TENTOONSTELLINGSCATALOGUS
13/06 - 19/07 | 2015
Frank ÅsnesNoorwegen | white volumes and red lines
Nico Out | PZC | 18-06-‘15
Frank ÅsnesNoorwegen | 13/06 - 19/07 2015 Inhoud uitgangspunt ruimteCAESUUR 2015 | pagina 04 over Frank Åsnes | pagina 05 beelden tentoonstelling | pagina 06 inleiding | Hans Overvliet | pagina 16 multiples | pagina 21 colofon | pagina 23 zie ook website Frank Åsnes lost painters
ruimteCAESUUR Lange Noordstraat 67 4331 CC Middelburg www.ruimtecaesuur.nu
uitgangspunt 2015
In 2015 bestaat ruimteCAESUUR 20 jaar. Dat gaan we vieren en vormgeven vanuit een buitengewoon eenvoudig concept: we willen werk tonen van een aantal kunstenaars waarbij wij bij het werk en de kunstenaar grote passie voelen door ontmoetingen in het nabije verleden. Onze inspiratie en eigenwijsheid laat zich goed omschrijven met een citaat van Peter Sloterdijk uit zijn boek ‘Sferen’: ‘Het kind kijkt de zeepbellen na die het uit het pijpje waarmee het zojuist bedacht is de hemel in worden geblazen. Trillend en vol leven maakt zich een grote ovale ballon van het pijpje los, die door de bries wordt meegevoerd en wegzweeft over de straat. Hij wordt gevolgd door de hoop van het betoverde kind, dat zelf met zijn wonderbel de ruimte in zweeft, als was zijn lot voor een paar seconden lang met dat van het nerveuze voortbrengsel verbonden. Wanneer de bel na zijn bevende vlucht ten slotte uiteenspat, slaakt de zeepbelkunstenaar op het balkon een
kreet die tegelijk teleurstelling en vreugde uitdrukt. Zolang de bel leefde was de bellenblazer buiten zichzelf geweest, zichzelf geweest, als hing het voortbestaan van de bol af van het feit dat hij gehuld bleef in een meezwevende aandacht. Op de plek waar de bel uiteenspat, blijft de uit haar lichaam getreden ziel van de bellenblazer een ogenblik alleen achter, als had ze zich op een gezamenlijke expeditie begeven en halverwege haar partner verloren. Maar dan gaat het spel weer onvermoeibaar verder. En ook een volgende bel is voor de maker het instrument van een verrassende zielsexpansie. Onmerkbaar wordt het spelende kind een inzicht geopenbaard dat het later op school weer zal verleren: dat de geest op zijn manier zelf in de ruimte is’ Architect Johan de Koning ontwierp voor dit jubileumjaar een nieuwe inrichting die het dilemma van de ruimte van CAESUUR vormgeeft: de spanning tussen de ruimte als etalage en de expositieruimte als witte doos, waar je in gaat.
De Noorse kunstenaar Frank Ă…snes (geboren 1962) verblijft en werkt al jaren zowel in Noorwegen (Sandnes) als in Nederland. In ruimteCAESUUR laat hij zowel tweedimensionaal als driedimensionaal werk zien.
De herhaling, de symmetrie, de kleur wit en de
In de tentoonstelling is een aantal sjablonen en werktekeningen te zien, die aangeven hoe de drie dimensionale werken tot stand zijn gekomen. De tentoonstelling lijkt op een atelieropstelling, en geeft inzicht in het werkproces. Speciaal voor deze tentoonstelling vervaardigde Frank een multiple, bestaande uit 11 unica.
over Frank Ă…snesNoorwegen
Een grote tekening gemaakt van rood plakband direct aan de muur en drie grote objecten van wit karton vormen de aanleiding voor de titel: "White volumes and red lines". Dit verwijst o.a. naar het contrast tussen de uit volumes opgebouwde vormen en de nadrukkelijke platheid van de grote muurtekening. Ruimte is een belangrijk gegeven in deze tentoonstelling. Verder kenmerken de tentoongestelde werken zich door een sterke mate van symmetrie, en de opbouw van horizontale en verticale vlakken, vaak met herhaling van het zelfde soort elementen.
lege volumes geven de werken een bepaalde sfeer van stilte, die ruimte biedt tot concentratie en contemplatie.
