CONFESSIONEEL CREDO
pag 2 Niets is voor de mens zeker… pag 4 Iets van God in een beeld pag 6 De Oekraïne en ons geloof
134e jaargang nr. 8 21 april 2022
TRANEN KUNNEN DROGEN Het is én op Pasen én op de jongste dag, wanneer Openbaring 21:1-5 werkelijkheid wordt, Gods eerste en eigenlijke werk: tranen drogen. Een haast moederlijke handeling, kun je zeggen, van God de Vader en de Zoon! Als de Emmaüsgangers, die hun verdriet en teleurstelling niet onder stoelen of banken steken, huilt Maria bij het graf. En wanneer hij haar wakker roept uit het verdriet, drogen haar tranen, zelfs waar hij ook afstand bewaart.
W
ie deze weken zelf een gang over de begraafplaats maakte, moest misschien ook denken aan al die mensen die tranen plengen in oorlogsgebied: moeders, vrouwen, kinderen én mannen die een of meer allerliefsten moesten verliezen. En in het spoor van Jezus dikwijls ook nog op gruwelijke, onmenselijke wijze.
ANGST
‘Niemand heeft me ooit verteld dat verdriet hetzelfde gevoel geeft als angst’, luidt de beroemde openingszin van het
essay Verdriet, dood en geloof dat de Engelse geleerde en latere kinderboekenschrijver C.S. Lewis schreef na de dood van zijn grote liefde. En wie erover kan meepraten, kan zijn eigen ervaring van ontheemding, onzekerheid of onveiligheid erin terugvinden. Het blijft veelbetekend dat Jezus zelf ook weende. We lezen het in Joh 11:35, bij de dood van zijn vriend Lazarus en dat heeft vele rouwenden bemoedigd. We lezen erover in Luk 19:41, als hij weent om de stad. En we lezen erover in Hebr 5:7: ‘Christus heeft tijdens zijn leven op
aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden’. Grote predikers als bijvoorbeeld de Engelse John Donne (1572-1631) maakten daar verschillende soorten tranen van: de gewone menselijke tranen bij Lazarus, de profetische tranen bij de confrontatie bij de intocht te Jeruzalem, en de hogepriesterlijke tranen bij zijn worsteling in Getsemane. Wij kennen tranen van verdriet en ook tranen van vreugde; maar vaak kunnen mensen zelf niet eens precies aangeven waarom ze er plotseling door overmand worden.
ALS JE NOOIT HEBT GEWEEND
Het is een vraag die Kierkegaard in een dagboeknotitie opwerpt. Hij las een prachtig commentaar op het bijbelwoord dat God onze tranen zal drogen. En dat commentaar bestond uit de simpele vraag: hoe zou God dit kunnen als je nog nooit hebt geweend? Kierkegaard noteert: wat een waarheid in die eenvoud. Er ziin ook mensen die in alles onaangedaan blijven – of lijken te blijven. Wat zal God dan moeten doen met het oog dat nooit weende? Predikers als de anglicaanse John Donne, de lutherse Johann Arnt en de ethische hoogleraar A.J.Th Jonker, waren er, luisterend naar de schriften en naar elkaar, allen van overtuigd dat God ons bij zich verwacht mét tranen in de ogen. Er zijn redenen te over om tranen in de ogen te hebben. In koor zouden deze predikers over een dictator, die pralend uitriep dat hij in geen vijf en twintig jaar een traan gelaten had, het oordeel uitspreken: geen mens, maar een ijsberg, een steen. Met zo’n mens zal Gods niets weten te beginnen. Want het is Gods eerste en eigenlijk werk in de Nieuwe Schepping: tranen drogen, totdat Hij de bron van alle tranen heeft doen opdrogen! dr. Peter Verbaan