This is Brussels

Eric Ostermann • Christian Middagh

This is

Brussels

Bruxelles – Brussel

Bruxelles est incontestablement la ville de tous : un million deux cent cinquante mille citoyens, cent quatre-vingts nationalités qui y pratiquent plus de cent langues différentes, dont trois nationales, c’est Babel ! Mais, à Bruxelles, on dit « babeleir » (prononcez [babeleeeer] : le terme désigne une personne très bavarde en bruxellois). Capitale de l’Union européenne, de la Belgique, de la Flandre, siège de l’OTAN, de l’État fédéral, de la Fédération Wallonie-Bruxelles et de la Communauté flamande, elle est aussi l’une des trois régions autonomes du pays. Ça fait beaucoup ! Bruxelles est donc un carrefour. Mais à un carrefour, on passe, tandis qu’à Bruxelles, on reste et cela fait toute la différence. Ses dix-neuf communes se partagent 164 petits km², là où, par exemple, Londres couvre 1 572 km² et Paris 2 846. Bruxelles-Ville s’étend sur 33 km² seulement : pour une capitale… c’est minuscule ! Forcément, ses communes sont des villages, ses quartiers des hameaux. Commune, le joli mot ! Tellement plus attachant qu’arrondissement ou district. Commune, commun, comme un : ce qui est partagé par tous, ce qui est simple, qui nous rassemble, passion commune. Un singulier pour tant de pluriels, c’est cela Bruxelles.

Bruxelles est également la capitale la plus verte d’Europe : les arbres de ses parcs, de son bois et de la forêt toute proche laissent pousser leurs racines au pied des immeubles.

Bruxelles est une proximité. On ne va pas à Bruxelles, non … non peut-être ! On va à Flagey, dans les Marolles, à Sainte-Catherine ou au Parvis. On passe de l’un à l’autre, d’une atmosphère à l’autre, en un sourire.

Et puisqu’on y est proche de tout, l’important est de s’y perdre, vu qu’on se retrouve toujours quelque part.

Ce livre vous invite à découvrir la ville par touches de couleurs chaudes et pastel, chères aux fauves brabançons : celles de ses quartiers, ses recoins, son accent, son architecture, ses parcs, ses trésors cachés que tous les Bruxellois connaissent.

Tournez les pages et perdez-vous… En petits bouts d’âme et en pixels : This is Brussels.

Brussel is de stad van iedereen, zoveel is zeker. Eén miljoen tweehonderdvijftigduizend burgers en honderdtachtig nationaliteiten die samen meer dan honderd verschillende talen spreken, waarvan er drie de landstaal zijn… Welkom in Babel! Maar in Brussel zeggen we ‘babeleir’ (spreek uit als [babeleeeer]: een Brussels woord om een erg spraakzaam persoon aan te duiden).

Hoofdstad van de Europese Unie, van België én van Vlaanderen. Hoofdzetel van de NAVO, van de Federale Staat, van de Federatie Wallonië-Brussel en van de Vlaamse Gemeenschap, én ook nog eens een van de drie autonome gewesten van het land. Da’s heel veel!

Brussel is dus een kruispunt. Maar een kruispunt steek je over, terwijl je in Brussel blijft hangen. Dat maakt het hele verschil.

De negentien gemeenten van de stad zijn samen goed voor een luttele 164 km², terwijl bijvoorbeeld Londen 1572 km 2 groot is en Parijs maar liefst 2846 km 2 . Brussel-Stad beslaat amper 33 km²: voor een hoofdstad is dat… piepklein!

De Brusselse gemeenten zijn dan ook dorpen, en de wijken gehuchten. Wat een mooi woord ook: gemeente! Zoveel lieflijker dan arrondissement of district. Gemeente, gemeenschappelijk, gemeen, één: wat iedereen met elkaar deelt, wat eenvoudig is, wat ons samenbrengt, gemeenschappelijke passie. Een enkelvoud voor zoveel meervouden, dat is Brussel.

Brussel is ook de groenste hoofdstad van Europa: de bomen van de parken, bossen en het vlakbij gelegen woud laten hun wortels groeien aan de voet van de gebouwen.

Brussel staat voor nabijheid. Je gaat niet zomaar naar Brussel… non peut-être ! Je gaat naar Flagey, naar de Marollen, naar SintKatelijne of naar de Parvis. Je gaat van het een naar het ander, van de ene sfeer naar de andere, met een glimlach.

En aangezien je hier dicht bij alles bent, is het ook belangrijk om te verdwalen. Je komt immers altijd wel weer ergens uit.

