Aukcja Sztuki Dawnej 22.03.2026

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI

NIEDZIELA, 22 MARCA 2026

SZTUKA WSPÓŁCZESNA godz. 1700

MALARSTWO TRADYCYJNE

godz.1900

WYSTAWA I LICYTACJA W NASZEJ SIEDZIBIE

Galeria AGRA-ART– Warszawa, ul. Wilcza 70

Rezerwacja linii telefonicznych, asysty internetowej oraz zlecenia agra@agraart.pl lub tel. 22 625 08 08, 501 101 473

Aukcja odbędzie się w galerii Agra-Art.

Zachęcamy do licytacji on-line, przez telefon lub pozostawienia zlecenia licytacji w Państwa imieniu.

INDEKS ARTYSTÓW

Władysław Bakałowicz4, 5, 17

Henryk Berlewi59, 60

Dora Bianka54, 61

Aleksander Blonder53

Józef Chełmoński9

Zdzisław Cyankiewicz67

Władysław Czachórski15

Eugeniusz Eibisch58

Stanisław Ejsmond16

Henryk Epstein57

Erno Erb39

Julian Fałat37

Stanisław Gałek20

Eugeniusz Geppert76

Wojciech Gerson18

Konstanty Gorski19

Henryk Hayden63, 74

Willy Herrmann42

Wlastimil Hofman23

Soter Jaxa-Małachowski75

Stanisław Kamocki28

Eliasz Kanarek70

Rajmund Kanelba51, 66

Roman Kochanowski8, 22, 36, 40

Tadeusz Kokietek44

Wiktor Korecki35, 38, 46

Jerzy Kossak29, 43

Otolia Kraszewska14

Nikifor Krynicki77, 78

Jean Lambert-Rucki73

Zygmunt Landau55

Emil Lindeman7

Jacek Malczewski24

Rafał Malczewski47, 72

Adolf Milich49

Szymon Mondzain52, 62, 64, 68

Aleksander Orłowski3

Józef Pankiewicz13

Jean Peske65, 71

Ignacy Pieńkowski48

Zygmunt Piotrowicz41

Zygmunt Radnicki50

Kazimierz Sichulski25

Henryk Siemiradzki1

Józef Simmler6

Jan Styka2

Włodzimierz Terlikowski69

Włodzimierz Tetmajer21

Antoni Trzeszczkowski45

Henryk Uziembło27

Miloslava Vrbová-Štefková79, 80

Czesław Wasilewski31, 32, 33, 34

Marian Wawrzeniecki12

Joachim Weingart56

Alfred Wierusz-Kowalski10

Leon Wyczółkowski26

Stanisław Wyspiański11

Szkoła Zakopiańska30

REGULAMIN AUKCJI STACJONARNYCH

DOMU AUKCYJNEGO AGRA-ART S.A.

§ 1.POSTANOWIENIA OGÓLNE

Niniejszy Regulamin określa zasady przeprowadzenia oraz uczestnictwa w aukcji, której przedmiotem są dzieła sztuki oraz inne obiekty kolekcjonerskie, powierzone Domowi Aukcyjnemu Agra-Art S.A. celem ich sprzedaży.

§ 2.DEFINICJE

Ilekroć w niniejszym Regulaminie jest mowa o poniższych pojęciach, należy przez nie rozumieć:

1. DOM AUKCYJNY – Dom Aukcyjny Agra-Art S.A., z siedzibą w Warszawie przy ul. Wilczej 55/63, zarejestrowany w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie pod numerem KRS 0000101181.

2. ESTYMACJE – orientacyjny przedział cen, podany na podstawie analizy rynku aktualnej dla terminu aukcji, w którym w wyniku licytacji z największym prawdopodobieństwem może znaleźć się cena uzyskana; wartość ta nie uwzględnia kwoty Premium

3. PRZEDMIOT AUKCJI – dzieło sztuki oraz inne rzeczy nie wyłączone z obrotu, powierzone przez osoby trzecie do sprzedaży.

4. CENA REZERWOWA – najniższa cena sprzedaży Przedmiotu Aukcji brutto ustalona dla Przedmiotu Aukcji przez właściciela Przedmiotu Aukcji.

5. CENA WYWOŁAWCZA – cena, od której aukcjoner rozpoczyna licytację Przedmiotu Aukcji.

6. SPRZEDAJĄCY – osoba zgłaszająca przedmiot do sprzedaży (wliczając agenta, wykonawcę lub osobistego reprezentanta, który działa w jego imieniu).

7. UCZESTNIK – osoba zarejestrowana zgodnie z postanowieniami niniejszego Regulaminu, biorąca udzia ł w aukcji osobi ś cie lub za po ś rednictwem Pe ł nomocnika dzia ł aj ą cego na podstawie pisemnego Pełnomocnictwa.

8. NABYWCA – Uczestnik lub mocodawca (w przypadku licytacji przez pełnomocnika), która zgłosiła najwyższą ofertę zaakceptowaną przez Aukcjonera (przybicie), lub nabyła przedmiot w sprzedaży poaukcyjnej.

9. AUKCJONER – osoba upoważniona przez Dom Aukcyjny do prowadzenia aukcji.

10. UMOWA – umowa sprzedaży zawarta między Domem Aukcyjnym a Nabywcą z chwilą udzielenia przybicia, tj. w momencie zaakceptowania przez aukcjonera najwyższej oferty poprzez uderzenie młotkiem (zgodnie z art. 702 § 2 Kodeksu Cywilnego).

11. USTAWA AML – ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu z dnia 1 marca 2018 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1132, 163 z późn. zm.)

12. PREMIUM – prowizja płacona przez Nabywcę Domowi Aukcyjnemu, zawierająca podatek VAT, określona w § 12 ust. 2.

13. CENA ZAKUPU – jest to cena całkowita do zapłaty (cena przybita młotkiem z dodaną kwotą Premium i ewentualnie z innymi opłatami wymienionymi w § 12, lub w przypadku sprzedaży poaukcyjnej –uzgodniona cena sprzedaży), która nie podlega negocjacji po zakończeniu aukcji.

14. CENA UZYSKANA – najwyższa oferta zaakceptowana przez aukcjonera przez uderzenie młotkiem.

15. VAT GRANICZNY – podatek od towarów i usług, który na podstawie art. 120 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług stosuje się do importu dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich, antyków oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia dzieł sztuki oraz do ich dostawy dokonywanej przez podmioty określone w tym przepisie, naliczany przy obiektach sprowadzonych spoza Unii Europejskiej – opłata pobierana od Nabywcy.

§ 3.PRZEDMIOT AUKCJI

1.Przedmiotami Aukcji są rzeczy nie wyłączone z obrotu. Przedmioty Aukcji, zgodnie z oświadczeniami osób zgłaszających Przedmioty Aukcji do sprzedaży, stanowią wyłączną własność tych osób, są wolne od wad prawnych, nie są objęte jakimkolwiek postępowaniem administracyjnym, s ą dowym lub skarbowym, s ą wolne od zaj ę cia i zastawu oraz innych ograniczonych praw rzeczowych oraz nie są przedmiotem jakichkolwiek roszczeń osób trzecich.

2.Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za wady fizyczne i prawne oferowanych Przedmiotów Aukcji, jeśli Nabywca wiedział o wadzie w chwili przybicia. Z zastrzeżeniem bezwzględnieobowiązujących przepisów prawa dotyczących ochrony konsumentów, Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za wady fizyczne i prawne Przedmiotów Aukcji, o których to wadach nie posiadał wiedzy.

3.W uzasadnionych przypadkach, Dom Aukcyjny może wycofać przedmiot z aukcji.

4.Przed aukcją Dom Aukcyjny publikuje katalog zawierający wskazanie Przedmiotów Aukcji oferowanych na najbliższej aukcji. Dom Aukcyjny zastrzega sobie możliwość składania oświadczeń i poprawek po publikacji katalogu, które uzupełniają opisy tam zawarte. Oświadczenia i poprawki ogłoszone w czasie sprzedaży uzupełniają opis katalogowy. Ewentualne uzupełnienia i zmiany opisu obiektu, będą publikowane na stronach internetowych Domu Aukcyjnego, oraz ogłaszane ustnie przez aukcjonera, przed rozpoczęciem licytacji obiektu.

5.Opisy zawarte w katalogu, o którym jest mowa w ust. 4 powyżej, przygotowywane są przez historyków sztuki posiadających rozległe i udokumentowane doświadczenie, potwierdzone pracą zawodową

6.Przedmioty Aukcji są oceniane przez konserwatora dzieł sztuki.

7.Dom Aukcyjny gwarantuje zgodno ść cech sprzedawanych obiektów opisanych w katalogu ze stanem faktycznym, w momencie zawarcia transakcji.

8.Przedmioty Aukcji są udostępniane zainteresowanym do zapoznania się z nimi w siedzibie Domu Aukcyjnego na nie mniej niż 10 dni przed aukcją na wystawie poprzedzającej aukcję. Dom Aukcyjny zaleca wykorzystanie tej możliwości bliższego zapoznania się z obiektem, jego opisem katalogowym i stanem faktycznym.

§ 4.ORGANIZACJA AUKCJI

1.Nie później niż na 10 dni przed planowanym terminem aukcji Dom Aukcyjny publikuje ogłoszenie informacyjne na stronie internetowej www.agraart.pl.

2.W ogłoszeniu, o którym jest mowa w ust. 1 powyżej, Dom Aukcyjny określa termin aukcji, miejsce oraz katalog Przedmiotów Aukcji.

3.Dom Aukcyjny do chwili rozpoczęcia licytacji danego Przedmiotu Aukcji jest uprawniony do jednostronnej zmiany warunków określonych w ogłoszeniu informacyjnym dotyczących tego Przedmiotu Aukcji bez podania przyczyny.

4.Aukcja jest prowadzona zgodnie z prawem polskim i w języku polskim przez Aukcjonera.

§ 5.WARUNKI I SPOSOBY UCZESTNICTWA W AUKCJI

1.Uczestnikiem może być osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, ale posiadająca zdolność prawną

2.Osoby, które zamierzają pierwszy raz uczestniczyć w aukcji Domu Aukcyjnego, proszone są o uprzedni kontakt z Domem Aukcyjnym w celu weryfikacji danych osobowych oraz ustalenia warunków ewentualnej płatności (rejestracja uczestników).

3.Wszelkie dane Uczestników pozostają do wyłącznej wiadomości Domu Aukcyjnego.

4.Do udziału w licytacji będą dopuszczone wszystkie osoby, które spełniają przesłanki wskazane w ust. 1 powyżej, zarejestrowały się do aukcji (podały Domowi Aukcyjnemu swoje dane wskazane w formularzu rejestracyjnym), oraz które zostaną pozytywnie zweryfikowane przez Dom Aukcyjny, dotychczas wywiązały się ze swoich zobowiązań lub wobec których złożono wiarygodne referencje, a także – w przypadku gdy cena wywoławcza będzie wyższa aniżeli 10.000 EUR –które zostaną zidentyfikowane i zweryfikowane w ramach stosowania przepisów Ustawy AML, oraz w stosunku do których nie zachodzi uzasadnione podejrzenie prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. W każdym przypadku podejrzenia prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, Dom Aukcyjny ma prawo odmówić dopuszczenia do aukcji.

5.Dom Aukcyjny może uzależnić uczestnictwo osoby w aukcji od wykazania przez tę osobę, iż jest osobą uprawnioną do udziału w aukcji.

6.W uzasadnionych przypadkach Dom Aukcyjny zachowuje sobie prawo niedopuszczenia danej osoby do uczestnictwa w aukcji bez podania przyczyny.

7.Dom Aukcyjny jest uprawniony do rejestracji przebiegu aukcji w formie audio video, z zastrzeżeniem należytej ochrony wizerunku Uczestników.

8.Do udziału w aukcji można przystąpić: a)osobiście – udział osobisty na sali aukcyjnej, b)licytacja telefoniczna, c)w imieniu uczestnika – licytacja zlecona Domowi Aukcyjnemu, d)przez Internet w czasie rzeczywistym.

9.Dom Aukcyjny ma prawo zorganizować aukcję bez fizycznego udziału osób na sali aukcyjnej, jeżeli będzie to konieczne z uwagi na obowiązujące przepisy prawa lub dla zachowania bezpieczeństwa Uczestników.

10.Warunkiem przystąpienia do Aukcji jest akceptacja niniejszego Regulaminu.

§ 6.UDZIAŁ OSOBISTY

1.Każdemu Uczestnikowi przed aukcją zostanie przypisany indywidualny numer identyfikacyjny. Przed rozpoczęciem aukcji przy stanowisku rejestracyjnym Domu Aukcyjnego Uczestnik biorący osobisty udział w aukcji, otrzyma tabliczkę z tym numerem. Uczestnik posługuje się w/w tabliczką w trakcie licytacji w celu akceptacji kolejnych postąpień i jest zobowiązany okazać ją na każde wezwanie Aukcjonera.

2.Przy stanowisku rejestracyjnym Uczestnik potwierdza swoją tożsamość ważnym dokumentem tożsamości ze zdjęciem na każdą prośbę pracownika Domu Aukcyjnego dokonującego rejestracji.

3.Bezpośrednio po zakończeniu aukcji Uczestnik obowiązany jest zwrócić tabliczkę o której jest mowa w ust. 1 powyżej.

4.Uczestnik aukcji jest odpowiedzialny za skutki użycia otrzymanej od Domu Aukcyjnego tabliczki licytacyjnej przez osobę trzecią

5.W przypadku dokonania zakupu przez Uczestnika, Dom Aukcyjny na prośbę Uczestnika wyda mu pisemne potwierdzenie zawartych umów.

§ 7.LICYTACJA TELEFONICZNA

1.Uczestnicy aukcji mają możliwość wzięcia udziału w aukcji przez telefon (licytacja telefoniczna).

2.Uczestnik licytacji telefonicznej powinien nie później niż na 12 godzin przed rozpoczęciem aukcji skontaktować się z Domem Aukcyjnym, celem zarezerwowania linii telefonicznej.

3.Osoba, która zgłasza chęć uczestnictwa w licytacji telefonicznej jest zobowiązana do wskazania numerów Przedmiotów Aukcji, które zamierza licytować oraz numeru telefonu, pod który pracownik Domu Aukcyjnego zadzwoni do niej w czasie aukcji.

4.Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za brak możliwości wzięcia udziału w licytacji telefonicznej z powodu trudności z połączeniem z numerem podanym przez Uczestnika.

5.Licytacja telefoniczna może być nagrywana, a złożenie zlecenia jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na nagrywanie rozmowy telefonicznej. Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo do archiwizowania rozmów.

6.Dom Aukcyjny zapewnia możliwość uczestnictwa w licytacji telefonicznej w języku angielskim, francuskim lub niemieckim.

§ 8. LICYTACJA W IMIENIU UCZESTNIKA

1.Uczestnik może zlecić Domowi Aukcyjnemu licytowanie wybranych Przedmiotów Aukcji w jego imieniu. W tym celu Uczestnik wypełnia formularz zamieszczony w katalogu aukcyjnym lub w Internecie pod adresem www.agraart.pl.

2.Wypełniony i podpisany formularz zlecenia licytacji należy dostarczyć osobiście do siedziby Domu Aukcyjnego lub mailem na adres agra@agraart.pl, nie pó ź niej ni ż na 2 godziny przed rozpoczęciem aukcji.

3.Dom Aukcyjny licytuje Przedmioty aukcji w imieniu Uczestnika do kwoty maksymalnej, oznaczonej przez Uczestnika na formularzu zlecenia.

4.Dom Aukcyjny dołoży wszelkich starań by zakupić Przedmiot Aukcji po najniższej możliwej cenie.

5.Dom Aukcyjny nie przyjmuje zleceń bez limitu ceny.

§ 9. LICYTACJA PRZEZ INTERNET W CZASIE RZECZYWISTYM

1.Dom Aukcyjny udostępnia możliwość licytacji w czasie rzeczywistym przez Internet razem z Uczestnikami zgromadzonymi na sali aukcyjnej.

2.Warunkiem uczestnictwa w aukcji w sposób opisany w ust. 1 powyżej, jest zarejestrowanie się przez Uczestnika na stronie internetowej www.agraart.pl oraz uzyskanie statusu VIP, z zastrzeżeniem ust. 3 poniżej.

3.Status VIP można uzyskać kontaktując się z Domem Aukcyjnym w sposób opisany pod adresem www.agraart.pl.

4.Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie problemy, utrudnienia, a w szczególności brak możliwości licytacji spowodowany trudnościami lub awarią techniczną po stronie Uczestnika lub operatora łącza internetowego, z którego korzysta Uczestnik.

§ 10. CENA

1.Wszystkie Przedmioty Aukcyjne, o ile nie są oznaczone inaczej, posiadają Cenę Rezerwową, znaną jedynie Domowi Aukcyjnemu, która mieści się w przedziale między Ceną Wywoławczą, a dolną Estymacją. W przypadku braku osiągnięcia Ceny Rezerwowej, nie jest możliwe zakończenie aukcji sprzedażą Przedmiotu Aukcyjnego. W takiej sytuacji aukcja zostaje zamknięta pomimo braku sprzedaży Przedmiotu Aukcji.

2.W katalogu podaje się orientacyjne Ceny Wywoławcze oraz Estymacje. Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo do zmiany Ceny Wywoławczej przed aukcją

3.Aukcjoner może w zależności od zainteresowania Przedmiotem Aukcji rozpocząć licytację od Ceny Wywoławczej niższej lub wyższej niż umieszczona w katalogu.

4.Estymacje są określane przez Dom Aukcyjny na podstawie analizy wyników aukcji podobnych obiektów oraz aktualnej tendencji rynkowej.

§ 11. PRZEBIEG AUKCJI

1.Licytację prowadzi Aukcjoner, który określa postąpienia w licytacji, rozstrzyga wszelkie spory i wskazuje Nabywcę obiektu.

2.Aukcjoner stosuje postąpienia ustalone wcześniej według poniższej tabeli:

PRZEDZIAŁ CENOWY MINIMALNEPOSTĄPIENIE do 5 000 zł 5 000 – 10 000 zł 10 000 – 100 000 zł

100 000 – 200 000 zł

200 000 – 500 000 zł powyżej 500 000 zł

3.Aukcjoner może stosować wielokrotność minimalnych postąpień

100 zł 500 zł 1 000 zł 2 000 zł 5 000 zł 10 000 zł

4.Stawki post ą pie ń nie podlegaj ą zmianie z uwagi na spójno ść z systemem internetowym Domu Aukcyjnego.

5.Oferta Uczestnika jest wiążąca po zaakceptowaniu jej przez Aukcjonera.

6.Oferta złożona w toku aukcji przestaje wiązać, gdy inny Uczestnik złoży ofertę wyższą

7.Aukcjoner ma prawo, o ile uzna to za niezbędne z uwagi na przepisy prawa, postanowień Regulaminulub ochronę interesów Uczestników aukcji lub Domu Aukcyjnego, wycofać ofertę, odmówić przyjęcia oferty lub z ważnej przyczyny wycofać Przedmiot Aukcji.

8.Przedmioty Aukcji, których licytacja zakończyła się poniżej Ceny Rezerwowej nie zostają sprzedane. Aukcjoner wówczas poinformuje o takim fakcie, wskazując osobę, która zaoferowała najwyższą cenę. Obiekt może być sprzedany po aukcji pod warunkiem uzyskania zgody właściciela.

