ARRIVARIA MAGAZINE-NR 1-2026

mijNeemmee!

‘Spoorwerk

ARRIVARIA

Het traject van / P. 8

Van bouw naar bus Team Arriva / P. 25 dwars door mijn jeugd heen rijden

Het vertrekpunt van… spotlights

Ghislaine Aarts

Directeur Corporate Affairs

We zijn gewend aan verandering. Bij een gewonnen of verloren concessie. Als het plotseling ijzelt en de hele dienstregeling op de schop moet. Of wanneer reizigers op een andere manier gaan inchecken. We bewegen mee en we worden, zoals ik het noem, een beetje Barbapapa: telkens nemen we een andere vorm aan, passend bij wat nodig is.

Voor de een is verandering een mooi avontuur, voor de ander is het nogal spannend. Uiteindelijk moeten we allemaal vooral wénnen aan nieuwe situaties. Zo ook bij de komst van een nieuwe CEO. Milfred Hart volgt Anne Hettinga op, na zoveel jaar vertrouwd leiderschap. Een ander mens brengt andere accenten en keuzes. Niet beter of slechter, maar anders. Mijn boodschap? Gun elkaar de tijd om daaraan te wennen, of je het nu avontuurlijk vindt of toch een beetje spannend.

In het dagelijks werk merken de meesten van ons weinig van de directiewissel. Grote kans dat jij andere veranderingen voor je kiezen krijgt. Zoals elektrisch rijden, dat veel vraagt van onze buschauffeurs, technici, monteurs en planners. Gelukkig blijven onze collega’s meebewegen, welke wind er ook waait. Uit liefde voor de reiziger én uit vakmanschap. Volgens mij ligt daar onze kracht.

Veranderen, aanpassen, meebewegen en wennen: het hoort bij Arriva. En het tempo waarin we dat doen, maakt ons daar de beste in. Niet te snel, en vooral niet alles tegelijk. Zo heeft iedereen de tijd om rustig in te stappen. En gaan we pas verder als iedereen mee is. Dat zit nou eenmaal in de aard van het beestje. En die verandert nooit.

4, 14, 27

samen zijn we arriva

Focus op reiziger én resultaat

11, 25

Lieve collega’s bedankt voor je inzet op Vastelaovend

Namens alle feestvierders in Limburg spreken we graag onze waardering uit voor de collega’s van Arriva en hun inzet tijdens de Vastelaovend. Dankzij de extra inspanningen van vele collega’s, de speciale Borrelbussen en de inzet van extra (en langere) treinen kon iedereen weer volop genieten van alle Vastelaovend-activiteiten. Jullie verdienen gewoonweg een mooi compliment!

Ieder jaar weer zorgen jullie ervoor dat bezoekers veilig en comfortabel kunnen reizen naar het feestgedruis. Zij kunnen zich helemaal onderdompelen en feestvieren, jullie zorgen ervoor dat ze weer veilig thuiskomen. Bedankt voor jullie harde werk en toewijding om opnieuw een fantastische en zorgeloze Vastelaovend mogelijk te maken. Alaaf!

Spraakmakende verhalen in speciaal Brabants buurtbusboek

Een meisje vraagt aan de chauffeur of ze een piercing in haar navel of in haar tong zal laten zetten… ‘Let op, mijn vader mag dit niet weten’ Of een jongetje dat voor zijn spreekbeurt een vogelkooitje met zijn kanarie bij zich heeft, maar de kanarie ontsnapt uit het kooitje. Of iemand die na zes jaar uit de gevangenis komt en als eerste zijn zoontje van één jaar gaat omhelzen…

Een paar voorbeelden van verhalen uit het Brabantse buurtbusboek ‘Elke halte een verhaal’. Om alle buurtbusvrijwilligers, in leeftijd variërend van 19 tot 65 jaar, nu eens goed in het zonnetje te zetten, heeft Arriva voor Regio Zuid een buurtbusboek gemaakt. Van alle 57 Brabantse buurtbusverenigingen zijn de meest spraakmakende, ontroerende, grappige of gedenkwaardige verhalen opgehaald. Gedeputeerde ov Stijn Smeulders van de Provincie Noord-Brabant reikte het eerste exemplaar uit aan het vrijwilligersechtpaar Tiny en Corrie van Houtum van Buurtbusvereniging Esch.

Winterweer op de Noordelijke lijnen

De Noordelijke lijnen kleurden begin dit jaar wit. Sneeuw, rijp en mist gaven het spoor een bijna sprookjesachtige uitstraling.

Maar achter die schoonheid schuilen ook uitdagingen. De sneeuwval zorgde er onder andere voor dat wissels vast kwamen te liggen waardoor snel schakelen vanuit de ASL in Groningen regelmatig nodig was. Via korte communicatielijnen en speciale appgroepen hielden collega’s elkaar continu op de hoogte, zodat het treinverkeer zo soepel mogelijk kon blijven doorlopen.

Het was een week van uitersten: de onverwachte charme van een winters Groningen en Fryslân tegenover de praktische hobbels van sneeuw en vorst. Juist die combinatie maakte deze periode op de Noordelijke lijnen zo bijzonder.

Jan Vos

Leeftijd: 59

Woonplaats: Hoogezand

Functie: Vakspecialist trein

Regio: Noord

DE PASSIE VAN

Overdag test Jan treinen, leidt hij machinisten op en neemt hij examens af. ’s Avonds buigt hij zich over een wereld van één meter. Gewapend met pincet en loep bouwt hij perrons, seinen en kilometerbordjes op schaal 1:87. Zo realistisch mogelijk. ‘Omdat ik het spoor van binnen en van buiten ken, kan ik het niet half doen.’

Een bijzonder cadeau was het startsein voor Jans hobby. ‘In 2012 gaf ik in Winterswijk trainingen aan machinisten. Aan het eind van die periode kreeg ik van Frank van Setten, de toenmalige directeur van Arriva, een GTW-modeltrein. Ik was er heel blij mee, maar dacht thuis wel: en nu?’ Hij besloot de trein niet te laten verstoffen in een kast, maar vond er een nieuw thuis voor: het Noord-Nederlandse Trein- en Trammuseum in Zuidbroek. Een paar jaar was hij vrijwilliger bij het museum en reed ‘zijn’ GTW mee over de modelbaan. ‘Eigenlijk vond ik dat rijden met treintjes helemaal niet zo interessant, omdat ik dat in het echt al doe.’ Wat hem wél fascineerde, was het landschap waar de modeltreinen doorheen reden.