Dit boek nodigt uit om de stad te ontdekken aan de hand van toefjes warme kleuren en pasteltinten waar ook de Brabantse fauvisten zo van hielden: de kleuren van de wijken, verborgen hoekjes, het accent, de architectuur, de parken en de verscholen schatten van de stad die elke Brusselaar kent.

Sla dus de pagina’s om en verdwaal in een stukje ziel van de stad, gevat in pixels: This is Brussels.

Brussels is undoubtedly a city for everyone: 1.25 million residents, 180 nationalities, and over a hundred different languages spoken—three of which are official. It’s like a modern-day Babel! Coincidentally or not, in Brussels, «babeleir» (pronounced [babeleeeer]) is what locals call someone who loves to chatter.

Brussels is a crossroads. But while a crossroads might be a place you pass through, Brussels is a place where people stay, and that makes all the difference.

Brussels, the capital of the European Union, Belgium, and Flanders, hosts NATO, the federal government, the WalloniaBrussels Federation, and the Flemish Community, so it wears many hats. It is also one of the country’s three autonomous regions. That’s quite a lot for one city!

Its 19 communes (yes, just 19!) cover only 164 km². For comparison, London spans 1,572 square kilometres, and Paris measures 2,846 square kilometres. The City of Brussels itself is merely 33 square kilometres—tiny for a capital city!

So, of course, its communes feel like villages, and its neighbourhoods like hamlets. Commune—such a charming word! So much warmer than district or borough. ‘Commune’, like ‘common’—what we share, what brings us together, what we care about. One singular word for so many plural identities: typically Brussels.

Brussels is also Europe’s greenest capital: the trees in its parks, woodlands, and the nearby forest extend their roots all the way to the bases of apartment blocks.

Brussels is about intimacy. People don’t just visit Brussels—they go to Flagey, to the Marolles, to Sainte-Catherine, to the Parvis. Moving from one specific place to another, from one atmosphere to the next, with a smile.

And since everything is so close by, the best way to explore this urban phenomenon is to get lost—you’ll always find yourself somewhere you want to be.

This book invites you to explore the city in warm, pastel hues, reminiscent of those cherished by the Brabant Fauves—through its neighbourhoods, hidden corners, accents, architecture, parks, and secret treasures known to every true ‘Brusseleir’.

Turn the pages and lose yourself... in tiny fragments of colourful soul and pixels: This is Brussels.

Eric Ostermann

FR. Autodidacte et passionné par la photographie, il a aiguisé son regard et sa technique au fil des années. Sillonnant les rues de la capitale, du haut des immeubles jusqu’au ras du sol, il en a fait son principal sujet depuis 2005 pour en capturer l’essence et partager ses œuvres sur les réseaux sociaux et au travers d’expositions.

NL. Een autodidact en gepassioneerd fotograaf, die met de jaren zijn ogen en techniek steeds verder verfijnt. Sinds 2005 is het vastleggen van Brussel zijn hoofdthema: hij trekt kriskras door de straten van de hoofdstad en weet de essentie te vangen, vanaf de daken van gebouwen tot op straatniveau. Hij deelt zijn werk op sociale netwerken en via tentoonstellingen.

EN. A self-taught photographer driven by passion, he has sharpened his eye and technique over the years. Since 2005, he has made Brussels his main subject, roaming its streets from rooftop heights to street level, capturing its essence and sharing his work through social media and exhibitions.

Christian Middagh

FR. Historien de l’art de formation, organisateur d’événements et crieur de rue, il aime la zwanze de Bruxelles, son histoire, sa population colorée, sa modestie et son bien vivre, l’odeur de la Grand-Place au petit matin, ses pavés brillants sous la pluie, ses hauts et ses bas, ses doutes et ses contrastes.

NL. Kunsthistoricus, evenementenorganisator en stadsomroeper. Geboren in Brussel uit een vader uit Sint-Gillis en een moeder uit Andersen. Verliefd op zijn stad en houdt van de Brusselse ‘zwanze’, haar geschiedenis en kleurrijke bewoners, de bescheidenheid en het goede leven, de geur van de Grote Markt in de vroege ochtend, de glimmende kasseien in de regen, haar ups en downs, haar twijfels en contrasten.

EN. An art historian by training, event organizer and town crier, he is deeply attached to Brussels. He loves its zwanze humor, rich history, colorful population, modesty and art of living—the scent of the Grand-Place at dawn, the glistening cobblestones in the rain, its ups and downs, doubts, and contrasts.