9.Zawarcie Umowy następuje z chwilą udzielenia przybicia, czyli w momencie uderzenia młotkiem przez Aukcjonera. Chwila ta jest równoznaczna z zawarciem umowy sprzedaży zgodnie z art. 702 § 2 Kodeksu cywilnego.

§ 12. PŁATNOŚĆ

1.Dom Aukcyjny oświadcza, że jest podatnikiem podatku od towarów i usług i z tytułu dokonania sprzedaży opodatkowany jest podatkiem od towarów i usług na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) niekorzystającym ze zwolnienia z tego podatku, wobec czego nabycie zwolnione jest z Podatku od czynności cywilnoprawnych stosownie do art. 2 pkt 4) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.)

2.Do wylicytowanej ceny doliczona zostanie opłata organizacyjna (Premium) w wysokości 20%, zawierająca podatek VAT.

3.W przypadku obiektów, które zostały sprowadzone spoza obszaru Unii Europejskiej (oznaczonych ]), do Ceny Zakupu doliczona zostanie dodatkowo kwota VAT-u granicznego w wysokości 8% Ceny Uzyskanej.

4.Do Ceny Zakupu obiektów oznaczonych ¨ doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 – o prawie autorskim i prawach pokrewnych z tytułu odsprzedaży oryginału utworu (droit de suite).

5.Opłata, o której mowa w ust. 4 powyżej, wyliczana będzie na podstawie Ceny Uzyskanej, wg poniższego zestawienia (źródło: Dz.U.2022.2509 t.j., wersja od: 6 XII 2022 r. – Art. 19. [Droit de suite]): Twórcy i jego spadkobiercom, w przypadku dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy utworu plastycznego lub fotograficznego, przysługuje prawo do wynagrodzenia stanowiącego sumę poniższych stawek:

1) 5% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale do równowartości

50 000 euro, oraz

2) 3% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale od równowartości

50 000,01 euro do równowartości 200 000 euro, oraz

3) 1% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale od równowartości

200 000,01 euro do równowartości 350 000 euro, oraz

4) 0,5% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale od równowartości

350 000,01 euro do równowartości 500 000 euro, oraz

5) 0,25% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale przekraczającym równowartość 500 000 euro – jednak nie wyższego niż równowartość 12 500 euro.

Kurs euro wg bieżącego kursu walut, a w przypadku gdy aukcja odbywa się w dzień ustawowo wolny od pracy lub w sobotę – z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego aukcję

6.Prawo własności Przedmiotu Aukcji przechodzi na Nabywcę z chwilą zapłacenia pełnej wysokości ceny oraz Premium i, jeżeli znajdzie to zastosowanie w danej sytuacji, kwot wskazanych w ust. 3 i – odpowiednio – 4 powyżej.

7.O ile nie uzgodniono inaczej, Nabywca obowiązany jest wpłacić należność za zakupione obiekty w terminie 10 dni od dnia zakończenia aukcji na podstawie faktury pro forma wystawionej przez Dom Aukcyjny.

8.W przypadku opóźnienia, Dom Aukcyjny będzie uprawniony do naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie.

9.Wpłat można dokonywać przelewem bankowym, gotówką lub kartami płatniczymi w siedzibie Domu Aukcyjnego. Dom Aukcyjny przyjmuje płatności kartami Visa, Mastercard/Eurocard, JCB.

10.Numer rachunku bankowego w ł a ś ciwego do dokonania p ł atno ś ci podany jest w katalogu, na stronie internetowej i na fakturze pro forma

11.W przypadku dokonania płatności przelewem bankowym, wszelkie koszty transferu środków i opłaty bankowe pokrywa Nabywca.

12.W przypadku dokonywania przelewów z zagranicy i w walutach obcych, kwoty będą księgowane w złotówkach po kursie stosowanym przez bank prowadzący rachunek bankowy Domu Aukcyjnego.

13.Nabywca zobowiązany jest do pokrycia wszelkich kosztów związanych i wynikłych z faktu wylicytowania Przedmiotu Aukcji, w tym ewentualnych roszczeń wynikających z zawartej Umowy sprzedaży.

14. W przypadku, gdy Nabywca nie zapłaci ceny za zakupione obiekty w pełnej wysokości w terminie 10 dni od dnia zakończenia aukcji, Dom Aukcyjny będzie uprawniony do odstąpienia od Umowy w trybie natychmiastowym. Uprawnienie do odstąpienia od Umowy Dom Aukcyjny może zrealizować w terminie do 6 miesięcy od daty aukcji.

15. Niezale ż nie od uprawnie ń powy ż szych, Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo s ą dowego dochodzenia realizacji Umowy i obciążenia Nabywcy kosztami stąd wynikłymi.

§ 13. ODPOWIEDZIALNOŚĆ

1.Dom Aukcyjny wyłącza w najszerszym zakresie dopuszczonym prawem wszelkie gwarancje inne niż potwierdzenie autentyczności oraz zgodność wymiarów i techniki wykonania Przedmiotu Aukcji z opisem katalogowym (o ile ewentualne błędy opisu nie zostały skorygowane np. przez Aukcjonera lub w inny sposób).

2. Żadne postanowienie w niniejszym Regulaminie nie wyklucza lub nie ogranicza odpowiedzialności Domu Aukcyjnego wobec kupującego, wynikającej z jakiegokolwiek oszustwa bądź świadomego wprowadzenia w błąd, lub z winy umyślnej Domu Aukcyjnego.

§ 14. PRAWA AUTORSKIE

1.Dom Aukcyjny nie przekazuje wraz z obiektem prawa autorskiego ani prawa do reprodukowania obiektu.

2.Prawa autorskie do wszystkich zdjęć, ilustracji oraz tekstów dotyczących Przedmiotu Aukcji, w tym zawartość katalogu aukcyjnego sporządzanych przez lub na rzecz Domu Aukcyjnego stanowią własność Domu Aukcyjnego.

§ 15. OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH

1. Administrator danych. Możliwość uczestnictwa w aukcjach prowadzonych przez Dom Aukcyjny wiąże się z przetwarzaniem danych osobowych Uczestnika jak również mocodawcy (w przypadku licytacji przez pełnomocnika). Dom Aukcyjny będzie przetwarzać powierzone dane osobowe we własnym imieniu jako Administrator w rozumieniu Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO).

2. Zakres przetwarzanych danych. Dom Aukcyjny będzie przetwarzać dane w zakresie: a)zawartym w formularzu rejestracyjnym, b)danych przekazanych w ramach wykonywanych zleceń przez Dom Aukcyjny (np. rozmowa telefoniczna), c)danych osobowych pełnomocników do reprezentacji mocodawców w danej licytacji.

3. Cel przetwarzania udostępnionych danych. Dom Aukcyjny przetwarza wyżej wskazane dane w celu:

a)Umożliwienia wykonania zlecenia licytacji telefonicznej, o ile Dom Aukcyjny dostanie takie zlecenie, na podstawie art. 6 ust. 1 lit. a) RODO, b)dopuszczenia Cię do aukcji oraz zawarcia Umowy na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b) RODO, c)obsługi reklamacji na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b) RODO, d)ustalenia, dochodzenia lub obrony przed roszczeniami kierowanymi wobec Administratora – na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f) RODO, e)realizacja obowi ą zków na ł o ż onych na Dom Aukcyjny na mocy Ustawy AML, w tym w szczególności stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, których katalog określony został w treści Ustawy AML.

4. Podstawa do przetwarzania danych. Podanie wyżej wskazanych danych osobowych jest dobrowolne, jednakże konieczne do zawarcia i wykonania Umowy, a także jej rozliczenia.

5. Odbiorcy danych. Dane osobowe mo ż emy przekazywa ć innym podmiotom, które b ę d ą je przetwarzały, w szczególności: a)podmiotom prowadzącym działalność pocztową lub kurierską, b)bankom, w przypadku konieczność prowadzonych rozliczeń, c)podmiotom wspierającym Dom Aukcyjny w prowadzonej działalności na zlecenie Domu Aukcyjnego, w szczególności dostawcom IT, księgowość, obsługa prawna.

6. Okres przetwarzania danych.

a)Dane udostępnione Domowi Aukcyjnemu będą przetwarzane przez czas niezbędny do wykonania Umowy, nie dłużej niż do czasu przedawnienia roszczeń z Umowy, z zastrzeżeniem lit. b) poniżej,

b)Dane przetwarzane przez Dom Aukcyjny w celu realizacji obowiązków wynikających z Ustawy AML, w tym w szczególności pozyskane w ramach stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, przetwarzane są przez Dom Aukcyjny na zasadach wynikają cych z przepisów Ustawy AML.

7. Prawa osób, których dane przetwarza Dom Aukcyjny: a)dostęp do treści swoich danych, b)sprostowanie danych, c)usunięcie danych, d)ograniczenie przetwarzania danych, e)przenoszenie danych, f)wniesienie sprzeciwu wobec przetwarzania danych.

8. Realizacja praw. Realizacja praw, o których mowa powyżej może odbywać się poprzez wskazanie swoich żądań na adres mail agra@agraart.pl. lub pisemnie na adres siedziby Administratora.

9. Prawo do skargi. Przysługuje prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych przez osobę, której dane Dom Aukcyjny przetwarza z naruszeniem przepisów.

10. Źródło danych. Przetwarzane dane osobowe pochodzą bezpośrednio od Uczestnika lub mocodawcy Uczestnika Aukcji, a także z powszechnie dostępnych rejestrów prowadzonych i udostępnianych na podstawie przepisów prawa.

11. Spełnienie obowiązku informacyjnego przez mocodawcę (w przypadku udziału w licytacji przez pełnomocnika). Mocodawca zobowiązuje się poinformować swojego pełnomocnika o treści § 15 Regulaminu i na żądanie Domu Aukcyjnego przedstawić dowód spełnienia tego obowiązku.

§ 16. ODSTĄPIENIE OD UMOWY

1.W przypadku zw ł oki w zap ł acie za wylicytowany Przedmiot Aukcji, Dom Aukcyjny wezwie zwyci ę zc ę aukcji do zap ł aty w terminie nie krótszym ni ż 10 dni z zagro ż eniem, ż e w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu Dom Aukcyjny odstąpi od umowy.

W przypadku braku zap ł aty w wyznaczonym terminie, Dom Aukcyjny uprawniony jest do odstąpienia od Umowy lub rozpoczęcia procedury windykacji.

W przypadku odst ą pienia od umowy, Dom Aukcyjny zastrzega prawo do dochodzenia odszkodowania za poniesione straty wynikłe z niewywiązania się z zawartej umowy, oraz pokrycia utraconych korzyści.

2.W każdym przypadku uzasadnionego podejrzenia prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, Dom Aukcyjny ma prawo odstąpić od realizacji Umowy, niezależnie od stopnia zaawansowania jej realizacji.

§ 17. ODBIÓR PRZEDMIOTU AUKCJI

1.Przeniesienie własności Przedmiotu Aukcji oraz wydanie obiektu Nabywcy następuje po zaksięgowaniu całej należnej kwoty na rachunku bankowym Domu Aukcyjnego.

2.Dom Aukcyjny wydaje potwierdzenie dokonania zakupu podpisane przez historyka sztuki, które jest jednoznaczne z potwierdzeniem autentyczności.

3.Odbiór zakupionych obiektów odbywa się w siedzibie Domu Aukcyjnego. Na życzenie i ryzyko Nabywcy Dom Aukcyjny może wysłać obiekt pod wskazany przez niego adres, jeżeli wszelkie koszty wysyłki, zapakowania i ubezpieczenia pokryje nabywca.

4.Dla niektórych Przedmiotów Aukcji może być wymagane pozwolenie na wywóz za granicę Rzeczpospolitej Polskiej. Kwestie te reguluje ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W przypadku chęci wywiezienia zakupionego Przedmiotu Aukcji za granicę, w niektórych przypadkach wskazana wyżej ustawa nakłada na wywożącego obowiązek uzyskania odpowiednich pozwoleń. Brak możliwości uzyskania pozwolenia na wywóz nie może być przesłanką do odstąpienia od Umowy lub opóźnienia płatności pełnej ceny za zakupiony Przedmiot Aukcji.

5.Odpowiedzialno ść Domu Aukcyjnego za Przedmiot Aukcji, w tym w szczególno ś ci za jego uszkodzenie lub utrat ę , ustaje w chwili odbioru obiektu w siedzibie Domu Aukcyjnego lub z chwilą nadania Przedmiotu Aukcji w urzędzie pocztowym lub firmie przewozowej.

§ 18. REKLAMACJE

1.Uczestnik ma prawo składać reklamacje dotyczące nabytych Przedmiotów Aukcyjnych.

2.Reklamacja powinna zostać złożona w formie pisemnej oraz przesłana na adres korespondencyjny: Agra-Art SA, ul. Wilcza 70, 00-670 Warszawa.

3.Dom Aukcyjny ma obowiązek rozpatrzenia każdej reklamacji w terminie 14 dni od jej otrzymania.

4.Prawidłowo złożona reklamacja powinna zawierać dane Uczestnika (imię, nazwisko, adres zamieszkania) oraz uzasadnienie reklamacji.

§ 19. PRZECIWDZIAŁANIE PRANIU PIENIĘDZY ORAZ FINANSOWANIU TERRORYZMU

1.Dom Aukcyjny jako instytucja obowiązana na mocy postanowień Ustawy AML, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 1 pkt 24a), dokłada należytej staranności w zakresie realizacji działań zmierzających do rozpoznania i określenia poziomu ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, a w konsekwencji skutecznego przeciwdziałania jego materializacji.

2.W celu przeciwdziałania ryzyku, o którym mowa w ust. 1 powyżej, Dom Aukcyjny stosuje wobec Nabywców środki bezpieczeństwa finansowego w sytuacji, w której wartość Przedmiotu Aukcji równa jest lub przekracza kwotę 10.000 (słownie: dziesięć tysięcy) euro po kursie średniego kursu waluty ogłoszonego przez NBP, obowiązującego w dniu przeprowadzania transakcji.

3.W związku z realizacją obowiązku, o którym mowa powyżej, Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo do żą dania dodatkowych dokumentów lub informacji czy te ż z ł o ż enia o ś wiadczenia określającego wystąpienia ryzyka rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń Ustawy AML albo niezbędnych do wykonania przez Dom Aukcyjny obowiązków wynikających z przepisów Ustawy AML. Dom Aukcyjny może wystąpić z żądaniem, o którym mowa w zdaniu poprzednim, również po zakończeniu aukcji (przybiciu).

4.Dom Aukcyjny ma prawo do odstąpienia od Umowy w przypadku: a)nieprzekazania informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 1 powyżej, b)stwierdzenia nieprawidłowości lub braku aktualizacji informacji lub dokumentów przekazanych przez Nabywcę, c)wystąpienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego, w szczególności przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, d)w sytuacji uzasadnionego podejrzenia, i ż przeprowadzenie transakcji mog ł oby spowodować naruszenie prawa, jego obejście lub byłoby niezgodne z regułami obrotu.

§ 20. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

1.Niniejszy Regulamin wchodzi w życie z dniem 9 lutego 2026 roku.

2.Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo do dokonywania zmian w Regulaminie, w każdym czasie. Przy czym w odniesieniu do aukcji już ogłoszonych, stosuje się Regulamin w brzmieniu dotychczasowym, nawet jeżeli zmiany Regulaminu weszłyby w życie przed jej rozpoczęciem.

3.Zgodnie z obowiązującymi przepisami wywóz dzieł sztuki z Polski jest dozwolony, o ile obiekt spełnia warunki wymienione w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 r. (Dz.U. nr 162 poz. 1568 ze zm.).

4.Dom Aukcyjny jest zobowiązany do zbierania danych osobowych klientów dokonujących transakcji powyżej równowartości 15 000 euro zgodnie z ustawą z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2000 r. nr 116, poz. 1216 z późniejszymi zmianami).

5.Muzea rejestrowane mają prawo pierwokupu zabytków bezpośrednio na aukcji za kwotę wylicytowaną powiększoną o opłatę aukcyjną zgodnie z ustawą o muzeach z dnia 21 listopada 1996 r. (Dz. U. z 1997 r., nr 5, poz. 24, ze zm.).

6.Obiekty sprzedane, oznaczone u , sprowadzone do Polski na zasadzie odprawy czasowej, zostaną wydane nabywcy po jej zakończeniu i dopuszczeniu obiektu do obrotu.

1 HENRYK SIEMIRADZKI

(Pieczeniegi (Biełgorod) k. Charkowa 1843 – Strzałkowo k. Częstochowy 1902)

NAMOWA

olej, płótno naklejone na deskę mahoniową, 18,6 x 15,5 cm sygn. l.d.: H. Siemiradzki Na odwrocie numer (ołówkiem): N3519; ponadto 4 rogami naklejona karteczka z odręcznym orzeczeniem, wydanym przez dr. Kazimierza Buczkowskiego w kwietniu 1951, potwierdzającym autentyczność obrazu.

50 000 zł estymacja:60 000 – 70 000

Ta niewielka, sielankowa scenka antyczna ukazuje obwoźnego handlarza, który proponuje jakiś niewielki przedmiot napotkanym kobietom. Artysta umieścił postaci przy niewysokim murku tuż przy drodze, którą mężczyzna wędruje od miasta do miasta. Towarzyszy mu osiołek, który cierpliwie czeka u jego boku. Tłem jest rozległy, górzysty pejzaż skąpany w południowym słońcu.

Prezentowany obraz nawiązuje do Wędrownego Przekupnia (patrz obok), to jedna z tych malowniczych pogodnych scen na tle ślicznego krajobrazu, które spod jego pędzla wychodzą z takim urokiem i efektem kolorystycznym

Tak pisał współczesny Siemiradzkiemu recenzent, ubolewający nad brakiem dzieł artysty na wystawach krajowych.

Na pierwszym planie naszego obrazu, po lewej, widzimy osiołka objuczonego tobołkami. Zwierzę stoi spokojnie i cierpliwie czeka, podczas gdy jego właściciel, mężczyzna o śniadej cerze i gęstej, ciemnej brodzie zwraca się ku dwóm kobietom. Mężczyzna opiera się lewym łokciem o niewysoki murek i unosi dłoń w kierunku siedzącej na nim kobiety. Obie kobiety, ubrane w chitony mają klasycznie upięte włosy. Pozy i skupiony wyraz twarzy wszystkich bohaterów tej sceny sugerują ciekawą rozmowę

Tło obrazu tworzy rozświetlony krajobraz. Wysokie wzgórza przywodzą na myśl południowoitalski lub grecki pejzaż. Siemiradzki, w charakterystyczny dla siebie sposób, ukrył postacie w cieniu pobliskich drzew, chroniąc je tym przed palącym słońcem. Pada na nie miękkie, rozproszone światło budujące atmosferę ciepłego dnia. Kolorystyka utrzymana jest w tonacjach złamanych bieli, brązów, ochr i zieleni, z delikatnie kontrastującymi akcentami błękitu i czerwieni kobiecych płaszczy.

2 JAN STYKA

(Lwów 1858 – Rzym 1925)

PIOTR APOSTOŁ W OSTRIANUM, ok. 1900

olej, tektura, 50,5 x 72,5 cm

sygn. p.d.: JStyka [inicjały wiązane]

70 000 zł

Obraz reprodukowany:

estymacja:80 000 – 120 000

–Henryk Sienkiewicz, Quo Vadis. Édition illustrée par Jan Styka. Roman Neronien Traduction nouvelle et complete par E. Halperine-Kaminsky, Wyd. Ernest Flammarion, Paryż ok. 1901-1903, t. 1, s. 256-257, heliograwiura, papier, 48,3 x 32 cm (Pierre l’Apôtre a l’Ostrianum).

