Alleen de uitgesproken tekst is geldig.
Toespraak ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw 1 mei 2016 Kameraden, Beste vrienden, Sinds jaar en dag is 1 mei een feestdag. Die ene dag in het jaar waarop we de Arbeid – met een hoofdletter – vieren. Als zelfstandig naamwoord staat Arbeid alleen en zegt het niet alles. Het is maar wanneer het een werkwoord wordt, wanneer het ‘Arbeiden’ wordt dat Arbeid wordt verheven tot een kunstwerk. Vandaag vieren wij niet alleen het feit dat Arbeid leeft, maar vieren we des te meer en vooral diegenen die arbeiden. Zonder het werk dat de werknemers elke dag – en elke nacht – leveren, zijn er geen drijfveren die onze samenleving draaiende houden. Zonder arbeid, is er geen economie en geen politiek. Zonder arbeid, geen welvaart noch welzijn. Dit is de dag waarop wij, de mensen, ons extra bewust zijn van wat we elke dag in de bedrijven, de organisaties, de instellingen, de kmo’s aan meerwaarde geven aan de maatschappij, de economie en onszelf. Maar 1 mei is ook een dag van strijd. Vandaag meer dan ooit. Met deze rechtse en neoliberale regering worden de mensen steeds meer en meer onderworpen aan de economie. Worden wij louter in functie van de economie ingezet. Alle sociale verworvenheden waar wij als arbeidersbeweging, als socialisten, de afgelopen decennia zo hard voor hebben gevochten, worden nu één voor één afgebroken. Het laatste anderhalf jaar was een periode van sociale achteruitgang. Een regeerperiode waarin de mensen die werken en de mensen met een uitkering, dag na dag zware klappen hebben gekregen. De koopkracht werd naar beneden gehaald door de indexsprong en de opgelegde loonmarge. Daarnaast zagen de gezinnen de facturen van basisvoorzieningen zoals water en elektriciteit stijgen, wat een dubbele aanval betekent op hun koopkracht. Het verhogen van de facturen voor onderwijs, de verhoogde btw en accijnzen, de prijzen van het openbaar vervoer die stegen terwijl de dienstverlening werd ingeperkt, de besparingen in de gezondheidszorg en andere takken van de sociale zekerheid waardoor er nu meer mensen beroep moeten doen op een leefloon of bijstand van het OCMW… Het zijn dan ook vooral jongeren en eenoudergezinnen die nu in de wachtrijen staan van de openbare onderstand, om een oud woord opnieuw te gebruiken. Eén kind op vijf leeft nu in armoede in dit rijke land. Bedenk dat het jouw kind of kleinkind kan zijn. Terwijl heel veel mensen het steeds moeilijker krijgen, blijft een kleine groep onder de radar van de regering. Een kleine maar niet onbelangrijke groep omdat zij het grootste deel van het vermogen vertegenwoordigen. De grote bedrijven - en ik heb het niet over de zelfstandigen en kleine bedrijfjes – maar de grote bedrijven en multinationals worden door deze regering nog altijd gepamperd.
1
Op vraag van de werkgevers, vaardigt Michel maatregelen uit die uitsluitend ten goede komen van de bedrijven. Niet van de economie. Door werknemers koopkracht af te nemen, door werknemers te dwingen in steeds en nog meer flexibelere contracten, door de 38-urige werkweek af te schaffen en ons te dwingen tot werkweken van 45 uur op vraag van de werkgevers, doe je afbreuk aan de menselijke activiteit die arbeid is en doe je afbreuk aan de mensen. Mensen hebben recht op een sociaal leven, een gezinsleven en tijd voor zichzelf. Wij willen geen schijnflexibiliteit. De vakbonden hebben dan ook gepast voor het schijnoverleg hierover. Wat we vandaag ervaren, is een ongelijkspel. De aandeelhouders, de op winstbelustte ceo’s, de bedrijfsleiders hebben nog maar één beweegreden en dat is zoveel mogelijk en zo snel mogelijk winst maken. Maar winst zou pas winst zijn, indien die terug zou vloeien naar de werknemers in de vorm van een correcte verloning, of door te investeren in vorming en opleiding of het creëren van meer werkgelegenheid. Dan is dat pas winst omdat je dan een maatschappelijke meerwaarde creëert. Een meerwaarde waar de hele samenleving beter van wordt en niet enkel een paar personen die arbeid nog nooit als werkwoord hebben ingezet. En als ze dan op de kap van de werknemers hun winst hebben gemaakt, dan is het nog niet genoeg. Neen, dan trekken sommigen met hun vermogen naar fiscale paradijzen via offshore constructies. Al dan niet met de hulp van banken die tijdens de crisis werden gered met het belastinggeld dat de werknemers hebben opgehoest. Stop dit PanamaPoenPakken. Indien wij een eerlijke fiscaliteit zouden hebben, indien de grote vermogens en de grote bedrijven hun belastingen eerlijk zouden betalen, zou er veel minder op de kap van de gezinnen worden