La plus belle place du monde !

Het mooiste plein ter wereld!

The most beautiful square in the world!

Un village au cœur de Bruxelles

Een dorp in hartje Brussel

2. A Village at the Heart of Brussels

3. Brussels then and now

4.

Bruxelles d’antan, Bruxelles d’aujourd’hui

Het Brussel van vroeger en nu

Entre deux palais, la voie royale

Een koninklijke weg van paleis naar paleis

Between two Palaces, the Royal Route

Les Marolles : l’âme de Bruxelles

De Marollen: de ziel van Brussel

5. The Marolles: The Soul of Brussels 92

6.

Saint-Gilles et Forest : communes d’art et terres d’accueil

Sint-Gillis en Vorst: kunst en gastvrijheid

Saint-Gilles and Forest: Warm and Inviting Communes of Art

Ixelles prend deux ailes

Elsene boven!

7. Ixelles Takes Flight 120

8.

9.

Uccle, les deux Woluwe, Watermael-Boitsfort : les Belles Vertes

Ukkel, de twee Woluwes, Watermaal- Bosvoorde: groene weelde

Uccle, the two Woluwes, Watermael-Boitsfort: the Green Gems of Brussels 132

Etterbeek et Schaerbeek : l’européenne et la multiculturelle

Europees Etterbeek en multicultureel Schaarbeek

Etterbeek and Schaerbeek: The European and the Multicultural 154

Laken: openluchtmuseum voor architectuur 10.

Laeken : un musée d’architecture à ciel ouvert

Laeken: an Open-Air Museum of Architecture 174

1. Abbaye de la Cambre / Abdij Ter Kameren / La Cambre Abbey

2. Atomium

3. Basilique du Sacré-Cœur de Koekelberg / Basiliek van het Heilig Hart / Basilica of the Sacred Heart

4. Berlaymont / Berlaymont building

5. Bois de la Cambre / Ter Kamerenbos

6. Bourse / Beurs / Brussels Stock Exchange

7. Botanique / Kruidtuin

8. Cathédrale des Saints-Michel-et-Gudule / Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal / Saint Michael and Saint Gudula Cathedral

9. Cinquantenaire / Jubelpark

10. Église Sainte-Catherine / Sint-Katelijnekerk / Church of Sainte-Catherine

11. Galeries Royales Saint-Hubert / Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen / Saint-Hubert Royal Galleries

12. Gare centrale / Centraal Station / Brussels-Central railway station

13. Grand-Place / Grote Markt

14. Halles Saint-Géry / Sint-Gorikshallen

15. Hôtel Van Eetvelde

16. Le théâtre royal de la Monnaie / De Koninklijke Muntschouwburg / The Royal Theatre of La Monnaie

17. Manneken-Pis

18. Mont des Arts / Kunstberg

19. Palais de Justice / Justitiepaleis / Palace of Justice

20. Palais royal / Koninklijk Paleis / Royal Palace

21. Palais Stoclet / Stocletpaleis / Stoclet Palace

22. Parc de Bruxelles / Warandepark / Royal Park

23. Parlement Européen / Europees Parlement / European Parliament

24. Petit Sablon / Kleine Zavelsquare

25. Place Charles Rogier / Rogierplein

26. Place du Jeu de Balle / Vossenplein

27. Place Flagey / Flageyplein

28. Porte de Hal / Hallepoort / Halle Gate

29. Serres royales de Laeken / Koninklijke Serres van Laken / Royal Greenhouses of Laeken

30. Stade Joseph Marien / Joseph Marienstadion

31. Tour japonaise / Japanse Toren / Japanese Tower

32. Tour & Taxis

33. Train World

34. Villa Empain

35. Wiels

La Grand-Place

De Grote Markt

The Grand-Place

La plus belle place du monde !

Het mooiste plein ter wereld!

The most beautiful square in the world!

Fr.

« C’est la plus belle place du monde ! » Ce ne sont pas les Bruxellois qui le disent, ils savent bien qu’ils n’ont pas vu toutes les grand-places du monde, ce sont les touristes qui la découvrent. Mais pourquoi donc ?

Grandiose mais pas grandiloquente, elle n’écrase pas le visiteur de sa magnificence, elle l’accueille. La Grand-Place est unique mais pas uniforme et dans sa multiplicité, on ressent les envies et les volontés, toutes différentes, de tous ces gens qui l’ont rêvée.