Piotr Apostoł w Ostrianum ilustruje scenę nauczania przez św. Piotra opisaną w XX rozdziale powieści Sienkiewicza:

(...) pod gołym niebem na dziedzińcu, na którym wkrótce zgromadził się tłum bardzo liczny. Jak okiem dojrzeć, latarka migotała przy latarce, wielu zaś z przybyłych nie miało wcale światła. (...) Lecz nagle przy krypcie zapalono kilka smolnych pochodni, które ułożono w mały stos. Stało się jaśniej. Tłum począł po chwili śpiewać, z początku cicho, potem coraz głośniej, jakiś dziwny hymn. (...) Tymczasem dorzucono kilka pochodni na ognisko, które oblało czerwonym światłem cmentarz i przyćmiło blask latarek, w tej samej zaś chwili z hypogeum wyszedł starzec przybrany w płaszcz z kapturem, ale z odkrytą głową, i wstąpił na kamień leżący w pobliżu stosu.

Tłum zakołysał się na jego widok. Głosy obok Winicjusza poczęły szeptać: „Petrus! Petrus!...“ Niektórzy poklękali, inni wyciągali ku niemu ręce. Nastała cisza tak głęboka, że słychać było każdy opadający z pochodni węgielek,

W 1900 r. Jan Styka, na zamówienie paryskiego wydawcy Ernesta Flammariona, przygotował ilustracje do ekskluzywnego, albumowego wydania Quo Vadis Henryka Sienkiewicza. Artysta, na przestrzeni lat, zilustrował pełny tekst Quo Vadis Henryka Sienkiewicza. Wykonał ponad 200 rysunków i malowideł en grisaille dla paryskiej oficyny Ernesta Flammariona. W roku 1901 ukazał się pierwszy z trzech tomów luksusowego, bogato ilustrowanego wydania powieści noblisty, w którym znajduje się reprodukcja naszego obrazu (patrz obok). Kolejne dwa tomy ukazały się w roku 1902 i 1903. Ponadto Styka wykonał jeszcze 15 obrazów olejnych do Quo Vadis. Dzieła te stały się podwaliną dla stworzonego przez Stykę muzeum Quo Vadis w willi Certosella na Capri.

oddalony turkot kół na Nomentańskiej drodze i szmer wiatru w kilku piniach rosnących obok cmentarza.

Chilo pochylił się ku Winicjuszowi i szepnął: – To ten! Pierwszy uczeń Chrestosa, rybak! Starzec zaś wzniósł do góry dłoń i znakiem krzyża przeżegnał zgromadzonych, którzy tym razem padli na kolana. Towarzysze Winicjusza i on sam, nie chcąc się zdradzić, poszli za przykładem innych. Młody człowiek nie umiał na razie pochwytać swych wrażeń, albowiem wydało mu się, że owa postać, którą przed sobą widział, jest i dość prostaczą, i nadzwyczajną, a co więcej, że ta nadzwyczajność wypływa właśnie z jej prostoty. Starzec nie miał ani mitry na głowie, ani dębowego wieńca na skroniach, ani palmy w ręku, ani złotej tablicy na piersiach, ani szat usianych w gwiazdy lub białych, słowem, żadnych takich oznak, jakie nosili kapłani wschodni, egipscy, greccy lub flaminowie rzymscy.

H. Sienkiewicz, Quo vadis, PIW Warszawa 1961, rozdz. XX, s. 203, 204-205

ORŁOWSKI

(Warszawa 1777 – Petersburg 1832)

JEŹDZIEC WSCHODNI, po 1802

olej, płótno dublowane, 67 x 54,5 cm

Na górnej listwie krosien malarskich nalepka papierowa (czarny długopis): Orłowski | Jeździec wschodni | 54 x 67 | olej-płótno | 43; na górnej listwie ramy nalepka papierowa (niebieski długopis): 39, po prawej – 1124/VIII | 210 Orł; na prawej listwie (czarny flamaster): 64; na lewej listwie (czarny długopis): D 49538.

300 000 zł estymacja:350 000 – 450 000

Pochodzenie:

Aukcja Domu Aukcyjnego Agra, 11 X 1992, poz. 39.

Obraz reprodukowany:

–P. Sarzyński, Przewodnik po rynku malarstwa, wyd. Iskry, Warszawa 1999, s. 204, il.

Zasługą Orłowskiego, osiągniętą zresztą przy pomocy Norblina, było zerwanie z klasycyzmem, odwrót od oficjalnego stylu i wczesne przejście na stronę romantyzmu, przede wszystkim zaś podjęcie tematów realistycznych, najpierw polskich, potem rosyjskich.

T. Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo polskie, t. I, Warszawa 1957, s. 146

Aleksander Orłowski, uczeń Norblina i Marcello Bacciarellego w „malarni“ na Zamku, w roku 1802 opuścił Warszawę i wyjechał do Petersburga, gdzie osiadł na stałe. Tu bardzo szybko rozwinął błyskotliwą karierę. Został nadwornym malarzem wielkiego księcia Konstantego Pawłowicza, potem zaś zaczął pracować dla cara Aleksandra I. Nad Newą, jak pisał Andrzej Dzięciołowski: mógł do woli sycić się malowniczym widokiem egzotycznych, kaukaskich i azjatyckich posiłkowych oddziałów jazdy, ciągnących na Zachód – by na wezwanie cara – przyjść w sukurs Imperium w jego militarnych zmaganiach z Francją (Orientalizm w malarstwie, rysunku i grafice w Polsce w XIX i 1. poł. XX w. [kat. wystawy], Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2008, s. 326). Fascynujące artystę barwne grupy jeźdźców ze wschodu zaczęły pojawiać się w Petersburgu w końcu 1806 r., kiedy po klęsce pod Austerlitz, car Aleksander I wydał manifest zwołujący pospolite ruszenie. Miało ono objąć koczownicze ludy stepowe z azjatyckiej części imperium oraz narody Kaukazu: W nieporównywanie większej liczbie egzotyczni sprzymierzeńcy napłynęli do europejskiej części Rosji w 1812 r., wraz z ich powrotem po abdykacji Napoleona, w 1814 i następnym rozpowszechniona moda na ich wizerunki z wolna zaczęła przemijać, a Orłowski zmuszony był – znów z wielkim powodzeniem – zwrócić się ku karykaturze i rodzajowym scenkom humorystycznym (Orientalizm..., dz. cyt., s. 328).

Motyw umieszczonego na tle pejzażu konnego jeźdźca to temat szczególnie chętnie podejmowany przez Orłowskiego. Wskazać tu można na analogie takie jak: Kirgiz na koniu w Muzeum Narodowym w Krakowie, Kozak w Muzeum Sztuki w Łodzi, Jeździec w Galerii w Odessie (por. Aleksander Orłowski (1777-1832): wystawa dzieł ze zbiorów radzieckich i polskich, XII 1957 – II 1958, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie, wyd. Arkady, Warszawa, 1957).

4 WŁADYSŁAW BAKAŁOWICZ

(Chrzanów 1833 – Paryż 1903)

DAMA Z PAPUŻKĄ

olej, deska mahoniowa

17,7 x 13,5 cm

sygn. l.d.: LBakalowicz [inicjały wiązane]

Na odwrocie owalny stempel VIEILLE | MD DE

COULEURS | Rentoile et liestaure les Tableaux | Rue

Bréda 30 PARIS; ponadto l.g. numer (ołówkiem): 1077

9 000 zł estymacja:10 000 – 15 000

Pochodzenie: Kolekcja prywatna, Wiedeń

5 WŁADYSŁAW BAKAŁOWICZ

(Chrzanów 1833 – Paryż 1903)

ZABAWIANIE KRÓLA HENRYKA WALEZEGO

olej, deska mahoniowa, 37,8 x 56 cm

sygn. p.d.: LBakalowiczparis [inicjały wiązane]

Na odwrocie, wzdłuż prawej krawędzi, owalny stempel składu z przyborami malarskimi: TOILES TABLEAUX ET COULEURS | LATOUCHE | 34. RUE DE LAFAYETTE | PARIS | ENCADREMENTS; poniżej nalepka (niebieski długopis): Baka | 524; centralnie ośmioboczna nalepka (druk, tusz): No | 410

20 000 zł estymacja:35 000 – 40 000

Pochodzenie: Kolekcja prywatna, Wiedeń

6 JÓZEF SIMMLER

(Warszawa 1823 – 1868 Warszawa)

WYCHOWANIE ZYGMUNTA AUGUSTA, po 1861

olej, płótno; 53 x 67,5 cm

sygn. p.d.: Józef Simmler | 18 [...]

38 000 zł estymacja:50 000 – 80 000

Pochodzenie: Kolekcja prywatna, Wiedeń

Porównaj: –„Kurier Warszawski“, 1910, nr 40; –„Nowa Gazeta“, 1910, nr 64; –T. Jaroszyński, Józef Simmler, Warszawa 1915, s. 24 i 28; – Józef Simmler 1823-1868: katalog wystawy monograficznej, pod red. T. Jaroszewskiego i E. Charazińskiej 1979, s. 21, 67-68; – Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających: malarze, rzeźbiarze, graficy, t. XI, red. U. Makowska, Warszawa 2023, s. 54.

Wychowanie Zygmunta Augusta przy matce między kobietami Józef Simmler namalował na zlecenie Kazimierza Podhorskiego (1831-1898), zamożnego ziemianina, podróżnika i kolekcjonera. Według Słownika artystów obraz prezentowany na wystawie pośmiertnej Simmlera w 1868 r. jako własność Joanny z Petzoldów Lilpopowej (1831-1908), był repliką tejże kompozycji, pochodzącą od rodziny artysty. Za życia artysty to duże (128 x 175 cm) płótno wystawiane było dwukrotnie – w latach 1861 i 1867 w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. Autorzy katalogu wystawy monograficznej Józefa Simmlera w Muzeum Narodowym w Warszawie z 1979 r. stwierdzają, że istniało kilka replik Wychowania, w tym jedna w posiadaniu pani Szemiothowej w Rzymie. W 1910 r. prasa warszawska informowała o wystawieniu szkicu w Salonie Władysława Wołowskiego na Nowym Świecie. W zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie znajdują się natomiast dwa studia olejne i trzynaście rysunków do tej kompozycji. Oferowane na aukcji dzieło jest zaś repliką autorską monumentalnej kompozycji, w zmniejszonym o 2/3 formacie.

Cechująca się teatralnością kompozycja, złożona z trzech oddzielnych scen, przedstawia hetmana Tarnowskiego pokazującego Zygmuntowi I negatywne skutki wychowania młodego królewicza wśród niewiast i cudzoziemców. Do obrazu pozowały osoby „z towarzystwa“: jako królową Bonę sportretowano panią Flamm (krewną lub powinowatą dr. Dawida Flamma), jako Włoszki-brunetki – członkinie rodzin kupieckich, panie Kaftalowa (mandolinistka) i Braumanowa, a blondynka – to panna Buczyńska, słynąca z urody Warszawianka, która podobno została zakonnicą. Jako Zygmunta Augusta – widzimy p. Szafnagla (możliwe, że chodzi o Karola Szafnagla, starszego syna barona Maksymiliana, kupca z Berdyczowa). Stąd też w prasie warszawskiej pojawiła się opinia, że sporo osób zjawiało się w Zachęcie, by obejrzeć wystawiony obraz nie tylko dla jego walorów artystycznych, lecz również – by rozpoznać sportretowane osoby.

7

EMIL LINDEMAN

(Warszawa 1864 – Ozorków 1945)

PRZED SZAŁASEM

olej, sklejka, 40 x 51,5 cm sygn. l.d.: E. Lindeman

6 000 zł estymacja:7 000 – 12 000

8 ROMAN KOCHANOWSKI

(Kraków 1857 – Freising k. Monachium 1945)

PEJZAŻ ZE STRUMYKIEM

olej, deska, 12 x 21 cm

14 000 zł estymacja:16 000 – 20 000

Pochodzenie:

–Kolekcja Barbary i Tadeusza Lewkowiczów. –Zakup w Galerie Isolde Weiß w Monachium, kolekcja prywatna, Niemcy.

9 JÓZEF CHEŁMOŃSKI

(Boczki k. Łowicza 1849 – Kuklówka k. Grodziska Mazowieckiego 1914)

NAD WODĄ, po 1900

olej, płótno, 28,2 x 45,7 cm sygn. p.d.: JÓZEF CHEŁMOŃSKI Obraz po konserwacji.

Do obrazu dołączona jest ekspertyza p. Tadeusza Matuszczaka z lutego 2026 r.

40 000 zł estymacja:45 000 – 70 000

Omawiane dzieło jest znakomitym przykładem fascynacji Chełmońskiego płaskim mazowieckim pejzażem. Zdałoby się, prozaicznym motywem wąskiego pasma wiejskiego krajobrazu ożywionego partiami zgrupowanych drzew. Pejzaż tworzy cienką linię horyzontu, dzielącą kompozycję na dwa niemal równe człony. Na przestrzeń nieba i przestrzeń ziemi, w naszym przypadku wody. Nad nią dominująca połać budzącego się nieba. To ulubiony motyw Chełmońskiego. Blado oranżowa jutrzenka poprzetykana delikatnymi pasmami fioletu i siwą mgiełką nad linią horyzontu. Linia horyzontu odbija się w tafli wody i tutaj odbicie żółcieni nieba jest delikatnym woalem. Podobnie jak subtelne oranże, fiolety, zgaszone biele i delikatny błękit wody. Syntetyzm ujęcia pasma krajobrazu na horyzoncie jest w pełni godny mistrza. Malarska wizja artysty nadaje dziełu wymiaru poetycznej nostalgii. Wiadomo, z zachowanych wspomnień o malarzu, że można go było często spotkać gdzieś wśród pól i łąk, najczęściej o wczesnej porze wschodu dnia lub o zmierzchu opromienionego zachodzącym słońcem.

Dzieło fascynuje, typową dla szkiców Chełmońskiego, wirtuozerią malarskiego warsztatu oraz prawdą i prostotą ukazywanej sceny, przepojonej silnym współczuciem z przyrodą oraz poetyckim, pełnym nostalgii nastrojem, a jednocześnie kojącym spokojem. Smakować można koloryt tego walorowo rozgrywanego płótna, opartego na szerokiej gamie delikatnych błękitów, oranżów, żółcieni, fioletów, zgaszonych bieli i brązów. Kompozycja dzieła bazuje na dychotomicznym podziale na monumentalną partię nieba i zdominowaną taflę wody. Podziwiać należy realizm i przestrzenność oraz otwartość kompozycji, opartej na wyraźnych poziomych podziałach płaszczyzny płótna. Albowiem, jest Chełmoński mistrzem rysunku i obserwacji, co powoduje, że jego malowanie oparte o rysunkowy kościec i precyzję postrzegania jest tak fascynująco wierne naturze.

Janina Orynżyna pisała:

U Chełmońskiego owe stopienie się z przyrodą nabiera cech na wpół mistycznego panteizmu, zatracenia się miłosnego. („Południe“ [Wilno] 1922 z. 4, s. 47)

Praca frapuje malarską swobodą. Odnosi się wrażenie, że to zaledwie kilkanaście plam barwnych i kilka szerokich pociągnięć pędzla, czasami niemal suchych, o widocznym dukcie, a czasami grubych, o wyraźnej fakturze farby. Walory ujawniają się szczególnie w potraktowaniu linii horyzontu. Wyrafinowana prostota kompozycji i malarskich walorów dzieła, utwierdza mnie w przeświadczeniu, że pochodzi ono z podsumowującego okresu malarskich dokonań u schyłku życia malarza, około lat 1900-1910. z ekspertyzy p. Tadeusza Matuszczaka

10 ALFRED WIERUSZ-KOWALSKI

(Suwałki 1849 – Monachium 1915)

WESOŁA JAZDA, ok. 1885

olej, płótno dublowane, 39 x 50 cm sygn. l.d.: A. Wierusz-Kowalski

Na odwr., na ramie, nalepki włoskiego domu aukcyjnego.

650 000 zł estymacja:700 000 – 850 000

Obraz reprodukowany w:

–H.P. Bühler, Jäger, Kosaken und polnische Reiter. Josef von Brandt, Alfred von Wierusz-Kowalski, Franz Roubaud und der Münchner Polenkreis, Hildesheim-Zürich -New York 1993, il. 7 na s. 18 (jako Flotte Fahrt);

–H.P. Bühler, Józef Brandt, Alfred Wierusz-Kowalski i inni, Warszawa 1998, il. 7 na s. 16 (jako Szybka jazda).

Alfred Wierusz-Kowalski zasłynął przede wszystkim jako mistrz dynamicznych scen rodzajowych, a „wesołe jazdy“ należą do najbardziej rozpoznawalnych motywów w jego twórczości. Przedstawiają one zazwyczaj pędzące wozy lub sanie z rozbawionymi podróżnymi i konie uchwycone w pełnym galopie. Tematy te łączą w sobie żywiołowość ruchu, anegdotę i nastrojowość otaczającego pejzażu, dzięki czemu obrazy silnie oddziałują na widza, który ma wrażenie, że za chwilę usłyszy śmiech.

Prezentowany obraz przedstawia scenkę rodzajową z wiejskiego życia. Para młodych wieśniaków, jadąca wypełnioną sianem bryczką zaprzężoną w trzy konie, natrafia na stado owiec blokujące im przejazd. Przed nimi pasterz stara się przegonić trzodę, jednak nie wygląda ona na przestraszoną i stoi spokojnie na drodze. Spod końskich kopyt i wozu unosi się kurz poderwany z kamienistej drogi. Pył tworzy lekką, niemal mglistą zasłonę, która zmiękcza kontury dalszego planu.

Siedząca na bryczce młoda kobieta, ubrana w białą bluzkę, ciemny gorset i czerwoną chustę na głowie, pewnie trzyma lejce i z wprawą wstrzymuje zaprzęg. Towarzyszący jej mężczyzna, w jasnej koszuli, niebieskiej kamizelce i kapeluszu z piórkiem, pochyla się ku niej z uśmiechem. Jego gest i spojrzenie sugerują wesołą atmosferę i podziw dla umiejętności woźnicy.

Stado owiec tłoczących się przed wozem, potęguje wrażenie chwilowego zamieszania. W tle rozciąga się szeroka, nieco sucha równina z niskimi wzgórzami i odległymi zabudowaniami, skąpana w intensywnym letnim słońcu.

Alfred Wierusz-Kowalski z dużą biegłością i mistrzowskim wykorzystaniem środków malarskich, operuje perspektywą i światłem. Rozległa, lekko przesuszona równina, ukazuje jego znakomite wyczucie perspektywy. Artysta realistycznie oddaje delikatność kurzu, lśniącą

sierść koni i fakturę owczej wełny. Stonowana kolorystyka ziemi i nieba podkreśla ciepło letniego dnia. Wesoła jazda jest pełnym wdzięku, o harmonijnej kompozycji i starannym wykonaniu, lirycznym obrazem codziennego życia na wsi.