Aan de bak

Jan nam een kijkje bij de Model Rail Groep Veendam, de vereniging achter de modelbaan in het museum. ‘De eerste keer dat ik daar was, was ik verbluft door de gigantische baan met tientallen rijdende treinen en bussen.’ Jan raakte geïnspireerd om

zelf ook een stukje van zo’n landschap te gaan bouwen. Niet veel later begon hij aan zijn eerste meterbak. ‘Succes ermee’, zeiden ze. Een bestuurslid gaf hem nog een advies mee: ‘Als je iets moois wilt maken, moet je gewoon aanklooien. Dat komt vanzelf goed.’

Een wereld in een meter

Bij de Groningse modelvereniging staat een grote modelbaan waar treinen en bussen rondrijden. Maar de landschappen die Jan en andere clubleden bouwen, maken daar geen vast onderdeel van uit. Ze werken in losse houten bakken van één meter breed. ‘Ieder clublid maakt zijn eigen landschap. De één bouwt een station, de ander een weiland of een stukje stad. We stemmen het niet op elkaar af,’ legt Jan uit. ‘Maar we kunnen ze wél koppelen.’ Op beurzen schuiven de bakken aan elkaar als puzzelstukken. Zo ontstaat een lange route door tientallen miniwerelden. ‘Dan maken we banen van meer dan honderd meter lang.’

De spoorwereld op schaal

Rekenen, meten, controleren

In zijn meterbak bouwt Jan geen fantasiewereld, maar de werkelijkheid.

Alles is op schaal 1:87. Dat betekent: rekenen, meten en scherp blijven. ‘Neem een kilometerbordje. In het echt is die zo’n dertig centimeter breed, maar op

leren we elkaar juist om creatief te zijn met weinig’, vertelt Jan. ‘Voor een boom gebruiken we elektriciteitsdraad. En gras maken we van de haren van een goedkope bezem. Een pincet is onmisbaar, want alles waarmee we werken is klein.’ Juist door dat gepriegel leerde Jan iets wat

inrichting van een perron, een opvallende plantenstrook bij een station, hij slaat het allemaal op. En soms gaat het om iets kleins: een meeuw op een lantaarnpaal. ‘Ik hoef er geen foto van te maken’, zegt hij. ‘Ik zie het en dan weet ik: dat ga ik nabouwen.’

‘Ik zie onderweg een hekwerk en denk meteen: dat ga ik nabouwen..’

schaal nog geen halve centimeter.’ Jan print de cijfers piepklein, plakt ze op een flinterdun stukje plastic en bevestigt dat op een speld. Zijn clubgenoten vinden dat geen overdreven precisie, maar juist een pluspunt. ‘Ze vragen me vaak: hoe zit dit eigenlijk in het echt?’

Loslaten op maandagavond

Wie denkt dat dit zogeheten scenerybouwen draait om dure materialen, heeft het mis. ‘Op de club

hij niet had verwacht: loslaten. ‘Ik was vroeger best perfectionistisch,’ zegt hij. ‘Maar door deze hobby heb ik geleerd dat perfectie niet bestaat. Die les neem ik mee, ook buiten de modelbaan.’

Kijken als vakspecialist Inspiratie voor zijn landschappen doet Jan op tijdens het werk. Terwijl hij treinen test of onderweg is naar een standplaats, kijkt hij anders naar buiten dan de meeste reizigers. Een hekwerk langs het spoor, de

De creatie van Jan zien?

Tijdens de Noordelijke Spoor- en Modelbouwdagen (21 en 22 november 2026) in Veendam bouwen Jan en de Model Rail Groep Veendam hun losse meterbakken samen tot één grote spoorwereld.

het traject

Hij is een geboren en getogen Zutphenees -zoals hij zelf zegt- en vindt dat hij op de mooiste spoorlijn van Nederland rijdt.

Rene Scholten zit al sinds 1990 in het ov. Vanaf 2012 is hij machinist bij Arriva. ‘Als ik van Zutphen naar Vorden ga met de trein, rijd ik dwars door mijn jeugd heen. Als kind speelde ik altijd buiten; samen met een vriendje die langs het spoor woonde. Alle weilanden en bomen kennen we en hebben hun eigen verhaal.’

‘Machinist Rene Scholten rijdt iedere dag ‘dwars door zijn jeugd heen.’

en waarschuw dan altijd heel streng dat spelen langs het spoor absoluut verboden is’, grijnst Rene. Doordat hij opgroeide langs het spoor, wist Rene al op z’n zesde wat hij wilde worden: ‘Machinist natuurlijk. Ik ben er onbewust mee besmet in mijn jeugd denk ik.’

De allermooiste ervaring

Spelen langs het spoor verboden

Rene viste en voetbalde langs de spoorlijn. ‘Dat is natuurlijk totaal niet de bedoeling en ook nog eens levensgevaarlijk. Ik geef nu op scholen ook voorlichting over het vak van machinist

Waar Rene het meest van geniet tijdens zijn werk? ‘De prachtige natuur. Ik rij door weilanden, bossen en langs het Twentekanaal. Als ik naar buiten kijk vanuit de cabine, zie ik onderweg reeën, kraanvogels en zelfs een keer een flamingo. Zes jaar geleden had ik de allermooiste ervaring. Ik spotte een reegeit met een reekalfje dat bij haar aan het drinken was.

Rijd jij de mooiste buslijn of het gaafste treintraject? Of werk je in een fijne vestiging, leuk kantoor of coole store? In deze rubriek heb jij de ruimte om te vertellen over je werkplek.

traject van

Daar geniet ik echt van. En weet je wat het mooiste is, ik krijg er ook nog voor betaald ook hè’, grapt Rene.

Ik kom echt thuis

Het traject Zutphen-Winterswijk is Rene’s favoriet. Op nummer 2 staat het stukje de andere kant op richting Apeldoorn. ‘Vooral als ik terugkom vanuit Apeldoorn en de skyline van Zutphen zie tijdens een mooie zonsopkomst. Dan rij ik over de IJsselbrug en kom ik echt thuis.’

Het natuurschoon kent ook zijn keerzijde. ‘Ik heb ook weleens een ree aangereden of een buizerd. Eerder tyfoneerde ik altijd om buizerds te waarschuwen dat ik er aan kwam zodat ze weg vlogen. Maar dat doe ik niet meer. Want als je dat wel doet, vliegen buizerds standaard de verkeerde kant op en heb je ze tegen de voorruit aan’, zegt Rene.

Het is de wat minder leuke kant van zijn vak maar Rene blijft altijd positief. ‘Ik mag rijden op het mooiste spoorlijntje van Nederland en dat is prachtig om te doen.’

rene scholten

Machinist

Puzzel mee

Puzzel mee en maak kans op een bioscoopbon t.w.v. 25 eUro

De prijswinnaars van uitgave 3 - 2025 zijn:

- Alessandro Pizzini, buschauffeur Schiphol

- Marc de Klein, machinist Heerlen

- Linda Bakker, Functioneel Applicatiebeheer HR systemen

Om net als deze collega’s kans te maken op een bioscoopbon, zoek je onderstaande woorden in de woordzoeker.