« La Grand-Place est la seule expérience urbanistique en Europe conçue sans accord, sans unité », écrit l’historien de Bruxelles Roel Jacobs. Détruite presque totalement par l’armée de Louis XIV en 1695, à l’exception des murs de l’Hôtel de ville, ce sont les corporations qui reconstruisirent ses maisons, chacune avec son architecte afin d’être bien différente des autres.

À l’ouest (à droite lorsque l’on regarde l’Hôtel de ville), sept maisons revendiquent leurs différences et pourtant, quand on regarde l’ensemble, « ça donne bien », comme on dit à Bruxelles, même si l’une présente une poupe de bateau, d’autres un phénix ou saint Nicolas. Toutes les maisons baroques de la Grand-Place répondent à cette volonté : faire ensemble, mais surtout pas la même chose.

À l’inverse, à l’est, l’énorme façade de la maison des Ducs de Brabant semble offrir une belle unité néoclassique à tout ce côté. Il fallait bien donner l’impression de céder aux envies de modernité et de grandeur de Maximilien-Emmanuel de Bavière. Mais à Bruxelles, quand on dit oui, c’est parfois non, et c’est souvent peut-être. Alors, on laissa le Wittelsbach créer sa grande façade néoclassique, mais jamais on n’abolira les six petites maisons qui la composaient pour faire place à son chimérique palais.

C’est bien plus tard, en 1873, que fut érigée la Maison du Roi, de style néogothique, face à l’Hôtel de ville. Histoire peut-être de lier l’ensemble ou se souvenir du bon roi Charles Quint, surnommé Charel par les Bruxellois.

Tant de styles qui se côtoient, tant de siècles, tant d’envies associées, tant de personnes, de métiers… C’est cela, la Grand-Place, ce n’est pas de l’unité, c’est de l’humanité.

Alors forcément, tous ceux qui la découvrent s’y sentent chez eux, et ils ont bien raison : c’est la plus belle place du monde !

“Dit is het mooiste plein ter wereld!” Niet de Brusselaars zeggen dat, zij beseffen goed dat ze lang niet alle pleinen in de wereld hebben gezien, maar wel de toeristen die de Grote Markt voor het eerst ontdekken. Hoe komt dat?

De Grote Markt is overweldigend, maar niet bombastisch. Ze verplettert de bezoekers niet met haar pracht en praal, maar heet hen welkom. De Grote Markt is uniek, maar niet uniform. In haar veelheid zijn alle verlangens voelbaar van al wie dit plein ooit mee heeft bedacht.

“De Grote Markt is het enige stedenbouwkundige experiment in Europa dat ontworpen is zonder overeenstemming of eenheid”, schrijft de Brusselse historicus Roel Jacobs. Het plein werd in 1695 bijna volledig verwoest door de leger van Lodewijk XIV, op de muren van het Stadhuis na, maar later heropgebouwd door de gilden. Die namen elk een eigen architect onder de arm, opdat hun huis er zeker anders zou uitzien dan alle andere.

Aan de westkant (rechts als je naar het Stadhuis kijkt) zijn de zeven huizen duidelijk verschillend, en toch, als je het geheel bekijkt, “ça donne bien”, zoals ze in Brussel zeggen. Ook al prijkt op het ene pand de achtersteven van een boot en op het andere een feniks of de heilige Nicolaas. Alle barokke panden aan de Grote Markt voldoen aan die ene wens: we doen het samen, maar vooral niet op dezelfde manier.

Aan de oostkant lijkt de enorme gevel van het huis van de hertogen van Brabant wel voor fraaie neoklassieke eenheid te zorgen. Men moest immers de indruk wekken toe te geven aan de drang naar moderniteit en grandeur van Maximiliaan Emmanuel van Beieren. Maar als ze in Brussel ‘ja’ zeggen, betekent dat soms ‘nee’ en vaker ‘misschien’. Dus liet men de Wittelsbach-telg zijn neoklassieke gevel ontwerpen, maar de zes huisjes die plaats moesten ruimen voor zijn droompaleis bleven gewoon staan. Het neogotische Broodhuis tegenover het Stadhuis kwam pas veel later, in 1873. Misschien om alsnog enige samenhang in het geheel te brengen, of als aandenken aan de goede koning Karel de Vijfde, Charel voor de Brusselaars.

Zoveel stijlen naast elkaar, zoveel eeuwen, verlangens, mensen en beroepen… Dát is de Grote Markt: geen eenheid, maar menselijkheid. Wellicht daarom voelt iedereen zich er meteen thuis. En ja, ze hebben gelijk: dit is het mooiste plein ter wereld!