Prezentowane płótno należy do wczesnych, szczególnie interesujących, kompozycji. Widoczny jest tu wyraźny wpływ realizmu oraz szkoły monachijskiej, z którą artysta był silnie związany. Wczesne kompozycje są bardziej zwarte, a narracja czytelniejsza i spokojniejsza niż w późniejszych, bardziej dynamicznych scenach. Artysta skupia się na relacjach między postaciami, ich gestach i mimice, a ruch nie dominuje jeszcze całkowicie nad opowieścią

Z czasem motyw „wesołej jazdy“ ewoluował w kierunku pełnych energii ujęć o większej ekspresji, jednak to właśnie pierwsze kompozycje pokazują, jak Wierusz-Kowalski budował swoje malarskie podstawy. Dbałość o detal, świetne wyczucie anatomii koni i umiejętność opowiadania historii obrazem. „Wesołe jazdy“ towarzyszyły malarzowi na przestrzeni całej działalności twórczej dając nam możliwość prześledzenia drogi artysty od realistycznej obserwacji do pełnej temperamentu, dynamicznej wizji, która przyniosła mu międzynarodową sławę

STANISŁAW WYSPIAŃSKI

(Kraków 1869 – Kraków 1907)

PORTRET ŻONY, TRZY SZKICE – RYSUNEK DWUSTRONNY, 1900-1901

papier żeberkowy, ołówek, tusz, 20,8 x 15,7 cm

Do obrazu dołączona ekspertyza Marty Romanowskiej z października 1996 r.

75 000 zł estymacja:85 000 – 100 000

Pochodzenie: W 1925 roku rysunek należał do kolekcjonera Włodzimierza Żuławskiego. Od Żuławskiego przeszedł w ręce znawcy twórczości St. Wyspiańskiego, Gustawa Puchalskiego.

Wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany: –S. Przybyszewski, T. Żuk-Skarszewski, S. Świerz, Stanisław Wyspiański. Dzieła malarskie, Inst. Wyd. „Biblioteka Polska“ Kraków, Warszawa, Bydgoszcz 1925, nr 373; –„Gazeta Literacka", 1932, nr 3, s. 45. – Stanisław Wyspiański w czterdziestolecie śmierci, TPSP, Towarzystwo Miłośników Książki, Kraków 1947, s. 11, nr kat. 49 (Rysunek).

Jest to bardzo piękne studium portretowe ciężarnej żony artysty, a na odwrocie studia rysunkowe (najprawdopodobniej) do dramatu artysty „Legenda II“ z 1901 r. i jego ręką przepisany fragment poematu Verlaine’a.

Rysunek, pochodzący ze szkicownika Wyspiańskiego, przedstawia postać Teofili, żony artysty. Charakterystyczne rysy twarzy oraz wyraźnie zaznaczona sylwetka brzemiennej kobiety pozwalają datować portret na lata 18991901, okres narodzin synów artysty – Mietka i Stasia. Najprawdopodobniej Teofila pozowała mężowi do projektu teatralnego, czy też scenograficznego, być może była to też swobodna impresja. Stylistyka rysunku nawiązuje do studiów do Wyzwolenia z 1900 roku oraz innych aktów żony z tego czasu. Mimo dużej szkicowości, artysta umiejętnie wydobył silną zmysłowość portretowanej.

Marta Romanowska

Na odwrocie znajduje się fragment wiersza Paula Verlaine’a przepisany ręką Wyspiańskiego, co stanowi, jak stwierdza Marta Romanowska, równowartość sygnatury. Poniżej tekstu widnieją trzy szkice sytuacyjne par rysowane w trzech planach: błogosławieństwo postaci w wieńcu, para w uścisku oraz młodzi trzymający się za przedramiona. Są to najprawdopodobniej rysunki wstępne do dramatu Legenda II z 1901 roku lub ilustracje do nieznanego poematu, co pozwala zawęzić datowanie szkiców do lat 1900-1901. (wg ekspertyzy Marty Romanowskiej)

MARIAN WAWRZENIECKI

(Warszawa 1863 – Poznań 1943)

W LETNIM SŁOŃCU, 1889

olej, płótno, 47 x 96 cm sygn. przy dolnej krawędzi po prawej: M. Wawrzeniecki 1889. | Kraków

39 000 zł estymacja:42 000 – 55 000

W letnim słońcu to jedno z jego najwcześniejszych i najbardziej rozpoznawalnych dzieł, które powstało w 1889 roku, gdy artysta szlifował swój warsztat w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod okiem takich mistrzów jak Jan Matejko, Leopold Loeffler oraz Florian Cynk. Choć nazwisko artysty kojarzy się często z mniejszymi, mrocznymi kompozycjami symbolicznymi, to dzieło emanuje światłem i spokojem, wpisując się w nurt poszukiwań bliskich europejskiemu impresjonizmowi.

Całość kompozycji, przedstawiająca młodą dziewczynę idącą ścieżką w pełnym, letnim słońcu, jest próbą zatrzymania w kadrze ulotnego momentu i nastroju pogodnego dnia.

Sposób ujęcia tematu w niezwykle sugestywny sposób przywołuje skojarzenia z nowoczesnym malarstwem plenerowym, które w tamtym czasie rewolucjonizowało sposób patrzenia na naturę Widać to zwłaszcza w odważnym podejściu do formy: potraktowana płaszczyznowo trawa o niemal jednolitej, głębokiej szmaragdowej barwie tworzy nowoczesne, syntetyczne tło, które zostaje gwałtownie przecięte brązowym parkanem. Ten geometryczny zabieg wspaniale dynamizuje kadr sceny, nadając jej rytm oraz nowoczesny charakter, zdecydowanie odbiegający od sztywnego i ciemnego akademizmu, w którym kształcił się młody artysta.

Inspiracje impresjonistyczną wrażliwością, przejawiające się w specyficznym kadrowaniu, skupieniu na świetle oraz operowaniu śmiałą plamą barwną, odnajdujemy u wielu czołowych polskich twórców tamtej epoki. Podobnie jak Wawrzeniecki, malarze tacy jak Józef Pankiewicz, Olga Boznańska czy Wojciech Weiss poszukiwali nowych środków wyrazu, które pozwoliłyby oddać bezpośrednie wrażenie wzrokowe i atmosferę chwili. W letnim słońcu pozostaje świadectwem tego przełomowego momentu w polskiej sztuce, gdy tradycyjna szkoła historyczna zaczęła ustępować miejsca swobodnej, barwnej interpretacji rzeczywistości.

13 JÓZEF PANKIEWICZ

(Lublin 1866 – Marsylia 1940)

OGRÓD TUILERYJSKI, ok. 1906

inne tytuły: Pejzaż, Le Jardin des Tuileries w Paryżu I olej, tektura, 26,4 x 34,3 cm; sygn. p.d. (tuszem): Pankiewicz

Na odwrocie zapiski niebieską i czerwoną kredką; p.g. nalepka (druk, tusz, pieczęć): No 463 | Autor Pankiewicz (ręką artysty) | Tytuł | Wymiary | Wartość | Właściciel | Adres | Uwagi; p.d. nalepka (druk): 1908 | 215.

Wzdłuż lewej krawędzi orzeczenie dr. Kazimierza Buczkowskiego z lipca 1946 r., opatrzone jego pieczątkami, potwierdzające autentyczność obrazu.

80 000 zł estymacja:90 000 – 150 000

Pochodzenie:

–W 1936 r. w zbiorach Stefanostwa Różeckich w Krakowie.

–W 1946 r. w zbiorach inż. Wincentego Szarkiewicza.

–Kolekcja prywatna, Wiedeń

Obraz wystawiany i reprodukowany m.in. w:

– Ausstellung der Vereinigung Polnischer Künstler „Sztuka“, Hagenbund, Wiedeń 1908, s. 21, nr kat. 118 (Der Tuileriengarten);

– Sprawozdanie Komitetu TZSP w Królestwie Polskiem za r. 1908, Warszawa 1909, s. 16 (Le jardin des Tuilleries);

– Exposition d’Art Polonais 1921, Société Nationale des Beaux Arts 1921, Grand Palais, Paris 14 IV – 30 VI 1921, Paris 1921, s. 16, nr kat. 143 lub 144 (Paysage);

– Katalog wystawy dzieł Józefa Pankiewicza, MNK, oddział im. Feliksa Jasieńskiego, Kraków 1936, s. 6, nr kat. 18 (Ogród Tuileryjski, wł. dr. Stefanostwa Różeckich w Krakowie);

– Wystawa pośmiertna Józefa Pankiewicza i Alojzego Majchra, wystawa zbiorowa Stefana Brzozowskiego, kolekcja obrazów Jana Szczęsnego Książka, TPSP w Krakowie III 1946, nr kat. 57 (Pejzaż, własność inż. Szarkiewicza);

Prezentowany pejzaż z paryskiego ogrodu jest znakomitym przykładem wrażliwości artysty wobec natury i jej ulotnego piękna. Inspirowany twórczością takich mistrzów jak Claude Monet czy Camille Pissarro, skupił się na uchwyceniu zmienności światła oraz ulotności chwili. W Ogrodzie Tuileryjskim zatrzymał fragment codzienności, letniej poświaty wieczornego słońca padającej na wciąż spacerujących i siedzących na ławeczkach ludzi. Kolor staje się tu podstawowym środkiem wyrazu. Soczysta zieleń roślin i błękitne niebo pierwszego planu stopniowo przechodzą w paletę pełną różu i fioletów, budując nastrój lekkości i świeżości.

Na tzw. „zaplecku“ (niebieską kredką): Luwr; poniżej (druk, tusz): EXPOSITION POLONAISE A PARIS | (Societe nationale des Beaux Arts) | Nom de l’Artiste Pankiewicz Joseph | Titre de l’Oeuvre Coin de Paris | Prix |Valeur d’assurance 30 000 Mp; obok (ołówkiem): N 13.; wzdłuż dolnej krawędzi (ołówkiem): Salwator Bronisławy 15.

–„Głos Plastyków“, Warszawa XII 1946, il. czarno-biała, s. 15 (Ogród Tuileryjski);

–J. Cybis, Józef Pankiewicz, Mały Atlas Malarstwa Polskiego (t. 12), Warszawa 1949, il. s. nlb. (Ogród tuilleryjski); –J. Szczepińska, Realizm – impresjonizm – symbolizm w malarstwie Józefa Pankiewicza, praca doktorska pisana w UW pod kier. prof. dr. J. Starzyńskiego, cz. II, s. 29, poz. kat. 93 (1964, m-pis);

– Józef Pankiewicz. Życie i dzieło. Artyście w 140. rocznicę urodzin, MNW, 2006, nr kat. 83, il. s. 43 (Le jardin des Tuileries w Paryżu I, 1906).

Dr Kazimierz Buczkowski w swojej opinii opisuje dwie nalepki zamieszczone na tzw. „zaplecku“. Jedna z nich – z Exposition d’Art Polonais w 1921 roku – przetrwała do dziś, niestety druga z Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie zaginęła. Według opinii nalepka z TPSP adresowana była na inż. Szarkiewicza. Na tej podstawie możemy nasz obraz łączyć z Pejzażem wymienionym w katalogu wystawy pośmiertnej Pankiewicza w krakowskim TPSP w 1946 pod nr. kat. 57, stanowiącym własność inż. Wincentego Szarkiewicza.

Ogród Tuileryjski ukazany przez Pankiewicza nie jest miejscem pełnym zgiełku. To przestrzeń wyciszona, niemal intymna. Sylwetki pojawiających się przechodniów pozostają jedynie dyskretnym akcentem w prezentowanym pejzażu. Najważniejsze jest oczywiście światło – miękkie, rozproszone, niemal zamglone. Dzięki niemu miejski motyw nabrał poetyckiego charakteru, stając się pretekstem do refleksji nad pięknem i ulotnością chwili.

OTOLIA KRASZEWSKA

(Żytomierz 1859 – Monachium 1945)

POCZĄTEK ŻYCIA, ok. 1910

olej, płótno, 72 x 42 cm

sygn. p.d.: Otolia Kraszewska Na odwrocie, na górnej listwie krosna, fragment nalepki ze słabo widocznym napisem (tuszem): [O]toli[a] Kraszewska | [...]; obok numer (niebieską kredką): 1437; ponadto na lewej i dolnej listwie krosna pieczęci z numerami odnoszącymi się do wielkości podobrazia (odpowiednio): 72 i 42.

35 000 zł estymacja:40 000 – 70 000

Pochodzenie: –1992 aukcja Agra-Art. –Kolekcja prywatna, Warszawa.

Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany: – Salon 1911-1912, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskiem, Warszawa XII 1911 – I 1912, nr kat. 135, il. s nlb;

– Sprawozdanie Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskim za rok 1911, Warszawa 1912, s. 35;

–Halina Stępień, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1856-1914, Warszawa 2003, s. 182, il. 104.

Nazwisko Otolii Kraszewskiej obok Józefa Wodzińskiego wymieniane jest zaraz po innym polskim monachijczyku – Władysławie Czachórskim, „beniaminku monachijskich kunsthandlerów“, którego twórczość była artystce bardzo bliska tematycznie. Łączyła ich przyjaźń z Józefem Brandtem, ponadto wiadomo, że pozostawali w życzliwych kontaktach i cenili się – pisze Ewa Martusewicz, monografistka artystki (Otolia Kraszewska – artystka nieodkryta, „Spotkania z Zabytkami“ 2015, nr 1-2, s. 29).

Choć twórczość Kraszewskiej i Czachórskiego wykazuje zbieżności tematyczne, oferowane dzieło uwydatnia dzielące ich różnice. W przeciwieństwie do statycznych dam monachijskiego mistrza, bohaterka obrazu Kraszewskiej odznacza się pogłębionym rysem psychologicznym i intymną nastrojowością. Ukazana w chwili modlitewnego skupienia, przyciąga uwagę rozmarzonym, uciekającym od widza spojrzeniem, co nadaje kompozycji aurę niedopowiedzenia.

Warsztat artystki, ukształtowany pod kierunkiem Iwana Ajwazowskiego i oszlifowany w Monachium, objawia się w wirtuozerskim oddaniu detali. Mistrzowskie przedstawienie transparentnej woalki oraz subtelny blask paciorków różańca dowodzą biegłości technicznej, dzięki której kostium staje się środkiem do wyrażenia emocji. Miękki modelunek światłocieniowy i dbałość o desenie tkanin potwierdzają wysoką kulturę malarską autorki.

Prezentowane płótno to znakomity przykład malarstwa salonowego, reprezentatywny dla dojrzałego okresu twórczości Kraszewskiej. Jako obraz reprodukowany w fundamentalnym opracowaniu Haliny Stępień poświęconym szkole monachijskiej, stanowi rzadki na rynku aukcyjnym rarytas kolekcjonerski, niosący unikalny, kobiecy pierwiastek w malarstwie przełomu wieków.

15 WŁADYSŁAW CZACHÓRSKI

(Lublin 1850 – Monachium 1911)

PIERWSZE RÓŻE, 1891

olej, płótno, 91,4 60,8 cm; sygn. z lewej (na cokole): Czachórski 1891

Na odwr., na krośnie, l.g. ślad po okrągłej pieczęci; obok (czarną farbą): V /K 1-9; na poprzeczce krosna ślad po owalnym stemplu, zapewne składu przyborów malarskich; na d. listwie l.d. (czarną farbą): Sieversdorf V 1013 K.

1 700 000 zł estymacja:2 000 000 – 3 000 000

Pochodzenie:

–Od końca XIX w. prywatna kolekcja, Berlin.

–Spadkobiercy powyższej.

–Aukcja Christie’s Amsterdam, październik 2000 r.

–Prywatna kolekcja w Warszawie (zakup na aukcji Agra-Art w grudniu 2000 r.).

Kompozycja opisana i reprodukowana, m.in. w:

–“The Illustrated London News“, Londyn, 22 VIII 1891, nr 2731, vol. 99, s. 241 (The Time of Roses, drzeworyt Richarda Bonga);

– Nasze ryciny, „Tygodnik Ilustrowany“ 1892, nr 131, tekst. s. 15, il. s. 8-9 (drzeworytnicza repr. R. Bonga);

–“Illustrated Modern Art and Literature“, Londyn, VII 1895 (The first roses, drzeworytnicza repr. R. Bonga);

–„Biesiada Literacka“ 1900, nr 30, il. s. 70 (Wiosna i Lato, drzeworytnicza repr. R. Bonga);

–„Wędrowiec“, Nr 26 z 17 VI 1905, s. 484 (Pierwsze róże, reprodukcja fotograficzna);

–Pocztówka z cyklu Malarstwo Polskie, nakł. A.J. Ostrowskiego, Łódź-Warszawa, lata 20. XX w., (repr. fot.); – Władysław Czachórski 1850-1911 w dziewięćdziesiątą rocznicę śmierci artysty, kat. wystawy (teksty L. Lameński, D. Kubacka), Muzeum Lubelskie, Lublin 2001, s. 14; –W. Jaroszyński, Władysława Czachórskiego żywot i sprawy, Lublin 2004, s. 80 (Pierwsza róża);

–A. Staszewska, Rola kostiumu historycznego w malarstwie Władysława Czachórskiego, [w:] Ateny nad Izarą Malarstwo monachijskie. Studia i szkice, red. E. Ptaszyńska, Suwałki 2012, s. 261 (Pierwsze róże).

Dzieła jego z latami staną się jeszcze o tyle cenniejsze, że zetrze się z nich odblask aktualności, a nabiorą natomiast patyny muzealnej.

Wtedy ukażą się w pełnem świetle istotnej swej wartości i trwać będą jako objaw osobliwego mistrzostwa wielkiego artysty.

Tak o twórczo ś ci Czachórskiego pisa ł wspó ł czesny mu krytyk sztuki, twórca pierwszej biografii malarza i jego przyjaciel – Henryk Pi ą tkowski (H. Pi ą tkowski, Władysław Czachórski, Monografie artystyczne, T. XI, Kraków 1927).

Znakomitym przyk ł adem tej tezy jest prezentowane p ł ótno Pierwsze róże. Kompozycja znana z reprodukcji w dawnej prasie przedstawia urocz ą , m ł od ą dam ę , która przyglądając się w zamyśleniu pierwszym różom, jakie jej z ogrodu przyniesiono w tym roku, rozmyśla może na widok tych kwiatów, że i jej marzenia, jej młodość, jej wdzięki zwiędnąć muszą jak róża w jesieni życia i ta dla każdej kobiety smutna refleksya powleka chmurką jej piękne oblicze. (cyt. patrz: „Tyg. Il.“ 1892)

Uwagę widza, oprócz niezwykle realistycznych kwiatów przyciąga przede wszystkim suknia młodej damy. Dr Anna Straszewska, autorka Roli kostiumu historycznego w malarstwie Władysława Czachórskiego, opisuje poszczególne suknie pojawiające się w twórczości artysty na przestrzeni lat. Pierwszą kreacją wykorzystywaną przez malarza w scenach salonowych, była biała, atłasowa suknia a la van Dyck. Znana nam ze znakomitej kompozycji Czy chcesz różę? z 1879 roku (patrz wyżej, po lewej; aukcja Agra-Art, III 2021), kolejny był biały kostium inspirowany malarstwem trzeciej ćwierci XVII w. widoczny na obrazie Dama z książką, z ok. 1886 (powyżej, po prawej; aukcja Agra-Art, XII 2024). Następną suknię, która stała się znakiem rozpoznawczym dzieł Czachórskiego, prezentujemy na naszym obrazie Pierwsze róże. Jak pisze dr Anna Straszewska – jej fason jest zbliżony do poprzedniej białej atłasowej toalety, od której różni się jedynie kolorem i wykończeniami. Uszyta została z jasnoróżowego atłasu, w zależności od wersji najpierw w odcieniu łososiowym, później liliowym. W rozcięciu spódnicy widoczna jest atłasowa spódnica spodnia w nieco ciemniejszym kolorze – początkowo beżoworóżowa, później morelowa, a na koniec fioletowa. Rękawy do łokcia mają ten sam fason, co poprzednio, jednak Czachórski podpatrzył kolejny szczegół mody siedemnastowiecznej, jakim były podłużne, obszyte metalową koronką rozcięcia po ich wewnętrznej stronie, przez które widoczne są delikatne rękawy koszuli. Metalową koronką zostały obszyte również brzegi spódnicy wierzchniej i przód stanika, gdzie podkreśla ona ukośne szwy. Utworzony w ten sposób trójkąt został jednak, wbrew modzie XVII wieku, wypełniony dekoracyjną wstawką z innej tkaniny, zapewne srebrnego brokatu o wzorze kwiatowym (w pierwszej wersji są to dość duże bukieciki). Wstawka ta nawiązuje do bawetów, charakterystycznych już dla mody rokokowej. Odzwierciedleniem gustów rokokowych jest również różowa barwa sukni, niewystępująca w modzie XVII w., natomiast elementem zaczerpniętym z inspirowanej XVIII wiekiem mody lat 80. XIX w. jest czarna aksamitka, zdobiąca szyje niektórych modelek Czachórskiego.