De overgebleven letters vormen de oplossing. Stuur die oplossing vanaf jouw Arriva mailadres naar communicatie@arriva.nl.

woordzoeker

AANPASSING ANDERS

DRAAI HERVORMING INNOVATIE

KEER METAMORFOSE MUTATIE NIEUW OMMEZWAAI

OMSLAG

antwoord

OUD OVERGANG TRANSITIE VARIATIE VERANDERING VERBETEREN VOORUIT WENDING WENNEN WISSELEN

sudoku

Nieuwe collega?

Aanbrengpremie: €1.000

Kijk op Scienta

MARTIJN (38)

Buschauffeur en rij-instructeur

Van vrachtwagencabine tot Arriva-kantine, Martijn heeft al flink wat kilometers achter de rug, maar is nu precies waar hij moet zijn. Hij begon als buschauffeur in Tiel en groeide door naar rijinstructeur in Uden. ‘Het voelt niet als werk.’

Kom ook bij Team Arriva

Bloedlijn

Zijn opa, vader én bonusvader waren buschauffeur. Van jongs af aan wist Martijn het zeker: hij ging in hun voetsporen treden. ‘Ik was er nét te vroeg bij. Vroeger mocht je pas een bus besturen vanaf je 21e. Daarom begon ik op mijn 18e als vrachtwagenchauffeur.’ Een decennium lang reed hij zeecontainers, dranken en bloemen over snelwegen. Met veel plezier, maar de werkweken waren lang. Martijn miste ook sociaal contact. Het werd hoog tijd voor zijn busrijbewijs. Tijdens het laden en lossen dook hij zijn cabine in om te studeren. ‘Ik wist dat het zou lukken. Het zit in mijn bloed.’

Sindsdien check ik beter of er nog iemand is. Soms zitten mensen onderuitgezakt en zie je ze niet meteen.’

Glazen grens

‘Iemand zien groeien vind ik misschien nog wel leuker dan zelf rijden.’

Wie niet weg is, is niet gezien En lukken dééd het. Martijn kreeg een baan als buschauffeur in Tiel. Hij genoot vanaf de eerste seconde. ‘Ik zeg altijd: ik breng mensen liever naar hun werk dan dat ik zelf werk. Want zo voelt het voor mij niet.’ Juist de onverwachte momenten maken het vak bijzonder. ‘Ik zong een keer uit volle borst met de radio mee, ervan overtuigd dat ik alleen was. Tot ik ineens iemand hoorde lachen. Bleek er toch nog een passagier achterin te zitten.

De afgelopen tien jaar is niet alles hetzelfde gebleven. Het zogeheten kuchscherm tussen chauffeur en passagier zorgt voor meer afstand. ‘Daardoor is er minder contact. Je zit meer in je eigen wereld.’ Tegelijkertijd geeft het ook rust. ‘Ik was aan het werk tijdens carnaval, dan heb je gezellige groepen voorin. Even dollen is leuk, maar na een kwartiertje vind ik het ook wel weer mooi geweest en is het scherm wel prettig.’

Nieuwe route

Na tien jaar als buschauffeur zocht Martijn een nieuwe uitdaging. Via een loopbaantraject ging hij ook aan de slag als rijinstructeur. ‘Iemand zien groeien als chauffeur vind ik misschien nog wel leuker dan zelf rijden.’ Tijdens open dagen begeleidt hij collega’s in spé achter het stuur. ‘Als ik ze met een glimlach zie rijden, weet ik: dit is precies waarom ik dit zo leuk vind.’

Twee nieuwe besturen aan

Onze ‘Arriva-familie’ is groot, divers en varieert van jong tot oud. Omdat we er bij Arriva van houden om ook samen leuke dingen te doen, is zowel Young Arriva als Old Arriva in het leven geroepen. Het verschil zit hem in de leeftijdscategorie. Ben je 36 jaar of ouder, dan is Old Arriva ‘jouw’ club. ben je jonger, dan sluit je je aan bij Young Arriva.

Het maakt helemaal niet uit wat voor werk je doet, als je maar een Arriviaan bent. Je ontmoet in beide groepen stewards, machinisten, buschauffeurs, boa’s en heel veel mensen van ‘kantoor’ zoals klantenservice, OCC, vervoerkunde, en ga nog meer even door.

En het leuke is; zowel Young Arriva als Old Arriva zijn in 2026 gestart met een gloednieuw bestuur. Beide teams stellen zich graag aan je voor.

Het nieuwe bestuur van Young Arriva bestaat uit:

• Feride Camur (32) – buschauffeur in Tiel

• Luuk Walhout (23) – buschauffeur in Breda

• Harold Collewijn (29) – HR-adviseur

• Douwe Jens Steensma (27) – inkoper

• Jarco Doeven (32) – digital marketeer en voorzitter

Young Arriva: verbinden, inspireren en zichtbaar zijn

Voorzitter Jarco: ‘Young Arriva geeft gas: wij verbinden onze leden met elkaar en laten ze ook graag kennismaken met oudere generaties op de werkvloer! Zo leren we elkaar én onze prachtige organisatie nog beter kennen. De komende tijd werken we hard aan betere zichtbaarheid én halen actief jouw input op, zodat we de beste activiteiten kunnen organiseren. Lijkt het je leuk om mee te denken vanuit jouw regio/kantoor? Laat het mij weten!’

de lat voor ‘old’ en ‘young’

Old Arriva: samen bouwen aan een inspirerende ontmoetingsdag

Na de eerste plannen vorig jaar staat er nu een enthousiast, achtkoppig bestuur klaar:

• Annet (39) – Verkeersleider Bus

• Caroline (61) – Buschauffeur Tiel

• Jessica (40) – Administrateur Tenderdesk

• Marcel (62) – Infrabeheerder Twente

• Maikel (42) – Buschauffeur Tilburg

• Ronald (56) – Buschauffeur Heerlen

• Marcel (42) – Buschauffeur Tilburg

• Frank (53) – Buschauffeur Enschede

Het bestuur wil dit najaar een Old Arriva-dag organiseren en nodigt alle collega’s van 36 jaar en ouder uit om mee te denken aan de invulling van deze dag.

Jessica licht toe: ‘We willen een gezellige en inspirerende dag organiseren waar collega’s van elkaar kunnen leren, nieuwe functies ontdekken en ervaringen kunnen uitwisselen. Een dag vol verbinding en mooie ontmoetingen. Samen maken we er iets bijzonders van. Heb je ideeën voor het programma, een geschikte locatie of andere tips? Mail naar old.arriva@arriva.nl of spreek een van de bestuursleden aan.’

