Woensdag 20 november 2024
Correspondent Dirk Bijl kon je geen mooier compliment maken dan te zeggen dat zijn notulen meteen in het verenigingsarchief konden. p 3
De Primeur Eén van de mooiste primeurs die de redactie van de Leusder Krant -waar ik deel van uitmaakte- scoorde, was dat we als eerste konden melden dat Van der Valk naar het nieuwe bedrijventerrein De Horst in Leusden zou komen. Het was de trots van toenmalig wethouder Joost de Jongh, die uiterst sportief reageerde toen we hem om bevestiging vroegen.
LEUSDEN Hierbij presenteer ik u -als dank voor uw aanwezigheid op mijn afscheidsreceptieeen digitale pensioenbijlage, waarin ik een aantal herinneringen aan bijzonder gebeurtenissen in mijn lange loopbaan heb opgetekend.
Daan Bleuel
Het is altijd mijn eer te na geweest om verhalen te publiceren die niet aan vereisten van journalistieke zorgvuldigheid voldeden. Dat is niet altijd gelukt, maar het
was wel de intentie. Factchecken, hoor en wederhoor; ze werden soms tot vervelens toe uit de kast gehaald.Bij het samenstellen van deze bijlage ben ik minder zorgvuldig te werk gegaan, moet ik bekennen. Ik heb voor een deel vertrouwd op mijn geheugen om deze anekdotes te vertellen. Aan de ene kant omdat de werkelijke gebeurtenissen zich niet meer 100% laten reconstrueren, aan de andere kant omdat het dan wel erg bewerkelijk zou worden. En ik heb gemerkt dat ook mijn geheugen in toenemende mate hiaten vertoont en andere gebeurtenissen vertekend heeft opgeslagen op de inmiddels 67-jarige harde schijf. Dat kan een fnuikende rol hebben gespeeld bij het optekenen van deze verhalen. Aan de andere kant is een ander journalistiek adagium -dat met name door de roddelpers in ere wordt gehouden- ‘je
moet een goed verhaal niet doodchecken’. Een aantal bezoekers van mijn receptie figureert nogal nadrukkelijk in de verhalen die ik u wil vertellen. Mochten die het gevoel hebben dat ik mijn dichterlijke vrijheid wel erg ruim heb geïnterpreteerd, dan hoor ik dat graag. Ik ben voor die reacties -maar ook voor andere opmerkingen van kritische of lovende aard- in ieder geval ook na mijn pensionering bereikbaar op e-mailadres: d.bleuel@gmail. com.. Het was leuk om in de herinneringen en de archieven van de Leusder Krant te duiken, op zoek naar de verhalen die ik wilde vertellen. In gedachten zat ik weer achter mijn bureau achter de eerste computer met monochroom beeldscherm mijn teksten in Word Perfect te maken. In dat zwaar doorrookte kantoor, waar minimaal twee redacteuren sigaren rookten en ik zware shag. Je kunt je
Daan Bleuel
Disclaimer bij de pensioenbijlage
vandaag de dag niet meer voorstellen dat dat destijds gewoon kon. Afijn, mocht het u interesseren, dan wens ik u veel plezier met mijn herinneringen aan lang vervlogen tijden. Maar ook na al die tijd is de journalistieke nieuwsgierigheid nog niet bevredigd. Daar ga ik dus gewoon nog maar een poosje mee door. In de hoop voldoende materiaal te verzamelen om ooit een nieuwe bijlage mee te vullen.
Archief BDUmedia
p Lees er alles over op pagina 4
Dag BDU! LEUSDEN Dag BDU! Na een vast dienstverband van ruim 36 jaar komt er een eind aan mijn loopbaan bij de BDU. Eind deze maand wordt mijn eerste AOW-uitkering overgemaakt. Het waren -over het algemeen- prachtige jaren, waar ik met veel plezier aan terug zal denken. En gelukkig betekent de pensionering niet dat ik het journalistieke handwerk helemaal moet loslaten. Ik ga als freelancer verder. Eigenlijk is de kringloop daarmee weer gesloten. Ik eindig waar ik begonnen ben. Tot genoegen! Daan Bleuel
Een prijs en een diploma LEUSDEN Eén van de hoogtepunten in mijn lange loopbaan was het winnen van de landelijke NNP-prijs met een serie verhalen waar ik ook op afstudeerde.
Ook toen was er sprake van woningnood en ook toen werd er ge-
zocht naar geschikte bouwlocaties. Even was Leusden in beeld voor een enorme uitbreiding met niet minder dan 25.000 woningen. Dat is later ‘Vathorst’ bij Amersfoort (Hooglanderveen) geworden, dat uiteindelijk minder dan de helft van de geplande omvang heeft aangenomen.
Wie niet elke dag verschijnt, moet slim zijn LEUSDEN Soms moet je als lokale journalist extra je best doen om op beslissende momenten je rol te kunnen spelen. Zeker als je je lezers niet vaker dan één keer per week kunt informeren, in tegenstelling tot het regionale dagblad dat -zeker in die dagen- nog een (dagblad)pagina per dag inruimde voor Leusdens nieuws.
Het was de week van 29 september 1994. Staatssecretaris Jacob Kohnstamm van Binnenlandse Zaken zou die donderdag naar Leusden komen voor een speciale klus; de onthulling van een beeld, gewijd aan het zogeheten ‘stille ambtenarenverzet’. Het draaide om een in Leusden ontwikkelde methode om persoonsbewijzen te vervalsen die ondergronds zelfs landelijk school maakte.
De Leusder Krant speelde een cruciale rol in de reconstructie van de feiten. Daarbij kregen we de onmisbare hulp van Joop de Wilde. Joop was niet alleen correspondent voor het ANP, maar ook getrouwd met de dochter van Karel Brouwer en zijn vrouw Rita de Voogd. Om kort te gaan, Brouwer en zijn vrouw kregen -mede door de uitgebreide publiciteit- een hoge Israëlische onderscheiding en de gemeente wilde de mensen eren met een monument. Maar op het moment dat het monument onthuld zou worden, dreigde de Leusder Krant de boot helemaal te missen; we mochten géén foto maken van het monument vóór de onthulling. Dat was de dag na de verschijning van de krant..
p
Lees hoe het afliep op pagina 5
Ik studeerde er op af, maar de kroon op het werk was de NNP-prijs, de eerste (maar niet de laatste) die BDU in de wacht sleepte. We werden in Den Bosch -in de Sint Jangehuldigd.
p Meer op pagina 6
Een stormachtige sollicitatie LEUSDEN Oud-hoofdredacteur Jur van Ginkel had een bijzondere manier om kandidaten te testen op hun geschiktheid. Voor het vak, maar ook of je binnen BDU paste.
Je moest natuurlijk over vaardigheden beschikken die een journalist behoort te hebben. Een zekere schrijfvaardigheid, waarin de correcte omgang met ‘d-tjes’ en ‘t-tjes’, onderdeel van uitmaakt, is er één. Maar doorzettingsvermogen en de wil om ervoor te gaan hoorden daar wat Jur betreft ook bij. Ook voor mij had hij een bijzondere opdracht in petto. Toen ik mij -vlak voor het verstrijken van de termijn waarin kon worden gereageerd op de vacature- kandideerde, mocht ik meedoen, op de voorwaarde dat mijn brief uiterlijk om vier uur op het bureau van de hoofdredacteur zou liggen. Helaas sneeuwde het die dag... Het lukte toch. Hoe?
p Lees het verhaal op pagina 2