bespaard. Met een eerlijke fiscaliteit waar ieder naar vermogen bijdraagt, krijgen onze openbare diensten ook de nodige mensen en de middelen die zij nodig hebben om kwalitatief te kunnen blijven. Onze openbare diensten en onze ambtenaren mogen niet in de kou worden gezet door de besparingswoede van deze regering. Het ABVV zegt dan ook zijn volle steun toe aan de strijd van de ACOD voor het behoud van sterke openbare diensten. Kameraden, Het is tijd dat deze regering fiscale fraude daadkrachtig aanpakt en alle fiscale achterpoortjes sluit. In het belang van het land. In het belang van onze economie. In het belang van de werknemers en de arbeid. In datzelfde belang schakelt het ABVV, samen met de andere vakbonden, een versnelling hoger in het sociaal verzet tegen Michel. Als de werknemers boven hun stand zouden leven, als werkzoekenden liever op café zouden zitten dan werk te zoeken, als de vakbonden geen rol meer zouden spelen, als dat hun idee is van ons, dan zullen diezelfde vakbonden de regering Michel het tegendeel bewijzen. Wij zijn de enige echte vertegenwoordigers van de werknemers en wij hebben het vertrouwen van de mensen. Niet deze regering. Niet de open VLD, de n-va en zelfs niet de CD&V die de sociale partij van Michel moet voorstellen. Het vertrouwen die de werknemers in de vakbonden stellen is hoog en neemt nog steeds toe. Recente onafhankelijke peilingen tonen dat aan. Dat legitimeert onze sociale strijd. Dat legitimeert ons sociaal verzet.
2
Kameraden syndicalisten, De sociale verkiezingen zijn nog maar enkele dagen van ons verwijderd. Ik weet dat ieder van jullie zich de afgelopen jaren voor 100% hebben ingezet voor jullie collega’s en voor de vakbond. Ik geef vandaag geen cijfers, maar ik kan jullie wel zeggen dat bij deze sociale verkiezingen we meer kandidaten tellen dan in 2012. Meer nieuwe kandidaten ook, werknemers die voor de eerste keer opkomen en dat is heel erg bemoedigend. Ook dat zijn vruchten van het sociaal verzet. Nieuwe krachten die mee willen vechten voor een meer sociale samenleving, voor meer rechtvaardigheid, voor meer gelijkheid. Alleen al daarom zullen wij de verkiezingen winnen. Ik wil mij nu speciaal tot mijn militanten richten: laat jullie niet uit jullie lood slaan door georkestreerde provocaties langs werkgeverszijde. Als het niet op het stakingsrecht is, dan wel op de rechtspersoonlijkheid of onze uitbetalingsinstellingen. Eergisteren viel het VBO onze vakbond rechtstreeks aan door de bescherming van de delegees in vraag te stellen. Dat zijn praktijken die wij ondertussen gewend zijn, maar ik waarschuw meteen alle werkgevers en alle neoliberale liefhebbers van de vrije markt: raak niet aan onze delegees! Raak niet aan het hart van de vakbond! Wij weten dat wij in jullie weg naar meer winst, naar meer vrije markt en minder staat lopen. Maar vergis jullie niet: onze economie heeft sterke vakbonden heel erg nodig. Jullie hebben ons heel erg nodig. In plaats van de werknemers in een conservatieve kramp aan te vallen, zouden jullie beter werk maken van vooruitgang. Door het creÍren van meer jobs, door opleiding en vorming, door investeringen. Maar laat de werknemers met rust. Zij zijn immers diegene die zorgen voor jullie winst. En om mijn woorden kracht bij te stellen, maak ik meteen een afspraak voor een eerste syndicale actie in gemeenschappelijk vakbondsfront. Volgende dinsdag is er een persconferentie van de bonden en eind mei, verwacht ik jullie - arbeiders, bedienden en ambtenaren - samen met de andere vakbonden op een nationale betoging in Brussel . John en Paul, ik doe hier een oproep om het links front dat wij vandaag vormen, de komende dagen en weken nog te versterken en samen met ons als socialistische gemeenschappelijke actie, het verzet actief te leiden. Het zal en moet de socialistische beweging zijn die een halt zal toeroepen aan de waanzin en de afbraakpolitiek van Michel. Links moet opnieuw de geesten veroveren. Want laat ons niet naïef zijn, onze tegenstander is sterk. Het economisch gedachtengoed van rechts houdt stand en controleert steeds meer en meer het leven van alledag. We gaan opnieuw naar een Modern Times zoals Charlie Chaplin die ons heeft geschetst. Laat ons niet passief blijven. Laat ons nu ageren. Willen we het tij keren, dan dienen wij, socialisten, opnieuw de geesten en de harten van de mensen te veroveren. Het is aan ons, aan de werknemers, aan de socialistische beweging en het middenveld, aan de Arbeid om een vuist te maken tegen rechts en de neoliberalen. Leve het ABVV Leve de socialistische gemeenschappelijke actie Samen sterk
3