Met twee betrokken besturen belooft 2026 een jaar te worden waarin verbinding tussen generaties centraal staat. Doe mee, denk mee en maak samen met je collega’s het verschil.

Hoofdkantoor grondig verbouwd

Verandering, dat is het thema van deze Arrivaria. Waar flink wat verandert is het hoofdkantoor want er wordt verbouwd. De zijvleugel wordt niet meer gebruikt en de verdiepingen krijgen een grondige metamorfose. Nieuw is ook dat we weer op de vierde verdieping gaan zitten nadat deze enkele jaren verhuurd was aan een andere partij.

De verbouwing is al even bezig. Als alles volgens plan verloopt kan de vierde verdieping half april in gebruik worden genomen. Verschillende collega’s verhuizen van de 1e naar de 4e verdieping. Ben je een keer in Heerenveen, dan kan je in de hal de plannen zien en waar alle afdelingen komen.

Kortom, een flinke verbouwing dus met veranderingen van werkplekken en vaste locaties. Maar we kunnen nu al verklappen, het wordt heel erg mooi!

Stichting maakt jeugd warm voor het vak van monteur

Meer studenten aan het werk in onze werkplaatsen, dat is waar Arriva voor gaat. In de werkplaats in Breda was de Stichting Guruz uit Deurne te gast om het beroep van monteur in beeld te brengen. De opnames zijn verwerkt in een informatieve videoclip. Op ROC’s in de regio wordt de clip tijdens gastcolleges als lesmateriaal ingezet. Op die manier maken leerlingen kennis met het werk van onze monteurs. Sterker nog, wij hopen dat we ‘monteurs in spé’ over de streep kunnen trekken om bij ons aan de slag te gaan natuurlijk. Benieuwd naar het eindresultaat? Houd dan het intranet in de gaten!

En ken jij een topper voor in één van onze werkplaatsen? Duik in jouw netwerk en benader mensen persoonlijk om te solliciteren bij Arriva. Als ze worden aangenomen, dan ontvang jij 1000 euro bonus!

Samenwerken in de ZE operatie Twente

Voor meer informatie kijk op onze werken bij pagina!

Dit jaar starten we in Twente met het Depot Management System. In Breda wordt er al succesvol én heel tevreden mee gewerkt. Twente is de 2e concessie binnen Arriva die met het systeem start.

Bij aankomst op de stalling weet het DMS, waar elke bus geparkeerd moet worden en ook welke bus op welke omloop moet worden gezet. Dit is heel belangrijk voor het voldoende laden van de elektrische bus.

DMS is teamwork! Daarom wordt er nu al hard achter de schermen gewerkt om elke vestiging in Twente te informeren én in te richten voor de start. Zo kan straks iedereen met een goed opgeladen bus op weg!

voorjaar -fietsweer-

Wil jij ook een leasefiets? Dat kan! Ga naar arriva.lease-a-bike.nl, zoek een fiets uit en vind een dealer bij jou in de buurt.

Heb je een mooie fiets gevonden, dien je aanvraag in en bestel je fiets op het moment dat je de speciale bestelcode hebt ontvangen.

Anne Hettinga geeft ‘CEO-stokje’ over aan Milfred Hart

‘Slechts’ 20 jaar stond Anne Hettinga als ‘kapitein’ aan het roer van Arriva. ‘Toen ik begon als CFO was mijn doel om er maximaal 5 jaar te blijven. Dat pakte dus wat anders uit’, lacht Anne die vanaf 1 februari ‘CEO-af’ is en het stokje heeft overgegeven aan Milfred Hart. Anne verdwijnt vanzelfsprekend niet achter de geraniums en stuurt vanaf 1 februari de Arriva landen Nederland, Spanje, Italië, Duitsland, Tsjechië, Polen en Roemenië vanuit de Executive Board van Arriva Group aan.

Gesprekken met het thuisfront

De gesprekken met het thuisfront gingen er de laatste 2 jaar regelmatig over; wat als Anne zou stoppen met zijn CEO-rol. ‘Ik had er ook voor kunnen kiezen om gewoon door te gaan bij Arriva Nederland maar dan ben ik op een gegeven moment ‘over datum’ en dat wil ik voorkomen. Het allerbelangrijkste vond ik dat de nieuwe CEO iemand vanuit de eigen organisatie zou worden en geen externe kandidaat. Arriva Nederland is een financieel gezond bedrijf met een mooie uitdagende agenda die het best gecontinueerd kan worden door middel van een opvolger uit de eigen gelederen’, vindt Anne. De datum van opvolging werd een aantal malen opnieuw bepaald maar vlak voor Kerst 2025 ging de kogel door de kerk: 1 februari 2026.

Binding met de mensen

Wat Anne het meest gaat missen is het directe contact met zoveel collega’s. ‘Ik heb altijd veel binding gehad met iedereen bij Arriva en hoop dat zij dat ook zo gevoeld hebben.’ Anne beschouwt Arriva echt als een familiebedrijf. ‘Het zijn al onze mensen zelf die het bedrijf groot en succesvol hebben gemaakt en op hen ben ik trots’.

Aan stoppen met werken op zijn 63e heeft hij geen moment gedacht. ‘Het thuisfront ziet ook wel dat als deze man thuiszit, het snel een oude man gaat worden. Ik vind het voor mezelf ook geen aantrekkelijk vooruitzicht om minder te gaan werken.’

Annes verwachtingen van Milfred ‘Wat mijn verwachtingen van Milfred zijn?

Drie punten.

Punt 1: het ingezette beleid wordt gecontinueerd, punt 2: Milfred en ik hebben een vergelijkbare vorm van leiderschap, namelijk een mix van scherp zijn en een stuk betrokkenheid.

Punt 3: Milfred is van origine een Noord-Hollander en ik een Fries. Dit zit qua cultuur en gedrag dicht bij elkaar’, meent Anne.

Milfred heeft zin om vervolg te geven aan de stevige basis en zit inmiddels al volop in zijn nieuwe rol. ‘Ik heb de meeste zin om met het team mensen waar ik mee mag werken een goed vervolg te geven aan de stevige basis die er al ligt.

Ik wil verder zichtbaar zijn in de organisatie en heb zin om extern voor Arriva bezig te zijn. Er ligt een prachtige basis en er zijn mooie ontwikkelingen rondom onder andere open acces en marktwerking, dat wil ik graag naar een volgend niveau brengen. Wat ik ga missen zijn natuurlijk de mensen en uitdagingen van de afdeling Operations Support waar ik de afgelopen 1,5 jaar als directeur voor verantwoordelijk was.’