"It's the most beautiful square in the world!" This is not boasting by the locals they are aware they haven’t seen all the squares in the world but an exclamation common among awe-struck tourists from across the globe. What is it about the GrandPlace that so captivates? It is majestic yet not ostentatious; it doesn't intimidate with its grandeur but rather beckons and entices. The Grand-Place is a tapestry of uniqueness, a symphony of diversity, each element a testament to the myriad dreams and aspirations of those who shaped it.

“The Grand-Place is the only urban environment in Europe conceived without unity,” writes historian Roel Jacobs. The army of XIV destroyed the guild houses lining the Grand-Place in 1695, leaving only the walls of the old Town Hall. The guilds rebuilt their houses, each employing a different architect to ensure theirs stood out from the rest.

To your right when facing the Town Hall, seven houses assert their individuality yet, when viewed together, “ça donne bien,” as they say in Brussels. It works, even though one features a ship’s stern and others a phoenix or Saint Nicholas. All the baroque houses of the Grand-Place reflect the intention to rebuild the square collectively but, above all, to avoid creating identical buildings.

On the opposite side, the imposing façade of the House of the Dukes of Brabant evokes a striking unity in neoclassical style. The citizens had to pretend to yield to Maximilian Emmanuel of Bavaria's grand, modern aspirations. However, in Brussels, 'yes' may mean 'no' and often means 'maybe.' The citizens allowed the prince to build his neoclassical façade, yet never tore down the houses behind it to create space for his fanciful palace.

Much later, in 1873, the King’s House (Maison du Roi) was constructed opposite the Town Hall in neoGothic style — perhaps in an attempt to unify the square or to honor the memory of good King Charles V, known in Brussels as Charel. So many styles side by side, so many centuries, so many dreams and lives intertwined, so many people, so many trades...

That is the essence of the Grand-Place — not a symbol of unity, but an image of humanity, which is why everyone feels at home here. And they are right: it is the most beautiful square in the world!

La Grand-Place de Bruxelles, coin de l’Hôtel de Ville, côté rue de la Tête d’Or. Maison de la Louve et Maison du Renard (détails) De Grote Markt van Brussel, hoek van het Stadhuis, aan de kant van de Guldenhoofdstraat. Huis De Wolvin en Huis In den Vos (details) The Brussels Grand-Place, a corner of the City Hall, on the side of the rue de la Tête d’Or. The guild houses Maison de la Louve and Maison du Renard (details)

← L’Hôtel de Ville et le tapis de fleurs (1.680 m², 300 fleurs par m²), un événement biennal sur la GrandPlace depuis 1971

Het Stadhuis en het bloementapijt (1680 m², 300 bloemen per m²), een tweejaarlijks evenement op de Grote Markt sinds 1971

The City Hall and the floral carpet (1.680 m², 300 flowers per m²), a biennial event held on the GrandPlace since 1971.

→ Terrasses aux couleurs de la ville. Les façades à droite de l’Hôtel de Ville, avec le Roy d’Espagne Terrassen in de kleuren van de stad. De gevels rechts van het Stadhuis, met Den Coninck van Spaigniën Terraces in the colours of the city. The façades to the right of the Town Hall, with Le Roy d’Espagne

↖ Hercule, Cérès et le Vent (statues sur le toit du Roy d’Espagne)

Hercules, Ceres en de Wind (beelden op het dak van Den Coninck van Spaigniën)

Hercules, Ceres, and the Wind (statues on the roof of Le Roy d’Espagne)

↑ Coin de la place, côté rue des Chapeliers, avec les maisons l’Étoile, le Cygne, l’Arbre d’Or, la Rose, le Mont Thabor et la Maison des Ducs de Brabant Hoek van het plein, aan de kant van de Hoedenmakerstraat, met de huizen De Sterre, De Zwane, In den Gulden Boom, De Roos, In den Berg Thabor en Hertogen van Brabant

A corner of the square, on the side of rue des Chapeliers, featuring houses named the Star, the Swan, the Golden Tree, the Rose, Mont Thabor and the House of the Dukes of Brabant

→ Vue sur la rue de la Colline

Uitzicht op de Heuvelstraat

← Le serment des Arquebusiers (détail de la Maison du Roi) De eed van de Haakbusschutters (detail van het Broodhuis) The oath of the Arquebusiers (detail of the Maison du Roi)

Entrée depuis la Grand-Place dans la cour intérieure de l’Hôtel de Ville

Ingang naar de binnenplaats van het Stadhuis vanaf de Grote Markt

Entry from the Grand-Place into the interior courtyard of the Town Hall