2
Hans Overvliet
Bij de opening van white volumes and red lines van Frank Åsnes | 13 juni 2015 Een week of twee geleden rijden Willy en ik als twee blije kinderen in een stralende zon richting Vrouwenpolder naar het huis van de keramiste Yvette Lardinois. Haar huis dat ze zo grootmoedig voor een deel heeft afgestaan aan Frank Åsnes en zijn werk. Wat heet voor een deel: de grote woonkamer staat barstensvol met de sculpturen van Frank. Ook het atelier van Yvette – met wie Frank overigens soms samen tentoonstelt - herbergt zijn werk: een verzameling gereedschappen gemaakt uit golfkarton, goud beschilderd, bestemd een tentoonstelling in het Coda-museum die vorig weekend opende. De woonkamer. De sculpturen: de witte vormen die je nu hier ziet, de werken met de duizenden knijpers , een MDF-plaat
met schetsen, op de grond een enorme mal, op de tafel een aantal multiples, spuitbussen, kartonnen vlakjes, berekeningen, viltstiften, potloden, een laptop. Ondanks het overdonderende volume van het werk – je moet je adem inhouden wanneer je er langs wilt lopen om de tuin in te gaan - straalt de kamer in haar geheel een bijzondere rust uit. Ik moet denken aan een zin uit de openingstekst van Johan de Koning - die de ruimte van CAESUUR vormgaf - bij de tentoonstelling van Tonio de Rover: ‘Een van mijn docenten op het Berlage Instituut, Herman Hertzberger werd beroemd met zijn aforisme: ruimte maken, ruimte laten.’ Willy en ik kennen het kleurrijke werk van Frank al een aantal jaren. We zijn er tame-lijk verliefd op. Vandaar dat Frank’s naam in het lijstje ‘2015’ als vanzelfsprekend opdook.
Nu ontmoeten we een andere kant van het werk: het wit, bedrieglijk eenvoudige vormen, het licht, de schaduw, de stilte, de ruimte. Frank is een gul mens. Dat blijkt onder meer uit de twee MDF panelen waarop hij zijn atelier in de tentoonstelling introduceert. Hij laat daarmee precies zien wat het denk- en werkproces is dat onder zijn beelden ligt. Zelfs zijn uitgangsmateriaal staat er open en bloot bij. Waarmee hij aansluit op de filosofie van ‘de schilder, het werk & het atelier’, het schilderprogramma van twee jaar geleden in ruimteCAESUUR. Want ook dat is Frank: een aangesloten mens. Wanneer zijn beelden hun plaats vinden in de ruimte van CAESUUR gaan ze onmiddellijk een relatie aan met de architectuur van Johan. Alsof ze er altijd al hebben gestaan.
En meteen beginnen er zich in mijn hoofd filmpjes en muziek af te spelen: de wachters van de Spaanse beeldhouwer Juan Muňoz, uiteraard Jan Schoonhoven, maar ook de film Kaos uit 1984 van de broers Paolo en Vittorio Taviani - de vertelling van de kruik - de kantklossters uit Brugge, zelfs een koppakking van een motorblok dat ik ooit uit elkaar haalde kwam binnen. Wanneer de beelden en muziek uit mijn hoofd verdwijnen kan ik gaan kijken. Die beelden worden ervan losgeweekt, krijgen een autonoom karakter, de essentie begint tot me door te dringen, opnieuw geholpen door een zinnetje – eigenlijk methodologie natuurlijk - van Johan de Koning: ‘structuur, materiaal, licht en schaduw’. De vormen pakken het licht op honderden verschillende manieren, reflecteren dat in het werk zelf, absorberen het in onderscheiden mate, waardoor er een uiterst
subtiel verschuivend grijs ontstaat, stralen het licht wisselend terug. De structuren – deels rationeel gegeven als die bij Eiffel, deels uit intuïtieve esthetiek – komen in een musisch ritme. Alsof je een partituur van Steve Reich of John Cage leest: repetitief met subtiel verschuivende patronen. En telkens in wisselende samenhang: resulting patterns. Van een afstandje bekeken nemen de werken, of ze nu staan of hangen, grote volumes in. Ook hier moet je soms je adem inhouden om er langs te kunnen. Maar wonderlijk genoeg: de werken zelf bestaan voor 99% uit lucht en licht. In dier voege nemen ze totaal geen ruimte in: wanneer je het gebruikte karton in A4-vellen zou verzamelen, past het stapeltje met gemak in een bureaulade: ruimte maken, ruimte laten.