Niet gerekend op deze nieuwe rol

Het was zo’n 2 jaar geleden dat Anne en Milfred een gesprek voerden over de toekomst. Milfred: ‘Anne stelde mij de serieuze vraag; ‘Stel dat ik wegga bij Arriva, zou jij mijn rol ambiëren?’

Deze vraag kwam voor mij onverwacht en nee, ik had hier echt niet op gerekend. Ik had er tot dat moment ook nog nooit bij stil gestaan dat deze vraag ooit eens zou kunnen komen. Niemand binnen Arriva was verder op de hoogte van deze ‘afspraak’. ‘Het was iets tussen mij en Anne. Ik heb ook aangegeven; jij bepaalt het tempo en wanneer het gebeurt. Bij Operations Support had ik het immers prima naar mijn zin met ook nog voldoende uitdaging.’

Dè wissel ging in sneltreinvaart

Vorig jaar na het kerstontbijt ging het ineens in sneltreinvaart. Anne klopte bij Milfred aan en gaf aan dat de ‘wissel’ op 1 februari ’2026 zou kunnen plaatsvinden. ‘Poeh, ik moest wel even een paar weken aan dit idee wennen, want het was nu wel heel concreet ineens. Wat het betekent voor mij? Vaker van huis zijn, vaker in het land aansluiten bij formele events en externe evenementen. Er komen ook andere vraagstukken op mij af en ja het wordt druk. Maar ik heb er wel ontzettend veel zin in en ben blij dat Anne mij het vertrouwen in deze functie heeft gegeven.’

‘Werken in een bedrijf dat in de samenleving fysiek, zichtbaar en tastbaar aanwezig is. Werken met bussen en treinen, met chauffeurs, machinisten en stewards en met een prachtige groep mensen die daaraan ondersteunen. Een gezond bedrijf met een mooie omvang waarin je samen met je team resultaten neerzet. Daar ging en ga ik voor’, aldus Milfred.

Iedereen kent wel ‘een setje’ bij Arriva. Mensen die bij Arriva werken en met elkaar verbonden zijn. Met hun DNA of op een andere manier. Ook in deze Arrivaria zoeken wij deze mensen op. Hoe is het om DNArriva te delen?

Vader John (61 jaar) en dochter Juanita (33 jaar) werken allebei met veel plezier bij Arriva in Tilburg

John heeft er al een hele ov-carrière op zitten. 24 jaar geleden is hij op de bus begonnen in Waalwijk bij de BBA en inmiddels is hij toezichthouder bij Arriva.

‘Ze zochten destijds mensen voor een combi-functie. 30% van je tijd werken als toezichthouder en 70% van je tijd op de bus. Dat leek mij wel wat! Voordat Juanita er was, zat ik op de vrachtwagen en maakte ik lange dagen. Dat is niet te combineren met het gezinsleven. Dus maakte ik de overstap naar buschauffeur. Mijn zoon Jermain zit trouwens ook op de vrachtwagen. Mijn schoonzoon Roy en mijn vrouw zijn ook buschauffeur. Kortom, iedereen in ons gezin rijdt een groot voertuig. Waarschijnlijk heb ik iedereen ermee besmet.’

Juanita was ooit verhuurmakelaar. ‘Roy heeft mij uiteindelijk overgehaald om buschauffeur te worden. En daar heb ik absoluut geen spijt van. Ik vind het contact met de mensen en een praatje maken het leukst van het vak. Je kunt echt iets betekenen voor mensen.’

Een keer heeft Juanita de hulp van haar vader ingeroepen tijdens haar werk. ‘Ik had een late dienst en stond vast achter een ongeluk. Ik stond echt een beetje klem in een smalle straat. Het OCC vroeg mij te wachten tot ik er weer door kon. Maar, dat kon lang duren. Ik heb uiteindelijk mijn vader uit bed gebeld en samen hebben wij de bus veilig weten weg te manoeuvreren. ‘

John: ‘Er is veel veranderd in die 24 jaar. Helaas, is de maatschappij een beetje verhard. Dat merk je vooral als toezichthouder. Ik ben er niet om alleen boetes uit te schrijven. Ik ben er juist om te de-escaleren. En dat laatste is eerlijk gezegd wel een beetje een sport. Hoe krijg ik die reiziger zover dat hij of zij naar mij luistert en tot inzicht komt? Dat is de kunst’.

‘Voor mij is het gewoon Kees’ Allebei werken ze op het hoofdkantoor; vader Kees en zoon Rik den Otter. Samen bivakkeren ze regelmatig op de 3e verdieping. Rik als vervoerplanner op de afdeling Productiebesturing en Dienstindeling, Kees als senior Spoorontwikkelaar.

Kees zit al bijna 40 jaar in het ov. Hij begon bij de Fram, daarna Veonn en uiteindelijk Arriva. Rik ging 9 jaar geleden bij Arriva aan de slag. ‘Ja we komen elkaar regelmatig tegen op het werk en zitten ook samen in vervoerkundige overleggen. Of we zitten bij elkaar tijdens de ov-safari’s die we met alle vervoerkundigen een paar keer per jaar hebben’, zegt Kees.

Rik en Kees vinden het geen enkel probleem om samen bij dezelfde werkgever te zitten.

Rik: ‘Het is natuurlijk wel bijzonder, maar ik zie hem op kantoor niet anders dan alle andere collega’s. Ik merk dat collega’s dat meer bijzonder vinden dan ikzelf. Die hebben het vaak over ‘je vader’ terwijl het voor mij gewoon Kees is’, lacht Rik.

Zowel vader als zoon hebben het prima naar hun zin bij Arriva. ‘Arriva vind ik een werkgever die hun mensen de ruimte geeft om zich te ontwikkelen. Daarmee blijven mensen gedreven en intrinsiek gemotiveerd om zich in te zetten voor de organisatie’, zegt Rik.

Kees heeft een duidelijke missie voor de toekomst. ‘Dat de verbeteringen die we bedenken voor de reizigers ook werkelijkheid worden. Rik vult aan: ‘Alle klimaatdoelstellingen hebben gevolgen voor ons werk. Denk aan de vraag naar stroom en de beperkte beschikbaarbeid. De komende jaren moeten we als ov-branche creatief blijven voor een goede dienstverlening aan onze reizigers.’

Vriendinnen Sharon en Julia samen op het Friese spoor

Ze hebben elkaar ontmoet op een feestje met collega’s; steward/ Service & Veiligheid Sharon van Duinen (25) en machinist Julia Ringnalda (24). Samen werken ze vanuit standplaats Leeuwarden.

