie. I can’t breathe is een gelaagde kreet van toenemende onmacht voor veel burgers. Hier, in Vlissingen in een normale Nederlandse straat, achter het raam van een woonhuis, communiceert dit sterk uitvergrote beeld, de wil om te kunnen ademen, te kunnen spreken en het verlangen naar vrije ademruimte. Binnen de context van actuele maatschappelijke problematieken wint deze foto uit 1995 opnieuw aan betekenis. Carina Diepens (NL) werkt met diverse media zoals performance, installatie en sculptuur. Zij werkt rond het lichaam, de menselijke conditie en het materiële en immateriële aspect daarvan. Centraal in haar werk staat het medium textiel als middel om menselijke omstandigheden, sociale structuren en de ons omringende wereld te interpreteren en met elkaar te verbinden. Haar werk resoneert thema's als identiteit, verlangen, miscommunicatie en onmacht. Haar werk was internationaal te zien in instellingen als het De Pont Museum voor Hedendaagse Kunst, Tilburg (NL), Het Textielmuseum Tilburg (NL) Oberösterreichisches Landesmuseum, Linz (AT), Beaconsfield Gallery, Londen (GB) en Korean Cultural Centrum, New York (VS). Model foto: Gary Lowe
www.carinadiepens.com www.instagram.com/cdiepens/
ikgeefjemijnraam waren spontaan uitgesproken woorden tegen de kunstenares katelijne de corte. Het was mijn antwoord op haar vraag waar haar kunstwerken een plek zouden kunnen krijgen na haar expositie bij ruimteCAESUUR. Dat werd de eerste tentoonstelling. Mijn raam, het langsrazende verkeer, de mensen die continu passeren, hoe het licht valt, hoe de hoge gebouwen en wolken erin spiegelen, maar ook de uitdaging zien in dat hoge smalle raam, kortom; inspiratie. Ik zoek kunstenaars uit, met de eventuele hulp van goede mensen om me heen. Deze kunstenaars komen niet alleen uit Zeeland: de eerste exposant kwam uit Deinze in België. Dus alles staat open, geen beperkingen, qua plek, leeftijd etc. Alles mag ook, ik geef de kunstenaar echt mijn raam. Een protestraam is het ook eigenlijk wel; na sluiting van kunstcentrum W3, en de naderende sluiting van de ateliers van Kipvis, is er bijna geen hedendaagse kunst meer te zien in Vlissingen. Om dan aan een drukke straat met veel toevallige passanten, om de 6 weken een andere kunstenaar mijn raam te geven, dat voelt bijna als een missie.
Sylvia Hubrouck Koudekerkseweg 8 | 4382 EB Vlissingen Ex-coördinator van kunstuitleen Walcheren / suppoost / educatief medewerkster bij tientallen exposities / vrijwilligster bij diverse kunstprojecten / fervent en gedreven bezoekster van hedendaagse kunstexposities. Geen ongevraagde aanmeldingen. Foto achterzijde: Joep Bremmers
IK GEEF JE MIJN RAAM editie #31
I can’t breathe Carina Diepens 09-03 t/m 19-04-2026