Do mody drugiej połowy XVII w. nawiązuje jednak przybranie dekoltu cienkim, przejrzystym białym szalem z przypiętą na środku łezkowatą perłą lub broszą

W czasie komponowania Pierwszych róż artysta zaczerpnął inspirację z wcześniejszego utworu zatytułowanego Podarek ślubny, 1890 (patrz aukcja Agra-Art z grudnia 2015, poz. 10). Czachórski powtórzył postać siedzącej kobiety, jednak w jej dłonie, zamiast klejnotów, włożył kwiaty. Jak zawsze z niezwykłą subtelnością odtworzył delikatną urodę modelki, jej wdzięk, elegancję, puszystość włosów, delikatność rysów i drobnych dłoni.

Z równą uwagą potraktował też ulotne piękno kwiatów i mistrzowsko odtworzył fakturę tkanin, mięsistość dywanów, zwiewność koronek i lśnienie atłasu od światła przesączającego się przez okno.

Kunszt artystyczny, luksus i przepych ukazywane przez Władysława Czachórskiego stały się wizytówką jego płócien, o które zabiegali marszandzi i kolekcjonerzy.

Z wielkim uznaniem o twórczości artysty pisał wspomniany już krytyk sztuki – Henryk Piątkowski: W plejadzie gwiazd, które zabłysły na horyzoncie sztuki polskiej w ostatnich kilku dziesiątkach lat zeszłego wieku i blaskiem swym ozłociły ten wspaniały okres jej rozwoju, nazwisko Czachórskiego pozostanie w pierwszym szeregu jako wysoki wyraz technicznej kultury malarskiej i doskonałości fachowej. (...) Zajął on z czasem stanowisko tak wybitne, że dzieła jego, płacone na wagę złota przez amatorów i kolekcjonerów, rywalizowały zwycięsko z utworami artystów tej miary co Florent Willems i Alfred Stevens. (...) Każdy nowy utwór Czachórskiego, wyszły z jego monachijskiej pracowni, otaczała aureola, przyznawana arcydziełom. Większość ich, przechodząc odrazu do rąk nabywców. (H. Piątkowski, Władysław Czachórski, Monografie artystyczne, T. XI, Kraków 1927)

Tak też było z prezentowanym dziełem. Obraz po namalowaniu trafił do prywatnej berlińskiej kolekcji, w której pozostawał przez kilka pokoleń. Następnie w 2000 roku przyjechał do Polski, gdzie zakupiony na naszej aukcji przez dekady cieszył kolejnych właścicieli. Dziś mamy przyjemność ponownie zaprezentować Państwu to wybitne dzieło.

Rok 1891 upłynął artyście na organizacji polskiego działu na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Berlinie, gdzie pełnił również funkcję komisarza i jurora. W uznaniu zasług, odznaczony został orderem pruskim, a Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie nadało mu tytuł honorowego członka. Ogrom prac związanych z berlińską wystawą sprawił, że prezentowane dzieło jest jedynym znanym, jak dotychczas, dziełem, które opuściło pracownię malarza w 1891 roku.

Wszelkie dostępne reprodukcje – zarówno ta drzeworytnicza, wykonana przez znakomitego niemieckiego rytownika Richarda Bonga, zamieszczona w „Tygodniku Ilustrowanym“ w 1892, w “Illustrated Modern Art and Literature“ w 1895, jak i reprodukcja fotograficzna znana z „Wędrowca“ z 1905 roku i pocztówki wydanej w latach 20. XX wieku – prezentują kompozycję odmienną od naszej. Różnicę stanowi kompozycja kwiatowa na stoliku. Na reprodukcjach w wazoniku królują lilie w pełnym rozkwicie. Nasz obraz zdominowany jest przez piękne anemony. W „Biesiadzie Literackiej“ w 1900 roku również zamieszczono drzeworytniczą reprodukcję Bonga, jednak opatrzono ją, nie jak dotychczas tytułem Pierwsze róże, lecz Wiosna i Lato. Może to zatem sugerować istnienie dwóch bliźniaczych obrazów nawiązujących do dwóch pór roku, w zależności od kwiatów umieszczonych w bukiecie.

Anemony w naszym bukiecie (po prawej) podpowiadają wersję wiosenną, natomiast lilie widniejące na reprodu-

kowanym obrazie (powyżej, repr. z „Wędrowca“) nawiązują do lata. Znane są przypadki powielania przez Czachórskiego swoich kompozycji. Przykładem może być historia opisana przez Wacława Jaroszyńskiego w Władysława Czachórskiego żywot i sprawy na podstawie Dziennika artysty: w 1881 roku Czachórski namalował dwa obrazy do Nowego Jorku; jeden z nich tak spodobał się monachijskiemu marszandowi Kaesserowi, że wyprosił u malarza replikę

Władysław Czachórski w swych płótnach łączy akademicką perfekcję warsztatu z niezwykłą wrażliwością na piękno, zarówno kobiece, jak i przedmiotów którymi ją otacza. Jego obrazy hołdują elegancji, subtelności i wyrafinowaniu minionej epoki. Kobiety przedstawiane przez artystę nie są jedynie modelkami w efektownych sukniach. Stają się ucieleśnieniem luksusu i romantycznej atmosfery. Artysta podkreśla ich zmysłowość poprzez drobne gesty – lekko pochyloną głowę, smukłą dłoń, która w zaledwie trzech palcach trzyma gałązkę róży, linię szyi podkreśla aksamitną wstążką. Czachórski rozumiał, że prawdziwe piękno tkwi w harmonii, dlatego

ważną rolę w jego dziełach odgrywało również światło. Wpadając z boku oświetla modelkę, pozostawiając tło w lekkim półmroku. Ten zabieg sprawia, że kobieta staje się centrum kompozycji i błyszczy niczym diament na tle bogatego wnętrza.

Kobiety malowane przez Czachórskiego uosabiają ideał kobiecości końca XIX wieku: delikatność, wyrafinowanie, elegancję, spokój i godność. Nie są to bohaterki dramatycznych scen lecz uosobienie harmonii i estetycznego ładu. Artysta tworzył wizję świata uporządkowanego, pełnego miękkiego światła i luksusowych wnętrz, w których kobieta stanowi najcenniejszy element kompozycji. Dziś obrazy Władysława Czachórskiego zachwycają nie tylko miłośników malarstwa akademickiego, ale także wszystkich, którzy cenią piękno klasycznej formy. Jego kobiety noszące suknie sprzed ponad stu lat, pełne wdzięku i subtelności wciąż przyciągają liczne spojrzenia współczesnej widowni.

16 STANISŁAW EJSMOND

(Dąbrówka 1894 – Lublin 1939)

RÓŻE

olej, tektura, 70,3 x 85,8 cm sygn. p.d.: ST. EJSMOND.

Na odwrocie centralnie papierowa nalepka (druk, atrament, pieczęć): SALON OBRAZÓW „JULJAN BUROF“ | WARSZAWA, NOWY-ŚWIAT 47. |

No: 5747 | Autor: St. Ejsmond | Tytuł: Róże | Rodzaj dzieła: olejny | Cena: ... |

Data: 22 XII 36 r.

20 000 zł estymacja:25 000 – 35 000

17 WŁADYSŁAW BAKAŁOWICZ

(Chrzanów 1833 – Paryż 1903)

RUDA Z PAPIEROSEM

olej, płótno, 70,3 x 130,4 cm sygn. p.d.: LBakałowicz [inicjały wiązane]

Na odwrocie na poprzeczce krosna nalepka domu aukcyjnego w Warszawie z 1998 r.

55 000 zł estymacja:60 000 – 75 000

18 WOJCIECH GERSON

(Warszawa 1831 – Warszawa 1901)

KRAJOBRAZ TATRZAŃSKI Z SOSNAMI, 1889 olej, płótno, 69,5 x 55,5 cm sygn. l.d.: GW | 1889

Do obrazu jest dołączona opinia dr Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej z kwietnia 2023 r. 150 000 zł estymacja:170 000 – 250 000

Gerson był znakomitym pejzażystą, współtwórcą warszawskiej szkoły pejzażowej, któremu inspiracji dostarczały wędrówki piechotne po kraju, a w szczególności po Tatrach i Podhalu, gdzie po raz pierwszy przyjechał w roku 1860 w towarzystwie Alfreda Schouppe i Marcina Olszyńskiego. Na lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte przypada apogeum twórcze Wojciecha Gersona, wykorzystującego wówczas tradycję romantyzmu i nastrojowość epoki biedermeieru; zwiększa się jego zainteresowanie tematyką górską, wzrasta częstotliwość wyjazdów w Tatry i na Podhale. Wędruje po górach, gdzie w plenerze robi rysunkowe i akwarelowe studia przygotowawcze, służące za podstawę dla, powstających wyłącznie w pracowni, olejnych prac. Malował skaliste wierchy, górskie stawy, strumienie, doliny, wodospady, odtwarzał niekiedy groźny nastrój majestatycznych gór.

Krajobraz tatrzański z sosnami został namalowany z zachowaniem wszelkich zasad realizmu, z precyzyjnym zainteresowaniem wszelkich detali przyrody, zwłaszcza pierwszego planu, przy użyciu zgaszonej palety kolorystycznej, zdominowanej przez odcienie zieleni i ugry, które dają złotawy w tonacji koloryt i efekt świetlistości; powierzchnia obrazu potraktowana została gładko. Dzieło to wpisuje się w cykl pejzaży tatrzańskich Wojciecha Gersona z lat około 1880-1890. W omawianej kompozycji widoczne są wyraźne analogie w sposobie traktowania pejzażu tatrzańskiego z takimi pracami jak np:. Dolina Bramki w Tatrach z 1890 r. (Muzeum Narodowe w Krakowie), Pejzaż górski z 1885 r. (Muzeum Narodowe w Warszawie), Widok z okolic Morskiego Oka z ok. 1888 (Muzeum Narodowe we Wrocławiu) czy Wyschnięty potok w Tatrach z 1893 r. (Muzeum Narodowe w Warszawie).

Z opinii dr Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej

19 KONSTANTY GORSKI

(Kazimirów (Kazimierzów), Kowieńszczyzna 1868 – 1934 Warszawa)

MICKIEWICZ NA SKALE JUDAHU, 1908-1913

olej, tektura, 38 x 54,5 cm sygn. l.d.: K. Gorski

9 000 zł estymacja:12 000 – 25 000

Obraz reprodukowany: –Pocztówka Adam Mickiewicz: „Dziady“, nakł. B-ci Rzepkowicz, Warszawa, ok. 1910.

Porównaj: – Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających: malarze, rzeźbiarze, graficy, t. II, red. M. Bardini, Wrocław 1975, s. 407; –J. Morgulec, Słownik nakładców i wydawców pocztówek na Ziemiach Polskich oraz poloników, Cz. 10, Warszawa 2002 r.

W przeciwieństwie do kanonicznej ikonografii XVIII sonetu krymskiego Ajudah (1825-26) Mickiewicza, autorstwa Walentego Wańkowicza, gdzie wieszcz wspiera się o skałę na szczycie góry, tutaj poeta został ukazany na urwistym, eksponowanym nawisie skalnym – bezpośrednio nad morzem. Choć analogiczneujęcie odnajdziemy w kompozycji Stefana Popowskiego (opublikowanej w „Tygodniku Ilustrowanym“, 1899, nr 52), prawdopodobnym źródłem inspiracji Gorskiego były płótna Iwana Ajwazowskiego przedstawiające Puszkina nad brzegiem morza. Wpływ rosyjskiego marynisty jest zresztą czytelny również w sposobie modelowania samego pejzażu morskiego.

Nie ma informacji prasowych o eksponowaniu Mickiewicza na wystawie, choć oferowany obraz jest jakościowo znacznie lepszy od np. cyklu ilustracji Gorskiego z okazji 100-lecia urodzin Słowackiego (1909), jaki był reklamowany w prasie. Konstanty Gorski zwykle wystawiał swoje ilustracje („kartony“) do utworów Mickiewicza czy Sienkiewicza w Salonie Krywulta, były one także reprodukowane w „Tygodniku Ilustrowanym“, a następnie w postaci zestawów pocztówek do kolekcjonowania przez warszawskie wydawnictwo braci Rzepkowicz (czynne w l. 1898-1913). Ponieważ w prasie warszawskiej brak jest reklam cyklu Dziady, do którego Rzepkowiczowie błędnie zaliczyli tę pracę, a „Tygodnik Ilustrowany“ opublikował dwie ilustracje do Dziadów w 1913, już po rozwiązaniu wydawnictwa Rzepkowiczów (Słownik artystów polskich datuje ilustracje do Dziadów na 1910-12), stąd możliwe, że także Mickiewicz na skale Judahu powstał w latach 1912-1913. Inne datowanie mogłoby być związane z rocznicami mickiewiczowskimi np. 1908 – 110 rocznica urodzin poety czy 1913 – 115 rocznica urodzin.

20 STANISŁAW GAŁEK

(Mokrzyska 1876 – Zakopane 1961)

JESIENNE MGŁY, 1909

olej, płótno, 70 x 63,7 cm

sygn. p.d.: St. Gałek | 1909 Na odwrocie, na górnej listwie krosna fragment nalepki Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (druk, tusz): [Au]tor Gałek Stanisław | [A]dres Zakopane | [Dzieło] Jesienne mgły; ponadto na lewej listwie krosna (niebieską kredką): 12 [...]; obok (czarną farbą): 752 ¨ 15 000 zł estymacja:17 000 – 25 000

Obraz wystawiany i wzmiankowany w: – Nieustająca Wystawa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków I – II 1910, s. 10, nr kat. 61; –„Krytyka“, miesięcznik społeczny, naukowy i literacki, Kraków 1910, zeszyt II, s. 136; – Sprawozdanie Dyrekcyi Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie z Czynności za Rok 1910, Kraków 1911, s. 13, nr 185 (Jesienne mgły).

Stanisław Gałek, silnie związany z Podhalem, z polskiego pejzażu górskiego uczynił jeden z najważniejszych tematów swojej twórczości. Jego obrazy z pierwszych dekad XX stulecia są nie tylko zapisem fascynacji naturą, lecz także wyrazem modernistycznych poszukiwań formalnych. W twórczości Gałka pejzaż górski nie jest jedynie wiernym odwzorowaniem topografii, lecz przestrzenią wewnętrznych przeżyć. Artysta nie koncentruje się na drobiazgowym odwzorowaniu rzeczywistości, lecz na oddaniu nastroju, zmienności światła i potęgi polskich gór, czego Jesienne mgły są znakomitym przykładem.

Artysta operuje stonowaną paletą barw, w której dominują szarości i brązy. Jedynie niewielki fragment płycizny stawu, przykuwa wzrok widza morskim turkusem. Miękkie pociągnięcia pędzla i subtelne przejścia tonalne budują kontrast między cięższą materią ziemi a lekkością powietrza, wzmacniając wrażenie przestrzeni. Mgły, podnoszące się znad tafli wody świadczą o zmienności pogody w górach. Natomiast odbijające się od nich miękkie, rozproszone światło, nadaje całej scenie niemal metafizycznego wyrazu. Płótno przepełnione jest ciszą i skupieniem, otwierając przed widzem przestrzeń do kontemplacji majestatu i harmonii natury.

Jesienne mgły wpisują się w nurt sztuki podhalańskiej, rozwijającej się w środowisku artystów związanych z Zakopanem. Prezentują indywidualny styl Stanisława Gałka – mniej dekoracyjny niż u niektórych twórców Młodej Polski, bardziej skupiony na sile nastrojowości. Prezentowane płótno jest nośnikiem emocji i refleksji nad relacją człowieka z przyrodą. Stanisław Gałek znakomicie potrafił połączyć obserwację natury z głębokim przeżyciem malarskim.

21 WŁODZIMIERZ TETMAJER

(Harklowa koło Ludźmierza na Podhalu 1862 – Kraków 1923)

Ś

WIĘCONE

olej, płótno dublowane, 134,5 x 76,5 cm sygn. l.d.: Wł. Tetmajer

Na odwrocie ślad po naklejonej opinii Kazimierza Buczkowskiego z września 1946 r. (dokument jest załączony do obrazu).

240 000 zł estymacja:260 000 – 350 000

Święcone to temat, który bardzo wcześnie pojawił się w twórczości Włodzimierza Tetmajera. Pierwszy obraz pod tym tytułem artysta namalował w matejkowskiej majsterszuli po powrocie z Paryża. Jak głosi anegdota, uczeń słynącego z apodyktyczności i konserwatywnych poglądów na sztukę Matejki, bał się zaprosić swojego mistrza na korektę. Najnowsze trendy sztuki, z którymi się zetknął we Francji, wywarły znaczący wpływ na kształtowanie się jego niepowtarzalnego stylu i najpewniej były już widoczne w tym wczesnym dziele. Bałem się, że wyleje mnie z pracowni.

Zaprosiłem jednak – zwierzał się później malarzowi Leonowi Kowalskiemu. Opinia Matejki była natomiast pochlebna: Do was należy powietrze i słońce, ja zaś zostanę ze starymi królami... Dobrze panie! Dobrze, że pan poszedł tą drogą, obraz mi się podoba, proszę go skończyć... Ja proszę pana – rzekł na odchodnemu – doskonale widzę, kto studiuje naturę i ma coś do powiedzenia, a kto studiuje cudze obrazy... – miał powiedzieć profesor (cyt. za: Włodzimierz Tetmajer. Siła barw i temperamentu. Katalog wystawy, M. Marek, P. Hapanowicz, Muzeum Krakowa, Kraków 2023, s. 26).

Charakterystyczny styl wywodzącego się z realizmu malarstwa Tetmajera zasadza się na twórczej absorpcji postimpresjonizmu. Cechuje go operowanie syntetyczną, miękką plamą barwną, sylwetowe traktowanie form, mocne kontrasty światła i cienia, kolorystyka oparta na zestawieniu bieli i czerwieni, dopełnionym brązami i zieleniami, a także swoista dramaturgia przedstawień. Tym, z czego płynie jego siła wyrazu jest natomiast oko obserwatora – członka lokalnej wspólnoty. Tetmajer, który ożenił się z córką bronowickiego chłopa i zamieszkał w podkrakowskiej wsi, zafascynowany kulturą chłopów obserwował ich życie i obyczaje zarówno jako z zamiłowania etnograf, jak i człowiek wrośnięty w wieś Świetnie zatem poznał zarówno obyczaje i tradycję, jak i mentalność mieszkańców Bronowic.