Tijdens het werk zien ze elkaar nauwelijks. ‘Soms ga ik weleens een ‘slagje’ met Julia mee naar Harlingen Haven, omdat je daar 20 minuten stilstaat is het leuk om even een stukje te wandelen. Maar dat is niet vaak, ik zie haar thuis al genoeg’, lacht Sharon. Ze verwacht dat ze haar vriendin op het werk straks vaker tegen gaat komen. Ze treedt namelijk in de voetsporen van haar vriendin en is gestart met de machinistenopleiding. ‘Ik hoop dit jaar zelfstandig te kunnen rijden.’

Julia vindt het gezellig dat ze allebei bij Arriva werken. ‘Zo kunnen we het ook goed hebben over onderwerpen waar we tegenaan lopen binnen ons werk. Je kan dit samen bespreken en elkaar toch helpen in sommige situaties. Je weet allebei waar je het over hebt.’

De collega’s zijn allemaal positief over hun relatie. ‘Ze vinden het leuk voor ons’, zegt Julia. Het ‘treinstel’ hoopt nog vele jaren voor Arriva te werken. ‘We zijn beiden erg tevreden met onze werkgever en ook zeker met onze leidinggevende. Ook de collega’s niet te vergeten, daar zijn ook echt vriendschappen uit ontstaan. We doen ook veel uitjes met collega’s en we hebben dan veel plezier samen.’

Julia: ‘Wat ik het leukste aan mijn werk als machinist vind? De vrijheid tijdens het rijden èn de collega’s. En het minst leuke vind ik de nare ervaringen die wij soms meemaken als machinist.’

Iedere verandering is geen verbetering!

‘Iedere verandering is geen verbetering’. Dit is een van de meest gehoorde bemoedigende reacties als ik tijdens mijn jaren in het openbaar vervoer, weer eens een nieuw plan moest presenteren.

Eerst weerstand, daarna normaal

Goede plannen worden vaak opgelegd door maatregelen van buitenaf. Ook goede plannen zorgen in eerste instantie dikwijls voor weerstand, Dat mensen in de weerstand gaan, kan ermee te maken hebben dat wijzigingen soms niet positief verlopen. Veranderingen die wel goed zijn gegaan, vergeten we snel en horen bij normaal.

Te krappe dienstregeling

Zo was in 1968 bij onze voorganger GTW een nieuwe dienstregeling ingevoerd die te krap was opgezet. Tot ver in de jaren ‘80 werd in de jaarlijkse vergadering waar de nieuwe dienstregeling besproken werd ‘1968’ bijna plechtig als waarschuwing uitgesproken. ‘Er verandert nogal wat!’, sprak een van de commissieleden bij de presentatie van het visgraatmodel in 1991. Hij had daarbij een gezichtsuitdrukking alsof zijn hele leven in een aardverschuiving dreigde af te glijden. Nu wordt er in de Achterhoek inmiddels als een wapenfeit over gesproken dat we via die route regionale treinen binnen gingen halen. Niemand ziet dit meer als een onbedachtzame verandering. Vaak kon ik trieste roostermakers na moeizaam overleg weer iets opbeuren door te zeggen: ‘Volgend jaar is dit rooster het beste wat ze ooit gehad hebben’, want vroeger was alles beter.

Twijfels over stuurbekrachtiging bus

Zelfs bij de introductie van stuurbekrachtiging op de bus waren er twijfels over de veiligheid. ‘Eerst de winter maar eens afwachten, als het glad wordt, heb je niets meer over de bus te zeggen’.’ Wat een genot dat de ontwerpers van stuurbekrachtiging daar ook aan gedacht hadden en ook deze verandering snel gemeengoed werd.

Lastiger zijn veranderingen die buitenaf opgelegd worden

Denk aan bezuinigingen, normering van de dienstregeling op het gebruik en last but not least aanbestedingen. De feeststemming, die ontstaat als we kunnen blijven rijden in een concessie spreekt boekdelen, maar ook de andere kant leidt tot veel verdriet. Mensen van buitenaf zeggen: ‘Wat is nu het punt? Er komt nieuw materieel en nieuwe uniformen.’ En dat het dan nu bijna standaard de eerste maanden helemaal fout gaat, dat is dan maar zo! Reizigers en personeel staan er middenin. Er volgen boetes en de verandercyclus gaat gewoon door. Al jaren zeggen vervoermensen; verander in de zomer! Mooier weer, langer licht wat fijn is bij nieuwe routes en door de vakantie minder druk. ‘Daar gaan jullie niet over’, zeggen de opdrachtgevers en ‘In onze administratie past dat niet.’ Noord Brabant snapt dat gelukkig wel.

Betrek iedereen erbij die het aangaat

Echter die steeds strakkere sturing van buitenaf is een van de belangrijkste reden van veranderen. ‘Betrek iedereen erbij die het aangaat’ is steeds moeilijker. Als een verandering opgelegd wordt door de overheid als opdrachtgever, heb je weinig keus. Het versterkt ook de weerstand die tegen veranderingen gaat ontstaan. Maar ook de Provincie die besluiten neemt, wordt weer gecontroleerd en veelal geadviseerd. Zo is een structuur ontstaan van steeds meer ‘ov wetenschappers’, die hun kennis uitsluitend op theorie baseren, maar daar wel op besluiten. En natuurlijk voorkomen van gedoe. Laat het maar zoals het is, dan hebben we geen klachten. Dit is echter alleen vol te houden als er voldoende geld beschikbaar is.

De grote vraag is hoe het nieuwe kabinet hierin zit

Geloven ze in goed ov met busbanen langs autosnelwegen, hoog frequente regionale treinen in Gelderland en Limburg, minder parkeerdruk op steden en dorpen maar voorzieningen aan de rand, rekening rijden om de druk op de wegen in de spits te verminderen? Veranderingen, die wij super vinden, maar door heel veel anderen met argwaan bekeken worden.

Veranderingen die normaal zijn

Gelukkig gaan ook veel dingen goed; de veranderingen die snel normaal zijn. Soms denk ik nog wel eens terug aan het ventje dat 55 jaar geleden de bedrijfstak instapte. Als iemand toen tegen me gezegd zou hebben: ‘Als jij later groot bent gaan we met Chinese bussen rijden, helemaal elektrisch, zonder zelf haltes om te roepen want dit gaat vanzelf? Nee joh. In de Achterhoek rijden de treinen 140 km/uur, kan toch niet, een blauwe engel haalde net 100, geen kaartverkoop meer, geen kniptang, maar wel overal rotondes, drempels, 30 km zones, ATB NG naar ERTMS, met potlood en papier de hele dienstregeling en roosters uitschrijven! Dat doet de computer! Die helderziende was er niet, mijn oude collega’s hadden de stoomtram nog zien verdwijnen.

Dus neem van me aan ‘Een mens leidt het meest van het leiden dat hij vreest.’ Dus vrees weinig en leef hooguit van tijd tot tijd in verwondering!

