ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Η Ιταλική Δημοκρατία ή Ιταλία είναι χώρα της νότιας Ευρώπης, αποτελούμενη από μία χερσόνησο σε σχήμα μπότας και δύο μεγάλα νησιά στη Μεσόγειο Θάλασσα: τη Σικελία και τη Σαρδηνία . Βόρεια συνορεύει με την Ελβετία και την Αυστρία, δυτικά με τη Γαλλία και ανατολικά με τη Σλοβενία, ενώ ανήκει στην Ιταλία και η πόλη Καμπιόνε ντ' Ιτάλια, που βρίσκεται στο έδαφος της Ελβετίας. Οι ανεξάρτητες χώρες του Σαν Μαρίνο και του Βατικανό βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα σε ιταλικό έδαφος. Η ιστορία της Ιταλίας είναι στενά συνδεδεμένη με τον πολιτισμό της περιοχής της μεσογείου αλλά και της Ευρώπης γενικότερα. Η Ιταλική χερσόνησος κατοικείται ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Γύρω στον 8ο αι. π. Χ. οι Έλληνες ίδρυσαν αποικίες στη νότιο Ιταλία και τη Σικελία, ενώ στην κεντρική, κυρίως, Ιταλία κυριαρχούν οι Ετρούσκοι. Τον 5ο αι. π. Χ. οι Γαλάτες εγκαταστάθηκαν στην πεδιάδα του Πάδου. Τον 3ο αι. π. Χ. ολόκληρη Ιταλία ενώθηκε από τους Ρωμαίους και μέχρι την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η ιστορία της χερσονήσου ταυτίζεται μ’ αυτήν της Ρώμης. Η επίσημη γλώσσα της Ιταλίας είναι τα Ιταλικά .
ΚΑΝΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΤΟ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ
Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΠΙΖΑΣ
Δημογραφία Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009, ο πληθυσμός είναι 58.126.212 κάτοικοι. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 τα 80,2 χρόνια (77,26 χρόνια οι άνδρες και 83,33 οι γυναίκες) Είναι η χώρα με τη 5η μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στην Ευρώπη. Η Ιταλία είναι σε μεγάλο βαθμό ομοιογενής γλωσσικά και θρησκευτικά, ενώ παρουσιάζει σημαντικές πολιτιστικές, οικονομικές και πολιτικές ανομοιομορφίες Υπάρχουν μικρές ομάδες αυτογενών μειονοτήτων. ΘΡΗΣΚΕΙΑ Ο Καθολικισμός είναι η θρησκεία της πλειοψηφίας των κατοίκων (85% των κατοίκων αναπροσδιορίζονται ως καθολικοί). Ωστόσο υπάρχουν κοινότητες Προτεσταντών και Εβραίων ενώ υπάρχει και αυξανόμενος αριθμός μεταναστών Μουσουλμάνων.
Πολιτική κατάσταση Το σύνταγμα της Ιταλίας του 1948 καθιέρωσε το Κοινοβούλιο δύο νομοθετικών σωμάτων (Parlamento), που αποτελείται από ένα Επιμελητήριο των Αναπληρωτών (camera dei Deputati) και μιας Συγκλήτου (Senato della Repubblica), ενός χωριστού δικαστικού σώματος, και ενός εκτελεστικού κλάδου που αποτελείται από ένα Συμβούλιο των υπουργών (cabinet) (ministri dei Consiglio), που διευθύνεται από τον πρωθυπουργό (Presidente del consiglio dei ministri). Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (Presidente della Repubblica) εκλέγεται για επτά έτη από τη συνεδρίαση των Κοινοβουλίων μαζί με έναν μικρό αριθμό περιφερειακών εκπροσώπων. Ο Πρόεδρος ορίζει τον πρωθυπουργό, ο οποίος προτείνει τους άλλους υπουργούς (που ονομάζονται τυπικά από τον Πρόεδρο). Οι οίκοι του Κοινοβουλίου γενικά και άμεσα εκλέγονται μέσω ενός αναλογικού συστήματος αντιπροσώπευσης. Το Επιμελητήριο των αναπληρωτών έχει επίσημα 630 μέλη (ντε φάκτο, 619 μόνο μετά από τις εκλογές του 2001). Εκτός από τους 315 γερουσιαστές, που είναι εκλεκτά μέλη, η Σύγκλητος περιλαμβάνει τους προηγούμενους Προέδρους και διάφορα άλλα πρόσωπα (λιγότερα από πέντε) που διορίζονται ισόβια από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σύμφωνα με ειδικές συνταγματικές παροχές. Και οι δύο οίκοι εκλέγονται για το πολύ πέντε έτη, αλλά και οι δύο μπορούν να διαλυθούν πριν από τη λήξη της κανονικής θητείας τους. Τα νομοθετικά νομοσχέδια μπορούν να δημιουργηθούν σε καθέναν από τους οίκους και πρέπει να ψηφιστούν από μια πλειοψηφία και στους δύο. Το ιταλικό δικαστικό σύστημα είναι βασισμένο στο ρωμαϊκό νόμο, όπως τροποποιήθηκε από το ναπολεόντειο κώδικα και τα πιο πρόσφατα καταστατικά. Ένα συνταγματικό δικαστήριο, το Corte Costituzionale, προχωρά στη συνταγματικότητα των νόμων, και είναι μια καινοτομία που έγινε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.