Datzelfde gebeurt met de grote rode tekening op de achterwand: ook die neemt een groot volume in, maar het tape netjes teruggerold, wordt nooit meer dan één bescheiden rolletje: ruimte maken, ruimte laten. Grappig genoeg is de rode tekening in haar werking niet plat. Daarmee virtueel nog meer ruimte innemend en het wit van de wand tot haar domein verklarend. Een vriend merkte van de week op dat de tekening in zijn perceptie wel degelijk 3D was, gemaakt uit rood pitriet. En hij stond erop dat vol te houden. Zo beschouwd gaat deze tentoonstelling in haar geheel over licht, over ruimte, over ritme, over maat en maatvoering. In dat licht zijn de wandobjecten – los van hun artistieke kwaliteit - zeer interessant. Deze tentoonstelling problematiseert ‘ruimte maken, ruimte laten’ op een indrin-
gende manier, zonder zich op te dringen. Laat ze de beschouwer ook op uiterst open wijze toe op lagen als figuratie. Open, omdat ergens in het werk het jongetje Frank te ervaren is. Het jongetje dat, zoals iedereen dat deed, velletjes papier opvouwde, er stukjes uitknipte, het papier terugvouwde en patronen gewaar werd die waren ontstaan zonder dat hij – en daarmee wij - door had hoe. Die de verwondering proefde toen hij voor de eerste keer de z.g. freudiaanse tekening zag, waarbij je moest kiezen voor de voorstelling van het jonge meisje en de oudere vrouw en ze nooit bij elkaar kon denken / zien. Frank is er kennelijk achter gekomen hoe de patronen ontstaan, maar de speelsheid en opgewonden verwondering zijn gebleven. Dat alles vind je ook terug in de multiple
die Frank speciaal maakte voor deze tentoonstelling. De multiple bestaat uit een serie van elf unica. Ze kosten – over gulheid gesproken - € 60,- per stuk. Frank mede namens Willy van Houtum en communityCAESUUR, dank voor je prachtige tentoonstelling en de fijne wijze waarop die tot stand kwam.
Middelburg, vrijdag 12 juni 2015 Hans Overvliet
speciaal voor zijn tentoonstelling bij ruimteCAESUUR maakte Frank Åsnes deze serie unicia als multiple [30,5 x 41,5 cm ] € 60,- [ zonder lijst, incl. 6% B.T.W. | ruimteCAESUUR rekent geen courtage ]
Frank ÅsnesNoorwegen | multiple
nummer 1
nummer 2
Frank Ă…snesNoorwegen | multiple
nummer 3
nummer 4
nummer 5
nummer 6
nummer 7
nummer 8
nummer 9
nummer 10
ondersteund door DE VROLIJKE AANDEELHOUDERS & DITO VRIENDEN VAN CAESUUR
colofon kernCAESUUR 2015 Willy van Houtum | Hans Overvliet communityCAESUUR 2015 Giel Louws | Michiel Paalvast Harmen Eijzenga | Ramon de Nennie Henk Vermeulen | Harrie Roosen Johan de Koning | Robbert Jan Swiers catalogus werk: ©Frank Åsnes foto’s: ©Frank Åsnes | ©Yvette Lardinios, Willy van Houtum & Hans Overvliet logo: Niek Hendrix | Rinus Roepman [ snowball ] lay-out: Hans Overvliet dank: Yvette Lardinois
de Kattendijke/Drucker Stichting
Voordat je teksten en/of foto’s deelt, neem eerst even contact op met caesuur@zeelandnet.nl
TENTOONSTELLINGSCATALOGUS
13/06 - 19/07 | 2015
Frank Ă…snesNoorwegen | white volumes and red lines
Lange Noordstraat 67 4331 CC Middelburg www.ruimtecaesuur.nu