Focus op reiziger én resultaat

Zoveel mogelijk én tevreden reizigers in de bussen en treinen van Arriva. Om dat te bereiken, pakt de afdeling Commercie het sinds dit jaar anders aan. Met nieuwe rollen, nieuwe teams en een breder takenpakket werken collega’s samen aan omzetgroei en een betere reiservaring.

Johan, Niek en Lisa vertellen hoe ze de reiziger elke dag op één zetten.

Johan Westerbeek | Commercieel directeur

Brengt focus terug naar reizigers en tickets

‘We hebben de afdeling Commercie opnieuw ingericht om scherper te sturen op omzetgroei en reizigerstevredenheid. Als we de reiservaring steeds verder verbeteren, kiezen reizigers vaker voor Arriva. Daarom hebben we in deze herinrichting verschillende taken gebundeld en verantwoordelijkheden duidelijker belegd. Zo is alles rondom klantenservice en klantbeleving in één afdeling samengebracht. Hierdoor kunnen we wensen en signalen van reizigers beter oppakken. En ons gloednieuwe team Commerciële Technologie kan die wensen nog efficiënter vertalen naar technologische oplossingen waar onze reizigers op zitten te wachten.

Met de herinrichting zijn we beter voorbereid op de grote uitdagingen waar we aan werken. Denk aan de landelijke overgang van de OV-chipkaart naar OVpay. Een complexe verandering die zo’n beetje al onze systemen, producten en processen raakt. Of neem de ontwikkelingen rondom de studentenkaart. Sinds de coronatijd zijn

studenten minder en anders met het ov gaan reizen. Om studentenvervoer rendabel te houden, moeten we dat gericht aandacht geven. Ook intern valt winst te behalen. Veel regio’s bedenken nu bijvoorbeeld los van elkaar hoe ze een nieuwe dienstregeling aan reizigers communiceren. Dat kan slimmer als we beter samenwerken.

We zijn een commercieel bedrijf met een maatschappelijke opdracht. Via deze nieuwe weg werken we aan onze commerciële doelen én zetten we de reiziger centraal.’

Niek Hugen | Product Owner Commerciële technologie

Vertaalt techniek naar tools waar reizigers en collega’s blij van worden

Een reiziger moet zo snel mogelijk antwoord vinden op een vraag. Of dat nu via de website, de reisapp of onze chatbot is. Een van de vele onderwerpen waar wij als afdeling Commerciële Technologie in meedenken.

Samen met mijn collega’s kijk ik naar bestaande en nieuwe IT-oplossingen voor onze reizigers en collega’s. Onze afdeling

beheert ruim zeventig systemen waarmee reizigers en collega’s te maken hebben: van reisapps, de website en webshops, tot ticket- en betaalterminals op stations en ondersteunende software. Niet alle systemen werken samen en sommige overlappen elkaar, zeker nu we ons reisplatform glimble gaan integreren met de Arriva-systemen. Daardoor hebben we nu twee oplossingen voor ticketverkoop, klantvragen en interne rapportages. Ons team kijkt hoe we dit slimmer kunnen inrichten.

We werken nauw samen met onze afdeling IT. Voorheen kregen zij vragen vanuit de hele organisatie. Nu komen die eerst bij ons terecht. Wij halen wensen en knelpunten op en gaan daarna met collega’s van IT in gesprek. Samen met onze IT-afdeling en externe leveranciers richten we ons op de doorontwikkeling. Daarna kan IT zich richten op het beheer. Zo zorgen we ervoor dat onze oplossingen aansluiten bij wat reizigers én collega’s nodig hebben.

Om die wensen in kaart te brengen, praat ik veel met collega’s. Dat werpt zijn vruchten af. Zo ontdekten we dat een leverancier een nieuw systeem voor klantcontact aanbiedt én daar ook een marketingmodule bij kon leveren. Uit gesprekken met onze marketeers wist ik dat ze naar zo’n soort marketingplatform op zoek waren. Dus haakte ik hen aan, en onderzoeken we nu de mogelijkheden.

Daarnaast werk ik aan toepassingen met AI. We bouwen bijvoorbeeld chatbots die met AI betere antwoorden geven op reizigersvragen. Ook werken we aan een interne AI-tool die klantcontactspecialisten sneller antwoord geeft op hun vragen. Zo maken we het zowel reizigers als collega’s makkelijker.’

Lisa Luyke | Manager Klantbeleving

Zet collega’s elke dag op het spoor van de reiziger

‘De klant centraal, dat hoor je vaak. Maar in de praktijk heb je te maken met budgetten, eisen uit concessies en interne belangen. Er is altijd een reden om iets klantgerichts níet te doen. Aan ons om te kijken hoe het wél kan.

Als manager Klantbeleving stuur ik onze afdeling Klantcontact aan. Dat zijn de collega’s die klanten te woord staan via WhatsApp, chat, mail en telefoon. Ook ben ik verantwoordelijk voor alles wat te maken heeft met klantbeleving en de klantreis.

SAMEN ZIJN WIJ ARRIVA

Dat gaat van online ervaringen van reizigers met onze website tot het vertalen van klantonderzoek naar concrete verbeteracties. Sinds 1 januari bundelen we de krachten van klantcontact en klantbeleving tot één afdeling waar alles rondom de klant samenkomt. Dat past bij onze herinrichting, waarin we meer focussen op de reiziger. Want als je wilt dat reizigers voor Arriva kiezen, moet hun ervaring positief zijn: van het kopen van een ticket tot het moment dat ze uit de bus of trein stappen.

Uiteindelijk draagt bijna alles bij aan klantbeleving, dus moeten we keuzes maken. Op dit moment werken we aan verschillende projecten. Zoals de overgang naar OVpay. In het overleg met andere vervoerders vertegenwoordig ik onze reizigers. Daarnaast verbeteren we onze reisinformatie bij verstoringen. Dat betekent melden wat er aan de hand is

én alternatieve reis- en vervoeropties geven. Belangrijk daarbij is: hoe krijg je klanten na een langere verstoring of omleiding terug in onze bus en trein? Want we willen dat ze met ons blijven reizen. We werken nu aan een toolkit die regio’s hierbij kunnen gebruiken. Verder verbeteren we onze rapportages, zodat we klantinzichten ondersteunen met data. Als we bijvoorbeeld losse meldingen krijgen over defecte toiletten, dan kunnen we met data gericht aantonen hoe groot dat probleem is. Dat helpt collega’s om te zeggen: hier moeten we wat mee.

Mijn wens is om reizigers ook echt te ontmoeten tijdens klantcontactdagen. Zo kunnen we ophalen wat er speelt en samen brainstormen over oplossingen. Het lijkt me helemaal mooi als we ieder overleg beginnen met een reizigerservaring, zoals een compliment of klacht. Dan staat de reiziger pas echt op één.’