Zafascynowany ludowością artysta do końca życia malował sceny z życia wsi, a do motywu święcenia pokarmów w Wielką Sobotę powracał jeszcze kilka razy, czego znakomitym przykładem może być oferowane dzieło.

22 ROMAN KOCHANOWSKI

(Kraków 1857 – Freising k. Monachium 1945)

JESIENNY DZIEŃ

olej, deska mahoniowa, 16,5 x 25 cm

sygn. l.d.: R Kochanowski

Na odwr. (białą kredą): 395/H; z lewej nr (ołówkiem): 1346; poniżej nalepka z czerwonym krzyżem (druk, tusz, ołówek): Name: Roman Kochanowski | Adresse: Romanstraße 9/II | Titel des Werkes: | Glaspalast | 191[.]; ponadto wzdłuż d. krawędzi (ołówkiem): Eugenie Schnoll.

Na znajdującej się na odwrocie nalepce zapisano ołówkiem: Glaspalast | 191[.]. Możemy zatem przypuszczać, że obraz był wystawiany na jednej z dorocznych wystaw międzynarodowych w monachijskim Szklanym Pałacu. W latach 1910-1919 Kochanowski prezentował tam co roku przynajmniej jeden obraz. Niestety uszkodzenie ostatniej cyfry i pobieżne opisy katalogowe, nie pozwalają na jednoznaczną identyfikację obrazu.

28 000 zł estymacja:30 000 – 35 000

23 WLASTIMIL HOFMAN

(Praga 1881 – Szklarska Poręba 1970)

ZŁOTOWŁOSA, 1921

olej, tektura, 31,6 x 26 cm sygn. l.g.: Wlastimil Hofmann 1921

Na odwrocie nalepka (druk, tusz): Z. ZIEMBICKI | KRAKÓW PLAC MARYACKI 2 | [Auto]r: Hofman Wlast | [Tyt]uł dzieła: Złotowłosa | Cena sprzedaży 20000 kup Jaxax rama Kcha; ponadto, przeciwnie do kompozycji, zapiski niebieska kredką

29 000 zł estymacja:32 000 – 40 000

JACEK MALCZEWSKI

(Radom 1854 – Kraków 1929)

THANATOS. ŚMIERĆ II, ok. 1917

olej, tektura, 98 x 68,5 cm

Na odwrocie dedykacja od autora: JWielmożnej Pani Lucynie Ziembickiej | na pamiątkę Jej dobroci dla mego wnuka w roku 1917 – roku ślubu mego syna | wdzięczny bardzo | Jacek Malczewski.

P.g. i l.d. dwie nalepki, górna zachowana fragmentarycznie (druk, niebieski długopis): TOW. PRZYJACIÓŁ SZTUK

PIĘKNYCH W KRAKOWIE | Autor Jacek Malczewski | Tytuł dzieła Śmierć II | Rodzaj dzieła ol.-tekt. 97 x 67 | Cena | Podpis autora p. Ziembickiej; obok wycinek prasowy z informacją o dworze w Lusławicach i zdjęciem.

500 000 zł estymacja:550 000 – 750 000

Pochodzenie: Obraz pochodzi z kolekcji Lucyny i Zygmunta Ziembickich. O ich zażyłej relacji z Malczewskim świadczy dedykacja znajdująca się na odwrocie oferowanego dzieła, w której artysta dziękuje Lucynie za pomoc i wsparcie. Dotyczy to najpewniej bardzo trudnej dla artysty sytuacji, grożącej jego rodzinie wielkim skandalem. W 1917 syn Jacka, Rafał, nawiązał romans z Bronisławą Dziadoszówną. Kiedy kobieta zaszła w ciążę, młody Malczewski nie był skory do ożenku. Dopiero wypadek w górach, podczas którego zginął jego przyjaciel, zaś Rafał czekał na pomoc niemal całą dobę, skłonił go do uporządkowania spraw osobistych. 3 X 1917 młodzi złożyli przysięgę małżeńską, zaś 11 XI urodził się ich syn Krzysztof.

Zygmunt Ziembicki – krakowski przedsiębiorca w branży papierowo-technicznej. W latach 1910-1955 miał sklep papierniczy przy Pl. Mariackim 2. Ziembicki, który z racji swojej profesji, znał wielu artystów, zajął się również sprzedażą obrazów. W siedzibie firmy prowadził w latach 1913-1932 małą galerię. Zygmunt wraz z żoną Lucyną zgromadził imponującą kolekcję obrazów znanych mistrzów z Malczewskim na czele. Byli właścicielami tak znakomitychdzieł artysty, jak Konik polny, Autoportret z kwiatem koniczyny, Corona Imperialis, tryptyk Moje życie, tryptyk Przepowiednia Ezechiela Zygmuntostwo Ziembiccy byli zaprzyjaźnieni z artystą, który został ojcem chrzestnym ich najstarszego syna.

Obraz wystawiany: – Jacek Malczewski (1855-1929), kat. wystawy TPSP w Krakowie, 1939, s. 19, poz. kat. 190 (Śmierć; wł. Z. Ziembickiego).

Jako 11-latek przeżył śmierć młodszego brata Teodora, jego ciotką była Wanda Malczewska, słynna mistyczka – tak biografowie starają się tłumaczyć motyw śmierci stale obecny w twórczości Jacka Malczewskiego. Artysta, który kilka lat przed odejściem namalował tryptyk Mój pogrzeb, śmierci się nie bał. Dla głęboko wierzącego Malczewskiego, była ona ukojeniem, wizją odejścia w wieczność

Badacze twórczości Malczewskiego szczególnie wiele uwagi poświęcili przewijającemu się w jego obrazach wątkowi Thanatosa, geniusza śmierci. Warto tu przypomnieć choćby tylko książkę Kazimierza Wyki Thanatos i Polska (wyd. Kraków 1971), której autor szczegółowo analizuje motywy i treści dzieła: Serię obrazów z Thanatosem otwierają płótna z lat 1898-1899, później motyw ten powraca jeszcze przez lata i żadna inna seria Malczewskiego nie posiadała takiej trwałości i takiej ciągłości. Jego płótna już się wyludniły z koźlonogów, syren i chimer, a ona trwała i nawracała wciąż. U Malczewskiego jednak postać Thanatosa, choć przejęta z greckiego mitu – gdzie geniusz był synem Nocy, bliźniaczym bratem boga Snu Hypnosa – zyskuje wyraz specyficzny, właściwy tylko jego dziełom, wyobrażenie które nie mieści się

w żadnym istniejącym wzorze ikonograficznym – [Thanatos] jest kobietą a zarazem efebem

Bliską analogią dla oferowanego dzieła stanowi Śmierć, powstała w roku 1917 (olej, tektura, 100 x 74 cm). Obraz z kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi przedstawia postać kobiecą z wpiętymi we włosy anemonami – kwiatami symbolizującymi vanitas, nietrwałość i kruchość życia. Thanatos stoi dzierżąc kosę, oparty o ścianę dworu. Tuż za nim znajduje się otwarte okno, w głębi widzimy głowę starca pogrążonego w modlitwie. Okno to w twórczości Malczewskiego metafora przejścia ze świata ziemskiego, jaki symbolizuje pogrążone w półmroku wnętrze dworu – do wieczności, wypełnionej światłem krainy szczęścia.

Oferowane dzieło mogłoby być kolejną sekwencją tej sceny. Znów widzimy ścianę dworu, ale już z dalszej perspektywy. Na pierwszym planie widnieje oświetlony promieniami letniego słońca fragment ogrodu z kwitnącymi agapantami – kwiatami symbolizującymi miłość i piękno. Pod otwartym oknem widzimy tę samą postać – geniusz śmierci stoi tu pogrążony w ciszy, jaka towarzyszy spokojnemu odchodzeniu.

25 KAZIMIERZ SICHULSKI

(Lwów 1879 – Lwów 1944)

MARTWA NATURA, 1933

tempera, olej, kredki, papier naklejony na tekturę, 72,5 x 107,4 cm sygn. l.d. (czarną kredką): Sichul 1933 Wzdłuż dolnej krawędzi znak francuskiej wytwórni papieru Montgolfier w Annonay. Na odwrocie (czarną kredką): Sichul | 1933 | pomidore i dalje żółte | olej cena 1000 zł ; obok nalepka wystawowa z TPSP w Krakowie (druk, tusz, pieczęć, ołówek):

Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie | R. 1934. Grudzień Nr. 852 1871 | Autor Kazimierz Sichulski | Adres Kr. | Dzieło Owoce i dalje | Wykonanie grudzień 1934 cena 1000 zł

40 000 zł estymacja:45 000 – 70 000

Obraz wystawiany: – Katalog wystawy prac Kazimierza Sichulskiego, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Kraków XII 1934, s. 13, nr kat. 687 (Owoce i dalje).

Martwe natury, szczególnie te powstałe w latach 30. XX wieku, zajmują istotne miejsce w dorobku artystycznym Kazimierza Sichulskiego. Ten etap twórczości ukazuje dojrzałość artysty, jego subtelne wyczucie formy i koloru – pracę nad strukturą przedmiotów i ich wzajemnych relacjach barwnych. W owym czasie artysta był w pełni ukształtowanym malarzem i profesorem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Kompozycje z lat 30. są zazwyczaj zwarte i przemyślane. Przedmioty – naczynia, dzbany, misy, owoce, kwiaty – układane są na stołach lub komodach, często na tle luster, których zadaniem jest budowanie głębi.

W porównaniu z wcześniejszym okresem twórczości, w którym dominowała żywa, kontrastowa kolorystyka, martwe natury z lat 30. cechuje tonacja bardziej stonowana. Pojawiają się brązy, ochry, zgaszone zielenie i czerwienie. Kolor buduje przestrzeń i modeluje formę a światło jest zawsze miękkie i rozproszone. Sichulski nie tworzy ostrych kontrastów światłocieniowych, ponieważ światło nie pochodzi z jednego źródła, lecz równomiernie przenika całą przestrzeń obrazu.

Sichulski w latach 30. tworzył swoje dzieła z dużą swobodą wykorzystując różne techniki. Prezentowana martwa natura powstała przy jednoczesnym użyciu tempery, oleju i kredek. Zamaszystymi pociągnięciami pędzla artysta zbudował zróżnicowaną powierzchnię. Faktura współgra z charakterem przedstawianych przedmiotów. Tkaniny, podobnie jak ceramika są matowe, natomiast dzban i politura konsoli, na której artysta rozłożył swoją kompozycję, wyraźnie połyskują. Podobnie jędrność pomidorów oddana jest nie tylko kolorem, lecz także sposobem prowadzenia farby. Nasza Martwa natura prezentuje biegłość warsztatową artysty i świadomie, syntetyczną, momentami wręcz uproszczoną formę. To efekt doświadczenia artysty, który nie przypadkowo posługiwał się skrótem tworząc lapidarne kompozycje. Martwe natury z lat 30. stanowią ważne dopełnienie dorobku Sichulskiego ukazując go jako w pełni dojrzałego artystę. Ten etap twórczości dowodzi, że nie był jedynie malarzem tematu, lecz przede wszystkim malarzem koloru i formy. Jego martwe natury wpisują się w nurt międzywojennego malarstwa polskiego, w którym klasyczna tematyka służyła artystom do poszukiwań nowoczesnego stylu udowadniając, że nawet w najprostszych przedmiotach codzienności kryje się bogactwo malarskich możliwości.

LEON WYCZÓŁKOWSKI

(Huta Miastkowska k. Siedlec 1852 – Warszawa 1936)

NA BOŻE CIAŁO, 1901 pastel, gwasz, papier, 125 x 115 cm sygn. l.d.: Leon Wyczółkowski | 1901 | Kraków Na odwrocie nalepka Wystawy Pośmiertnej Leona Wyczółkowskiego w TPSP w Krakowie w roku 1937 (druk, maszynopis, pieczęć) o treści: Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie | [193]7. Nr 1085/328/ | Autor Leon Wyczółkowski | Własność [dr W. W]ernikowskiego | Dzieło Na Boże Ciało | Wykonanie pastel | cena... Na nalepce pieczęć: WYSTAWA POŚMIERTNA | LEONA WYCZÓŁKOWSKIEGO.

550 000 zł estymacja:600 000 – 700 000

Pochodzenie: obraz wraz z jeszcze dwoma innymi dziełami Wyczółkowskiego był użyczony na wystawę pośmiertną z kolekcji dr. Wiktora Wernikowskiego (?-1941), krakowskiego lekarza-stomatologa, zamieszkałego przy Rynku Głównym 6.

Obraz reprodukowany i opisywany: – Leon Wyczółkowski. Wystawa pośmiertna, czerwieclipiec 1937, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, s. 31, nr kat. 329 (własność dr. Wiktora Wernikowskiego).

Patrząc na pastele Wyczółkowskiego, na jego śmiałe i świetliste traktowanie koloru, obserwując jak pod wprawną ręką wydobywane są subtelności kolorystyczne (...) nie mamy wątpliwości, że oglądamy prace geniusza. Upór i cierpliwość, z jaką podchodził do zagadnień warsztatowych przyniosły efekt w postaci doskonałego panowania nad strukturą pigmentu, z uwzględnieniem wypełniaczy kredowych i ich spoiw. (...) Będąc geniuszem plastyki poruszał się wręcz brawurowo w bogactwie tematycznym. R. Konik, Leon Wyczółkowski. Portret malarza, wyd. Take Care, Bydgoszcz 2019, s. 168-170.

Po roku 1900 Wyczółkowski porzucił malarstwo olejne na rzecz pastelu. Już współcześni krytycy uznali go za jednego z najwybitniejszych polskich artystów posługujących się tą techniką. Podkreślali znakomite opanowanie warsztatu, smak w doborze kolorów, nade zaś wszystko brawurowe posługiwanie się plamą barwną. Jak pisze Piotr P. Czyż, artysta początkowo operował rozedrganymi, wielobarwnymi, przenikającymi się kreskami, by z czasem kłaść pastel szeroką plamą ze swobodą bliską malarstwu olejnemu (Mistrzowie pastelu. Od Marteau do Witkacego. Kolekcja Muzeum Narodowego w Warszawie, kat. wyst., red. nauk. Anna Grochala, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2015, s. 458).

Do ulubionych tematów Wyczółkowskigo należały portrety, autoportrety, kwiaty i pejzaże. Sceny rodzajowe pojawiają się rzadko. Stąd też kompozycję Na Boże Ciało, eksponowaną na jego wystawie pośmiertnej i do dziś znaną jedynie z archiwalnej fotografii, uznać trzeba za kolekcjonerski rarytas, który zapewne zostanie zaliczony do najważniejszych pasteli mistrza tej techniki.

27 HENRYK UZIEMBŁO (Krze k. Krakowa 1879 – Kraków 1949)

GÓRALKA POD GIEWONTEM, 1938

akwarela, ołówek, papier, 50,2 x 35 cm

sygn. l.d.: HENRYK UZIEMBŁO | ZAKOPANE 1938

Na odwrocie (ołówkiem): L.p. 11854

9 000 zł estymacja:12 000 – 16 000

28 STANISŁAW KAMOCKI (Warszawa 1875 – Zakopane 1944)

WIDOK NA GIEWONT

olej, tektura, 50,3 x 69,7 cm

sygn. p.d.: StKamocki

Na odwrocie l.g. numer (długopisem): Kł 2133D; poniżej (zieloną farbą): K ZAKOPANE | „WIDOK NA GIEWONT“.

15 000 zł estymacja:18 000 – 28 000

29 JERZY KOSSAK

(Kraków 1886 – Kraków 1955)

GŁOWA SIWEGO KONIA

olej, tektura, 49,8 x 34,8 cm; sygn. p.d.: Jerzy Kossak

Na odwrocie: 1. okrągły stempel: w polu środkowym herb „Kos“ | Nr. ...; w otoku napis: * JERZY KOSSAK * Kraków pl. Kossaka 4 *; 2. stempel – faksymile tekstu pisanego ręcznie: „Stwierdzam autentycz= | ność tego obrazu“ | Jerzy Kossak.

12 000 zł estymacja:15 000 – 26 000

NIOSĄCA WODĘ, lata 30. XX w. brzost, wys. 39,5 cm

13 000 zł estymacja:18 000 – 35 000

31 CZESŁAW WASILEWSKI

(ok. 1875 – Warszawa /Łódź?/ 1946 /47?/)

PO POLOWANIU

olej, płótno, 68,5 x 109,4 cm

sygn. l.d.: Cz. Wasilewski

30 000 zł estymacja:35 000 – 40 000

32 CZESŁAW WASILEWSKI

(ok. 1875 – Warszawa /Łódź?/ 1946 /47?/)

ŁOSIE W ZIMOWYM PEJZAŻU

olej, płótno, 67,8 x 108,4 cm sygn. l.d.: F. Zygmuntowicz

30 000 zł estymacja:35 000 – 40 000

33 CZESŁAW WASILEWSKI

(ok. 1875 – Warszawa /Łódź?/ 1946 /47?/)

MARTWA NATURA Z PTACTWEM

olej, płótno, 75 x 90 cm sygn. l.d.: F. Zygmuntowicz

12 000 zł estymacja:15 000 – 25 000

34 CZESŁAW WASILEWSKI

(ok. 1875 – Warszawa /Łódź?/ 1946 /47?/)

W DRODZE NA TARG, przed 1939

olej, tektura, 35,5 x 56,9 cm

sygn. l.d.: Cz. Wasilewski Na odwrocie, centralnie, pieczęć: „BAZAR SZKOLNY“ | Jan Chmielewski | Brześć n/B. ul. 3-go Maja Nr. 3.

18 000 zł estymacja:20 000 – 28 000

35 WIKTOR KORECKI

(Kamieniec Podolski 1890 – Komorów k. Warszawy 1980)

MŁYN O ZACHODZIE SŁOŃCA

olej, tektura, 34,5 x 49,7 cm sygn. p.d.: WIKTOR KORECKI

¨ 5 000 zł estymacja:6 000 – 10 000

36 ROMAN KOCHANOWSKI

(Kraków 1857 – Freising k. Monachium 1945)

PEJZAŻ Z CHATĄ

olej, deska, 11,3 x 12,5 cm

10 000 zł estymacja:12 000 – 18 000

Pochodzenie:

–Kolekcja Barbary i Tadeusza Lewkowiczów. –Zakup w Galerie Isolde Weiß w Monachium, kolekcja prywatna, Niemcy.

37 JULIAN FAŁAT

(Tuligłowy [okręg lwowski] 1853 – Bystra k. Bielska 1929)

WIDOK GÓRSKI, 1910

akwarela, gwasz, tektura, 49,2 x 117,3 cm sygn. po prawej u dołu: Jul Fałat | 1910

Do obrazu dołączona jest ekspertyza p. Elżbiety Charazińskiej z lutego 2025 r.

