Deel 1 ARBEIDSVOORWAARDEN
1.9
Calamiteitenregelingen Hoofdstuk 1.9 Calamiteitenregelingen 1.9
Wet- en regelgeving
Calamiteitenregelingen
Burgerlijk Wetboek, artikel 7:648 Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag Wet op de ondernemingsraden Wet flexibel werken, artikel 2 Algemene wet gelijke behandeling Wet verbod onderscheid arbeidsduur Eerste tijdelijke noodmaatregel overbrugging voor behoud van werkgelegenheid Tweede tijdelijke noodmaatregel overbrugging voor behoud van werkgelegenheid Derde tijdelijke noodmaatregel overbrugging voor behoud van werkgelegenheid Vierde tijdelijke noodmaatregel overbrugging voor behoud van werkgelegenheid Beleidsregel van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 22 september 2021, 2021-0000067623, tot heropening van de mogelijkheid tot ontheffing van het verbod op werktijdverkorting De regelgeving in de cao die eventueel van toepassing is
Samenvatting Al sinds enkele jaren kennen we regelingen waar werkgevers een beroep op kunnen doen
als ze – in uitzonderlijke omstandigheden – niet in staat zijn het loon van werknemers te betalen, of als dat niet van hen verwacht kan worden. In dit hoofdstuk worden de regeling voor het aanvragen van Werktijdverkorting en de Regeling onwerkbaar weer behandeld. Ook wordt aandacht besteed aan de inmiddels vervallen NOW-regeling. In bedrijven gebeurt het soms dat er onvoldoende werk is voor alle werknemers, door verminderde bedrijvigheid vanwege abnormale omstandigheden. Een werkgever heeft niet zo maar de vrijheid om werknemers minder te laten werken en minder te laten verdienen. Het is contractueel en wettelijk verboden om de arbeidstijd te verkorten tot beneden de arbeidstijd die iemand gewoonlijk werkt. Om te voorkomen dat bedrijven gedurende een periode van slapte toch al het personeel moeten doorbetalen of voor hen ontslag moeten aanvragen, kan onder bepaalde voorwaarden een vergunning voor werktijdverkorting worden aangevraagd. De vergunning kan worden aangevraagd bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, bij de directie Uitvoeringstaken Arbeidsvoorwaardenwetgeving (UAW). De werktijdverkorting is uitdrukkelijk niet bedoeld als een structurele oplossing, maar biedt alleen een tijdelijke opvang bij onvoorziene buitengewone omstandigheden. Heeft de werkgever een vergunning voor werktijdverkorting gekregen, dan hoeft hij zijn personeel tijdelijk niet uit te betalen en hebben de werknemers (over de uren waarvoor een vergunning tot werktijdverkorting is verleend) recht op een WW-uitkering. Werktijdverkorting is bedoeld als een calamiteitenregeling. Hetzelfde geldt voor de Regeling onwerkbaar weer. Op grond van die regeling kunnen werkgevers – onder zeer strikte condities – worden vrijgesteld van hun loondoorbetalingsplicht vanwege uitzonderlijke natuurlijke omstandigheden. Daarvoor is echter wel (onder andere) een regeling in de toepasselijke cao nodig, moeten eerst een aantal wachtdagen verstreken zijn, moet aan een meldplicht voldaan worden én moet de werknemer aanspraak maken op WW. Als een gevolg van de corona-uitbraak werd de regeling voor het aanvragen van Werktijdverkorting in maart 2020 ingetrokken. Hiervoor in de plaats kwam de (tijdelijke) Noodmaatregel Overbrugging Werkgelegenheid (NOW). De NOW-regeling werd in tranches van telkens enkele maanden opengesteld. Op het moment van het afronden van deze uitgave is de NOW-regeling geëindigd per 1 april 2022. De oude regeling voor Werktijdverkorting was al eerder, per 1 oktober 2021, weer in werking getreden. De coronapandemie vormt volgens de minister echter geen reden (meer) om werktijdverkorting aan te vragen. 1.9.1
1.9.1
146
Regeling Werktijdverkorting
Regeling Werktijdverkorting
Een werkgever die minder werk voor zijn personeel heeft, mag niet zomaar zijn personeel minder laten werken en minder uitbetalen. Werknemers hebben in hun arbeidsovereenkomst een bepaald aantal uren afgesproken dat zij zullen werken. Een werkge-