De veranderingen in het kort

Sinds 1 januari 2026 is de afdeling Commercie opnieuw ingericht. Het doel: meer ticketsales en een betere dienstverlening en reiservaring. Binnen Commercie vind je nu de volgende teams: Marketing & Product, B2B Sales, Klantbeleving, Commerciële Technologie, Commerciële Analyse, Innovatie, Netwerkontwikkeling Bus en Opbrengsten.

Nieuwe collega?

Aanbrengpremie: €1.000

Kijk op Scienta

ARNOLD (54)

Buschauffeur Tiel

Als tegelzetter werkte Arnold heel veel binnen. Nu trekt hij erop uit als buschauffeur. Het was niét wat hij in eerste instantie zocht, maar bleek wél wat hij wilde. ‘Als ik onderweg de zon zie schijnen en de natuur zie bloeien, heb ik echt een geluksmoment.’

Kom ook bij Team Arriva

Van bouw naar bus

Jarenlang werkte Arnold als zelfstandig ondernemer in de tegelzetterij. ‘De vrijheid was fijn. Ik kon zelf mijn vakanties bepalen. Maar zelfs als ik tien weken vrij nam, lag ik uitgeblust op de bank. Het was fysiek erg zwaar.’ Arnold ging op zoek naar iets nieuws, al wist hij nog niet wat. ‘Ik wilde zelfstandig blijven, maar ook menselijk contact hebben en meer van de buitenwereld zien.’ Onderweg naar een sollicitatiegesprek voor monteur, flitste een vacature voor buschauffeur langs. ‘Ik dacht meteen: hé, dit past perfect.’

Genieten op de weg

Blijven reizen

‘Ik kan weer dingen doen die ik leuk vind.’

Toch had Arnold nooit gedacht aan een baan als buschauffeur. ‘Ik vond het maar oubollig. Ik heb alleen als kind in de bus gezeten, dus ik denk dat ik altijd het idee heb gehad dat buschauffeur een wat gedateerd beroep is.’ Inmiddels denkt Arnold daar heel anders over. Hij vindt juist dat het hem op het lijf geschreven is. ‘Ik heb vroeger honderden kilometers gereden met mijn camper door Europa en Afrika. Nu reis ik nog steeds, maar dan dichter bij huis.’

Meer

energie

Arnold solliciteerde en voelde direct een klik bij Arriva. De theorie en praktijkexamens bus gingen hem makkelijk af en hij haalde alles in 1 keer. Inmiddels zit hij al vijf maanden achter het stuur van de bus. Genieten van de buitenwereld? Dat doet hij zeker. ‘Als ik onderweg de zon zie schijnen en de natuur zie bloeien, heb ik echt een geluksmoment.’ De ochtendritten zijn favoriet. ‘Als de nevel laag hangt en de bouwkranen erbovenuit steken, voelt het net alsof ik in de haven van Rotterdam rijd.’

‘Als buschauffeur werk je natuurlijk alleen, maar in de pauze is het altijd gezellig met collega’s. Ze zijn heel betrokken. Bij vragen schiet iedereen me meteen te hulp.’ Na vijf maanden achter het stuur merkt Arnold al verschil in zijn privéleven. ‘Ik heb meer energie dan voorheen. Zo ben ik weer aan het mountainbiken en kan ik bij de voetbalwedstrijden van mijn zoontje zijn. Ik kan weer dingen doen die ik leuk vind.’

In de Bring it Back-bak op jouw vestiging lever je je bedrijfskleding in en geeft zo een kledingstuk een kans op een tweede leven.

Met de Arriva collega’s op wintersport

De speciale Arriva wintersportreis is alweer achter de rug! Marijke Holman was een van deze sportieve Arriva collega’s. ‘Op vrijdag 27 februari vertrokken we met zo’n 21 collega’s voor een geweldige wintersportreis naar Zell am See. Na een goede nachtrit kwamen we in de vroege ochtend aan in het prachtige bergdorp. De meesten stonden meteen te popelen om de latten onder te binden en de piste op te gaan, terwijl anderen kozen voor een mooie winterwandeling door de prachtige omgeving.

Het was een fantastische trip met allemaal Arrivianen die elkaar na een dag in de sneeuw weer troffen bij de après-ski, recht tegenover het hotel. Daar werd tot in de late uurtjes gelachen, gedanst en gefeest, om de volgende dag weer vroeg er op uit te gaan!

Kortom: een groot succes! Volgend jaar doen we dit zeker weer. Wil je mee? Meld je alvast aan via: touring@arriva. nl en ontvang updates zodra we nieuwe plannen maken.’

(Marijke en Sjors missen op de foto)

Van file naar het ov: Zo verleiden we automobilisten tijdens werkzaamheden

Arriva, glimble en Rijkswaterstaat werken samen tijdens grootschalige werkzaamheden. Files en omleidingen worden hèt moment voor automobilisten

Klaar voor de start Vechtdallijnen 2028

Arriva blijft vanaf 2028 de vervoerder op de Vechtdallijnen. Het implementatieteam regio Oost is inmiddels gestart met alle voorbereidingen zodat we er straks helemaal klaar voor zijn.

Johan Dekker, concessiemanager Trein regio Oost én Implementatiemanager Vechtdallijnen: ‘We krijgen 5 nieuwe treinen op de Vechtdallijnen type FLIRT3, EMU4 (4 car). De dienstregeling wordt uitgebreid en er komen meer zitplaatsen in de treinen. Ook wordt het traject Almelo-Mariënberg de komende jaren geëlektrificeerd. Onze reizigers rijden straks nog prettiger én duurzamer met ons mee!’

Op donderdag 19 februari vond de schouw plaats. Provincies Overijssel en Drenthe, gemeenten en reizigersverenigingen bekeken samen met Arriva de plannen. Eén ding is zeker: de nieuwe treinen worden prachtig!

Colofon

Redactie:

Michaël Hertzberger, Simone van Oosten, Jessica Westdijk, Merle Oude Nijhuis, Liesbeth Oelen, Jellyna Borger, Manon Ruiter. Redacteuren van Schrijf-Schrijf

Eindredactie: Schrijf-Schrijf

Vormgeving: Eelke de Boer, Corporate Communicatie

Fotografie: Arriva Nederland, Daan de Schiffart (Mind of Visuals), Dylan John Verzijl (iBrave), Stefan Verkerk

Drukwerk: Grafische Groep Van der Eems

Puzzel: © DePuzzelmaker.nl

Met dank aan alle medewerkers die hebben bijgedragen aan deze uitgave.

De Arrivaria stellen we met zorg samen en drukken we op duurzame wijze.

Je leest de uitgave digitaal op www.arriva.nl/Arrivaria

April 2026