De komende weken verschijnt Confessioneel-Credo in de zomerse driewekenfrequentie!
CONFESSIONEEL CREDO
pag 2 Pinksteren - gebakken lucht? pag 4 Kinderen verkennen een kerk pag 6 Preken van Martin Luther King
134e jaargang nr. 11 9 juni 2022
OP JE POST BLIJVEN Een midrasj vertelt dat in geval van de pest iedere Israëliet op zijn plek moet blijven. Dan kan die zich moeilijker verspreiden. U kent dat uit de coronatijd. ‘Zo min mogelijk verplaatsingen, blijf vooral thuis’. Maar in geval van honger mag je naar het buitenland gaan. Vanuit die optiek is het dus okay wat Elimelech en zijn gezin doen.
M
aar een andere midrasj vertelt dat hij een grote fout maakt door te vertrekken. Elimelech is rijk en staat in aanzien. Er wordt met hem gerekend, er wordt ook op hem gerekend. Hij bezit genoeg om het hele gebied waar hij woont wel tien jaar van voedsel te voorzien. Maar hij doet als een koopman die zijn meid naar de markt stuurt met een mand vol koren en de boodschap: ‘Dit is wat ik jullie te bieden heb, meer niet.’ Het schort Elimelech niet aan goederen maar aan solidariteit. In Moab gaat het vreselijk mis. Machlon
en Chiljon trouwen met ‘heidense’ vrouwen. Hun geloof verdampt, het besef er vreemdeling te zijn ebt weg. In korte tijd sterven ze. Naomi blijft achter, ‘zonder haar twee zonen en zonder haar man’. Letterlijk staat er ‘zonder haar kinderen’. Ze herinnert zich hun jeugd nog toen ze klein waren en het leven een idylle was. Dat ‘zonder haar man’ staat er voor de tweede keer. Waarom? Omdat ze hem op dat moment nog harder miste dan eerst. Naomi had geen klankbord meer. ‘t Woordje ‘weduwe’ hangt samen met ‘verstommen’. ‘Noem mij maar Mara roept ze uit, want de Ont-
zagwekkende heeft mijn lot zeer bitter gemaakt’. Toch vertelt de traditie dat haar hart opsprong van vreugde, toen ze hoorde dat de Here had omgezien naar zijn volk. Ze leefde op en keerde, niet ongelijk aan de verloren zoon, terug. Misschien dat de mensen haar zouden verachten, maar als God zijn volk vergeven had, zouden vergevingsgezindheid en hoop dan niet de atmosfeer verlichten? Het kan de bedoeling van het boekje Ruth niet zijn de staf te breken over zgn. ‘gelukzoekers’ die naar ons land toekomen. Wat weten wij van de rampspoed waaraan zij zijn ontsnapt?! Nee, laten we eerlijk zijn: ook bij ons taant de gemeenschapszin. Wij zijn God kwijt geraakt en laten nu elkaar los. Ik weet dat het gezichtsbedrog is, maar je krijgt soms de indruk dat ieder bezig is zichzelf te verrijken en te grijpen wat of zelfs wie hij/zij pakken kan. Er heerst een vertrouwenscrisis die het gebinte van de samenleving aantast. Rot! Een gevolg is dat we ‘vertrekken’. Op Schiphol staan rijen vluchtelingen! Je kunt ook vluchten in dagelijks urenlang met je mobieltje in de weer zijn of netflixen. Ik hoorde pas van mensen die een nacht hadden doorgehaald, maar gelukkig nu wisten ‘wie het had gedaan’! Mijn ruimte is krap, ik kom daarom tot mijn punt. Blijft u toch alstublieft op uw post en zet u zich in voor elkaar. Vertrek niet innerlijk, maar haast u tot het doen van goede werken. U zult merken dat de honger verdwijnt. De Here is nabij als u er geluk in schept een ander gelukkig te maken. U wordt vervuld met de Geest en de gedachten van de Messias Jezus (I Kor.2:16). U kunt putten uit een overvloed van geloof, hoop en liefde. U wordt van mensen die bang zijn iets te missen tot Koningskinderen die veel te geven hebben. ds. Arien Treuren