80 000 zł estymacja:90 000 – 120 000

Pejzaż ukazuje, w bliskim planie, rozległy stok łagodnie schodzący od lewej ku prawej, przesłonięty lekką kurtyną z rzadka rosnących świerków w zróżnicowanej gamie zieleni. Malarz skupia naszą uwagę na rosnącym pośrodku kompozycji drzewie, wydobytym ostrym światłem zachodzącego słońca, którego oranżowe plamy ślizgają się po pniu i gałęziach. Po prawej w obniżeniu, wyłania się zwarty ciemnozielony las, pasma schodzącego ku prawej, przesłonięty niemal abstrakcyjnymi plamami w jasno zielonej tonacji, które to wrażenie sprawia złudna gra słonecznego światła. Rozległy, pusty trawiasty stok jest w głębi, pośrodku, przecięty samotną kępą widocznych czubków ciemnych, niemal czarnych świerków. Za linią lasu, w pewnej odległości po prawej, rysuje się wyniosły, ale łagodny stok zwieńczony stożkiem, potraktowany rozciągniętymi plamami w tonacji zszarzałych błękitów ożywionych w cieniu plamą zrudziałej czerwieni. Kompozycję, na linii podniesionego horyzontu, zamyka monumentalnie wypiętrzony, skalisty masyw górski wyniosłych osobnych, jakby „zębatych“ szczytów. Na ich stokach, miejscami w skalistych rynnach zalegają jęzory śniegu. Urozmaicone zarysy szczytów górskich utrzymane są w gamie subtelnie zróżnicowanych szafirów, przebijających granatem i szmaragdem. Rysują się ostrym grzebieniem, odcinając się wyraźnie na tle wąskiego pasma bladego nieba.

Ukształtowany w ostatniej ćwiartce XIX wieku Fałat, rozmiłowany w krajobrazach litewskich puszcz i jezior oraz bagnach Polesia, gdzie zresztą opanował jak nikt inny, urodę i morfologię rozmaitego drzewostanu, odkrywa polskie góry około 1893 r. Początkowo są to okazjonalne wypady do Zakopanego (coraz bardziej wydłużane, jak sam notuje w korespondencji), gdzie z pasją maluje czyste

pejzaże, widoki z motywami drewnianej architektury oraz studia typów góralskich. Ta nasilająca się fascynacja zróżnicowanym krajobrazem górskim, to łagodnym narastającym w pofalowanych kadencjach, to groźnym w poszarpanych skalnych majestatycznych formacjach, sprawia, że po zamieszaniu na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych zakończonym dymisją, decyduje się ostatecznie w 1910 roku na zamieszkanie w Bystrej, wsi w Beskidzie Śląskim (znanym mu zresztą od 1902). Miejscowość i okolice otoczone łagodnie falującymi pasmami rozciągniętych wzgórz i niewysokich gór, pokrytych mozaiką łąk, lasów świerkowych i leśnych polan, staną się treścią jego życia i urozmaiconej twórczości. Tutejszy krajobraz, obserwowany wnikliwie i ze zrozumieniem praw natury we wszystkich porach roku i dnia, podlegający zmienności i kaprysom pogody, narzuci artyście formę jego sztuki. Tej zmienności krajobrazu podporządkowuje kompozycję, coraz bardziej upraszczając formy. Wydobywa je rozlewną plamą akwareli opanowaną do perfekcji. Zabarwia umiejętnie podpatrzonym rozkładem światła, zarówno słonecznego ciepłego, bądź zimnego, jak i rozproszonego, przesączającego się przez woal lekkich obłoków lub przebijającego się refleksami spod ciężkich nawisów chmur. Z ekspertyzy Elżbiety Charazińskiej

Przedstawiona panorama odpowiada widokowi Tatr Wysokich z rejonu Przełęcz nad Łapszanką – jednego z najbardziej malowniczych punktów obserwacyjnych na Spiszu. Układ grani jest topograficznie czytelny i zgodny z rzeczywistością: od lewej widoczna jest partia masywu Gerlacha, następnie wyraźnie wyodrębniona Łomnica, dalej kulminacje Durnego i Lodowego Szczytu, a kompozycję zamyka szeroki masyw Sławkowskiego Szczytu.

38 WIKTOR KORECKI

(Kamieniec Podolski 1890 – Komorów k. Warszawy 1980)

PEJZAŻ Z POLEM GRYKI, przed 1939

olej, tektura, 34,5 x 49,7 cm sygn. l.d.: WIKTOR KORECKI.

Na odwrocie centralnie pieczęć: OBRAZY | J. M. K [ASPROWICZ i] Ska | Al. J [erozolimsk]a 27 | tel. 980 57; na niej nalepka kolekcjonerska; l.g. adres.

¨ 5 000 zł estymacja:7 000 – 12 000

39 ERNO ERB

(Lwów 1890 – 1943 Lwów)

KOSIARZ

olej, tektura, 67,3 x 49,1 cm sygn. l.d.: EErb

Na odwrocie numer (niebieską kredką): 23; ponadto notatki ramiarskie.

13 000 zł estymacja:15 000 – 25 000

40 ROMAN KOCHANOWSKI

(Kraków 1857 – Freising k. Monachium 1945)

PEJZAŻ Z BRZOZAMI, ok. 1920

olej, papier naklejony na karton i deskę, 14 x 17,8 cm

sygn. l.d.: R Kochanowski

Na odwrocie l.d. nalepka z napisem: RES S.

12 000 zł estymacja:15 000 – 25 000

Pochodzenie:

–Kolekcja Annelise Seidl.

–Kolekcja prywatna, Niemcy.

41 ZYGMUNT PIOTROWICZ (Syrwidy na Żmudzi 1862 – Wilno 1956-57)

MYŚLIWY, 1894

olej, płótno dublowane, 63 x 43,3 cm

sygn. l.d.: Z. PIOTROWICZ | 1894

20 000 zł estymacja:25 000 – 30 000

42 WILLY HERRMANN (Spandau 1895 – Gatow 1963)

PÓŹNE LATO olej, płótno, 77 x 110 cm sygn. l.d.: Willy Herrmann.

¨ 7 000 zł estymacja:8 000 – 16 000

43 JERZY KOSSAK

(Kraków 1886 – Kraków 1955)

NAPOLEON OBSERWUJĄCY PRZEPRAWĘ PRZEZ RZEKĘ, 1941

olej, tektura, 49,6 x 103,4 cm

sygn. p.d.: Jerzy Kossak | 1941

Na odwr. centralnie, dwukrotnie odbite, dwie pieczęci Jerzego Kossaka: –okrągła: JERZY KOSSAK | Kraków pl. Kossaka 4, w centralnej części herb Kos | Nr _; –faksymile tekstu napisanego ręcznie: „Stwierdz[am autentycz= | ność] tego obrazu" | Jerzy Kossak.

18 000 zł estymacja:20 000 – 35 000

44 TADEUSZ KOKIETEK

(Łódź 1920 – Łódź 1982)

PRZEZ LAS, 1943

olej, sklejka, 43,5 x 56 cm

sygn. l.d.: Tadeusz Kokietek | 1943

¨ 5 000 zł estymacja:7 000 – 14 000

45 ANTONI TRZESZCZKOWSKI

(Warszawa 1902 – Warszawa 1977)

SZARŻA HUSARII

olej, płótno, 55,3 x 100,5 cm sygn. p.d.: Trzeszczkowski Na odwrocie, na górnej listwie krosna, przeciwnie do kompozycji napis (długopisem): TRZESZCZKOWSKI

¨ 18 000 zł estymacja:20 000 – 30 000

Obraz ukazuje rozbudowaną historyzującą scenę batalistyczną obrazującą szarżę husarii na jazdę kozacką. Dynamiczna kompozycja przedstawia natarcie ciężkozbrojnej jazdy z długimi lancami na kozackie oddziały w żupanach, uzbrojone w szable i łuki. Galopujące konie, dynamiczne pozy jeźdźców i wieloplanowość nadają scenie dramaturgię XVII-wiecznej batalii. Obraz utrzymany jest w konwencji historyzującej, tak popularnej w polskim malarstwie od czasów Józefa Brandta.

46 WIKTOR KORECKI

(Kamieniec Podolski 1890 – Komorów k. Warszawy 1980)

POTOK WŚRÓD ŚNIEGU, przed 1939

olej, płótno, 50 x 70 cm

sygn. p.d.: WIKTOR KORECKI

Na górnej listwie krosien ramiarskich nalepka Agra-Art z grudnia 2004 r.

¨ 8 000 zł estymacja:10 000 – 15 000

47 RAFAŁ MALCZEWSKI (Kraków 1892 – Montreal 1965)

ZIMOWE POLA

akwarela, ołówek, papier, 38,5 x 57,8 cm sygn. l.d.: Rafał Malczewski.

Na odwrocie pejzaż zimowy z zabudowaniami; ponadto p.d. napis (ołówkiem): Chantacler [sic!], near St. Adele.

14 000 zł estymacja:16 000 – 25 000

Po kilkuletniej podróży po Kanadzie, w czasie której – na zlecenie Kanadyjskich Kolei Narodowych – malował pejzaże wzdłuż całej ich linii, Malczewski osiadł na stałe w Montrealu. Nie zaprzestał jednak malowania w plenerze, a jego ulubioną destynacją stały się malownicze Góry Laurentyńskie wraz ze znajdującym się w samym ich sercu, wspomnianym na odwrocie obrazu, miasteczkiem St. Adele i ośrodkiem narciarskim Chantecler. Miejsce to dawało artyście możliwość realizacji największych życiowych pasji – malarstwa i jazdy na nartach.

48 IGNACY PIEŃKOWSKI

(Dołubowo 1877 – Kraków 1948)

OGRÓD – BARWY LATA

olej, płótno, 53 x 65 cm

sygn. p.d.: Ig Pieńkowski

Na odwrocie, na lewej listwie ramy nalepka aukcyjna Agra-Art z 2019.

25 000 zł estymacja:29 000 – 35 000

LIST MIŁOSNY olej, płyta, 43,5 x 59,5 cm sygn. p.d.: Milich

¨ 29 000 zł estymacja:32 000 – 45 000

50 ZYGMUNT RADNICKI

(Czortków na Podolu 1894 – Piwniczna 1969)

MARTWA NATURA Z KOSZYKIEM, 1947

olej, tektura, 57,5 x 79 cm sygn. l.g.: Z. Radnicki 47.

Na odwrocie:

–napis (niebieska farba): „Martwa natura z koszykiem“ | Zygm. Radnicki | Kraków – 1947; –l.d. papierowa nalepka (druk, maszynopis): MUZEUM WIELKOPOLSKIE W POZNANIU | Wystawa zbiorowa | ZYGMUNTA RADNICKIEGO | w czerwcu – lipcu 1949 roku; –p.g. nalepka krakowskiego domu aukcyjnego.

¨ 26 000 zł estymacja:30 000 – 40 000

Martwa natura z koszykiem to mistrzowska synteza formizmu i lekcji Paula Cézanne’a, stojąca w opozycji do typowego malarstwa kapistów. Artysta, nazywany przez Magdalenę Smagę „impresjonistą formy“, łączy tutaj analityczne podejście do kształtów z niezwykle bogatą, malarską gamą kolorystyczną. Zwarta forma przedmiotów, takich jak dzbanek czy butelka, zostaje przełamana przez rozedrgane, niemal dywizjonistyczne pociągnięcia pędzla. W dziele współgrają przeciwstawne tendencje: surowa dyscyplina rysunku oraz wrażeniowe ujęcie barw i światła. Całość kompozycji opiera się na klasycznych regułach, udowadniając, że dla Radnickiego konstrukcja obrazu była równie istotna co jego kolorystyka.

(Warszawa 1897 – Londyn 1960)

AUTOPORTRET W CZERWIENI, 1944

olej, tektura, 74,5 x 62,5 cm; sygn. p.g.: Kanelba | 1944

Na odwrocie napis czarną farbą: 1944; ponadto dwie nalepki londyńskiej firmy ramiarskiej James Bourlet & Sons.

¨ 40 000 zł estymacja:50 000 – 70 000

Pochodzenie:

–Własność Marii Kanelby.

–Własność George’a Kanelby. –Kolekcja prywatna.

W roku 2003 obraz był w Roughton Galleries w Dallas (patrz niżej katalog), a reprodukowany jest w towarzyszącej wystawie publikacji przytaczającej tekst z książki (Paryż 1933) o Rajmundzie Kanelbie pióra André Salmona, wybitnego francuskiego poety, pisarza i krytyka sztuki.

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Raymond Kanelba, Victor Hammer Gallery, New York 8 – 12 I 1952, nr kat. 8 (Self Portrait, własność żony artysty);

– Raymond Kanelba, 1897-1960: revisiting a modernist: a retrospective exhibition (tekst Brian Roughton), 28 I – 27 II, 2003, Dallas, Roughton Galleries, 2003, s. nlb.; – Kanelba (tekst z: André Salmon, Kanelba, Paryż XI 1933), Dallas, Roughton Galleries 2003, s. nlb. il. (kolor).

Rajmund Kanelba był znakomitym i rozchwytywanym

portrecistą. Jego płótna wyróżnia syntetyczne ujęcie formy i miękki modelunek światłocieniowy. Artysta nigdy nie dążył do fotograficznej dosłowności. Twarz i sylwetka modela stanowiły dla niego przede wszystkim pretekst do budowania harmonii barwnej oraz nastroju obrazu. Często operował stonowaną gamą – szarościami, zgaszonymi błękitami, zieleniami i ciepłymi brązami – które nadawały kompozycjom elegancki, wyciszony charakter.

W wielu portretach widoczna jest inspiracja malarstwem francuskim pierwszej połowy XX w. – zwłaszcza postimpresjonizmem i koloryzmem. Kanelba należy do grona najbardziej interesujących polskich malarzy związanych ze środowiskiem École de Paris. W 1928 roku tak pisał o nimfrancuski krytyk sztuki François Thiébault-Sisson w „Le Temps”: Spośród wszystkich młodych ludzi z zagranicy, którzy przybywają tu, by kształcić się poprzez kontakt z naszymi artystami, nie znam nikogo bardziej utalentowanego niż ten Polak, Kanelba. Jego wzrok jest równie delikatny, co subtelny, a jego oko jest niezwykle wrażliwe na wszelkie modulacje barw i wszelkie zróżnicowania atmosfery.

Prezentowany Autoportret w czerwieni jest jednym z najbardziej wyrazistych dzieł w dorobku malarza. W obrazie tym Kanelba wykorzystuje intensywną, nasyconą czerwień, która dominuje kompozycję i buduje jej emocjonalne napięcie. Czerwień pełni tu rolę nie tylko tła, lecz staje się symbolem energii twórczej. Kompozycja autoportretu jest zwarta, skupiona na popiersiu twórcy. Artysty trzyma w dłoni laleczkę w szpiczastym nakryciu głowy. Przypomina ona dzieci z jego portretów ubrane w papierowe kapelusiki. Wzrok malarza skierowany jest wprost na widza nawiązując z nim dialog i opowiadając o swojej twórczości.

Portrety Rajmunda Kanelby łączą elegancję formy z wyrafinowaną kulturą kolorystyczną. Artysta potrafił wydobyć z modela jego indywidualne cechy sprawiając, że płótno staje się dialogiem między malarzem a modelem – dialogiem prowadzonym przede wszystkim za pomocą koloru.

Autoportret w czerwieni jest dziełem ekspresyjnym, odważnym – zarówno formalnie, jak i emocjonalnie –udowadniającym, że dla Kanelby portret nie był jedynie gatunkiem malarskim, lecz przestrzenią autorefleksji i artystycznego eksperymentu.

KOLEKCJA PAŃSTWA HOFMAN

Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.

Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej – skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku – stała się fundamentem ich zbioru.

Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart

Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże – tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris – koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki

Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.

Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze.

Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris

52 SZYMON MONDZAIN

(Chełm 1888 – Paryż 1979)

PORT W TULONIE

olej, płótno, 64,5 x 80,2 cm sygn. l.d.: Mondzain

Na odwrocie: fragment strony katalogu ze zdjęciem i opisem obrazu; poniżej nalepka transportowa (druk, tusz): [...] | 015259 | DÉSIGNATION | Mondzain | 900 + 20 | 1080; poniżej napis ręką artysty (czarną farbą): Mondzain. 5 rue Campagne-Premiere. Paris (XIV e) | „Le Port de Tulon“. Na prawej listwie krosna pieczęć z nr. odnoszącym się do wielkości podobrazia: 25F.

¨ 40 000 zł estymacja:45 000 – 55 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

–E. Bobrowska, Simon Mondzain, Mistrzowie École de Paris, Villa La Fleur, Konstancin-Jeziorna 21 IX – 31 XII 2012, il. s. 144, nr kat. 58; –Muzeum Ziemi Chełmskiej, Chełm 14 I – 30 IV 2013; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Między Montmartre’em a Montparnasse’em. Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych, Muzeum Narodowe w Katowicach 14 VI 2017 – 15 X 2017, s. 277; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 12.

53 ALEKSANDER BLONDER

(Sasza, Szaje, Andre – Blondel; Czortków 1909 – Paryż 1949)

MAŁY PORT

olej, papier naklejony na sklejkę, 26,8 x 40,8 cm sygn. l.d.: Blondel

Na odwrocie nalepki inwentaryzacyjne; ponadto na lewej listwie ramy nalepka francuskiego zakładu ramiarskiego.

8 000 zł estymacja:10 000 – 15 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 61; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015;

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 59.

54 DORA BIANKA

(Dorota Kucembianka; Warszawa 1895 – Chesnay 1979)

BAR DU CAP, 1927

olej, płótno, 60,8 x 49,8 cm; sygn. l.d.: bianka | 27 Na odwr. na g. listwie krosna pieczęć: 64 x 50; na poprzeczce nr (czarną kredką): 201.; na ramie nalepki aukcyjne.

¨ 15 000 zł estymacja:18 000 – 25 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 65; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Między Montmartre’em a Montparnasse’em. Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych, Muzeum Narodowe w Katowicach 14 VI 2017 – 15 X 2017, s. 231; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 65.

55 ZYGMUNT LANDAU

(Łódź 1898 – Tel Awiw 1962)

MARTWA NATURA Z MELONEM

olej, płótno, 42 x 54,9 cm sygn. l.d.: Landau

Na odwrocie, na lewej listwie ramy, pieczęć genewskiego składu przyborów malarskich, obok pieczęć z nr. odnoszącym się do wielkości podobrazia: 10P; ponadto nalepki inwentaryzacyjne.

¨ 12 000 zł estymacja:14 000 – 20 000

Obraz reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 51; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 67.

56 JOACHIM WEINGART

(Drohobycz 1895 – Auschwitz 1944)

AKT

olej, papier, 65 x 49,8 cm sygn. l.d.: Weingart

8 000 zł estymacja:10 000 – 16 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 69; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Między Montmartre’em a Montparnasse’em. Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych, Muzeum Narodowe w Katowicach 14 VI 2017 – 15 X 2017, s. 324; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 69.

57 HENRYK EPSTEIN

(Łódź 1891 – Oświęcim 1944)

MARTWA NATURA Z INDYKIEM, 1935

olej, płótno, 92,2 x 73,5 cm

sygn. l.d: H. Epstein | 1935

Na odwrocie, na poprzeczce krosna dwie nalepki paryskiej filii domu aukcyjnego Christie’s, gdzie obraz wystawiony był w roku 2005. Ponadto na górnej listwie ramy nalepka aukcyjna Agra-Art z 2008 roku.

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 45;

– Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; –A. Winiarski, Henryk Epstein. Mistrzowie École de Paris, Villa La Fleur, Konstancin-Jeziorna 17 IX – 31 XII 2015, nr kat. 89, il. s. 157;

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 43;

37 000 zł estymacja:40 000 – 50 000

– Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 – 31 VIII 2020.

58 EUGENIUSZ EIBISCH

(Lublin 1896 – Warszawa 1987)

MARTWA NATURA

olej, płótno, 77,3 x 49,6 cm

sygn. l.d.: Ebiche

Na odwrocie, na poprzeczce krosna numery (ołówkiem, czerwoną kredką, niebieską kredką): 114; 15.KZ; C.516; na lewej listwie krosna nr (niebieską kredką): 2b 5266

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

¨ 38 000 zł estymacja:40 000 – 50 000

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 49; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 47; – Nazywam się Czerwień / My Name Is Red, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 26 IX 2019 – 12 I 2020; – Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 – 31 VIII 2020.

59 HENRYK BERLEWI

(Warszawa 1894 – Paryż 1967)

MĘŻCZYZNA W BRĄZACH, 1930

olej, płótno, 31,1 x 14 cm na odwr., na l. listwie krosna (czarną farbą): H. Berlewi

¨ 5 000 zł estymacja:7 000 – 12 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 67;

– Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015;

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 67;

– Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 – 31 VIII 2020.

60 HENRYK BERLEWI

(Warszawa 1894 – Paryż 1967)

MĘŻCZYZNA W CZERWIENI, 1930

olej, płótno, 31,1 x 14 cm

na odwrocie, na prawej listwie krosna (czarną farbą): H. Berlewi

¨ 5 000 zł estymacja:7 000 – 12 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 67;

– Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015;

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 67;

– Nazywam się Czerwień / My Name Is Red, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 26 IX 2019 – 12 I 2020;

– Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 – 31 VIII 2020.

61 DORA BIANKA

(Dorota Kucembianka; Warszawa 1895 – Chesnay 1979)

PAMIĄTKA Z PALMY

olej, płótno, 55 x 33 cm

sygn. p.d.: a souvenir de Palma | bianka Na odwrocie nalepki inwentaryzacyjne oraz nalepka domu aukcyjnego w Warszawie.

¨ 9 000 zł estymacja:12 000 – 20 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 64; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Między Montmartre’em a Montparnasse’em. Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych, Muzeum Narodowe w Katowicach 14 VI 2017 – 15 X 2017, s. 231; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 63; – Nazywam się Czerwień / My Name Is Red, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 26 IX 2019 – 12 I 2020.

62 SZYMON MONDZAIN

(Chełm 1888 – Paryż 1979)

W MIASTECZKU, 1928

olej, płótno, 55 x 46 cm; sygn. l.d.: Mondzain | 1928

Na odwrocie, napis ręką artysty (czarną farbą): Mondzain | 5 rue Campagne-Premiere | Paris | „La Roche – Pradiere“ | 1928.; Na poprzeczce krosna (czarną farbą): No 18; obok nalepka (druk, tusz): M No 2 10F | Remis; ponadto nalepki aukcyjne.

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 9; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 7.

¨ 38 000 zł estymacja:40 000 – 50 000

63 HENRYK HAYDEN

(Warszawa 1883 – Paryż 1970)

PRZED ZBIORAMI, 1953

olej, papier naklejony na tekturę, 31,8 x 44,7 cm

sygn. l.d.: Hayden | 53

Na odwrocie napis (czerwoną kredką, poprawiony czarną kredką): isorelpapier marouflé | a l’huile – huile sur papier- | Mareuil s / Ourcq | 1953

¨ 18 000 zł estymacja:20 000 – 28 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w: – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 29; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 27.

64 SZYMON MONDZAIN

(Chełm 1888 – Paryż 1979)

NA ŁĄCE, 1928 olej, płótno, 54,2 x 65 cm sygn. p.d.: Mondzain

Na odwrocie ręką artysty (czarną farbą): Mondzain | 5 rue Campagne-Premiere. Paris | „Prairie | 1928; ponadto na prawej listwie krosna numer (czarną farbą): 6; obok ręką artysty (czerwoną kredką): Mondzain 126 R. Michelet Alger N1; na poprzeczce krosna fragment nalepki (druk, tusz): 7, Rue de la Lib[...] | Mondzain | [...]la [.]arbah

¨ 38 000 zł estymacja:40 000 – 50 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w: – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Między Montmartre’em a Montparnasse’em. Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych, Muzeum Narodowe w Katowicach 14 VI 2017 – 15 X 2017, s. 278; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 10.

65 JEAN PESKE

(Gołta na Ukrainie 1870 – La Mains 1949)

PEJZAŻ

olej, płótno, 65 x 54,5 cm sygn. l.d.: Peské

Na odwr. p.g., numer inwentarzowy (niebieską kredką):

CP | 723 [w ramce]; ponadto na dolnej listwie krosna

pieczęć z numerem odnoszącym się do wielkości podobrazia: 15F

18 000 zł estymacja:22 000 – 30 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 43;

– Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 41.

– Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 – 31 VIII 2020.

66 RAJMUND KANELBA (Warszawa 1897 – Londyn 1960)

DZIEWCZYNKA W ZIELONYM KAPELUSZU, 1948

olej, płótno naklejone na płytę pilśniową, 49,5 x 39,8 cm sygn. z prawej: Kanelba

Na odwrocie, centralnie, nalepka inwentarzowa z numerem (flamastrem): #107 | 1948; l.d. nalepka domu aukcyjnego w Warszawie.

¨ 25 000 zł estymacja:28 000 – 35 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w: – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 32; – Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 30.

67 ZDZISŁAW CYANKIEWICZ (CYAN)

(Białystok 1912 – Paryż 1981)

PEJZAŻ NADMORSKI

olej, płótno, 47,4 x 67,3 cm; sygn. p.d.: Cyan

Na odwrocie p.d. (czarną farbą): Cyan; ponadto na ramie nalepka aukcyjna.

¨ 9 000 zł estymacja:12 000 – 25 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 70;

– Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015;

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 71;

– Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 – 31 VIII 2020.

68 SZYMON MONDZAIN

(Chełm 1888 – Paryż 1979)

KWIATY

olej, płótno, 55 x 46 cm; sygn. l.d.: Mondzain Na odwrocie na górnej listwie ramy pieczęć z numerem odnoszącym się do wielkości podobrazia: 10 F; ponadto na płótnie nalepka z nr. (czerwonym flamastrem): 126

Na g. listwie ramy nalepka paryskiego zakładu ramiarskiego.

¨ 30 000 zł estymacja:35 000 – 45 000

Obraz wystawiany i reprodukowany w:

– Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 20;

– Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 – 22 IV 2015; – Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 19.

69 WŁODZIMIERZ TERLIKOWSKI

(Poraj koło Łodzi 1873 – Paryż 1951)

MARTWA NATURA Z KWIATAMI I FIGURKĄ SŁONIA, 1919

olej, płótno, 46,5 x 55 cm sygn. p.d.: Wł. Terlikowski | 19 na odwrocie napis: No 21

10 000 zł estymacja:12 000 – 20 000

70 ELIASZ KANAREK

(Skowierzyna lub Warszawa 1901 – Scottsville, USA 1969)

PTASZNIK, po 1940

technika własna: enkaustyka, płyta pilśniowa 50,5 x 60,5 cm, sygn. śr.d.: E. Kanarek Na odwrocie drukowana nalepka z biografią artysty.

¨ 35 000 zł estymacja:40 000 – 50 000

Obraz Ptasznik stanowi jedną z najbardziej reprezentatywnych kompozycji w dorobku Eliasza Kanarka, łączącą realizm z charakterystyczną dla artysty aurą bajkowości. Kameralna scena zyskuje poetycki wymiar dzięki grze znaczeń między ptakiem uwięzionym w klatce a wolnym zwierzęciem na zewnątrz. Zastosowanie techniki enkau-

styki nadaje dziełu miękką, niemal aksamitną fakturę, podkreślając sentymentalny ton, który przyniósł malarzowi ogromną popularność wśród amerykańskich elit. Obraz powstał po 1940 roku, po decyzji artysty o pozostaniu na emigracji w USA po Wystawie Światowej w Nowym Jorku. Portrety dziecięce o takim charakterze stały się artystyczną wizytówką Kanarka, otwierając mu drzwi do domów najsłynniejszych postaci Hollywood, m.in. rodziny Rubinsteinów. Ze względu na znaczne rozproszenie przedwojennego dorobku twórcy, każdy zachowany obraz z tego okresu posiada dziś wyjątkową wartość dokumentalną i kolekcjonerską

Obraz wystawiany: – Łukaszowcy – Kazimierz Dolny – Nowy Jork – Kazimierz Dolny, wystawa czasowa, 19 VI – 31 VIII 2023, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym.

71 JEAN PESKE

(Gołta w Ukrainie 1870 – La Mains 1949)

ZBIERACZE KORY

olej, deska, 26,4 x 34,9 cm sygn. l.d.: Peské

Na odwrocie pejzaż nadmorski; ponadto p.d. numer inwentarzowy (czarną kredką): CP | 174 [w ramce].

12 000 zł estymacja:14 000 – 20 000

72 RAFAŁ MALCZEWSKI (Kraków 1892 – Montreal 1965)

SAMOTNY DOM MIĘDZY DRZEWAMI, lata 1945-1950

akwarela, papier, 37,8 x 56 cm sygn. l.d.: Rafał Malczewski

Na odwrocie p.g. (czarnym długopisem): 27.; l.d. (czarnym długopisem): [...] od Rafała M.; poniżej notatki ramiarskie (ołówkiem): 1112-1069M. Pearl; ponadto na tzw. „zaplecku: nalepka aukcyjna Agra-Art z 2017 roku oraz nalepka zakładu ramiarskiego.

14 000 zł estymacja:16 000 – 28 000

73 JEAN LAMBERT-RUCKI

(Kraków 1888 – Paryż 1967)

MADONNA Z DZIECIĄTKIEM

brąz patynowany, podstawa drewniana, wys. 44 cm

sygn. na figurze: J.-L.-RUCKI

¨ 10 000 zł estymacja:12 000 – 18 000

74 HENRYK HAYDEN (Warszawa 1883 – Paryż 1970)

PEJZAŻ Z MAREUIL SUR ORCQ, ok. 1950

olej, tektura, 27,2 x 41,2 cm

sygn. p.d.: Hayden

Na odwrocie nalepka (druk): Don de Henri Hayden (1883-1970) | a Robert Pikelny (Héritage Pikelny a J.P.C.) | MAREUIL sur ORCQ.

¨ 14 000 zł estymacja:16 000 – 25 000

Pochodzenie: Dar artysty dla przyjaciela – Roberta Pikelnego, urodzonego w 1904 roku w Łodzi, malarza żydowskiego pochodzenia, który od 1923 roku tworzył we Francji i związany był ze środowiskiem École de Paris.

75 SOTER JAXA-MAŁACHOWSKI

(Wolanów, gubernia chersońska 1867 – Kraków 1952)

WISŁA POD TYŃCEM

akwarela, gwasz, karton naklejony na tekturę, 35 x 50 cm

sygn. p.d.: S. Jaxa

5 000 zł estymacja:6 000 – 10 000

76 EUGENIUSZ GEPPERT (Lwów 1890 – Wrocław 1979)

NA ZJEŹDZIE, 1923 olej, tektura naklejona na tekturę, 68,7 x 93,3 cm sygn. p.d.: Eugeniusz Geppert 1923

¨ 29 000 zł estymacja:33 000 – 45 000

77 NIKIFOR KRYNICKI

(właściwie Epifaniusz Drowniak, od 1962 Nikifor Krynicki; Krynica ok. 1895 – Krynica 1968)

WIDOK KRAKOWA, koniec lat 50. XX w.

ołówek, akwarela, gwasz, papier naklejony na karton, 24,6 x 17,2 cm autorski napis d.: KRAKOW-WSIMIASTO700ZŁ

Na odwrocie centralnie dwie pieczęcie: –okrągła: NIKIFOR z napisem w otoku: MISTRZ Z KRYNICY; –NIKIFOR – MALARZ | KRYNICA.

Przy d. krawędzi (ołówek): numer 32 [w kółku], obok zapiski malarskie.

¨ 7 000 zł estymacja:9 000 – 16 000

78 NIKIFOR KRYNICKI

(właściwie Epifaniusz Drowniak, od 1962 Nikifor Krynicki; Krynica ok. 1895 – Krynica 1968)

WILLA WŚRÓD JESIENNYCH DRZEW

akwarela, gwasz, papier, 23,4 x 17,7 cm

opisany wzdłuż dolnej krawędzi: PAŁNICKIWIEŚSEŁOZKANCA

Na odwr. okrągła pieczęć z centralnie umieszczonym portretem młodego Nikifora i napisem w otoku: „NETYFOR | PAMIĄTKA Z KRYNICY“.

Obraz oprawiony w autorską, oryginalną ramkę z pasków niebieskiego, spłowiałego już, papieru z zawieszką ze sznurka.

¨ 10 000 zł estymacja:12 000 – 16 000

79 MILOSLAVA VRBOVÁ-ŠTEFKOVÁ

(Zinkau / Žinkovy w Czechach 1909 – Freudenstadt 1991)

BALETNICA WIĄŻĄCA POINTY

olej, płyta pilśniowa, 40 x 50 cm sygn. p.d.: M Vrbová

¨ 4 000 zł estymacja:5 000 – 7 000

80 MILOSLAVA VRBOVÁ-ŠTEFKOVÁ

(Zinkau / Žinkovy w Czechach 1909 – Freudenstadt 1991)

BALETNICE PRZED PRÓBĄ

olej, płyta pilśniowa, 65 x 100 cm sygn. p.d.: M Vrbová Na odwrocie l.g. numer: 25; centralnie nalepka papierowa z notą biograficzną artystki.

¨ 5 000 zł estymacja:6 000 – 8 000

DOM

00-679 Warszawa, ul. Wilcza 55/63

tel. 22 625-08-08, 22 745-10-20, e-mail: agra@agraart.pl

ZARZĄD

Zofia Krajewska-SzukalskaRafał KrajewskiKonrad Szukalski prezes zarząduwiceprezes prokurent

Anna JóźwikPiotr Borkowski dyrektor Domu Aukcyjnegodyrektor zarządzający

Jolanta KrasuskaJoanna DziewulskaEwelina Cwetkow kierownik działuhistoryk sztukihistoryk sztuki (sztuka współczesna)(sztuka tradycyjna)(sztuka współczesna)

Marcin ZielińskiKatarzyna WilkMonika Bryl projekty promocja wydarzeń historyk sztuki graficzneaukcyjnych(sztuka tradycyjna)

KOMISJA EKSPERTÓW

Anna Tyczyńska Ewelina CwetkowJolanta KrasuskaMaryla Sitkowska historyk sztukihistoryk sztukihistoryk sztuki historyk sztuki malarstwomalarstwomalarstwografika, rysunek

Joanna Dziewulska Anna JóźwikRenata LisowskaMonika Bryl historyk sztukihistoryk sztukikonsultacjehistoryk sztuki malarstwomalarstwokonserwatorskiemalarstwo, rzemiosło

Szczególne podziękowania dla pani Anna Joniak i pana Bogdana Karskiego.

Roczna prenumerata katalogów (Sztuka Współczesna i Tradycyjna) wysyłanych przed każdą aukcją w pierwszej kolejności oraz wszelkie inne okazjonalne katalogi Agra-Art – 120 zł numer konta: Bank Pekao SA 69 1240 6218 1111 0010 7726 1501

Zdjęcia do katalogówWYDAWCA: Agra-Art SA Marcin Zieliński, Łukasz MachetaWszelkie prawa zastrzeżone.

Informacje dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych przez Agra-Art S.A.

Używany poniżej skrót „RODO“ oznacza Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679

z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.

1. Administrator danych osobowych:

Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Agra-Art S.A., z siedzibą w Warszawie przy ul. Wilczej 55/63, 00-679 Warszawa. KRS: 0000101181, REGON: 012478229, NIP: 5261879258.

Z Administratorem można się skontaktować telefonicznie pod numerem tel: (22) 625-08-08 oraz za pośrednictwem adresu mailowego: agra@agraart.pl

2. Podstawy prawne i cele przetwarzania danych osobowych:

Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane w celu:

· przesłania zamówionej informacji handlowej (art. 6 ust. 1 lit. a RODO);

· wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą (art. 6 ust. 1. lit. b i c RODO);

· ewentualnego dochodzenia lub obroną przed roszczeniami (art 6 ust. 1 lit. f RODO).

3. Odbiorcy danych osobowych:

Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być podmioty:

· upoważnione do ich otrzymywania z mocy obowiązujących przepisów prawa (np. sądy i organy państwowe);

· z zakresu doręczania korespondencji i przesyłek;

· biuro rachunkowe obsługujące Agra-Art S.A.;

· doradcze, audytorskie i kontrolne;

· prawne i windykacyjne.

4. Okres przetwarzania danych osobowych:

Dane będą przetwarzane przez okres niezbędny do realizowania umowy oraz do upływu czasu niezbędnego do ochrony roszczeń, o którym mowa w art. 118 ustawy Kodeks Cywilny. Jeśli podstawą przetwarzania jest zgoda, dane będą przetwarzane do momentu złożenia sprzeciwu.

5. Przysługujące prawa:

· Ma Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, ograniczenia ich przetwarzania, usunięcia, przenoszenia i ograniczenia przetwarzania.

· Ma Pani/Pan prawo do wniesienia w dowolnym momencie sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych w celach informacyjnych i marketingowych bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.

· Ma Pani/Pan prawo do złożenia skargi do Urzędu Ochrony Danych Osobowych, jeśli stwierdzą Państwo, że Państwa dane są przetwarzane niezgodnie z prawem.

· W celu skorzystania z powyższych praw, należy skontaktować się z Agra-Art S.A. sposobem wskazanym powyżej.

6. Obowiązek podania danych: Podanie danych osobowych jest dobrowolne, ale konieczne do umożliwienia skorzystania z usług Administratora.

7. Automatyczne podejmowanie decyzji:

Decyzje dotyczące Pani/Pana danych nie są oparte na zautomatyzowanym przetwarzaniu danych, w tym o profilowaniu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 i 4 RODO.

FORMULARZ REJESTRACJI / ZLECENIA NA AUKCJĘ w Domu Aukcyjnym Agra-Art s.a. w dniu 22 marca 2026 r.

KUPUJĘ JAKOOSOBAFIZYCZNA

KUPUJĘ JAKOOSOBAFIZYCZNAPROWADZĄCADZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ

IMIĘ:NAZWISKO:

ADRES:

PESEL:OBYWATELSTWO, MIEJSCEURODZENIA:

RODZAJ, NRIDATAWAŻNOŚCIDOKUMENTUTOŻSAMOŚCI:

TELEFON:EMAIL:

FIRMA: NIP:

ADRES:

GŁÓWNYPRZEDMIOTPROWADZONEJDZIAŁALNOŚCI:

BĘDĘ UCZESTNICZYĆ OSOBIŚCIE W AUKCJI (ilość miejsc):

CHCĘ LICYTOWAĆ PRZEZ TELEFON pozycje według nr. katalogowych:

nr telefonu dostępny w czasie aukcji:

CHCĘ ZŁOŻYĆ ZLECENIE nr kat., opis obiektu, maksymalna cena (bez premium):

ZAPOZNAŁAM/EMSIĘ IAKCEPTUJĘ REGULAMIN AUKCJI STACJONARNYCH DOMU AUKCYJNEGO AGRA-ART UMIESZCZONYWKATALOGUAUKCYJNYMORAZNAWWW AGRAART PL

Stosownie do wymogów ustawy z dn. 29. 08. 1997 r. o ochronie danych osobowych wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych przez Agra-Art SA dla celów marketingowych. Dane podaję dobrowolnie i mam prawo wglądu do nich oraz do ich poprawiania. Pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych informacji oświadczam, że JESTEM / NIEJESTEM (niewłaściwe skreślić) osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne w rozumieniu ustawy z dn. 1. 03. 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. z 2021 r. poz. 1132 z późniejszymi zmianami).

DATA PODPIS

22 marca 2026